நான் பல சுவைகளை சுவைத்தேன், பல ஆடைகளை அணிந்தேன்,
ஆனால் என் கணவர் இறைவன் இல்லாமல், என் இளமை பயனற்றுப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது; நான் அவரிடமிருந்து பிரிந்திருக்கிறேன், நான் வேதனையில் அழுகிறேன். ||5||
குருவை தியானித்து, உண்மையான இறைவனின் செய்தியைக் கேட்டேன்.
உண்மையே மெய்யான இறைவனின் இல்லம்; அவருடைய கருணையால், நான் அவரை நேசிக்கிறேன். ||6||
ஆன்மீக ஆசிரியர் தனது கண்களில் சத்தியத்தின் தைலத்தைப் பூசுகிறார், மேலும் கடவுளைப் பார்க்கிறார்.
குர்முக் அறிந்து புரிந்து கொள்கிறார்; அகங்காரமும் அகங்காரமும் அடக்கப்படுகின்றன. ||7||
ஆண்டவரே, உங்களைப் போன்றவர்களால் நீங்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறீர்கள்; என்னை போல் இன்னும் பலர் உள்ளனர்.
ஓ நானக், கணவன் சத்தியத்தில் மூழ்கியவர்களிடமிருந்து பிரிவதில்லை. ||8||1||9||
மாரூ, முதல் மெஹல்:
சகோதரிகளோ, சகோதரிகளோ, மாமியார்களோ இருக்க மாட்டார்கள்.
இறைவனுடனான உண்மையான உறவை உடைக்க முடியாது; இது இறைவனால் நிறுவப்பட்டது, ஓ சகோதரி ஆன்மா மணமகளே. ||1||
என் குருவுக்கு நான் தியாகம்; நான் என்றென்றும் அவருக்கு தியாகம்.
குரு இல்லாமல் இவ்வளவு தூரம் அலைந்து களைத்துப் போனேன்; இப்போது குரு என்னை என் கணவருடன் இணைத்துவிட்டார். ||1||இடைநிறுத்தம்||
அத்தைகள், மாமாக்கள், தாத்தா பாட்டி மற்றும் மைத்துனர்கள்
- அவர்கள் அனைவரும் வந்து செல்கின்றனர்; அவர்கள் இருக்க முடியாது. அவை ஏறும் பயணிகளின் படகுகள் போல. ||2||
மாமாக்கள், அத்தைகள் மற்றும் அனைத்து வகையான உறவினர்களும் இருக்க முடியாது.
கேரவன்கள் நிரம்பியுள்ளன, அவற்றில் பெரும் கூட்டங்கள் ஆற்றங்கரையில் ஏற்றப்படுகின்றன. ||3||
சகோதரி நண்பர்களே, என் கணவர் இறைவன் உண்மையின் நிறத்தில் இருக்கிறார்.
தன் உண்மையான கணவனாகிய இறைவனை அன்புடன் நினைவுகூரும் அவள் மீண்டும் அவனை விட்டுப் பிரிவதில்லை. ||4||
அனைத்து பருவங்களும் நல்லது, அதில் ஆன்மா மணமகள் உண்மையான இறைவனைக் காதலிக்கிறார்கள்.
அந்த ஆன்மா மணமகள், தன் கணவர் இறைவனை அறிந்தவள், இரவும் பகலும் நிம்மதியாக உறங்குகிறாள். ||5||
படகில் பயணிப்பவர், "ஓ பயணிகளே, விரைந்து கடந்து செல்லுங்கள்" என்று அறிவிக்கிறார்.
அவர்கள் அங்கே, உண்மையான குருவின் படகில் கடந்து செல்வதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். ||6||
சிலர் கப்பலில் ஏறுகிறார்கள், சிலர் ஏற்கனவே புறப்பட்டுவிட்டனர்; சிலர் தங்கள் சுமைகளால் எடைபோடுகிறார்கள்.
சத்தியத்தில் ஈடுபடுபவர்கள், தங்கள் உண்மையான இறைவனுடன் இருப்பார்கள். ||7||
நான் நல்லவர் என்று அழைக்கப்படவில்லை, கெட்டவர்களை நான் பார்க்கவில்லை.
ஓ நானக், தன் அகங்காரத்தை வென்று அடக்கி கொள்பவன் உண்மையான இறைவனைப் போல் ஆகிவிடுகிறான். ||8||2||10||
மாரூ, முதல் மெஹல்:
யாரையும் முட்டாள் என்று நான் நம்பவில்லை; யாரும் புத்திசாலிகள் என்று நான் நம்பவில்லை.
என் இறைவன் மற்றும் குருவின் அன்பில் என்றென்றும் மூழ்கி, நான் இரவும் பகலும் அவருடைய நாமத்தை ஜபிக்கிறேன். ||1||
ஓ பாபா, நான் மிகவும் முட்டாள், ஆனால் நான் நாமத்திற்கு ஒரு தியாகம்.
நீங்கள் படைப்பாளர், நீங்கள் ஞானம் மற்றும் அனைத்தையும் பார்ப்பவர். உங்கள் பெயரின் மூலம், நாங்கள் கடந்து செல்கிறோம். ||1||இடைநிறுத்தம்||
அதே நபர் முட்டாள் மற்றும் புத்திசாலி; ஒரே ஒளிக்கு இரண்டு பெயர்கள் உள்ளன.
முட்டாள்களில் மிகவும் முட்டாள்கள் பெயரை நம்பாதவர்கள். ||2||
குருவின் வாசல், குருத்வாரா மூலம், பெயர் பெறப்படுகிறது. உண்மையான குரு இல்லாமல் அது கிடைக்காது.
உண்மையான குருவின் விருப்பத்தின் மூலம், நாமம் மனதில் நிலைத்திருக்கும், பின்னர், இரவும் பகலும், ஒருவன் இறைவனில் அன்புடன் லயிக்கிறான். ||3||
அதிகாரம், இன்பம், அழகு, செல்வம் மற்றும் இளமை ஆகியவற்றில் ஒருவன் தன் வாழ்க்கையை சூதாடுகிறான்.
கடவுளின் கட்டளையின் ஹுகாமால் கட்டப்பட்டு, பகடைகள் வீசப்படுகின்றன; அவர் சதுரங்க விளையாட்டில் ஒரு துண்டு. ||4||
உலகம் புத்திசாலி மற்றும் ஞானமானது, ஆனால் அது சந்தேகத்தால் ஏமாற்றப்பட்டு, பெயரை மறந்துவிடுகிறது; பண்டிட், சமய அறிஞர், வேதங்களைப் படிக்கிறார், ஆனால் அவர் இன்னும் ஒரு முட்டாள்.
நாமம் மறந்து, வேதங்களில் வாசம் செய்கிறார்; அவர் எழுதுகிறார், ஆனால் அவர் தனது விஷ ஊழலால் குழப்பமடைந்தார். ||5||