شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 797


ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੇ ਸਿ ਮਨਮੁਖ ਕਹੀਅਹਿ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੇ ॥੩॥
bharam bhulaane si manamukh kaheeeh naa uravaar na paare |3|

جيڪي شڪ ۾ ڦاٿل، ڀڄن ٿا، تن کي منڍ چئبو آهي. اهي نه هن پاسي آهن، نه ٻئي طرف. ||3||

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੇ ॥
jis no nadar kare soee jan paae gur kaa sabad samaale |

اهو عاجز، جنهن کي رب جي نظر ۾ برڪت حاصل آهي، ان کي حاصل ڪري ٿو، ۽ گرو جي ڪلام تي غور ڪري ٿو.

ਹਰਿ ਜਨ ਮਾਇਆ ਮਾਹਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥
har jan maaeaa maeh nisataare |

مايا جي وچ ۾، رب جو ٻانهو آزاد ٿئي ٿو.

ਨਾਨਕ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਾਲਹਿ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥੪॥੧॥
naanak bhaag hovai jis masatak kaaleh maar bidaare |4|1|

اي نانڪ، جنهن جي پيشاني تي اهڙي قسمت لکيل آهي، موت کي فتح ڪري ٿو ۽ تباهه ڪري ٿو. ||4||1||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bilaaval mahalaa 3 |

بلاول، ٽيون مهل:

ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੋਲਿਆ ਜਾਇ ॥
atul kiau toliaa jaae |

غير وزني کي ڪيئن ٿو وزن ڪجي؟

ਦੂਜਾ ਹੋਇ ਤ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥
doojaa hoe ta sojhee paae |

جيڪڏهن ڪو ٻيو وڏو آهي ته پوءِ هو ئي رب کي سمجهي سگهي ٿو.

ਤਿਸ ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
tis te doojaa naahee koe |

هن کان سواءِ ٻيو ڪوبه ڪونهي.

ਤਿਸ ਦੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਕੂ ਹੋਇ ॥੧॥
tis dee keemat kikoo hoe |1|

هن جي قيمت ڪيئن اندازو لڳائي سگهجي ٿو؟ ||1||

ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
guraparasaad vasai man aae |

گرو جي ڪرم سان، هو ذهن ۾ اچي ٿو.

ਤਾ ਕੋ ਜਾਣੈ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
taa ko jaanai dubidhaa jaae |1| rahaau |

هڪ ماڻهو هن کي سڃاڻي ٿو، جڏهن دوئي ختم ٿئي ٿي. ||1||روڪ||

ਆਪਿ ਸਰਾਫੁ ਕਸਵਟੀ ਲਾਏ ॥
aap saraaf kasavattee laae |

هو پاڻ ئي پرکڻ وارو آهي، ان کي جانچڻ لاءِ ٽچ پٿر کي لاڳو ڪري ٿو.

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ॥
aape parakhe aap chalaae |

هو پاڻ سڪن جو تجزيو ڪري ٿو، ۽ پاڻ ان کي ڪرنسي طور منظور ڪري ٿو.

ਆਪੇ ਤੋਲੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇ ॥
aape tole pooraa hoe |

پاڻ ان کي پورو پورو وزن ڏئي ٿو.

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥੨॥
aape jaanai eko soe |2|

اھو ئي ڄاڻي ٿو؛ هو اڪيلو ۽ اڪيلو رب آهي. ||2||

ਮਾਇਆ ਕਾ ਰੂਪੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਇ ॥
maaeaa kaa roop sabh tis te hoe |

مايا جا سڀ روپ ان مان نڪرندا آهن.

ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਸੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥
jis no mele su niramal hoe |

اُهو ئي خالص ٿئي ٿو، جيڪو رب سان مليل آهي.

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਲਗੈ ਤਿਸੁ ਆਇ ॥
jis no laae lagai tis aae |

اُهو ئي جڙيل آهي، جنهن کي رب جڙي ٿو.

ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਲੇ ਤਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥
sabh sach dikhaale taa sach samaae |3|

مٿس سڀ سچ پڌرو ٿئي ٿو ۽ پوءِ هو سچي رب ۾ ضم ٿي وڃي ٿو. ||3||

ਆਪੇ ਲਿਵ ਧਾਤੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥
aape liv dhaat hai aape |

هو پاڻ ئي انسانن کي پاڻ ڏانهن ڌيان ڏيڻ جي هدايت ڪري ٿو، ۽ هو پاڻ ئي انهن کي مايا جي پٺيان لڳائي ٿو.

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪੇ ਜਾਪੇ ॥
aap bujhaae aape jaape |

هو پاڻ کي سمجهائي ٿو، ۽ هو پاڻ کي ظاهر ڪري ٿو.

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥
aape satigur sabad hai aape |

هو پاڻ سچو گرو آهي، ۽ هو پاڻ ئي ڪلام جو ڪلام آهي.

ਨਾਨਕ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਆਪੇ ॥੪॥੨॥
naanak aakh sunaae aape |4|2|

اي نانڪ، هو پاڻ ڳالهائيندو آهي ۽ سيکاريندو آهي. ||4||2||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bilaaval mahalaa 3 |

بلاول، ٽيون مهل:

ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਬਹਾਨਾ ॥
saahib te sevak sev saahib te kiaa ko kahai bahaanaa |

منهنجي رب ۽ مالڪ مون کي پنهنجو ٻانهو ڪيو آهي، ۽ مون کي پنهنجي خدمت جي نعمت ڏني آهي. ان بابت ڪو ڪيئن بحث ڪري سگهي ٿو؟

ਐਸਾ ਇਕੁ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਬਨਿਆ ਹੈ ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥
aaisaa ik teraa khel baniaa hai sabh meh ek samaanaa |1|

اهائي توهان جي راند آهي، هڪ ۽ واحد رب. تون ئي آهين، سڀني ۾ سمايل آهين. ||1||

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪਰਚੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨਾ ॥
satigur parachai har naam samaanaa |

جڏهن سچو گرو راضي ٿئي ٿو ۽ راضي ٿئي ٿو، ماڻهو رب جي نالي ۾ جذب ٿي وڃي ٿو.

ਜਿਸੁ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਏ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜ ਧਿਆਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jis karam hovai so satigur paae anadin laagai sahaj dhiaanaa |1| rahaau |

جيڪو رب جي رحمت سان برڪت وارو آهي، اهو سچو گرو ڳولي ٿو. رات ۽ ڏينهن، هو خود بخود رب جي مراقبي تي مرکوز رهي ٿو. ||1||روڪ||

ਕਿਆ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥
kiaa koee teree sevaa kare kiaa ko kare abhimaanaa |

مان توهان جي خدمت ڪيئن ڪري سگهان ٿو؟ مان ان تي ڪيئن فخر ڪري سگهان ٿو؟

ਜਬ ਅਪੁਨੀ ਜੋਤਿ ਖਿੰਚਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਤਬ ਕੋਈ ਕਰਉ ਦਿਖਾ ਵਖਿਆਨਾ ॥੨॥
jab apunee jot khincheh too suaamee tab koee krau dikhaa vakhiaanaa |2|

اي رب ۽ مالڪ، جڏهن توهان پنهنجي روشني کي ختم ڪري ڇڏيو، پوء ڪير ڳالهائيندو ۽ سيکاريندو؟ ||2||

ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨਾ ॥
aape gur chelaa hai aape aape gunee nidhaanaa |

تون پاڻ ئي گرو آهين، ۽ تون پاڻ آهين چيلا، عاجز شاگرد؛ تون پاڻ آهين نيڪيءَ جو خزانو.

ਜਿਉ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ਤਿਵੈ ਕੋਈ ਚਾਲੈ ਜਿਉ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਭਗਵਾਨਾ ॥੩॥
jiau aap chalaae tivai koee chaalai jiau har bhaavai bhagavaanaa |3|

جيئن تون اسان کي هلڻ جو سبب بڻائين، تيئن اسان به هلون ٿا، تنهنجي مرضيءَ جي مطابق، اي خداوند خدا. ||3||

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਤੇਰੇ ਕਾਮਾਂ ॥
kahat naanak too saachaa saahib kaun jaanai tere kaamaan |

نانڪ چوي ٿو، تون سچو پالڻھار ۽ مالڪ آھين. توهان جي عملن کي ڪير ڄاڻي سگهي ٿو؟

ਇਕਨਾ ਘਰ ਮਹਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭਵਹਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥੪॥੩॥
eikanaa ghar meh de vaddiaaee ik bharam bhaveh abhimaanaa |4|3|

ڪجهه پنهنجي گهرن ۾ شان سان برڪت وارا آهن، جڏهن ته ٻيا شڪ ۽ فخر ۾ ڀڄندا آهن. ||4||3||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bilaaval mahalaa 3 |

بلاول، ٽيون مهل:

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਪੂਰੈ ਵੇਖਹੁ ਏਕ ਸਮਾਨਾ ॥
pooraa thaatt banaaeaa poorai vekhahu ek samaanaa |

ڪامل پالڻهار ڪامل مخلوق ٺاهي آهي. ڏس رب هر طرف پکڙيل آهي.

ਇਸੁ ਪਰਪੰਚ ਮਹਿ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਮਤੁ ਕੋ ਧਰਹੁ ਗੁਮਾਨਾ ॥੧॥
eis parapanch meh saache naam kee vaddiaaee mat ko dharahu gumaanaa |1|

دنيا جي هن راند ۾، سچي نالي جي عظمت آهي. ڪنهن کي به پاڻ تي فخر نه ڪرڻ گهرجي. ||1||

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਜਿਸ ਨੋ ਮਤਿ ਆਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥
satigur kee jis no mat aavai so satigur maeh samaanaa |

جيڪو سچي گرو جي تعليمات جي حڪمت قبول ڪري ٿو، اهو سچو گرو ۾ جذب ٿي وڃي ٿو.

ਇਹ ਬਾਣੀ ਜੋ ਜੀਅਹੁ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਰਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
eih baanee jo jeeahu jaanai tis antar ravai har naamaa |1| rahaau |

رب جو نالو ان شخص جي مرڪز جي اندر اندر رهي ٿو جيڪو گرو جي ڪلام جي باني کي پنهنجي روح ۾ محسوس ڪري ٿو. ||1||روڪ||

ਚਹੁ ਜੁਗਾ ਕਾ ਹੁਣਿ ਨਿਬੇੜਾ ਨਰ ਮਨੁਖਾ ਨੋ ਏਕੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥
chahu jugaa kaa hun niberraa nar manukhaa no ek nidhaanaa |

ھاڻي ھي آھي چئن دورن جي تعليمات جو خلاصو: انساني نسل لاءِ، ھڪڙي رب جو نالو سڀ کان وڏو خزانو آھي.

ਜਤੁ ਸੰਜਮ ਤੀਰਥ ਓਨਾ ਜੁਗਾ ਕਾ ਧਰਮੁ ਹੈ ਕਲਿ ਮਹਿ ਕੀਰਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੨॥
jat sanjam teerath onaa jugaa kaa dharam hai kal meh keerat har naamaa |2|

برهمڻ، خود نظم و ضبط ۽ هجرت انهن گذريل زمانن ۾ ڌرم جو جوهر هئا. پر ڪالي يوگ جي هن اونداهي دور ۾، رب جي نالي جي ساراهه ئي ڌرم جو جوهر آهي. ||2||

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਆਪੋ ਆਪਣਾ ਧਰਮੁ ਹੈ ਸੋਧਿ ਦੇਖਹੁ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾ ॥
jug jug aapo aapanaa dharam hai sodh dekhahu bed puraanaa |

هر ۽ هر عمر جي پنهنجي ذات جو ڌرم آهي. ويد ۽ پراڻن جو مطالعو ڪريو، ۽ ان کي سچ سمجھو.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਗਿ ਤੇ ਪੂਰੇ ਪਰਵਾਨਾ ॥੩॥
guramukh jinee dhiaaeaa har har jag te poore paravaanaa |3|

اُهي گرو مُخ آهن، جيڪي غور ڪن ٿا رب، هار، هار؛ هن دنيا ۾، اهي مڪمل ۽ منظور ٿيل آهن. ||3||


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430