شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 554


ਘਟਿ ਵਸਹਿ ਚਰਣਾਰਬਿੰਦ ਰਸਨਾ ਜਪੈ ਗੁਪਾਲ ॥
ghatt vaseh charanaarabind rasanaa japai gupaal |

رب جي لوٽس پيرن کي پنهنجي دل ۾ رهڻ ڏيو، ۽ پنهنجي زبان سان، خدا جو نالو ڳايو.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰੀਐ ਤਿਸੁ ਦੇਹੀ ਕਉ ਪਾਲਿ ॥੨॥
naanak so prabh simareeai tis dehee kau paal |2|

اي نانڪ، خدا جي ياد ۾ غور ڪريو، ۽ هن جسم جي پرورش ڪريو. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਆਪੇ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰੇ ਇਸਨਾਨੁ ॥
aape atthasatth teerath karataa aap kare isanaan |

پاڻ خالق آهي اٺيتاليهه مقدس زيارت جا؛ هو پاڻ انهن ۾ وضو ڪري غسل ڪندو آهي.

ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਵਰਤੈ ਸ੍ਵਾਮੀ ਆਪਿ ਜਪਾਇਹਿ ਨਾਮੁ ॥
aape sanjam varatai svaamee aap japaaeihi naam |

هو پاڻ ئي سخت نفس جي نظم و ضبط تي عمل ڪري ٿو. رب سائين پاڻ اسان کي هن جو نالو ٻُڌائڻ جو سبب بڻائي ٿو.

ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਭਉ ਖੰਡਨੁ ਆਪਿ ਕਰੈ ਸਭੁ ਦਾਨੁ ॥
aap deaal hoe bhau khanddan aap karai sabh daan |

هو پاڻ اسان تي رحم ڪري ٿو. خوف کي ختم ڪرڻ وارو پاڻ سڀني کي خيرات ۾ ڏئي ٿو.

ਜਿਸ ਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਸਦ ਹੀ ਦਰਗਹਿ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥
jis no guramukh aap bujhaae so sad hee darageh paae maan |

جنهن کي هن روشن ڪيو آهي ۽ گرومخ بنايو آهي، اهو هميشه سندس درٻار ۾ عزت حاصل ڪري ٿو.

ਜਿਸ ਦੀ ਪੈਜ ਰਖੈ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਸਚਾ ਹਰਿ ਜਾਨੁ ॥੧੪॥
jis dee paij rakhai har suaamee so sachaa har jaan |14|

جنهن جي عزت مالڪ مالڪ محفوظ ڪئي آهي، اهو سچي رب کي سڃاڻي ٿو. ||14||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਜਗੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
naanak bin satigur bhette jag andh hai andhe karam kamaae |

اي نانڪ، سچي گرو جي ملڻ کان سواءِ، دنيا انڌي آهي، ۽ انڌا ڪم ڪري ٿي.

ਸਬਦੈ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਵਈ ਜਿਤੁ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
sabadai siau chit na laavee jit sukh vasai man aae |

اهو پنهنجي شعور کي لفظ جي لفظ تي ڌيان نٿو ڏئي، جيڪو ذهن ۾ رهڻ لاء امن آڻيندو.

ਤਾਮਸਿ ਲਗਾ ਸਦਾ ਫਿਰੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਲਤੁ ਬਿਹਾਇ ॥
taamas lagaa sadaa firai ahinis jalat bihaae |

ھميشه گھٽ توانائيءَ جي اونداھي جذبن ۾ مبتلا ھوندي، اُن جي چوڌاري گھمي ڦري، پنھنجي ڏينھن ۽ راتين کي جلائيندي گذري ٿو.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥
jo tis bhaavai so theeai kahanaa kichhoo na jaae |1|

جيڪو کيس راضي ڪري، سو اچي ٿو. ان ۾ ڪنهن جو به چوڻ ناهي. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਸਤਿਗੁਰੂ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਾਰੀ ਏਹ ਕਰੇਹੁ ॥
satiguroo furamaaeaa kaaree eh karehu |

سچو گرو اسان کي ائين ڪرڻ جو حڪم ڏنو آهي:

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹੋਇ ਕੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮਾਲੇਹੁ ॥
guroo duaarai hoe kai saahib samaalehu |

گرو جي دروازي ذريعي، رب ماسٽر تي غور ڪريو.

ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਹੈ ਭਰਮੈ ਕੇ ਛਉੜ ਕਟਿ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਧਰੇਹੁ ॥
saahib sadaa hajoor hai bharamai ke chhaurr katt kai antar jot dharehu |

رب مالڪ هميشه موجود آهي. هو شڪ جي پردي کي هٽائي ٿو، ۽ پنهنجي روشني کي ذهن ۾ نصب ڪري ٿو.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਏਹੁ ਲਾਏਹੁ ॥
har kaa naam amrit hai daaroo ehu laaehu |

رب جو نالو Ambrosial Nectar آهي - هي شفا جي دوا وٺو!

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਰਖਹੁ ਸੰਜਮੁ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ॥
satigur kaa bhaanaa chit rakhahu sanjam sachaa nehu |

سچي گرو جي مرضي کي پنهنجي شعور ۾ داخل ڪريو، ۽ سچي رب جي محبت کي پنهنجو نظم و ضبط بڻايو.

ਨਾਨਕ ਐਥੈ ਸੁਖੈ ਅੰਦਰਿ ਰਖਸੀ ਅਗੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕੇਲ ਕਰੇਹੁ ॥੨॥
naanak aaithai sukhai andar rakhasee agai har siau kel karehu |2|

اي نانڪ، توهان کي هتي امن ۾ رکيو ويندو، ۽ هن کان پوء، توهان رب سان جشن ڪندا. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਆਪੇ ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਬਣਸਪਤਿ ਆਪੇ ਹੀ ਫਲ ਲਾਏ ॥
aape bhaar atthaarah banasapat aape hee fal laae |

هو پاڻ فطرت جو وسيع قسم آهي، ۽ هو پاڻ ان کي ميوو ڏئي ٿو.

ਆਪੇ ਮਾਲੀ ਆਪਿ ਸਭੁ ਸਿੰਚੈ ਆਪੇ ਹੀ ਮੁਹਿ ਪਾਏ ॥
aape maalee aap sabh sinchai aape hee muhi paae |

هو پاڻ ئي باغبان آهي، هو پاڻ ئي سڀني ٻوٽن کي سيراب ڪري ٿو ۽ پاڻ ئي انهن کي پنهنجي وات ۾ وجهي ٿو.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਦਿਵਾਏ ॥
aape karataa aape bhugataa aape dee divaae |

هو پاڻ خالق آهي، ۽ هو پاڻ ئي لطف وٺندڙ آهي. هو پاڻ ڏئي ٿو، ۽ ٻين کي ڏئي ٿو.

ਆਪੇ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪੇ ਹੈ ਰਾਖਾ ਆਪੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥
aape saahib aape hai raakhaa aape rahiaa samaae |

هو پاڻ رب ۽ مالڪ آهي، ۽ هو پاڻ ئي محافظ آهي. هو پاڻ هر هنڌ ڦهليل ۽ ڦهليل آهي.

ਜਨੁ ਨਾਨਕ ਵਡਿਆਈ ਆਖੈ ਹਰਿ ਕਰਤੇ ਕੀ ਜਿਸ ਨੋ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਏ ॥੧੫॥
jan naanak vaddiaaee aakhai har karate kee jis no til na tamaae |15|

خادم نانڪ رب جي عظمت جو ذڪر ڪري ٿو، خالق، جنهن کي ڪابه لالچ ناهي. ||15||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਣਿਆ ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਇ ॥
maanas bhariaa aaniaa maanas bhariaa aae |

ھڪڙو ماڻھو ھڪڙي پوري بوتل آڻيندو آھي، ۽ ٻيو پنھنجو پيالو ڀريندو آھي.

ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਮਤਿ ਦੂਰਿ ਹੋਇ ਬਰਲੁ ਪਵੈ ਵਿਚਿ ਆਇ ॥
jit peetai mat door hoe baral pavai vich aae |

شراب پيئڻ سان، سندس عقل ختم ٿي وڃي ٿو، ۽ جنون سندس دماغ ۾ داخل ٿئي ٿو.

ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਨ ਪਛਾਣਈ ਖਸਮਹੁ ਧਕੇ ਖਾਇ ॥
aapanaa paraaeaa na pachhaanee khasamahu dhake khaae |

هو پنهنجي ۽ ٻين جي وچ ۾ فرق نه ٿو ڪري سگهي، ۽ هو پنهنجي پالڻهار ۽ مالڪ طرفان ماريو ويو آهي.

ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਖਸਮੁ ਵਿਸਰੈ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
jit peetai khasam visarai daragah milai sajaae |

ان کي پيئڻ سان، هو پنهنجي رب ۽ مالڪ کي وساريندو آهي، ۽ هو رب جي درٻار ۾ سزا ڏيندو آهي.

ਝੂਠਾ ਮਦੁ ਮੂਲਿ ਨ ਪੀਚਈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥
jhootthaa mad mool na peechee je kaa paar vasaae |

ڪوڙو شراب هرگز نه پيئو، جيڪڏهن اهو توهان جي اختيار ۾ آهي.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਸਚੁ ਮਦੁ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥
naanak nadaree sach mad paaeeai satigur milai jis aae |

اي نانڪ، سچو گرو اچي ٿو ۽ انسان سان ملي ٿو. سندس فضل سان سچي شراب ملي ٿي.

ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਹੈ ਮਹਲੀ ਪਾਵੈ ਥਾਉ ॥੧॥
sadaa saahib kai rang rahai mahalee paavai thaau |1|

هو هميشه لاءِ آقا جي محبت ۾ رهجي ويندو، ۽ سندس حضور جي حويلي ۾ جاءِ حاصل ڪندو. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਜਾ ਇਸ ਨੋ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥
eihu jagat jeevat marai jaa is no sojhee hoe |

هيءَ دنيا جڏهن سمجهه ۾ اچي ٿي ته جيئري رهي ٿي مري.

ਜਾ ਤਿਨਿੑ ਸਵਾਲਿਆ ਤਾਂ ਸਵਿ ਰਹਿਆ ਜਗਾਏ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥
jaa tini savaaliaa taan sav rahiaa jagaae taan sudh hoe |

جڏهن رب کيس سمهاري ٿو، هو سمهي ٿو رهي. جڏهن هو هن کي جاڳائي ٿو، هو هوش ۾ اچي ٿو.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੈ ਸੋਇ ॥
naanak nadar kare je aapanee satigur melai soe |

اي نانڪ، جڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر ڪري ٿو، هو هن کي سچو گرو سان ملندو آهي.

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਫਿਰਿ ਮਰਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥
guraprasaad jeevat marai taa fir maran na hoe |2|

گروءَ جي مهربانيءَ سان، جيئرو ئي مئو، ته وري مرڻو نه. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਜਿਸ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਨੋ ਪਰਵਾਹ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕੇਰੀ ॥
jis daa keetaa sabh kichh hovai tis no paravaah naahee kisai keree |

هن جي عمل سان، سڀ ڪجهه ٿئي ٿو. هن کي ڪنهن ٻئي جي ڪهڙي پرواهه آهي؟

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਖਾਵੈ ਸਭ ਮੁਹਤਾਜੀ ਕਢੈ ਤੇਰੀ ॥
har jeeo teraa ditaa sabh ko khaavai sabh muhataajee kadtai teree |

اي منھنجا پالڻھار، سڀڪو کائي ٿو جيڪو توھان ڏيو ٿا - سڀ تنھنجي تابع آھن.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430