شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 850


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥
braham bindeh te braahamanaa je chaleh satigur bhaae |

اھو اڪيلو خدا کي ڄاڻي ٿو، ۽ اھو اڪيلو برھمن آھي، جيڪو سچي گرو جي مرضي سان ھلندو آھي.

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ॥
jin kai hiradai har vasai haumai rog gavaae |

جنهن جي دل رب سان ڀرجي وڃي ٿي، اها خود غرضي ۽ مرض کان آزاد ٿي وڃي ٿي.

ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥
gun raveh gun sangraheh jotee jot milaae |

هو رب جي ساراهه ڳائيندو آهي، فضيلت گڏ ڪري ٿو، ۽ سندس روشني نور ۾ ضم ٿي وڃي ٿي.

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
eis jug meh virale braahaman braham bindeh chit laae |

ڪيڏا ناياب آهن اهي برهمڻ جيڪي هن دور ۾ خدا کي سڃاڻن ٿا، محبت سان پنهنجي شعور کي مٿس مرکوز ڪري.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚਾ ਸੇ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥
naanak jina kau nadar kare har sachaa se naam rahe liv laae |1|

اي نانڪ، جن تي رب جي فضل جي نظر اچي ٿي، اهي سچي رب جي نالي سان پيار سان جڙيل رهن ٿا. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਤੀਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥
satigur kee sev na keeteea sabad na lago bhaau |

جيڪو سچو گرو جي خدمت نٿو ڪري، ۽ جيڪو لفظ جي ڪلام سان پيار نٿو ڪري،

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਮਾਵਣਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘੁ ਬਹੁ ਸੁਆਉ ॥
haumai rog kamaavanaa at deeragh bahu suaau |

انا جي تمام ڏکوئيندڙ بيماري حاصل ڪري ٿو. هو تمام گهڻو خود غرض آهي.

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ॥
manahatth karam kamaavane fir fir jonee paae |

ضدي ذهني طور تي عمل ڪندي، هو ٻيهر ٻيهر جنم ورتو آهي.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥
guramukh janam safal hai jis no aape le milaae |

گرو مُخ جي جنم ڀومي ۽ خوش نصيبي آهي. رب کيس پاڻ سان ملائي ٿو.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak nadaree nadar kare taa naam dhan palai paae |2|

اي نانڪ، جڏهن مهربان رب پنهنجي رحمت عطا ڪري ٿو، هڪ شخص کي اسم، رب جي نالي جي دولت حاصل ٿئي ٿي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਸਭ ਵਡਿਆਈਆ ਹਰਿ ਨਾਮ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਈਐ ॥
sabh vaddiaaeea har naam vich har guramukh dhiaaeeai |

تمام شاندار عظمت رب جي نالي ۾ آهي؛ جيئن گرومخ، رب تي غور ڪيو.

ਜਿ ਵਸਤੁ ਮੰਗੀਐ ਸਾਈ ਪਾਈਐ ਜੇ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥
ji vasat mangeeai saaee paaeeai je naam chit laaeeai |

انسان کي اهو سڀ ڪجهه ملي ٿو جيڪو هو طلب ڪري ٿو، جيڪڏهن هو پنهنجي شعور کي رب تي مرکوز رکي.

ਗੁਹਜ ਗਲ ਜੀਅ ਕੀ ਕੀਚੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਿ ਤਾ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥
guhaj gal jeea kee keechai satiguroo paas taa sarab sukh paaeeai |

جيڪڏهن هو پنهنجي روح جا راز سچي گروءَ کي ٻڌائي، ته کيس مڪمل سڪون ملي ٿو.

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੇਇ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਈਐ ॥
gur pooraa har upades dee sabh bhukh leh jaaeeai |

جڏهن مڪمل گرو رب جي تعليم ڏيندو آهي، تڏهن سڀ بک ختم ٿي ويندي آهي.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੩॥
jis poorab hovai likhiaa so har gun gaaeeai |3|

جنهن کي اهڙي اڳئين مقرر ڪيل تقدير سان نوازيو ويو آهي، سو رب جي شان ۾ ڳائي ٿو. ||3||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥
satigur te khaalee ko nahee merai prabh mel milaae |

سچي گرو کان ڪو به خالي هٿ نه ٿو وڃي. هن مون کي پنهنجي خدا سان اتحاد ۾ متحد ڪيو.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥
satigur kaa darasan safal hai jehaa ko ichhe tehaa fal paae |

سچي گرو جي درشن جو برڪت وارو نظارو ميوو آهي. ان جي ذريعي، ماڻهو حاصل ڪري ٿو جيڪو وڻندڙ ثواب حاصل ڪري ٿو.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥
gur kaa sabad amrit hai sabh trisanaa bhukh gavaae |

گرو جي لفظ جو لفظ امرت وارو امر آهي. اهو سڀ بک ۽ اڃ کي ختم ڪري ٿو.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਆ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥
har ras pee santokh hoaa sach vasiaa man aae |

رب جي عظيم ذات ۾ پيئڻ سان سڪون اچي ٿو. سچو رب اچي ذهن ۾ اچي ٿو.

ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ॥
sach dhiaae amaraa pad paaeaa anahad sabad vajaae |

سچي پالڻھار جي ياد ڪرڻ سان، امر جو درجو ملي ٿو. لفظ جو اڻ ڄاتل لفظ وائبريٽس ۽ گونجندو آهي.

ਸਚੋ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪਸਰਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥
sacho dah dis pasariaa gur kai sahaj subhaae |

سچو رب ڏهن طرفن ۾ پکڙيل آهي. گروءَ جي ذريعي، اِهو سمجهه ۾ اچي ٿو.

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੇ ਜਨ ਛਪਹਿ ਨ ਕਿਸੈ ਦੇ ਛਪਾਏ ॥੧॥
naanak jin andar sach hai se jan chhapeh na kisai de chhapaae |1|

اي نانڪ، اهي عاجز انسان جن جي اندر اندر سچائي آهي، اهي ڪڏهن به لڪيل نه آهن، جيتوڻيڪ ٻيا انهن کي لڪائڻ جي ڪوشش ڪن. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
gur sevaa te har paaeeai jaa kau nadar karee |

گروءَ جي خدمت ڪندي، رب کي تڏهن ملي ٿو، جڏهن رب کيس پنهنجي فضل جي نظر سان نوازي ٿو.

ਮਾਨਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਭਏ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਜਿਸੁ ਦੇਇ ॥
maanas te devate bhe sachee bhagat jis dee |

انسان تڏهن ملائڪ بڻجي ويندا آهن، جڏهن رب کين سچي عقيدت سان نوازيندو آهي.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਚੇਇ ॥
haumai maar milaaeian gur kai sabad suchee |

انا تي فتح حاصل ڪري، اهي رب سان مليا آهن؛ گرو جي ڪلام جي ذريعي، اهي پاڪ آهن.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਨਾਮੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੨॥
naanak sahaje mil rahe naam vaddiaaee dee |2|

اي نانڪ، اهي رب سان ملن ٿا؛ اهي نام جي شاندار عظمت سان برڪت وارا آهن. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥
gur satigur vich naavai kee vaddee vaddiaaee har karatai aap vadhaaee |

گرو جي اندر، سچو گرو، نالي جي شاندار عظمت آهي. خالق رب پاڻ ئي ان کي وڏو ڪيو آهي.

ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਸਭਿ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਜੀਵਨਿੑ ਓਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਹਿਰਦੈ ਭਾਈ ॥
sevak sikh sabh vekh vekh jeevani onaa andar hiradai bhaaee |

هن جا سڀئي بندا ۽ سک ان کي ڏسندي ئي رهن ٿا. اهو انهن جي دل جي اندر اندر خوش آهي.

ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨਿ ਓਨੑਾ ਪਰਾਇਆ ਭਲਾ ਨ ਸੁਖਾਈ ॥
nindak dusatt vaddiaaee vekh na sakan onaa paraaeaa bhalaa na sukhaaee |

بدمعاش ۽ بدڪار هن عاليشان عظمت کي ڏسي نٿا سگهن. اهي ٻين جي چڱائي جي قدر نه ڪندا آھن.

ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਕਿਸ ਹੀ ਕੀ ਝਖ ਮਾਰੀ ਜਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥
kiaa hovai kis hee kee jhakh maaree jaa sache siau ban aaee |

ڇا حاصل ڪري سگهجي ٿو ڪنهن کي بڪ ڪرڻ سان؟ گرو سچي رب سان پيار ۾ آهي.

ਜਿ ਗਲ ਕਰਤੇ ਭਾਵੈ ਸਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਸਭ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਲੋਕਾਈ ॥੪॥
ji gal karate bhaavai saa nit nit charrai savaaee sabh jhakh jhakh marai lokaaee |4|

جيڪا شيءِ خالق رب جي رضامندي آهي، اها ڏينهون ڏينهن وڌي رهي آهي، جڏهن ته سڀ ماڻهو بيڪار بڪ ڪن ٿا. ||4||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਏਹ ਆਸਾ ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਕੀ ਜੋ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥
dhrig eh aasaa dooje bhaav kee jo mohi maaeaa chit laae |

لعنت آهي دوئي جي محبت ۾ اميدون؛ اهي شعور کي مايا سان پيار ۽ وابستگي سان ڳنڍيندا آهن.

ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਲੑਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
har sukh palar tiaagiaa naam visaar dukh paae |

جيڪو ٿلهي جي بدلي ۾ رب جي سلامتيءَ کي ڇڏي ٿو، ۽ نالو وساري ٿو، سو ڏک ۾ پئجي ٿو.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430