جيڪي خدا جي خوف کان کائيندا ۽ پيئندا آهن، اهي بهترين سڪون حاصل ڪندا آهن.
رب جي عاجز ٻانهن سان صحبت ڪري، پار ٿي ويندا آهن.
اهي سچ ڳالهائين ٿا، ۽ پيار سان ٻين کي پڻ ان کي ڳالهائڻ جي ترغيب ڏين ٿا.
گرو جي ڪلام جو ڪلام تمام بهترين پيشو آهي. ||7||
جيڪي رب جي ساراهه کي پنهنجو ڪرم ۽ ڌرم، پنهنجي عزت ۽ عبادت جي خدمت سمجهن ٿا
انهن جي جنسي خواهش ۽ ڪاوڙ کي باهه ۾ ساڙيو ويندو آهي.
اهي رب جي عظيم ذات کي چکندا آهن، ۽ انهن جا ذهن ان سان ڀريل هوندا آهن.
دعا نانڪ، ٻيو ڪو به ڪونهي. ||8||5||
پرڀاتي، پهرين مهل:
رب جي نالي کي ڳايو، ۽ پنهنجي اندر اندر سندس عبادت ڪريو.
گرو جي ڪلام تي غور ڪريو، ۽ ٻيو ڪو به نه. ||1||
هڪ ئي هر هنڌ پکڙيل آهي.
مون کي ٻيو ڪو نه ڏسندو آھي. مون کي ڪنهن جي عبادت ڪرڻ گهرجي؟ ||1||روڪ||
مان پنهنجي دماغ ۽ جسم کي توهان جي اڳيان پيش ڪرڻ ۾ رکان ٿو. مان پنهنجو روح تو لاءِ وقف ڪريان ٿو.
جيئن ته اهو توهان کي راضي ڪري، تون مون کي بچائي، رب. هي منهنجي دعا آهي. ||2||
سچي اُها زبان آهي جيڪا رب جي ذات کان خوش هجي.
گرو جي تعليمات تي عمل ڪندي، هڪ خدا جي حرمت ۾ بچايو ويندو آهي. ||3||
منهنجي خدا مذهبي رسمون پيدا ڪيون.
هن نالي جي عظمت کي انهن رسمن کان مٿانهون رکيو. ||4||
چار عظيم نعمتون سچي گرو جي سنڀال هيٺ آهن.
جڏهن پهرين ٽي هڪ طرف رکيا ويا آهن، هڪ کي چوٿين سان برڪت ڏني وئي آهي. ||5||
جن کي سچو گرو آزاديءَ ۽ مراقبي سان نوازي ٿو
رب جي رياست کي محسوس ڪريو، ۽ شاندار ٿي. ||6||
انهن جا ذهن ۽ جسم ٿڌو ۽ آرام سان آهن؛ گرو هن کي سمجھائي ٿو.
ڪير ٿو اندازو لڳائي سگھي ته انهن جي قدر جن کي الله تعاليٰ بلند ڪيو آهي؟ ||7||
نانڪ جو چوڻ آهي ته، گرو اها سمجھ ڏني آهي؛
رب جي نالي کان سواءِ، ڪنهن کي به ڇوٽڪارو نه ٿو ملي. ||8||6||
پرڀاتي، پهرين مهل:
ڪجھه پرائمل رب خدا طرفان بخشيا ويا آھن؛ ڪامل گرو سچ پچ ٺاهي ٿو.
اهي جيڪي رب جي محبت ۾ جڙيل آهن، اهي هميشه لاءِ سچ سان جڙيل آهن؛ سندن درد دور ٿي ويا، ۽ کين عزت ملي ٿي. ||1||
ڪوڙ، بڇڙائيءَ وارن جون چالاڪ چالون آهن.
اهي ڪنهن به وقت ۾ غائب ٿي ويندا. ||1||روڪ||
درد ۽ مصيبت خود ارادي انسان کي متاثر ڪري ٿو. پاڻ سڳورن جا درد ڪڏھن به پري نه ٿيندا.
گرومخ کي خوشي ۽ درد جي عطا ڪندڙ کي سڃاڻي ٿو. هو پنهنجي حرم ۾ ملي ٿو. ||2||
نفس پرست انسان نه ڄاڻندا آهن محبت جي عبادت؛ اهي چريو آهن، پنهنجي خودمختاري ۾ سڙي رهيا آهن.
هي ذهن هڪ لمحي ۾ آسمان کان هيٺان دنيا ڏانهن اڏامي ٿو، جيستائين اهو لفظ جي ڪلام کي نٿو ڄاڻي. ||3||
دنيا بک ۽ اڃ لڳي وئي آهي. سچو گرو کان سواء، اهو مطمئن نه آهي.
رب پاڪ ۾ وجدان سان ضم ٿيڻ سان سڪون حاصل ٿيندو آهي ۽ رب جي درٻار ۾ عزت جا پوشاڪ پهريل پوندا آهن. ||4||
رب پنهنجي درٻار ۾ پاڻ ڄاڻندڙ ۽ ڏسندڙ آهي. گرو جي باني جو ڪلام پاڪ آهي.
هو پاڻ ئي سچ جي آگاهي آهي. هو پاڻ نروانا جي حالت کي سمجهي ٿو. ||5||
هن پاڻي، باهه ۽ هوا جون لهرون ٺاهيون ۽ پوءِ انهن ٽنهي کي گڏ ڪري دنيا ٺاهي.
هن انهن عناصرن کي اهڙي طاقت سان نوازيو، جو اهي سندس حڪم جا تابع ٿي رهن. ||6||
ڪيڏا نه نرالا آهن هن دنيا ۾، جن کي رب آزمائي ٿو ۽ پنهنجي خزاني ۾ رکي ٿو.
اهي سماجي رتبي ۽ رنگ کان مٿانهون ٿي، ۽ پاڻ کي مال ۽ لالچ کان نجات حاصل ڪن ٿا. ||7||
نالي سان، رب جي نالي سان، اهي بي مثال مقدس مزارن وانگر آهن؛ اهي درد ۽ انا جي آلودگي کان نجات حاصل ڪن ٿا.
نانڪ انهن جا پير ڌوئي ٿو، جيڪي گرومخ جي حيثيت ۾، سچي رب سان پيار ڪن ٿا. ||8||7||