شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 433


ਛਛੈ ਛਾਇਆ ਵਰਤੀ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਭਰਮੁ ਹੋਆ ॥
chhachhai chhaaeaa varatee sabh antar teraa keea bharam hoaa |

چچا: جهالت هر ڪنهن جي اندر آهي. شڪ تنهنجو ڪم آهي، اي پالڻهار.

ਭਰਮੁ ਉਪਾਇ ਭੁਲਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਤੇਰਾ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਤਿਨੑ ਗੁਰੂ ਮਿਲਿਆ ॥੧੦॥
bharam upaae bhulaaeean aape teraa karam hoaa tina guroo miliaa |10|

شڪ پيدا ڪري، تون پاڻ ئي کين ٺڳيءَ ۾ ڦاسائي ٿو. جن کي تون پنهنجي رحمت سان نوازين ٿو، اهي گرو سان ملن ٿا. ||10||

ਜਜੈ ਜਾਨੁ ਮੰਗਤ ਜਨੁ ਜਾਚੈ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭੀਖ ਭਵਿਆ ॥
jajai jaan mangat jan jaachai lakh chauraaseeh bheekh bhaviaa |

جاجا: اُهو عاجز انسان جيڪو ڏاهپ لاءِ دعا گهري ٿو 8.4 ملين اوتارن ۾ بهار گهرندو رهيو.

ਏਕੋ ਲੇਵੈ ਏਕੋ ਦੇਵੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਮੈ ਸੁਣਿਆ ॥੧੧॥
eko levai eko devai avar na doojaa mai suniaa |11|

ھڪڙو رب کڻندو آھي، ۽ ھڪڙو پالڻھار ڏيندو آھي. مون ڪنهن ٻئي جي نه ٻڌي آهي. ||11||

ਝਝੈ ਝੂਰਿ ਮਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਦੇਣਾ ਸੁ ਦੇ ਰਹਿਆ ॥
jhajhai jhoor marahu kiaa praanee jo kichh denaa su de rahiaa |

جهيڙو: اي فاني انسان، تون بيقراريءَ ۾ ڇو مري رهيو آهين؟ رب کي جيڪو ڪجهه ڏيڻو آهي، سو ڏيندو رهندو.

ਦੇ ਦੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਜਿਉ ਜੀਆ ਕਾ ਰਿਜਕੁ ਪਇਆ ॥੧੨॥
de de vekhai hukam chalaae jiau jeea kaa rijak peaa |12|

هو ڏئي ٿو، ۽ ڏئي ٿو، ۽ اسان جي نگراني ڪري ٿو. هو جيڪي حڪم جاري ڪري ٿو، ان جي مطابق هن جي مخلوق کي غذا ملي ٿي. ||12||

ਞੰਞੈ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਾ ਦੇਖਾ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥
yanyai nadar kare jaa dekhaa doojaa koee naahee |

نياڻي: جڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر ڏئي ٿو، تڏهن مون کي ٻيو ڪوبه نظر نٿو اچي.

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਏਕੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੧੩॥
eko rav rahiaa sabh thaaee ek vasiaa man maahee |13|

هڪڙو رب هر هنڌ پکڙيل آهي. هڪ رب ذهن ۾ رهي ٿو. ||13||

ਟਟੈ ਟੰਚੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਘੜੀ ਕਿ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ॥
ttattai ttanch karahu kiaa praanee gharree ki muhat ki utth chalanaa |

ٺٽو: اي انسان، تون منافقت ڇو ٿو ڪرين؟ هڪ پل ۾، هڪ پل ۾، توهان کي اٿڻو پوندو ۽ وڃڻو پوندو.

ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਨ ਹਾਰਹੁ ਅਪਣਾ ਭਾਜਿ ਪੜਹੁ ਤੁਮ ਹਰਿ ਸਰਣਾ ॥੧੪॥
jooaai janam na haarahu apanaa bhaaj parrahu tum har saranaa |14|

جوا ۾ پنهنجي جان نه وڃايو - رب جي حرم ڏانهن جلدي. ||14||

ਠਠੈ ਠਾਢਿ ਵਰਤੀ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਜਿਨੑ ਕਾ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥
tthatthai tthaadt varatee tin antar har charanee jina kaa chit laagaa |

تَهِي: امن انهن جي اندر ۾ پکڙجي ٿو جيڪي پنهنجي شعور کي رب جي لوٽس پيرن سان ڳنڍيندا آهن.

ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਤਉ ਪਰਸਾਦੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥
chit laagaa seee jan nisatare tau parasaadee sukh paaeaa |15|

اهي عاجز انسان، جن جو شعور ايترو جڙيل آهي، بچايو وڃي ٿو. تنھنجي فضل سان کين امن ملي ٿو. ||15||

ਡਡੈ ਡੰਫੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਸੁ ਸਭੁ ਚਲਣਾ ॥
ddaddai ddanf karahu kiaa praanee jo kichh hoaa su sabh chalanaa |

دادا: اي انسان، تون اهڙيون بيوقوفيون ڇو ٿو ڏيکارين؟ جيڪي به آهن، سي سڀ فنا ٿي ويندا.

ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੁ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੧੬॥
tisai sarevahu taa sukh paavahu sarab nirantar rav rahiaa |16|

تنهن ڪري ان جي عبادت ڪريو، جيڪو سڀني جي وچ ۾ موجود ۽ پکڙيل آهي، ته توهان کي سلامتي ملندي. ||16||

ਢਢੈ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੈ ਆਪੇ ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ॥
dtadtai dtaeh usaarai aape jiau tis bhaavai tivai kare |

دڙو: هو پاڻ قائم ڪري ٿو ۽ ختم ڪري ٿو. جيئن هن جي مرضي آهي، تيئن هو عمل ڪري ٿو.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਤਿਸੁ ਨਿਸਤਾਰੇ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧੭॥
kar kar vekhai hukam chalaae tis nisataare jaa kau nadar kare |17|

مخلوق کي پيدا ڪري ان جي نگراني ڪندو آهي. هو پنهنجا حڪم جاري ڪري ٿو، ۽ انهن کي آزاد ڪري ٿو، جن تي هو پنهنجي فضل جي نظر رکي ٿو. ||17||

ਣਾਣੈ ਰਵਤੁ ਰਹੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਈ ॥
naanai ravat rahai ghatt antar har gun gaavai soee |

نانا: جنهن جي دل رب سان ڀرجي وڃي ٿي، ان جي ساراهه ڳائي ٿو.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਕਰਤਾ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧੮॥
aape aap milaae karataa punarap janam na hoee |18|

جنهن کي خالق رب پاڻ سان ملائي ٿو، ان کي وري جنم نه ڏنو ويو آهي. ||18||

ਤਤੈ ਤਾਰੂ ਭਵਜਲੁ ਹੋਆ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
tatai taaroo bhavajal hoaa taa kaa ant na paaeaa |

تاتا: خوفناڪ دنيا جو سمنڊ تمام اونهو آهي. ان جي حدن کي ڳولي نه ٿو سگهجي.

ਨਾ ਤਰ ਨਾ ਤੁਲਹਾ ਹਮ ਬੂਡਸਿ ਤਾਰਿ ਲੇਹਿ ਤਾਰਣ ਰਾਇਆ ॥੧੯॥
naa tar naa tulahaa ham booddas taar lehi taaran raaeaa |19|

مون وٽ نه ٻيڙي آهي، ۽ نه ئي ڪو بيھار. مان ٻڏي رهيو آهيان - مون کي بچايو، اي نجات ڏيندڙ بادشاهه! ||19||

ਥਥੈ ਥਾਨਿ ਥਾਨੰਤਰਿ ਸੋਈ ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਹੋਆ ॥
thathai thaan thaanantar soee jaa kaa keea sabh hoaa |

تَهَتَهُ: سڀني هنڌن ۽ مفاصلن ۾، هو آهي. هر شيءِ جيڪا موجود آهي، اها سندس عمل سان آهي.

ਕਿਆ ਭਰਮੁ ਕਿਆ ਮਾਇਆ ਕਹੀਐ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਭਲਾ ॥੨੦॥
kiaa bharam kiaa maaeaa kaheeai jo tis bhaavai soee bhalaa |20|

شڪ ڇا آهي؟ مايا ڇا کي چئبو آهي؟ جيڪو کيس راضي ڪري ٿو سو سٺو آهي. ||20||

ਦਦੈ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਊ ਕਿਸੈ ਦੋਸੁ ਕਰੰਮਾ ਆਪਣਿਆ ॥
dadai dos na deaoo kisai dos karamaa aapaniaa |

دادا: ڪنهن ٻئي کي الزام نه ڏيو. بجاءِ پنهنجن ڪمن تي الزام.

ਜੋ ਮੈ ਕੀਆ ਸੋ ਮੈ ਪਾਇਆ ਦੋਸੁ ਨ ਦੀਜੈ ਅਵਰ ਜਨਾ ॥੨੧॥
jo mai keea so mai paaeaa dos na deejai avar janaa |21|

مون جيڪو ڪجھ ڪيو، ان لاءِ مون کي تڪليف ڏني آھي. مان ڪنهن ٻئي تي الزام نه ٿو ڏيان. ||21||

ਧਧੈ ਧਾਰਿ ਕਲਾ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਹਰਿ ਚੀਜੀ ਜਿਨਿ ਰੰਗ ਕੀਆ ॥
dhadhai dhaar kalaa jin chhoddee har cheejee jin rang keea |

ڌاڌا: هن جي طاقت قائم ڪئي ۽ زمين کي برقرار رکي؛ رب هر شيءِ کي پنهنجو رنگ ڏنو آهي.

ਤਿਸ ਦਾ ਦੀਆ ਸਭਨੀ ਲੀਆ ਕਰਮੀ ਕਰਮੀ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੨੨॥
tis daa deea sabhanee leea karamee karamee hukam peaa |22|

هن جا تحفا هر ڪنهن کي مليا آهن؛ سڀ ڪم سندس حڪم موجب. ||22||

ਨੰਨੈ ਨਾਹ ਭੋਗ ਨਿਤ ਭੋਗੈ ਨਾ ਡੀਠਾ ਨਾ ਸੰਮ੍ਹਲਿਆ ॥
nanai naah bhog nit bhogai naa ddeetthaa naa samhaliaa |

نانا: مڙس رب ابدي خوشيون حاصل ڪري ٿو، پر هن کي ڏٺو يا سمجهي نه ٿو.

ਗਲੀ ਹਉ ਸੋਹਾਗਣਿ ਭੈਣੇ ਕੰਤੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ॥੨੩॥
galee hau sohaagan bhaine kant na kabahoon mai miliaa |23|

مون کي خوش روح دلہن سڏيو ويو آهي، اي ڀيڻ، پر منهنجو مڙس مون سان ڪڏهن به نه مليو آهي. ||23||

ਪਪੈ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਵੇਖਣ ਕਉ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ ॥
papai paatisaahu paramesar vekhan kau parapanch keea |

پاپا: عظيم بادشاهه، عظيم رب، دنيا کي پيدا ڪيو، ۽ ان کي سنڀاليندو آهي.

ਦੇਖੈ ਬੂਝੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੨੪॥
dekhai boojhai sabh kichh jaanai antar baahar rav rahiaa |24|

هو ڏسي ٿو ۽ سمجهي ٿو، ۽ سڀ ڪجهه ڄاڻي ٿو. باطني ۽ ٻاهران، هو مڪمل طور تي پکڙيل آهي. ||24||

ਫਫੈ ਫਾਹੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਾਸਾ ਜਮ ਕੈ ਸੰਗਲਿ ਬੰਧਿ ਲਇਆ ॥
fafai faahee sabh jag faasaa jam kai sangal bandh leaa |

فافا: سڄي دنيا موت جي ڦيٿي ۾ ڦاٿل آهي ۽ سڀ ان جي زنجيرن ۾ جڪڙيل آهن.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸੇ ਨਰ ਉਬਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤਿ ਭਜਿ ਪਇਆ ॥੨੫॥
guraparasaadee se nar ubare ji har saranaagat bhaj peaa |25|

گروءَ جي مهربانيءَ سان، اُهي ئي بچيا آهن، جيڪي رب جي حرم ۾ داخل ٿيڻ لاءِ تڪڙ ڪن ٿا. ||25||

ਬਬੈ ਬਾਜੀ ਖੇਲਣ ਲਾਗਾ ਚਉਪੜਿ ਕੀਤੇ ਚਾਰਿ ਜੁਗਾ ॥
babai baajee khelan laagaa chauparr keete chaar jugaa |

بابو: هو چئن سالن جي شطرنج بورڊ تي راند کيڏڻ لاءِ نڪتو.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430