شبد ذريعي، سچي گرو جي ڪلام، رستو معلوم ٿئي ٿو.
گروءَ جي مدد سان، انسان کي سچي رب جي طاقت ملي ٿي.
نالو تي رهو، ۽ هن جي باني جي خوبصورت ڪلام کي محسوس ڪريو.
جيڪڏھن اھو توھان جي مرضي آھي، رب، توھان مون کي پنھنجي دروازي کي ڳولڻ جي اڳواڻي ڪريو. ||2||
مٿاهون اڏامندي يا هيٺ ويٺي، مان پيار سان هڪ رب ڏانهن متوجه آهيان.
گرو جي ڪلام جي ذريعي، مان نالو کي پنهنجو سهارو سمجهان ٿو.
نه پاڻي جو سمنڊ آهي، نه جبلن جون قطارون اڀري رهيون آهن.
مان پنهنجي اندر جي گهر ۾ رهان ٿو، جتي نه ڪو رستو آهي ۽ نه ڪو ان تي سفر ڪرڻ وارو. ||3||
جنهن گهر ۾ تون رهين ٿو، تنهن جو رستو تون ئي ڄاڻين ٿو. ٻيو ڪو به نه ڄاڻندو آهي توهان جي موجودگيءَ جي.
سچي گروءَ کان سواءِ، ڪا سمجھ ڪانهي. سڄي دنيا هن جي خوابن هيٺان دفن آهي.
انسان هر قسم جي ڪوشش ڪري ٿو، ۽ روئي ٿو ۽ روئي ٿو، پر گرو کان سواء، هو رب جي نالي کي نٿو ڄاڻي.
اک ڇنڀڻ ۾، نالو کيس بچائيندو آهي، جيڪڏهن هو گرو جي ڪلام کي سمجهي ٿو. ||4||
ڪي بيوقوف، انڌا، بيوقوف ۽ جاهل آهن.
ڪي، سچي گروءَ جي خوف کان، نالي جو سهارو وٺن ٿا.
سندس ڪلام جو سچو ڪلام مٺو آهي، امرت جو سرچشمو آهي.
جيڪو ان ۾ پيئي ٿو، سو نجات جو دروازو ڳولي ٿو. ||5||
جيڪو، خدا جي محبت ۽ خوف جي ذريعي، پنهنجي دل ۾ اسم کي داخل ڪري ٿو، گرو جي هدايتن تي عمل ڪري ٿو ۽ سچي باني کي ڄاڻي ٿو.
ڪڪر جڏهن پنهنجو مينهن وسائي ڇڏيندا آهن ته زمين خوبصورت ٿي ويندي آهي. خدا جي روشني هر دل ۾ داخل ٿئي ٿي.
بڇڙا سوچ وارا پنهنجا ٻج بنجر زمين ۾ پوکين ٿا. اها انهن جي نشاني آهي جنهن جو ڪو به گرو ناهي.
سچي گروءَ کان سواءِ، اوندهه آهي. اُتي ٻڏي وڃن ٿا، جيتوڻيڪ پاڻيءَ کان سواءِ. ||6||
خدا جيڪو ڪجهه ڪري ٿو، سو پنهنجي مرضيءَ سان ٿئي ٿو.
جيڪو اڳيئي ٺھيل آھي، سو ختم نه ٿو ٿئي.
رب جي حڪم جو پابند، انسان پنهنجا ڪم ڪري ٿو.
شبد جي هڪ لفظ ذريعي، انسان سچ ۾ غرق ٿي ويو آهي. ||7||
تنهنجو حڪم، اي خدا، چار طرفن ۾ حڪمراني؛ تنهنجو نالو پاڙيسري علائقن جي چئني ڪنڊن ۾ به پکڙيل آهي.
شبد جو سچو ڪلام سڀني ۾ پکڙجي رهيو آهي. سندس فضل سان، ابدي هڪ اسان کي پاڻ سان گڏ ڪري ٿو.
بک، ننڊ ۽ مرڻ سان گڏ ڄمڻ ۽ موت سڀني مخلوقن جي مٿي تي لٽڪيل آهي.
نالو نانڪ جي ذهن کي وڻندڙ آهي؛ اي سچا رب، نعمت جو سرچشمو، مهرباني ڪري مون کي پنهنجي فضل سان برڪت ڪر. ||8||1||4||
مالار، پهرين مهل:
تون موت ۽ آزاديءَ جي فطرت کي نه ٿو سمجهين.
تون درياهه جي ڪناري تي ويٺو آهين؛ گرو جي ڪلام جو احساس ڪريو. ||1||
اي سارس! - توهان کي ڪيئن پڪڙيو ويو نيٽ ۾؟
تون پنهنجي دل ۾ غائب رب کي ياد نه ڪر. ||1||روڪ||
توهان جي هڪ زندگي لاء، توهان ڪيترن ئي زندگين کي استعمال ڪندا آهيو.
توهان کي پاڻي ۾ ترڻ هو، پر توهان ان جي بدران ان ۾ ٻڏي رهيا آهيو. ||2||
توهان سڀني مخلوقات کي عذاب ڪيو آهي.
جڏهن موت توهان کي پڪڙي، تڏهن توهان پشيمان ٿي توبهه ڪندا. ||3||
جڏهن توهان جي ڳچيء جي چوڌاري ڳري نڪ رکيل آهي،
توهان پنهنجا پر پکيڙي سگهو ٿا، پر توهان پرواز ڪرڻ جي قابل نه هوندا. ||4||
تون ذائقو ۽ ذائقو حاصل ڪرين ٿو، اي بيوقوف خود غرض انسان.
تون ڦاسي پيو آهين. توهان صرف نيڪ عمل، روحاني حڪمت ۽ غور سان بچائي سگهو ٿا. ||5||
سچي گرو جي خدمت ڪندي، موت جي رسول کي ٽوڙي ڇڏيندو.
پنهنجي دل ۾، سچي ڪلام تي رهو. ||6||
گرو جي تعليمات، لفظ جو سچو ڪلام، شاندار ۽ شاندار آهي.
رب جو نالو دل ۾ رکي. ||7||
جنهن کي هتي لذت حاصل ڪرڻ جو جنون آهي، تنهن کي آخرت ۾ تڪليف ٿيندي.
اي نانڪ، سچي نالي کان سواءِ ڪا به آزادي ناهي. ||8||2||5||