سچو رب پاڻ اسان کي پنهنجي ڪلام ۾ متحد ڪري ٿو.
شبد جي اندر ۾ شڪ ختم ٿي ويندو آهي.
اي نانڪ، هو اسان کي پنهنجي نالي سان برڪت ڏئي ٿو، ۽ ان جي نالي سان، امن ملي ٿو. ||16||8||22||
مارو، ٽيون مهل:
هو ناقابل رسائي، ناقابل فراموش ۽ پاڻ کي برقرار رکڻ وارو آهي.
هو پاڻ رحمدل، ناقابل رسائي ۽ لامحدود آهي.
ڪو به هن تائين پهچي نه ٿو سگهي. گرو جي ڪلام جي ذريعي، هو ملن ٿا. ||1||
اھو اڪيلو توھان جي خدمت ڪري ٿو، جيڪو توھان کي راضي ڪري ٿو.
گرو جي ڪلام ذريعي، هو سچي رب ۾ ملي ٿو.
رات ڏينهن هو رب جي حمد ڳائيندو آهي، ڏينهن رات. هن جي زبان رب جي عظيم ذات ۾ ذائقو ۽ لذت حاصل ڪري ٿي. ||2||
جيڪي ماڻهو شبد ۾ مرن ٿا، انهن جو موت بلند ۽ شان وارو آهي.
اهي رب جي شان کي پنهنجي دلين ۾ محفوظ ڪن ٿا.
گرو جي پيرن کي مضبوطي سان پڪڙيندي، انهن جي زندگي خوشحال ٿي ويندي آهي، ۽ اهي دوئي جي محبت کان نجات حاصل ڪندا آهن. ||3||
پيارا رب انهن کي پاڻ ۾ متحد ڪري ٿو.
گروءَ جي شيدائيءَ سان، خود غرور دور ٿئي ٿو.
جيڪي رات ڏينهن رب جي عبادت ۾ مشغول رهن ٿا، سي هن دنيا ۾ نفعو ڪمائين ٿا. ||4||
تنهنجون ڪهڙيون خوبيون بيان ڪريان؟ مان ان کي بيان نٿو ڪري سگهان.
توهان وٽ ڪا به پڇاڙي يا حد ناهي. توهان جي قيمت جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي.
جڏهن پاڻ رحم ڪرڻ وارو پنهنجو رحم ڪندو آهي ته نيڪ ماڻهو نيڪيءَ ۾ جذب ٿي ويندا آهن. ||5||
هن دنيا ۾، جذباتي وابستگي پکڙيل آهي.
جاهل، خود غرض انسان اوندهه ۾ غرق آهي.
دنياوي ڪمن ۾ پسڻ ۾، هو پنهنجي زندگي اجايو برباد ڪري ٿو. نالي کان سواءِ، هو تڪليف ۾ مبتلا ٿي ٿو. ||6||
جيڪڏهن خدا پنهنجو فضل عطا ڪري ته پوءِ سچو گرو ملندو.
شَبَدَ جي ذريعي نفس جي گندگي سڙي وڃي ٿي.
ذهن بيڪار ٿي ويندو آهي، ۽ روحاني حڪمت جو زيور روشني آڻيندو آهي؛ روحاني جهالت جي اونداهي دور ٿي ويندي آهي. ||7||
توهان جا نالا بيشمار آهن. توهان جي قيمت جو اندازو نٿو لڳائي سگهجي.
مان رب جي سچي نالي کي پنهنجي دل ۾ گھران ٿو.
ڪير تنهنجي قدر جو اندازو لڳائي سگهي ٿو، خدا؟ تون پاڻ ۾ غرق ۽ جذب آهين. ||8||
نالو، رب جو نالو، انمول، ناقابل رسائي ۽ لامحدود آهي.
ان جو وزن ڪير به نه ٿو ڪري سگهي.
تون پاڻ ئي وزن، ۽ سڀني جو اندازو. گرو جي لفظ جي ذريعي، توهان کي متحد ڪيو، جڏهن وزن مڪمل آهي. ||9||
تنهنجو ٻانهو خدمت ڪري ٿو، ۽ اها دعا گهري ٿو.
مهرباني ڪري، مون کي پنهنجي ويجهو ويهڻ ڏيو، ۽ مون کي پاڻ سان گڏ ڪريو.
تون سڀني مخلوقن کي امن ڏيڻ وارو آهين. مڪمل ڪرما سان، اسان توهان تي غور ڪندا آهيون. ||10||
عفت، سچائي ۽ نفس تي ضابطو اچي ٿو سچ تي عمل ڪرڻ ۽ زندگي گذارڻ سان.
هي ذهن پاڪ ۽ پاڪ ٿي وڃي ٿو، رب جي شان ۾ گيت ڳائي.
هن زهر جي دنيا ۾، امرت وارو امرت حاصل ٿئي ٿو، جيڪڏهن اهو منهنجي پيارا رب کي راضي ٿئي. ||11||
اھو ئي سمجھي ٿو، جنھن کي سمجھڻ لاءِ خدا وحي ڪري ٿو.
رب جي حمد جا گيت ڳائڻ سان، انسان جو باطن بيدار ٿئي ٿو.
انا پرستيءَ ۽ مالڪي کي خاموش ۽ ماتحت ڪيو وڃي ٿو، ۽ انسان سچي رب کي وجدان سان ڳولي ٿو. ||12||
چڱن ڪمن کان سواءِ، بيشمار ٻيا گھمندا ڦرندا آھن.
اهي مرندا آهن، ۽ وري مرندا آهن، صرف ٻيهر پيدا ٿيڻ لاء؛ اهي ٻيهر جنم جي چڪر کان بچي نٿا سگهن.
زهر سان ڀريل، اهي زهر ۽ فساد جي مشق ڪن ٿا، ۽ انهن کي ڪڏهن به امن نه ملندو. ||13||
ڪيترائي پاڻ کي مذهبي لباس ۾ لڪائيندا آهن.
شبد کان سواءِ، ڪنهن به انا تي فتح حاصل نه ڪئي آهي.
جيڪو جيئرو ئي مري ٿو سو آزاد ٿيو ۽ سچي نالي ۾ ضم ٿي ويو. ||14||
روحاني جهالت ۽ خواهش هن انساني جسم کي ساڙي ڇڏيو.