ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்
பக்கம் - 589
ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨ ਕਉ ਭੇਟਿਆ ਜਿਨ ਕੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੭॥
so satigur tin kau bhettiaa jin kai mukh masatak bhaag likh paaeaa |7|அத்தகைய ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட விதி யாருடைய நெற்றியில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதோ அவர்களுடன் உண்மையான குரு சந்திக்கிறார். ||7||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਮਰਜੀਵੜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥
bhagat kareh marajeevarre guramukh bhagat sadaa hoe |அவர்கள் மட்டுமே இறைவனை வணங்குகிறார்கள், அவர் உயிருடன் இருக்கும் போது இறந்தவராக இருக்கிறார்; குருமுகர்கள் இறைவனை தொடர்ந்து வழிபடுகின்றனர்.
ਓਨਾ ਕਉ ਧੁਰਿ ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥
onaa kau dhur bhagat khajaanaa bakhasiaa mett na sakai koe |யாராலும் அழிக்க முடியாத பக்தி வழிபாடு என்ற பொக்கிஷத்தை இறைவன் அவர்களுக்கு அருளுகிறான்.
ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨਿ ਪਾਇਆ ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥
gun nidhaan man paaeaa eko sachaa soe |அவர்கள் மனதிற்குள் நல்லொழுக்கத்தின் பொக்கிஷத்தை, ஒரே உண்மையான இறைவனைப் பெறுகிறார்கள்.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਫਿਰਿ ਵਿਛੋੜਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥
naanak guramukh mil rahe fir vichhorraa kade na hoe |1|ஓ நானக், குர்முக்குகள் இறைவனுடன் இணைந்திருக்கிறார்கள்; அவர்கள் மீண்டும் ஒருபோதும் பிரிக்கப்பட மாட்டார்கள். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਕਿਆ ਓਹੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥
satigur kee sev na keeneea kiaa ohu kare veechaar |அவர் உண்மையான குருவுக்கு சேவை செய்வதில்லை; அவன் எப்படி இறைவனைப் பற்றி சிந்திக்க முடியும்?
ਸਬਦੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਬਿਖੁ ਭੂਲਾ ਗਾਵਾਰੁ ॥
sabadai saar na jaanee bikh bhoolaa gaavaar |அவர் ஷபாத்தின் மதிப்பை மதிப்பதில்லை; மூடன் ஊழலிலும் பாவத்திலும் அலைகிறான்.
ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥
agiaanee andh bahu karam kamaavai doojai bhaae piaar |குருடர்களும் அறிவில்லாதவர்களும் எல்லாவிதமான சடங்குகளையும் செய்கிறார்கள்; அவர்கள் இருமையைக் காதலிக்கிறார்கள்.
ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਤਿਨ ਖੁਆਰੁ ॥
anahodaa aap ganaaeide jam maar kare tin khuaar |தங்களைப் பற்றி நியாயமற்ற பெருமை கொண்டவர்கள், மரண தூதரால் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள், அவமானப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.
ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੨॥
naanak kis no aakheeai jaa aape bakhasanahaar |2|ஓ நானக், வேறு யார் கேட்பதற்கு? இறைவனே மன்னிப்பவன். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮਾਰੇ ॥
too karataa sabh kichh jaanadaa sabh jeea tumaare |படைப்பாளியே, நீ எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறாய்; அனைத்து உயிரினங்களும் உங்களுக்கு சொந்தமானது.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ॥
jis too bhaavai tis too mel laihi kiaa jant vichaare |உனக்குப் பிரியமானவர்கள், நீ உன்னோடு ஐக்கியமாகிறாய்; ஏழை உயிரினங்கள் என்ன செய்ய முடியும்?
ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥
too karan kaaran samarath hai sach sirajanahaare |நீங்கள் எல்லாம் வல்லவர், காரணங்களின் காரணம், உண்மையான படைப்பாளர் இறைவன்.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਪਿਆਰਿਆ ਸੋ ਤੁਧੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥
jis too meleh piaariaa so tudh milai guramukh veechaare |பிரியமான ஆண்டவரே, நீங்கள் அங்கீகரிக்கும் மற்றும் குருவின் வார்த்தையை தியானிப்பவர்கள் மட்டுமே உங்களுடன் ஐக்கியப்படுவார்கள்.
ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਰੇ ॥੮॥
hau balihaaree satigur aapane jin meraa har alakh lakhaare |8|என் கண்ணுக்குத் தெரியாத இறைவனைக் காண அனுமதித்த என் உண்மையான குருவுக்கு நான் ஒரு தியாகம். ||8||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਰਤਨਾ ਪਾਰਖੁ ਜੋ ਹੋਵੈ ਸੁ ਰਤਨਾ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥
ratanaa paarakh jo hovai su ratanaa kare veechaar |அவர் நகைகளின் மதிப்பீட்டாளர்; அவர் நகையைப் பற்றி சிந்திக்கிறார்.
ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਅੰਧਾਰੁ ॥
ratanaa saar na jaanee agiaanee andh andhaar |அவர் அறியாமை மற்றும் முற்றிலும் பார்வையற்றவர் - அவர் நகையின் மதிப்பை மதிக்கவில்லை.
ਰਤਨੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਬਦੁ ਹੈ ਬੂਝੈ ਬੂਝਣਹਾਰੁ ॥
ratan guroo kaa sabad hai boojhai boojhanahaar |ரத்தினம் என்பது குருவின் ஷபாத்தின் வார்த்தை; அறிந்தவனுக்கு மட்டுமே அது தெரியும்.
ਮੂਰਖ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
moorakh aap ganaaeide mar jameh hoe khuaar |முட்டாள்கள் தங்களைப் பற்றி பெருமை கொள்கிறார்கள், மேலும் பிறப்பிலும் இறப்பிலும் பாழாகிறார்கள்.
ਨਾਨਕ ਰਤਨਾ ਸੋ ਲਹੈ ਜਿਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
naanak ratanaa so lahai jis guramukh lagai piaar |ஓ நானக், அவர் மட்டுமே அந்த நகையைப் பெறுகிறார், அவர் குர்முக் என்ற முறையில் அன்பை வெளிப்படுத்துகிறார்.
ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਨਿਤ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥
sadaa sadaa naam ucharai har naamo nit biauhaar |இறைவனின் திருநாமத்தை, என்றென்றும் ஜபிப்பது, இறைவனின் திருநாமத்தை உங்களின் அன்றாடத் தொழிலாக ஆக்குங்கள்.
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਹਰਿ ਰਖਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥
kripaa kare je aapanee taa har rakhaa ur dhaar |1|இறைவன் கருணை காட்டினால், நான் அவரை என் இதயத்தில் உறைய வைப்பேன். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
satigur kee sev na keeneea har naam na lago piaar |அவர்கள் உண்மையான குருவுக்கு சேவை செய்வதில்லை, இறைவனின் திருநாமத்தின் மீது அன்பு செலுத்துவதில்லை.
ਮਤ ਤੁਮ ਜਾਣਹੁ ਓਇ ਜੀਵਦੇ ਓਇ ਆਪਿ ਮਾਰੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥
mat tum jaanahu oe jeevade oe aap maare karataar |அவர்கள் உயிருடன் இருக்கிறார்கள் என்று கூட நினைக்காதீர்கள் - படைத்த இறைவன் அவர்களைக் கொன்றான்.
ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਹੈ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
haumai vaddaa rog hai bhaae doojai karam kamaae |சுயநலம் என்பது ஒரு பயங்கரமான நோய்; இருமையின் அன்பில், அவர்கள் தங்கள் செயல்களைச் செய்கிறார்கள்.
ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਜੀਵਦਿਆ ਮੁਏ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿਆ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak manamukh jeevadiaa mue har visariaa dukh paae |2|ஓ நானக், சுய விருப்பமுள்ள மன்முக்கள் உயிருள்ள மரணத்தில் உள்ளனர்; இறைவனை மறந்து வேதனையில் தவிக்கிறார்கள். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਜਿਸੁ ਅੰਤਰੁ ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੀ ॥
jis antar hiradaa sudh hai tis jan kau sabh namasakaaree |உள்ளத்தில் தூய்மையான உள்ளம் கொண்ட அந்த எளிய மனிதருக்கு அனைவரும் மரியாதையுடன் தலைவணங்குவோம்.
ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥
jis andar naam nidhaan hai tis jan kau hau balihaaree |நாமம் என்ற பொக்கிஷத்தால் மனம் நிறைந்திருக்கும் அந்த எளியவருக்கு நான் ஒரு தியாகம்.
ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਬੁਧਿ ਬਿਬੇਕੁ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥
jis andar budh bibek hai har naam muraaree |பாகுபடுத்தும் புத்தி உடையவன்; கர்த்தருடைய நாமத்தை தியானிக்கிறார்.
ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਸਭ ਤਿਸਹਿ ਪਿਆਰੀ ॥
so satigur sabhanaa kaa mit hai sabh tiseh piaaree |அந்த உண்மையான குரு அனைவருக்கும் நண்பன்; எல்லோரும் அவருக்கு பிரியமானவர்கள்.
ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਸਾਰਿਆ ਗੁਰ ਬੁਧਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥੯॥
sabh aatam raam pasaariaa gur budh beechaaree |9|பரமாத்மாவாகிய பகவான் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறார்; குருவின் போதனைகளின் ஞானத்தைப் பற்றி சிந்தியுங்கள். ||9||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜੀਅ ਕੇ ਬੰਧਨਾ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥
bin satigur seve jeea ke bandhanaa vich haumai karam kamaeh |உண்மையான குருவுக்கு சேவை செய்யாமல், ஆன்மா அகங்காரத்தில் செய்யும் செயல்களின் அடிமைத்தனத்தில் உள்ளது.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥
bin satigur seve tthaur na paavahee mar jameh aaveh jaeh |உண்மையான குருவைச் சேவிக்காமல் ஒருவருக்கு இளைப்பாறும் இடம் கிடைக்காது; அவர் இறந்து, மறுபிறவி எடுக்கிறார், தொடர்ந்து வந்து செல்கிறார்.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
bin satigur seve fikaa bolanaa naam na vasai man maeh |உண்மையான குருவுக்கு சேவை செய்யாமல், ஒருவரது பேச்சு வெறுமையாகவும், முட்டாள்தனமாகவும் இருக்கும்; இறைவனின் நாமம் என்ற நாமம் அவன் மனதில் நிலைப்பதில்லை.