ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்
பக்கம் - 1415
ਆਤਮਾ ਰਾਮੁ ਨ ਪੂਜਨੀ ਦੂਜੈ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
aatamaa raam na poojanee doojai kiau sukh hoe |அவர்கள் பரமாத்மாவாகிய இறைவனை வணங்குவதில்லை; அவர்கள் எப்படி இருமையில் அமைதி காண முடியும்?
ਹਉਮੈ ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਾਢਹਿ ਧੋਇ ॥
haumai antar mail hai sabad na kaadteh dhoe |அவர்கள் அகங்காரத்தின் அழுக்குகளால் நிரப்பப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் அதை ஷபாத்தின் வார்த்தையால் கழுவ மாட்டார்கள்.
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈਲਿਆ ਮੁਏ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇ ॥੨੦॥
naanak bin naavai mailiaa mue janam padaarath khoe |20|ஓ நானக், பெயர் இல்லாமல், அவர்கள் தங்கள் அசுத்தத்தில் இறக்கிறார்கள்; இந்த மனித வாழ்வின் விலைமதிப்பற்ற வாய்ப்பை வீணடிக்கிறார்கள். ||20||
ਮਨਮੁਖ ਬੋਲੇ ਅੰਧੁਲੇ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਅਗਨੀ ਕਾ ਵਾਸੁ ॥
manamukh bole andhule tis meh aganee kaa vaas |சுய விருப்பமுள்ள மன்முகர்கள் செவிடர் மற்றும் குருடர்கள்; அவர்கள் ஆசையின் நெருப்பால் நிரப்பப்படுகிறார்கள்.
ਬਾਣੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਬੁਝਨੀ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥
baanee surat na bujhanee sabad na kareh pragaas |குருவின் பானியைப் பற்றிய உள்ளுணர்வு அவர்களுக்கு இல்லை; அவை ஷபாத்தால் ஒளிரவில்லை.
ਓਨਾ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਿ ਸੁਧਿ ਨਹੀ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵਿਸਾਸੁ ॥
onaa aapanee andar sudh nahee gur bachan na kareh visaas |அவர்கள் தங்கள் சொந்த உள்ளத்தை அறியவில்லை, குருவின் வார்த்தையில் அவர்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லை.
ਗਿਆਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਗੁਰਸਬਦੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਰਿ ਲਿਵ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥
giaaneea andar gurasabad hai nit har liv sadaa vigaas |குருவின் ஷபாத்தின் வார்த்தை ஆன்மீக ஞானிகளின் இருப்புக்குள் உள்ளது. அவர்கள் எப்போதும் அவருடைய அன்பில் மலரும்.
ਹਰਿ ਗਿਆਨੀਆ ਕੀ ਰਖਦਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥
har giaaneea kee rakhadaa hau sad balihaaree taas |ஆன்மீக ஞானிகளின் மானத்தை இறைவன் காப்பாற்றுகிறான்.அவர்களுக்கு நான் என்றென்றும் தியாகம்.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ॥੨੧॥
guramukh jo har sevade jan naanak taa kaa daas |21|இறைவனுக்கு சேவை செய்யும் குர்முகர்களின் அடிமை நானக். ||21||
ਮਾਇਆ ਭੁਇਅੰਗਮੁ ਸਰਪੁ ਹੈ ਜਗੁ ਘੇਰਿਆ ਬਿਖੁ ਮਾਇ ॥
maaeaa bhueiangam sarap hai jag gheriaa bikh maae |மாயாவின் பாம்பாகிய நச்சுப் பாம்பு உலகையே தன் சுருள்களால் சூழ்ந்துவிட்டது, அம்மா!
ਬਿਖੁ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰ ਗਰੁੜ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥
bikh kaa maaran har naam hai gur garurr sabad mukh paae |இந்த நச்சு விஷத்திற்கு அருமருந்து இறைவனின் திருநாமம்; குரு ஷபாத்தின் மந்திரத்தை வாயில் வைக்கிறார்.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥
jin kau poorab likhiaa tin satigur miliaa aae |அத்தகைய முன் விதிக்கப்பட்ட விதியைப் பெற்றவர்கள் உண்மையான குருவை வந்து சந்திக்கிறார்கள்.
ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇਆ ਬਿਖੁ ਹਉਮੈ ਗਇਆ ਬਿਲਾਇ ॥
mil satigur niramal hoeaa bikh haumai geaa bilaae |உண்மையான குருவுடன் சந்திப்பதால், அவர்கள் மாசற்றவர்களாக மாறுகிறார்கள், அகங்காரத்தின் விஷம் அழிக்கப்படுகிறது.
ਗੁਰਮੁਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥
guramukhaa ke mukh ujale har daragah sobhaa paae |குர்முகர்களின் முகங்கள் பிரகாசமாகவும் பிரகாசமாகவும் உள்ளன; அவர்கள் கர்த்தருடைய நீதிமன்றத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்கள்.
ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਤਿਨ ਜੋ ਚਾਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨੨॥
jan naanak sadaa kurabaan tin jo chaaleh satigur bhaae |22|உண்மையான குருவின் விருப்பத்திற்கு இசைவாக நடப்பவர்களுக்கு வேலைக்காரன் நானக் என்றென்றும் தியாகம். ||22||
ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
satigur purakh niravair hai nit hiradai har liv laae |உண்மையான குரு, முதன்மையானவர், வெறுப்போ அல்லது பழிவாங்கலோ இல்லை. அவனுடைய இதயம் தொடர்ந்து இறைவனுடன் இணைந்திருக்கிறது.
ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਇਦਾ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਲੂਕੀ ਲਾਇ ॥
niravairai naal vair rachaaeidaa apanai ghar lookee laae |வெறுப்பே இல்லாத குருவுக்கு எதிராக வெறுப்பை செலுத்துபவர் தனது சொந்த வீட்டை மட்டுமே எரிக்கிறார்.
ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਹੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥
antar krodh ahankaar hai anadin jalai sadaa dukh paae |கோபமும் அகங்காரமும் அவனுக்குள் இரவும் பகலும் இருக்கிறது; அவர் எரிந்து, தொடர்ந்து வலியை அனுபவிக்கிறார்.
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਨਿਤ ਭਉਕਦੇ ਬਿਖੁ ਖਾਧੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
koorr bol bol nit bhaukade bikh khaadhe doojai bhaae |அவர்கள் இருமையின் அன்பின் விஷத்தை உண்ணுகிறார்கள், குரைத்து, பொய் சொல்கிறார்கள், குரைத்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.
ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਭਰਮਦੇ ਫਿਰਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥
bikh maaeaa kaaran bharamade fir ghar ghar pat gavaae |மாயா விஷத்திற்காக வீடு வீடாக அலைந்து மானத்தை இழக்கிறார்கள்.
ਬੇਸੁਆ ਕੇਰੇ ਪੂਤ ਜਿਉ ਪਿਤਾ ਨਾਮੁ ਤਿਸੁ ਜਾਇ ॥
besuaa kere poot jiau pitaa naam tis jaae |தந்தையின் பெயர் தெரியாத ஒரு விபச்சாரியின் மகன் போன்றவர்கள் அவர்கள்.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇ ॥
har har naam na chetanee karatai aap khuaae |ஹார், ஹர் என்ற இறைவனின் நாமத்தை அவர்கள் நினைவில் கொள்வதில்லை; படைத்தவனே அவற்றை அழிவிற்கு கொண்டு வருகிறான்.
ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਜਨ ਵਿਛੁੜੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇ ॥
har guramukh kirapaa dhaareean jan vichhurre aap milaae |இறைவன் தனது கருணையை குர்முகிகள் மீது பொழிந்து, பிரிந்தவர்களை மீண்டும் தன்னுடன் இணைத்துக் கொள்கிறார்.
ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗੇ ਪਾਇ ॥੨੩॥
jan naanak tis balihaaranai jo satigur laage paae |23|உண்மையான குருவின் பாதத்தில் விழுபவர்களுக்கு வேலைக்காரன் நானக் ஒரு தியாகம். ||23||
ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਊਬਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥
naam lage se aoobare bin naavai jam pur jaanhi |இறைவனின் திருநாமமாகிய நாமத்தின் மீது பற்று கொண்டவர்கள் இரட்சிக்கப்படுகிறார்கள்; பெயர் இல்லாமல், அவர்கள் மரண நகரத்திற்கு செல்ல வேண்டும்.
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੨੪॥
naanak bin naavai sukh nahee aae ge pachhutaeh |24|ஓ நானக், பெயர் இல்லாமல், அவர்களுக்கு அமைதி இல்லை; அவர்கள் வருத்தத்துடன் மறுபிறவியில் வந்து செல்கிறார்கள். ||24||
ਚਿੰਤਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਤਾਂ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥
chintaa dhaavat reh ge taan man bheaa anand |கவலையும் அலைச்சலும் முடிவுக்கு வரும்போது மனம் மகிழ்ச்சி அடைகிறது.
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਸਾ ਧਨ ਸੁਤੀ ਨਿਚਿੰਦ ॥
guraprasaadee bujheeai saa dhan sutee nichind |குருவின் அருளால், ஆன்மாவைப் புரிந்து கொண்ட மணமகள், கவலையின்றி உறங்குகிறாள்.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥
jin kau poorab likhiaa tinaa bhettiaa gur govind |இப்படி முன்னரே நிர்ணயிக்கப்பட்ட விதியை உடையவர்கள் அகிலத்தின் இறைவனான குருவை சந்திக்கின்றனர்.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੫॥
naanak sahaje mil rahe har paaeaa paramaanand |25|ஓ நானக், அவர்கள் உன்னத பேரின்பத்தின் உருவகமான இறைவனுடன் உள்ளுணர்வாக இணைகிறார்கள். ||25||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥
satigur sevan aapanaa gurasabadee veechaar |தங்கள் உண்மையான குருவுக்கு சேவை செய்பவர்கள், குருவின் ஷபாத்தின் வார்த்தையைச் சிந்திப்பவர்கள்,
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
satigur kaa bhaanaa man lain har naam rakheh ur dhaar |உண்மையான குருவின் விருப்பத்திற்கு மதிப்பளித்து கீழ்ப்படிபவர்கள், இறைவனின் திருநாமத்தை தங்கள் இதயங்களில் நிலைநிறுத்துபவர்கள்,
ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੰਨੀਅਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਿ ॥
aaithai othai maneean har naam lage vaapaar |இங்கும் மறுமையிலும் கௌரவிக்கப்படுகின்றனர்; அவர்கள் கர்த்தருடைய நாமத்தின் வியாபாரத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள்.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪਦੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥
guramukh sabad siyaapade tith saachai darabaar |ஷபாத்தின் வார்த்தையின் மூலம், உண்மையான இறைவனின் நீதிமன்றத்தில் குர்முக்குகள் அங்கீகாரம் பெறுகிறார்கள்.
ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਖਰਚੁ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਰੁ ॥
sachaa saudaa kharach sach antar piram piaar |உண்மையான பெயர் அவர்களின் வணிகப் பொருள், உண்மையான பெயர் அவர்களின் செலவு; அவர்களின் அன்புக்குரியவர்களின் அன்பு அவர்களின் உள்ளங்களை நிரப்புகிறது.
ਜਮਕਾਲੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥
jamakaal nerr na aavee aap bakhase karataar |மரணத்தின் தூதர் அவர்களை நெருங்கவும் இல்லை; படைத்த இறைவன் அவர்களை மன்னிக்கிறான்.