ڇهن شاسترن جي حڪمت آهي. ||4||5||
رامڪلي، پهرين مهل:
منهنجي ٻيڙي ٻڏل ۽ بيڪار آهي. اهو گناهن سان ڀريل آهي. واءُ اڀري رهيو آهي - ڇا جيڪڏهن اهو مٿي ٽپو ڏئي؟
سورج مک جي حيثيت ۾، مون گرو ڏانهن رخ ڪيو آهي؛ اي منهنجا مڪمل مالڪ؛ مهرباني ڪري مون کي پنهنجي شاندار عظمت سان برڪت ڪرڻ جو يقين رکجو. ||1||
اي گرو، منهنجي بچاءُ واري مهرباني، مهرباني ڪري مون کي دنيا جي سمنڊ پار ڪري ڇڏ.
مون کي عقيدت سان برڪت ڪر، مڪمل، لافاني رب خدا؛ مان توکان قربان آهيان. ||1||روڪ||
اُهو ئي هڪ سِڌو آهي، هڪ ڳولهيندڙ، هڪ يوگي، هڪ گهمندڙ ياتري آهي، جيڪو هڪ مڪمل رب تي غور ڪري ٿو.
رب جي پيرن کي ڇهڻ سان، اهي آزاد ٿين ٿا. اهي تعليم جي ڪلام کي حاصل ڪرڻ لاء ايندا آهن. ||2||
مون کي خيرات، مراقبي، خود نظم و ضبط يا مذهبي رسمن جي ڪا به خبر ناهي. مان صرف تنهنجو نالو ڳائيندو آهيان، خدا.
نانڪ گرو سان مليو آهي، عظيم رب خدا؛ سندس ڪلام جي سچي ڪلام ذريعي، هن کي آزاد ڪيو ويو آهي. ||3||6||
رامڪلي، پهرين مهل:
پنهنجي شعور کي رب تي گہرے جذب ۾ مرکوز ڪريو.
پنھنجي جسم کي ڍڳ ٺاھيو، پار ڪرڻ لاءِ.
اندر اندر خواهش جي باهه آهي. ان کي چڪاس ۾ رکو.
ڏينهن ۽ رات، اهو چراغ هميشه جلندو. ||1||
پاڻيءَ تي اهڙو ڏيئو ٻاريو؛
هي چراغ مڪمل سمجھ آڻيندو. ||1||روڪ||
اُها سمجھه سٺي مٽي آهي؛
اهڙي مٽيءَ جو ڏيئو رب کي قبول آهي.
تنهن ڪري هن چراغ کي چڱن ڪمن جي چڪر تي شڪل ڏيو.
هن دنيا ۾ ۽ آخرت ۾، هي چراغ توهان سان گڏ هوندو. ||2||
جڏهن هو پاڻ پنهنجو فضل عطا ڪري ٿو،
پوءِ، گرومخ جي حيثيت ۾، ڪو به کيس سمجهي سگهي ٿو.
دل ۾، اهو چراغ هميشه لاء روشن آهي.
اهو پاڻي يا واء سان نه ٻرندو آهي.
اهڙو چراغ توهان کي پاڻي جي پار کڻي ويندو. ||3||
واء ان کي نه ڇڪيندي آهي، يا ان کي ٻاهر ڪڍندي آهي.
ان جي روشني خدائي عرش کي ظاهر ڪري ٿي.
خشتري، برهمڻ، سودرا ۽ ويشيا
هزارين حسابن جي باوجود به ان جي قيمت نه ڳولي سگهي.
جيڪڏهن انهن مان ڪو اهڙو چراغ روشن ڪري،
اي نانڪ، هن کي آزاد ڪيو ويو آهي. ||4||7||
رامڪلي، پهرين مهل:
پنهنجي رب جي نالي تي ايمان رکڻ ئي سچي عبادت آهي.
سچائيءَ جي نذر سان، ماڻهوءَ کي ويهڻ جي جاءِ ملي ٿي.
جيڪڏهن نماز سچائي ۽ قناعت سان پڙهي وڃي.
خداوند اھو ٻڌندو، ۽ کيس سڏيندو پنھنجي ڀرسان ويھڻ لاء. ||1||
اي نانڪ، ڪوبه خالي هٿ نه موٽندو آهي.
اهڙي آهي سچي رب جي عدالت. ||1||روڪ||
مان جيڪو خزانو ڳوليان ٿو اهو توهان جي فضل جو تحفو آهي.
مهرباني ڪري هن عاجز فقير کي برڪت ڏيو - هي اهو آهي جيڪو مان ڳوليان ٿو.
مهرباني ڪري، منهنجي دل جي پيالي ۾ پنهنجو پيار ڀريو.
هي توهان جي اڳواٽ مقرر ڪيل قيمت آهي. ||2||
جنهن سڀ ڪجهه پيدا ڪيو، اهو سڀ ڪجهه ڪري ٿو.
هو پاڻ پنهنجي قدر جو اندازو لڳائي ٿو.
خود مختيار بادشاهه گرومخ ڏانهن ظاهر ٿئي ٿو.
هو نه ٿو اچي، ۽ نه وڃي ٿو. ||3||
ماڻهو بکي تي لعنت وجهن ٿا. پڇڻ سان عزت نه ملندي آهي.
اي منهنجا مالڪ، توهان مون کي حوصلا افزائي ڪئي ته توهان جا لفظ ڳالهائڻ، ۽ توهان جي عدالت جي ڪهاڻي ٻڌاء. ||4||8||
رامڪلي، پهرين مهل:
قطرو ساگر ۾ آهي، ۽ سمنڊ قطري ۾ آهي. اهو ڪير سمجهي، ۽ ڄاڻي ٿو؟
هو پاڻ ئي دنيا جي عجيب راند ٺاهي ٿو. هو پاڻ ان تي غور ڪري ٿو، ۽ ان جي اصل جوهر کي سمجهي ٿو. ||1||