آءٌ تنهنجا مظهر بيان نه ٿو ڪري سگهان، اي عظمت جو خزانو، اي امن جا مالڪ.
خدا ناقابل تسخير، ناقابل فهم ۽ ناقابل فهم آهي؛ هو ڪامل گرو جي ذريعي سڃاتو وڃي ٿو. ||2||
منهنجو شڪ ۽ خوف دور ڪيو ويو آهي، ۽ مون کي پاڪ ڪيو ويو آهي، جڏهن منهنجي انا فتح ڪئي وئي آهي.
ساد سنگت ۾ تنهنجو برڪت وارو نظارو ڏسي منهنجو جنم ۽ مرڻ جو خوف ختم ٿي ويو آهي. ||3||
مان گرو جا پير ڌوئي سندس خدمت ڪيان ٿو. مان هن تي قربان آهيان، 100,000 ڀيرا.
سندس فضل سان، ٻانهو نانڪ هن خوفناڪ عالمي سمنڊ کي پار ڪيو آهي. مان پنهنجي محبوب سان متحد آهيان. ||4||7||128||
گوري، پنجين مهل:
توکان سواءِ ڪير توکي راضي ڪري سگھي ٿو؟
تنهنجي خوبصورت شڪل کي ڏسندي، سڀ داخل ٿي ويا آهن. ||1||روڪ||
آسماني بهشت ۾، هيٺاهينءَ جي پاڙن ۾، ڌرتيءَ جي ڌرتيءَ تي ۽ ڪهڪشائن ۾، هڪ رب هر هنڌ پکڙيل آهي.
هر ڪو توهان کي پنھنجن ھٿن سان گڏ دٻائيندي سڏي ٿو، "شيو، شيو". اي مهربان رب ۽ مالڪ، هرڪو توهان جي مدد لاء دعا ڪري ٿو. ||1||
تنهنجو نالو، اي پالڻهار ۽ پالڻهار، گنهگارن کي پاڪ ڪرڻ وارو، امن ڏيڻ وارو، بي پناهه، ٿڌو ۽ راحت ڏيندڙ آهي.
اي نانڪ، روحاني حڪمت، مراقبت ۽ شاندار عظمت توهان جي سنتن سان گفتگو ۽ گفتگو مان حاصل ٿئي ٿي. ||2||8||129||
گوري، پنجين مهل:
مون سان ملي، اي منهنجا پيارا محبوب.
اي خدا، جيڪو تون ڪرين ٿو - اهو اڪيلو ٿئي ٿو. ||1||روڪ||
بيشمار اوتارن جي چوڌاري گھمندي، مون ڪيترين ئي زندگين ۾ درد ۽ تڪليف برداشت ڪئي، بار بار.
تنهنجي فضل سان، مون کي هي انساني جسم مليو آهي. مون کي پنهنجي درشن جو برڪت وارو نظارو عطا ڪر، اي قادر مطلق بادشاهه. ||1||
جيڪو سندس مرضيءَ مطابق ٿيو سو ٿيو. ٻيو ڪو به ڪجهه نٿو ڪري سگهي.
تنهنجي مرضي سان، جذباتي وابستگي جي وهم ۾ ڦاٿل، ماڻهو ننڊ ۾ آهن. اهي نه جاڳندا آهن. ||2||
مهرباني ڪري منهنجي دعا ٻڌي، اي زندگي جا رب، اي محبوب، رحم ۽ شفقت جو سمنڊ.
مون کي بچاء، اي منهنجا پيء خدا. مان هڪ يتيم آهيان - مهرباني ڪري، مون کي پاليو! ||3||
تون پنهنجي درشن جو برڪت وارو نظارو ظاهر ڪرين ٿو، ساد سنگت، حضور جي صحبت لاءِ.
پنهنجو فضل ڪر، ۽ اسان کي اوليائن جي پيرن جي مٽي سان نوازيو. نانڪ هن امن جي خواهشمند آهي. ||4||9||130||
گوري، پنجين مهل:
مان انهن تي قربان آهيان
جيڪي اسم جو سهارو وٺندا آهن. ||1||روڪ||
آءٌ انهن عاجز جي ساراهه ڪيئن ٿو ٻڌايان، جيڪي رب العالمين جي محبت ۾ جڙيل آهن؟
سڪون، سڪون ۽ سڪون ساڻن گڏ آهي. انهن جي برابر ٻيو ڪو به ڏيڻ وارو نه آهي. ||1||
اهي دنيا کي بچائڻ لاءِ آيا آهن - اهي عاجز انسان جيڪي هن جي برڪت واري نظر لاءِ اڃايل آهن.
جيڪي پنھنجا پناهه ڳوليندا آھن سي پار ڪيا ويندا آھن. سنتن جي سماج ۾، سندن اميدون پوريون ٿيون. ||2||
جيڪڏهن آئون انهن جي پيرن تي ڪريان، ته مان جيئرو آهيان. انهن عاجز ماڻهن سان صحبت ڪري، مان خوش رهندس.
اي خدا مون تي رحم ڪر ته منهنجو ذهن تنهنجي بندن جي پيرن جي مٽي بڻجي وڃي. ||3||
طاقت ۽ اختيار، جوانيءَ ۽ عمر، هن دنيا ۾ جيڪو ڪجهه به نظر اچي ٿو، سو سڀ فنا ٿي ويندو.
نالي جو خزانو، رب جو نالو، هميشه لاءِ نئون ۽ بي مثال آهي. نانڪ رب جي اها دولت حاصل ڪئي آهي. ||4||10||131||