جيڪي شڪ ۾ ڦاٿل، ڀڄن ٿا، تن کي منڍ چئبو آهي. اهي نه هن پاسي آهن، نه ٻئي طرف. ||3||
اهو عاجز، جنهن کي رب جي نظر ۾ برڪت حاصل آهي، ان کي حاصل ڪري ٿو، ۽ گرو جي ڪلام تي غور ڪري ٿو.
مايا جي وچ ۾، رب جو ٻانهو آزاد ٿئي ٿو.
اي نانڪ، جنهن جي پيشاني تي اهڙي قسمت لکيل آهي، موت کي فتح ڪري ٿو ۽ تباهه ڪري ٿو. ||4||1||
بلاول، ٽيون مهل:
غير وزني کي ڪيئن ٿو وزن ڪجي؟
جيڪڏهن ڪو ٻيو وڏو آهي ته پوءِ هو ئي رب کي سمجهي سگهي ٿو.
هن کان سواءِ ٻيو ڪوبه ڪونهي.
هن جي قيمت ڪيئن اندازو لڳائي سگهجي ٿو؟ ||1||
گرو جي ڪرم سان، هو ذهن ۾ اچي ٿو.
هڪ ماڻهو هن کي سڃاڻي ٿو، جڏهن دوئي ختم ٿئي ٿي. ||1||روڪ||
هو پاڻ ئي پرکڻ وارو آهي، ان کي جانچڻ لاءِ ٽچ پٿر کي لاڳو ڪري ٿو.
هو پاڻ سڪن جو تجزيو ڪري ٿو، ۽ پاڻ ان کي ڪرنسي طور منظور ڪري ٿو.
پاڻ ان کي پورو پورو وزن ڏئي ٿو.
اھو ئي ڄاڻي ٿو؛ هو اڪيلو ۽ اڪيلو رب آهي. ||2||
مايا جا سڀ روپ ان مان نڪرندا آهن.
اُهو ئي خالص ٿئي ٿو، جيڪو رب سان مليل آهي.
اُهو ئي جڙيل آهي، جنهن کي رب جڙي ٿو.
مٿس سڀ سچ پڌرو ٿئي ٿو ۽ پوءِ هو سچي رب ۾ ضم ٿي وڃي ٿو. ||3||
هو پاڻ ئي انسانن کي پاڻ ڏانهن ڌيان ڏيڻ جي هدايت ڪري ٿو، ۽ هو پاڻ ئي انهن کي مايا جي پٺيان لڳائي ٿو.
هو پاڻ کي سمجهائي ٿو، ۽ هو پاڻ کي ظاهر ڪري ٿو.
هو پاڻ سچو گرو آهي، ۽ هو پاڻ ئي ڪلام جو ڪلام آهي.
اي نانڪ، هو پاڻ ڳالهائيندو آهي ۽ سيکاريندو آهي. ||4||2||
بلاول، ٽيون مهل:
منهنجي رب ۽ مالڪ مون کي پنهنجو ٻانهو ڪيو آهي، ۽ مون کي پنهنجي خدمت جي نعمت ڏني آهي. ان بابت ڪو ڪيئن بحث ڪري سگهي ٿو؟
اهائي توهان جي راند آهي، هڪ ۽ واحد رب. تون ئي آهين، سڀني ۾ سمايل آهين. ||1||
جڏهن سچو گرو راضي ٿئي ٿو ۽ راضي ٿئي ٿو، ماڻهو رب جي نالي ۾ جذب ٿي وڃي ٿو.
جيڪو رب جي رحمت سان برڪت وارو آهي، اهو سچو گرو ڳولي ٿو. رات ۽ ڏينهن، هو خود بخود رب جي مراقبي تي مرکوز رهي ٿو. ||1||روڪ||
مان توهان جي خدمت ڪيئن ڪري سگهان ٿو؟ مان ان تي ڪيئن فخر ڪري سگهان ٿو؟
اي رب ۽ مالڪ، جڏهن توهان پنهنجي روشني کي ختم ڪري ڇڏيو، پوء ڪير ڳالهائيندو ۽ سيکاريندو؟ ||2||
تون پاڻ ئي گرو آهين، ۽ تون پاڻ آهين چيلا، عاجز شاگرد؛ تون پاڻ آهين نيڪيءَ جو خزانو.
جيئن تون اسان کي هلڻ جو سبب بڻائين، تيئن اسان به هلون ٿا، تنهنجي مرضيءَ جي مطابق، اي خداوند خدا. ||3||
نانڪ چوي ٿو، تون سچو پالڻھار ۽ مالڪ آھين. توهان جي عملن کي ڪير ڄاڻي سگهي ٿو؟
ڪجهه پنهنجي گهرن ۾ شان سان برڪت وارا آهن، جڏهن ته ٻيا شڪ ۽ فخر ۾ ڀڄندا آهن. ||4||3||
بلاول، ٽيون مهل:
ڪامل پالڻهار ڪامل مخلوق ٺاهي آهي. ڏس رب هر طرف پکڙيل آهي.
دنيا جي هن راند ۾، سچي نالي جي عظمت آهي. ڪنهن کي به پاڻ تي فخر نه ڪرڻ گهرجي. ||1||
جيڪو سچي گرو جي تعليمات جي حڪمت قبول ڪري ٿو، اهو سچو گرو ۾ جذب ٿي وڃي ٿو.
رب جو نالو ان شخص جي مرڪز جي اندر اندر رهي ٿو جيڪو گرو جي ڪلام جي باني کي پنهنجي روح ۾ محسوس ڪري ٿو. ||1||روڪ||
ھاڻي ھي آھي چئن دورن جي تعليمات جو خلاصو: انساني نسل لاءِ، ھڪڙي رب جو نالو سڀ کان وڏو خزانو آھي.
برهمڻ، خود نظم و ضبط ۽ هجرت انهن گذريل زمانن ۾ ڌرم جو جوهر هئا. پر ڪالي يوگ جي هن اونداهي دور ۾، رب جي نالي جي ساراهه ئي ڌرم جو جوهر آهي. ||2||
هر ۽ هر عمر جي پنهنجي ذات جو ڌرم آهي. ويد ۽ پراڻن جو مطالعو ڪريو، ۽ ان کي سچ سمجھو.
اُهي گرو مُخ آهن، جيڪي غور ڪن ٿا رب، هار، هار؛ هن دنيا ۾، اهي مڪمل ۽ منظور ٿيل آهن. ||3||