ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 735
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੭ ॥
soohee mahalaa 4 ghar 7 |سوهي، چوٿين مهل، ستين بيت:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ਤੇਰੇ ਕਵਨ ਕਵਨ ਗੁਣ ਕਹਿ ਕਹਿ ਗਾਵਾ ਤੂ ਸਾਹਿਬ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨਾ ॥
tere kavan kavan gun keh keh gaavaa too saahib gunee nidhaanaa |مان تنهنجي ڪهڙين ڪهڙين خوبين جا گيت ڳايان، اي رب؟ تون منهنجو رب ۽ مالڪ آهين، عظمت جو خزانو.
ਤੁਮਰੀ ਮਹਿਮਾ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਤੂੰ ਠਾਕੁਰ ਊਚ ਭਗਵਾਨਾ ॥੧॥
tumaree mahimaa baran na saakau toon tthaakur aooch bhagavaanaa |1|مان توهان جي شاندار تعريف بيان نٿو ڪري سگهان. تون منهنجو پالڻهار ۽ مالڪ آهين، اعليٰ ۽ مهربان آهين. ||1||
ਮੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਰ ਸੋਈ ॥
mai har har naam dhar soee |رب، هار، هار جو نالو ئي منهنجو سهارو آهي.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖੁ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jiau bhaavai tiau raakh mere saahib mai tujh bin avar na koee |1| rahaau |جيڪڏھن اھو تو کي راضي ڪري، مون کي بچائي، اي منھنجا پالڻھار ۽ مالڪ. توکان سواءِ، مون وٽ ٻيو ڪو به ڪونهي. ||1||روڪ||
ਮੈ ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਤੂਹੈ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਮੈ ਤੁਧੁ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥
mai taan deebaan toohai mere suaamee mai tudh aagai aradaas |تون ئي منهنجي طاقت آهين، ۽ منهنجي عدالت، اي منهنجا رب ۽ مالڪ. مان توکان ئي دعا گهران ٿو.
ਮੈ ਹੋਰੁ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰਉ ਬੇਨੰਤੀ ਮੇਰਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਤੁਝ ਹੀ ਪਾਸਿ ॥੨॥
mai hor thaau naahee jis peh krau benantee meraa dukh sukh tujh hee paas |2|ٻي ڪا به جاءِ نه آهي جتي مان پنهنجي نماز پڙهي سگهان. مان پنهنجا ڏک ۽ خوشيون فقط توکي ئي ٻڌائي سگهان ٿو. ||2||
ਵਿਚੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚਿ ਕਾਸਟ ਅਗਨਿ ਧਰੀਜੈ ॥
viche dharatee viche paanee vich kaasatt agan dhareejai |پاڻي زمين ۾ بند آهي، ۽ باهه ڪاٺ ۾ بند ٿيل آهي.
ਬਕਰੀ ਸਿੰਘੁ ਇਕਤੈ ਥਾਇ ਰਾਖੇ ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਦੂਰਿ ਕੀਜੈ ॥੩॥
bakaree singh ikatai thaae raakhe man har jap bhram bhau door keejai |3|رڍون ۽ شينهن هڪ جاءِ تي رکيا ويندا آهن. اي انسان، رب تي غور ڪر، ۽ توهان جا شڪ ۽ خوف دور ٿي ويندا. ||3||
ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਖਹੁ ਸੰਤਹੁ ਹਰਿ ਨਿਮਾਣਿਆ ਮਾਣੁ ਦੇਵਾਏ ॥
har kee vaddiaaee dekhahu santahu har nimaaniaa maan devaae |پوءِ ڏسو رب جي شان واري عظمت، اي سنتو؛ رب عزت سان بي عزتي ڪري ٿو.
ਜਿਉ ਧਰਤੀ ਚਰਣ ਤਲੇ ਤੇ ਊਪਰਿ ਆਵੈ ਤਿਉ ਨਾਨਕ ਸਾਧ ਜਨਾ ਜਗਤੁ ਆਣਿ ਸਭੁ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥੪॥੧॥੧੨॥
jiau dharatee charan tale te aoopar aavai tiau naanak saadh janaa jagat aan sabh pairee paae |4|1|12|اي نانڪ، جيئن پيرن جي هيٺان مٽي اڀري ٿي، تيئن رب سڀني ماڻهن کي پاڪ جي پيرن تي ڪري ٿو. ||4||1||12||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa 4 |سوهي، چوٿين مهل:
ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਜਾਣਹਿ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਪਹਿ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ॥
toon karataa sabh kichh aape jaaneh kiaa tudh peh aakh sunaaeeai |تون پاڻ، اي خالق، سڀ ڪجهه ڄاڻي ٿو. مان توهان کي ڇا ٻڌائي سگهان ٿو؟
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਤੁਧੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਜੇਹਾ ਕੋ ਕਰੇ ਤੇਹਾ ਕੋ ਪਾਈਐ ॥੧॥
buraa bhalaa tudh sabh kichh soojhai jehaa ko kare tehaa ko paaeeai |1|توهان سڀ بڇڙا ۽ چڱا ڄاڻو. جيئن اسان عمل ڪريون ٿا، تيئن اسان کي انعام ڏنو وڃي ٿو. ||1||
ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬ ਤੂੰ ਅੰਤਰ ਕੀ ਬਿਧਿ ਜਾਣਹਿ ॥
mere saahib toon antar kee bidh jaaneh |اي منهنجا مالڪ ۽ مالڪ، تون ئي ڄاڻين ٿو منهنجي اندر جي حالت.
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਤੁਧੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਬੁਲਾਵਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
buraa bhalaa tudh sabh kichh soojhai tudh bhaavai tivai bulaaveh |1| rahaau |توهان سڀ بڇڙا ۽ چڱا ڄاڻو. جيئن تو کي وڻي، تيئن تون اسان کي ڳالهائين. ||1||روڪ||
ਸਭੁ ਮੋਹੁ ਮਾਇਆ ਸਰੀਰੁ ਹਰਿ ਕੀਆ ਵਿਚਿ ਦੇਹੀ ਮਾਨੁਖ ਭਗਤਿ ਕਰਾਈ ॥
sabh mohu maaeaa sareer har keea vich dehee maanukh bhagat karaaee |رب سڀني جسمن ۾ مايا جو پيار ڀريو آهي. هن انساني جسم ذريعي، عبادت ڪرڻ جو موقعو ملي ٿو.
ਇਕਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਸੁਖੁ ਦੇਵਹਿ ਇਕਿ ਮਨਮੁਖਿ ਧੰਧੁ ਪਿਟਾਈ ॥੨॥
eikanaa satigur mel sukh deveh ik manamukh dhandh pittaaee |2|توھان ڪجھھ کي سچو گرو سان گڏ ڪريو، ۽ انھن کي امن سان نوازيو. جڏهن ته ٻيا، خود غرض انسان، دنياوي ڪمن ۾ مگن آهن. ||2||
ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕਾ ਮੇਰੇ ਕਰਤੇ ਤੁਧੁ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ॥
sabh ko teraa toon sabhanaa kaa mere karate tudh sabhanaa sir likhiaa lekh |سڀ تنهنجا آهن، ۽ تون سڀني جو آهين، اي منهنجا خالق رب. تو سڀن جي پيشانيءَ تي تقدير جا لفظ لکي ڇڏيا.
ਜੇਹੀ ਤੂੰ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੇਹਾ ਕੋ ਹੋਵੈ ਬਿਨੁ ਨਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕੋ ਭੇਖੁ ॥੩॥
jehee toon nadar kareh tehaa ko hovai bin nadaree naahee ko bhekh |3|جيئن تون پنهنجي فضل جي نظر عطا ڪرين ٿو، تيئن انسان بڻيل آهن. تنھنجي مھربانيءَ کان سواءِ، ڪنھن جو به روپ ڪونھي. ||3||
ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ ਸਭ ਤੁਧਨੋ ਨਿਤ ਧਿਆਏ ॥
teree vaddiaaee toonhai jaaneh sabh tudhano nit dhiaae |تون ئي ڄاڻين ٿو پنھنجي جلالي عظمت کي. هرڪو مسلسل توهان تي غور ڪري ٿو.
ਜਿਸ ਨੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸ ਨੋ ਤੂੰ ਮੇਲਹਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੋ ਥਾਇ ਪਾਏ ॥੪॥੨॥੧੩॥
jis no tudh bhaavai tis no toon meleh jan naanak so thaae paae |4|2|13|اها ذات، جنهن سان تون راضي آهين، سو توسان متحد آهي. اي ٻانهو نانڪ، اهڙو ئي انسان قبول ٿئي ٿو. ||4||2||13||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa 4 |سوهي، چوٿين مهل:
ਜਿਨ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਏ ॥
jin kai antar vasiaa meraa har har tin ke sabh rog gavaae |جن جي اندر ۾ منهنجو رب، هار، هار، رهجي ٿو، انهن جي سڀني بيمارين جو علاج آهي.
ਤੇ ਮੁਕਤ ਭਏ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਪਵਿਤੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਏ ॥੧॥
te mukat bhe jin har naam dhiaaeaa tin pavit param pad paae |1|اُهي ئي آزاد ٿين ٿا، جيڪي رب جي نالي تي غور ڪن ٿا. انهن کي اعليٰ مقام حاصل آهي. ||1||
ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਰਿ ਜਨ ਆਰੋਗ ਭਏ ॥
mere raam har jan aarog bhe |اي منهنجا رب، رب جا عاجز بندا صحتمند ٿي وڃن.
ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਜਿਨਾ ਜਪਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਹਉਮੈ ਰੋਗ ਗਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur bachanee jinaa japiaa meraa har har tin ke haumai rog ge |1| rahaau |جيڪي گروءَ جي ڪلام جي ذريعي منهنجي رب، هر، هر جو غور ڪن ٿا، تن کي انا جي مرض کان نجات ملي ٿي. ||1||روڪ||
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹਾਦੇਉ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਰੋਗੀ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਾਰ ਕਮਾਈ ॥
brahamaa bisan mahaadeo trai gun rogee vich haumai kaar kamaaee |برهما، وشنو ۽ شيو ٽن گنن جي بيماريءَ ۾ مبتلا آهن- ٽي خوبيون؛ اُهي پنهنجا ڪم خود غرضيءَ ۾ ڪن ٿا.
ਜਿਨਿ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਚੇਤਹਿ ਬਪੁੜੇ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੨॥
jin kee tiseh na cheteh bapurre har guramukh sojhee paaee |2|غريب بيوقوف ان کي ياد نه ڪندا آهن جنهن انهن کي پيدا ڪيو. رب جي اها سمجهه صرف انهن کي حاصل ٿئي ٿي جيڪي گرو مُخ بڻجي وڃن ٿا. ||2||
ਹਉਮੈ ਰੋਗਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਬਿਆਪਿਆ ਤਿਨ ਕਉ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥
haumai rog sabh jagat biaapiaa tin kau janam maran dukh bhaaree |سڄي دنيا اناپرستي جي مرض ۾ مبتلا آهي. اُهي جنم ۽ موت جا خوفناڪ درد ڀوڳين ٿا.