شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 1289


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਪੀੜ ॥
paunai paanee aganee jeeo tin kiaa khuseea kiaa peerr |

جاندار هوا، پاڻي ۽ باهه مان ٺهيل آهن. اهي خوشي ۽ درد جي تابع آهن.

ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਇਕਿ ਦਰਿ ਰਹਨਿ ਵਜੀਰ ॥
dharatee paataalee aakaasee ik dar rahan vajeer |

هن دنيا ۾، هيٺاهين علائقن ۾، ۽ آسمانن جي آسماني آسمانن ۾، ڪي رب جي درٻار ۾ وزير رهن ٿا.

ਇਕਨਾ ਵਡੀ ਆਰਜਾ ਇਕਿ ਮਰਿ ਹੋਹਿ ਜਹੀਰ ॥
eikanaa vaddee aarajaa ik mar hohi jaheer |

ڪي وڏي زندگي گذاريندا آهن، جڏهن ته ٻيا ڏک ۽ مرندا آهن.

ਇਕਿ ਦੇ ਖਾਹਿ ਨਿਖੁਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕਿ ਸਦਾ ਫਿਰਹਿ ਫਕੀਰ ॥
eik de khaeh nikhuttai naahee ik sadaa fireh fakeer |

ڪي ڏين ٿا ۽ کائي وڃن ٿا، پر پوءِ به سندن دولت ختم نه ٿئي ٿي، جڏهن ته ٻيا سدائين غريب رهن ٿا.

ਹੁਕਮੀ ਸਾਜੇ ਹੁਕਮੀ ਢਾਹੇ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਲਖ ॥
hukamee saaje hukamee dtaahe ek chase meh lakh |

هو پنهنجي مرضيءَ سان پيدا ڪري ٿو، ۽ پنهنجي مرضيءَ سان هزارن کي هڪ پل ۾ ناس ڪري ٿو.

ਸਭੁ ਕੋ ਨਥੈ ਨਥਿਆ ਬਖਸੇ ਤੋੜੇ ਨਥ ॥
sabh ko nathai nathiaa bakhase torre nath |

هُن هر ڪنهن کي پنهنجي سِرَ سان اُٿاريو آهي. جڏهن هو معاف ڪري ٿو، هو ٽوڙي ٿو.

ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਲੇਖੇ ਬਾਝੁ ਅਲਖੁ ॥
varanaa chihanaa baaharaa lekhe baajh alakh |

هن جو ڪوبه رنگ يا خاصيتون نه آهي. هو پوشيده ۽ حساب کان ٻاهر آهي.

ਕਿਉ ਕਥੀਐ ਕਿਉ ਆਖੀਐ ਜਾਪੈ ਸਚੋ ਸਚੁ ॥
kiau katheeai kiau aakheeai jaapai sacho sach |

هن کي ڪيئن بيان ڪري سگهجي ٿو؟ هن کي سچ جو سچو سڏيو ويندو آهي.

ਕਰਣਾ ਕਥਨਾ ਕਾਰ ਸਭ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਅਕਥੁ ॥
karanaa kathanaa kaar sabh naanak aap akath |

اي نانڪ، جيڪي به ڪم ڪيا ۽ بيان ڪيا ويا آهن، سي خود ناقابل بيان رب ڪري رهيا آهن.

ਅਕਥ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਣੇਇ ॥
akath kee kathaa sunee |

جيڪو به ٻڌندو، بيان ڪرڻ کان سواءِ،

ਰਿਧਿ ਬੁਧਿ ਸਿਧਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥
ridh budh sidh giaan sadaa sukh hoe |1|

دولت، عقل، ڪمال، روحاني حڪمت ۽ دائمي امن سان برڪت ڪئي وئي آهي. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਅਜਰੁ ਜਰੈ ਤ ਨਉ ਕੁਲ ਬੰਧੁ ॥
ajar jarai ta nau kul bandh |

جيڪو ناقابل برداشت برداشت ڪري ٿو، جسم جي نون سوراخن کي سنڀاليندو آهي.

ਪੂਜੈ ਪ੍ਰਾਣ ਹੋਵੈ ਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ॥
poojai praan hovai thir kandh |

جيڪو پنهنجي جان سان رب جي عبادت ۽ پوڄا ڪري ٿو، پنهنجي جسم جي ديوار ۾ استحڪام حاصل ڪري ٿو.

ਕਹਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਕਹਾਂ ਏਹੁ ਜਾਣੁ ॥
kahaan te aaeaa kahaan ehu jaan |

هو ڪٿان آيو آهي ۽ ڪيڏانهن ويندو؟

ਜੀਵਤ ਮਰਤ ਰਹੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥
jeevat marat rahai paravaan |

باقي جيئرو رهڻ دوران، هن کي قبول ڪيو ويو آهي ۽ منظور ڪيو ويو آهي.

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ॥
hukamai boojhai tat pachhaanai |

جيڪو به رب جي حڪم کي سمجهي، حقيقت جي جوهر کي سمجهي ٿو.

ਇਹੁ ਪਰਸਾਦੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਜਾਣੈ ॥
eihu parasaad guroo te jaanai |

اهو گرو جي فضل سان سڃاتو وڃي ٿو.

ਹੋਂਦਾ ਫੜੀਅਗੁ ਨਾਨਕ ਜਾਣੁ ॥
hondaa farreeag naanak jaan |

اي نانڪ، هي ڄاڻو: انا پرستي غلاميءَ ڏانهن وٺي وڃي ٿي.

ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਜੂਨੀ ਪਾਣੁ ॥੨॥
naa hau naa mai joonee paan |2|

صرف اهي جن وٽ ڪا انا ۽ خودغرضي نه آهي، تن کي ٻيهر جنم نه ڏنو ويو آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਪੜੑੀਐ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹ ਹੋਰਿ ਬੁਧਂੀ ਮਿਥਿਆ ॥
parraeeai naam saalaah hor budhanee mithiaa |

رب جي نالي جي ساراهه پڙهو؛ ٻيون دانشورانه ڪوششون غلط آهن.

ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਵਾਪਾਰ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਿਆ ॥
bin sache vaapaar janam birathiaa |

سچائيءَ کان سواءِ زندگي بيڪار آهي.

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥
ant na paaraavaar na kin hee paaeaa |

ڪنهن کي به رب جي پڇاڙي يا حد نه ملي آهي.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਗਰਬਿ ਗੁਬਾਰੁ ਤਿਨ ਸਚੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
sabh jag garab gubaar tin sach na bhaaeaa |

سموري دنيا غرور جي اونداھين ۾ ڍڪيل آھي. اهو سچ کي پسند نٿو ڪري.

ਚਲੇ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਤਾਵਣਿ ਤਤਿਆ ॥
chale naam visaar taavan tatiaa |

جيڪي هن دنيا مان هليا ويندا آهن، اُن جو نالو وسري ويندا آهن، تن کي ڀاڄيءَ ۾ ڀاڪر پاتو ويندو آهي.

ਬਲਦੀ ਅੰਦਰਿ ਤੇਲੁ ਦੁਬਿਧਾ ਘਤਿਆ ॥
baladee andar tel dubidhaa ghatiaa |

اُهي اندر ۾ دُهليءَ جو تيل وجھن ٿا، ساڙين ٿا.

ਆਇਆ ਉਠੀ ਖੇਲੁ ਫਿਰੈ ਉਵਤਿਆ ॥
aaeaa utthee khel firai uvatiaa |

اُھي دنيا ۾ اچن ٿا ۽ بي مقصد گھمڻ ڦرن ٿا. اهي هلندا آهن جڏهن راند ختم ٿي ويندي آهي.

ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਮੇਲੁ ਸਚੈ ਰਤਿਆ ॥੨੪॥
naanak sachai mel sachai ratiaa |24|

اي نانڪ، سچ سان ڀريل، انسان سچ ۾ ملن ٿا. ||24||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮਿਆ ਮਾਸੈ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ॥
pahilaan maasahu ninmiaa maasai andar vaas |

پهرين، انسان کي جسم ۾ تصور ڪيو ويندو آهي، ۽ پوء هو گوشت ۾ رهندو آهي.

ਜੀਉ ਪਾਇ ਮਾਸੁ ਮੁਹਿ ਮਿਲਿਆ ਹਡੁ ਚੰਮੁ ਤਨੁ ਮਾਸੁ ॥
jeeo paae maas muhi miliaa hadd cham tan maas |

جڏھن ھو جيئرو اچي ٿو، تڏھن سندس وات مان گوشت کڄي ٿو. هن جا هڏا، چمڙي ۽ جسم گوشت آهن.

ਮਾਸਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਢਿਆ ਮੰਮਾ ਮਾਸੁ ਗਿਰਾਸੁ ॥
maasahu baahar kadtiaa mamaa maas giraas |

هو گوشت جي پيٽ مان نڪرندو آهي، ۽ سيني تي گوشت جو وات وٺندو آهي.

ਮੁਹੁ ਮਾਸੈ ਕਾ ਜੀਭ ਮਾਸੈ ਕੀ ਮਾਸੈ ਅੰਦਰਿ ਸਾਸੁ ॥
muhu maasai kaa jeebh maasai kee maasai andar saas |

هن جو وات گوشت آهي، هن جي زبان گوشت آهي؛ هن جي سانس گوشت ۾ آهي.

ਵਡਾ ਹੋਆ ਵੀਆਹਿਆ ਘਰਿ ਲੈ ਆਇਆ ਮਾਸੁ ॥
vaddaa hoaa veeaahiaa ghar lai aaeaa maas |

هو وڏو ٿئي ٿو ۽ شادي شده آهي، ۽ پنهنجي گوشت واري زال کي پنهنجي گهر ۾ آڻي ٿو.

ਮਾਸਹੁ ਹੀ ਮਾਸੁ ਊਪਜੈ ਮਾਸਹੁ ਸਭੋ ਸਾਕੁ ॥
maasahu hee maas aoopajai maasahu sabho saak |

گوشت گوشت مان پيدا ٿئي ٿو؛ سڀ رشتا گوشت جا ٺهيل آهن.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝੀਐ ਤਾਂ ਕੋ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥
satigur miliaai hukam bujheeai taan ko aavai raas |

جڏهن انسان سچي گرو سان ملي ٿو، ۽ رب جي حڪم کي محسوس ڪري ٿو، تڏهن هو سڌرڻ لاءِ اچي ٿو.

ਆਪਿ ਛੁਟੇ ਨਹ ਛੂਟੀਐ ਨਾਨਕ ਬਚਨਿ ਬਿਣਾਸੁ ॥੧॥
aap chhutte nah chhootteeai naanak bachan binaas |1|

پاڻ کي آزاد ڪري، انسان کي آزاديءَ نه ملندي. اي نانڪ، خالي لفظن جي ذريعي، هڪ برباد ٿي ويو آهي. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਮਾਸੁ ਮਾਸੁ ਕਰਿ ਮੂਰਖੁ ਝਗੜੇ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ॥
maas maas kar moorakh jhagarre giaan dhiaan nahee jaanai |

بيوقوف گوشت ۽ گوشت جي باري ۾ بحث ڪندا آهن، پر اهي مراقبت ۽ روحاني حڪمت بابت ڪجھ به نٿا ڄاڻن.

ਕਉਣੁ ਮਾਸੁ ਕਉਣੁ ਸਾਗੁ ਕਹਾਵੈ ਕਿਸੁ ਮਹਿ ਪਾਪ ਸਮਾਣੇ ॥
kaun maas kaun saag kahaavai kis meh paap samaane |

گوشت ڇا کي چئبو آھي ۽ سائي ڀاڄين کي ڇا چئبو آھي؟ ڇا گناهه ڏانهن وٺي ٿو؟

ਗੈਂਡਾ ਮਾਰਿ ਹੋਮ ਜਗ ਕੀਏ ਦੇਵਤਿਆ ਕੀ ਬਾਣੇ ॥
gainddaa maar hom jag kee devatiaa kee baane |

ديوتائن جي عادت هئي ته گينڊا مارڻ ۽ جلائي نذراني جي دعوت ڪندا هئا.

ਮਾਸੁ ਛੋਡਿ ਬੈਸਿ ਨਕੁ ਪਕੜਹਿ ਰਾਤੀ ਮਾਣਸ ਖਾਣੇ ॥
maas chhodd bais nak pakarreh raatee maanas khaane |

جيڪي گوشت کي ڇڏي ڏين ٿا، ۽ ان جي ڀرسان ويهڻ وقت پنهنجون نڪون پڪڙين ٿا، رات جو ماڻهن کي کائي ويندا آهن.

ਫੜੁ ਕਰਿ ਲੋਕਾਂ ਨੋ ਦਿਖਲਾਵਹਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਨਹੀ ਸੂਝੈ ॥
farr kar lokaan no dikhalaaveh giaan dhiaan nahee soojhai |

اهي منافقت ڪندا آهن، ۽ ٻين ماڻهن جي اڳيان ڏيکاريندا آهن، پر اهي مراقبت يا روحاني حڪمت بابت ڪجهه به نٿا سمجهن.

ਨਾਨਕ ਅੰਧੇ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਹੈ ਨ ਕਹਿਆ ਬੂਝੈ ॥
naanak andhe siau kiaa kaheeai kahai na kahiaa boojhai |

اي نانڪ، انڌن کي ڇا چئجي؟ اهي جواب نٿا ڏئي سگهن، يا سمجهي به نٿا سگهن ته ڇا چئجي.

ਅੰਧਾ ਸੋਇ ਜਿ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵੈ ਤਿਸੁ ਰਿਦੈ ਸਿ ਲੋਚਨ ਨਾਹੀ ॥
andhaa soe ji andh kamaavai tis ridai si lochan naahee |

اهي ئي انڌا آهن، جيڪي انڌو ڪم ڪن ٿا. انهن جي دل ۾ اکيون ناهن.

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੀ ਰਕਤੁ ਨਿਪੰਨੇ ਮਛੀ ਮਾਸੁ ਨ ਖਾਂਹੀ ॥
maat pitaa kee rakat nipane machhee maas na khaanhee |

اهي پنهنجي ماءُ ۽ پيءُ جي رت مان پيدا ٿين ٿا، پر اهي مڇي يا گوشت نه ٿا کائين.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430