رب جي پيرن جي حرمت، ۽ سنتن لاء وقف اهي مون کي امن ۽ خوشي آڻيندا آهن. اي نانڪ، محبوب جي محبت حاصل ڪري منهنجي ٻرندڙ باهه وسائي وئي آهي. ||3||3||143||
آسا، پنجين مهل:
گرو هن کي منهنجي اکين تي ظاهر ڪيو آهي. ||1||روڪ||
هتي ۽ اتي، هر دل ۾، ۽ هر هڪ وجود ۾، تون، اي دلچسپ رب، تون موجود آهين. ||1||
تون خالق آهين، سببن جو، زمين جو سهارو آهين. تون ئي آهين ۽ اڪيلو، خوبصورت رب. ||2||
سنتن سان ملڻ ۽ سندن درشن جو برڪت وارو نظارو ڏسي، نانڪ انهن تي قربان آهي. هو مڪمل امن ۾ سمهي ٿو. ||3||4||144||
آسا، پنجين مهل:
رب جو نالو، هار، هار، قيمتي آهي.
اهو امن ۽ سڪون آڻيندو آهي. ||1||روڪ||
رب منهنجو ساٿي ۽ مددگار آهي. هو مون کي نه ڇڏيندو ۽ نه مون کي ڇڏي ڏيندو. هو بي مثال ۽ بي مثال آهي. ||1||
هو منهنجو محبوب، منهنجو ڀاءُ، پيءُ ۽ ماءُ آهي. هو پنهنجي بندن جو سهارو آهي. ||2||
پوشيده رب کي گرو جي ذريعي ڏٺو وڃي ٿو. اي نانڪ، هي رب جي عجيب راند آهي. ||3||5||145||
آسا، پنجين مهل:
مهرباني ڪري منهنجي عقيدت کي برقرار رکڻ ۾ مدد ڪريو.
اي منهنجا مالڪ، مان تو وٽ آيو آهيان. ||1||روڪ||
نالي جي دولت سان، رب جي نالي سان، زندگي ثمر بڻجي ٿي. اي منهنجا مالڪ، منهنجي دل ۾ پنهنجا پير رکي. ||1||
اها آزادي آهي، ۽ هي آهي زندگي جو بهترين طريقو؛ مهرباني ڪري مون کي سنتن جي سوسائٽي ۾ رکو. ||2||
نالي تي غور ڪندي، مان آسماني امن ۾ جذب ٿي ويو آهيان. اي نانڪ، مان رب جي شاندار ساراهه ڳايان ٿو. ||3||6||146||
آسا، پنجين مهل:
منهنجا رب ۽ مالڪ جا پير ڏاڍا خوبصورت آهن!
رب جا اولياءَ انهن کي حاصل ڪندا آهن. ||1||روڪ||
اهي پنهنجي خودغرضي کي ختم ڪن ٿا ۽ رب جي خدمت ڪن ٿا. هن جي پيار ۾ ٻرندڙ، اهي هن جي شاندار ساراهه ڳائيندا آهن. ||1||
اهي هن ۾ پنهنجون اميدون رکن ٿا، ۽ اهي سندس درشن جي برڪت واري نظر لاء اڃايل آهن. ٻي ڪا به شيءِ کين وڻندڙ نه آهي. ||2||
هي تنهنجي رحمت آهي، پالڻهار؛ توهان جي غريب مخلوق ڇا ڪري سگهي ٿي؟ نانڪ وقف آهي، توهان لاء قربان. ||3||7||147||
آسا، پنجين مهل:
پنهنجي ذهن ۾ مراقبي ۾ هڪ رب کي ياد ڪريو. ||1||روڪ||
رب جي نالي تي غور ڪريو، ۽ هن کي پنهنجي دل ۾ داخل ڪريو. هن کان سواءِ ٻيو ڪوبه ڪونهي. ||1||
الله جي بارگاھ ۾ داخل ٿيڻ سان سڀ ثواب ملن ٿا ۽ سڀ ڏک دور ٿي وڃن ٿا. ||2||
هو سڀني مخلوقن جو عطا ڪندڙ، مقدر جو معمار آهي. اي نانڪ، هو هر دل ۾ موجود آهي. ||3||8||148||
آسا، پنجين مهل:
جيڪو رب کي وساري ٿو سو مري ويو آهي. ||1||روڪ||
جيڪو رب جي نالي تي غور ڪندو آهي، ان کي سڀ ڪم ملندا آهن. اهو ماڻهو خوش ٿيندو. ||1||
جيڪو پاڻ کي بادشاهه ٿو سڏائي، ۽ انا ۽ وڏائي ڪري ٿو، سو پنهنجي شڪ ۾ ائين پڪڙيو وڃي ٿو، جهڙو طوطي ۾ ڦاسي پوي ٿو. ||2||
نانڪ چوي ٿو، جيڪو سچو گرو سان ملي ٿو، اهو دائمي ۽ لافاني ٿي وڃي ٿو. ||3||9||149||
آسا، پنجين مهل، چوٿون بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
اها محبت هميشه لاءِ تازي ۽ نئين آهي، جيڪا محبوب رب لاءِ آهي. ||1||روڪ||
جيڪو خدا کي خوش ڪري ٿو، اهو ٻيهر نه پيدا ٿيندو. هو رب جي پياري عبادت ۾، رب جي محبت ۾ مشغول رهي ٿو. ||1||