ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 830
ਅਨਿਕ ਭਗਤ ਅਨਿਕ ਜਨ ਤਾਰੇ ਸਿਮਰਹਿ ਅਨਿਕ ਮੁਨੀ ॥
anik bhagat anik jan taare simareh anik munee |تو ڪيترن ئي عقيدن کي بچايو آهي، ڪيترا ئي عاجز ٻانهن. ڪيترا ئي خاموش سياڻا تو تي غور ڪن ٿا.
ਅੰਧੁਲੇ ਟਿਕ ਨਿਰਧਨ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਅਨਿਕ ਗੁਨੀ ॥੨॥੨॥੧੨੭॥
andhule ttik niradhan dhan paaeio prabh naanak anik gunee |2|2|127|انڌن جو سهارو، غريبن جو مال. نانڪ کي خدا مليو آهي، لامحدود صفتن جو. ||2||2||127||
ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧੩ ਪੜਤਾਲ ॥
raag bilaaval mahalaa 5 ghar 13 parrataal |راگ بلاول، پنجين مھل، تيرھوون بيت، پارتال:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ਮੋਹਨ ਨੀਦ ਨ ਆਵੈ ਹਾਵੈ ਹਾਰ ਕਜਰ ਬਸਤ੍ਰ ਅਭਰਨ ਕੀਨੇ ॥
mohan need na aavai haavai haar kajar basatr abharan keene |اي دلڪش رب، مان ننڊ نٿو ڪري سگهان. مون ساهه کنيو. مان هار، گاؤن، زيور ۽ ميڪ اپ سان سينگاريل آهيان.
ਉਡੀਨੀ ਉਡੀਨੀ ਉਡੀਨੀ ॥
auddeenee uddeenee uddeenee |مان اداس، اداس ۽ اداس آهيان.
ਕਬ ਘਰਿ ਆਵੈ ਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kab ghar aavai ree |1| rahaau |تون گهر ڪڏهن ايندين؟ ||1||روڪ||
ਸਰਨਿ ਸੁਹਾਗਨਿ ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਧਰਿ ॥
saran suhaagan charan sees dhar |مان خوش روح دلہن جي پناهه گاهه ڳوليان ٿو. مان پنهنجو مٿو انهن جي پيرن تي رکان ٿو.
ਲਾਲਨੁ ਮੋਹਿ ਮਿਲਾਵਹੁ ॥
laalan mohi milaavahu |مون کي پنهنجي محبوب سان ملائي.
ਕਬ ਘਰਿ ਆਵੈ ਰੀ ॥੧॥
kab ghar aavai ree |1|هو منهنجي گهر ڪڏهن ايندو؟ ||1||
ਸੁਨਹੁ ਸਹੇਰੀ ਮਿਲਨ ਬਾਤ ਕਹਉ ਸਗਰੋ ਅਹੰ ਮਿਟਾਵਹੁ ਤਉ ਘਰ ਹੀ ਲਾਲਨੁ ਪਾਵਹੁ ॥
sunahu saheree milan baat khau sagaro ahan mittaavahu tau ghar hee laalan paavahu |ٻڌ، منهنجا ساٿيو: ٻڌاءِ ته ڪيئن ملان ساڻس. سڀ انا مٽائي ڇڏ، ته پوءِ تون پنهنجي محبوب رب کي پنهنجي دل جي گهر ۾ ڳوليندين.
ਤਬ ਰਸ ਮੰਗਲ ਗੁਨ ਗਾਵਹੁ ॥
tab ras mangal gun gaavahu |پوءِ، خوشيءَ ۾، تون خوشيءَ ۽ ساراهه جا گيت ڳائيندين.
ਆਨਦ ਰੂਪ ਧਿਆਵਹੁ ॥
aanad roop dhiaavahu |رب تي غور ڪريو، نعمت جو مجسمو.
ਨਾਨਕੁ ਦੁਆਰੈ ਆਇਓ ॥
naanak duaarai aaeio |اي نانڪ، مان رب جي در تي آيو آهيان،
ਤਉ ਮੈ ਲਾਲਨੁ ਪਾਇਓ ਰੀ ॥੨॥
tau mai laalan paaeio ree |2|۽ پوءِ، مون کي پنهنجو محبوب مليو. ||2||
ਮੋਹਨ ਰੂਪੁ ਦਿਖਾਵੈ ॥
mohan roop dikhaavai |دلڪش رب مون تي پنهنجو روپ ظاهر ڪيو آهي،
ਅਬ ਮੋਹਿ ਨੀਦ ਸੁਹਾਵੈ ॥
ab mohi need suhaavai |۽ هاڻي، ننڊ مون کي مٺي لڳي ٿي.
ਸਭ ਮੇਰੀ ਤਿਖਾ ਬੁਝਾਨੀ ॥
sabh meree tikhaa bujhaanee |منهنجي اُڃ پوري ٿي وئي،
ਅਬ ਮੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਨੀ ॥
ab mai sahaj samaanee |۽ هاڻي، مان آسماني نعمتن ۾ جذب ٿي چڪو آهيان.
ਮੀਠੀ ਪਿਰਹਿ ਕਹਾਨੀ ॥
meetthee pireh kahaanee |ڪيڏي نه مٺي ڪهاڻي آهي منهنجي مڙس جي.
ਮੋਹਨੁ ਲਾਲਨੁ ਪਾਇਓ ਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੧॥੧੨੮॥
mohan laalan paaeio ree | rahaau doojaa |1|128|مون کي پنهنجو محبوب، دلگير رب مليو آهي. ||ٻيو رڪجي||1||128||
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bilaaval mahalaa 5 |بلاول، پنجين مهل:
ਮੋਰੀ ਅਹੰ ਜਾਇ ਦਰਸਨ ਪਾਵਤ ਹੇ ॥
moree ahan jaae darasan paavat he |منهنجي انا ختم ٿي وئي آهي. مون کي رب جي درگاهه جي برڪت وارو نظارو مليو آهي.
ਰਾਚਹੁ ਨਾਥ ਹੀ ਸਹਾਈ ਸੰਤਨਾ ॥ ਅਬ ਚਰਨ ਗਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
raachahu naath hee sahaaee santanaa | ab charan gahe |1| rahaau |مان پنهنجي پالڻهار ۾ سمايل آهيان، اوليائن جي مدد ۽ مدد سان. هاڻي، مان هن جي پيرن کي مضبوطيء سان پڪڙيندو آهيان. ||1||روڪ||
ਆਹੇ ਮਨ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਵੈ ਚਰਨਾਵੈ ਚਰਨਾਵੈ ਉਲਝਿਓ ਅਲਿ ਮਕਰੰਦ ਕਮਲ ਜਿਉ ॥
aahe man avar na bhaavai charanaavai charanaavai ulajhio al makarand kamal jiau |منهنجو ذهن هن جي لاءِ چاهي ٿو، ۽ ڪنهن ٻئي سان پيار نٿو ڪري. مان پوريءَ طرح جذب ٿي چڪو آهيان، هن جي ڪنول جي پيرن جي محبت ۾، جيئن ڪنول جي گل جي ماکيءَ سان جڙيل ڀونگر.
ਅਨ ਰਸ ਨਹੀ ਚਾਹੈ ਏਕੈ ਹਰਿ ਲਾਹੈ ॥੧॥
an ras nahee chaahai ekai har laahai |1|مون کي ڪنهن ٻئي ذائقي جي خواهش نه آهي. مان صرف هڪ رب کي ڳوليان ٿو. ||1||
ਅਨ ਤੇ ਟੂਟੀਐ ਰਿਖ ਤੇ ਛੂਟੀਐ ॥
an te ttootteeai rikh te chhootteeai |مان ٻين کان جدا ٿي چڪو آهيان، ۽ مون کي موت جي رسول کان آزاد ڪيو ويو آهي.
ਮਨ ਹਰਿ ਰਸ ਘੂਟੀਐ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਉਲਟੀਐ ॥
man har ras ghootteeai sang saadhoo ulatteeai |اي دماغ، رب جي ذيلي جوهر ۾ پيئي؛ ساد سنگت ۾ شامل ٿيو، حضور جي صحبت ۾، ۽ دنيا کان منهن موڙي.
ਅਨ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਰੇ ॥
an naahee naahee re |رب کان سواءِ ٻيو ڪوبه ڪونهي.
ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਚਰਨ ਚਰਨ ਹੇ ॥੨॥੨॥੧੨੯॥
naanak preet charan charan he |2|2|129|اي نانڪ، پيرن سان پيار، رب جي پيرن کي. ||2||2||129||
ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੯ ਦੁਪਦੇ ॥
raag bilaaval mahalaa 9 dupade |راگ بلاول، نائين مهل، ڌوٻي:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ਦੁਖ ਹਰਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਨੋ ॥
dukh harataa har naam pachhaano |رب جو نالو غم کي دور ڪرڻ وارو آهي - اهو احساس ڪريو.
ਅਜਾਮਲੁ ਗਨਿਕਾ ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਮੁਕਤ ਭਏ ਜੀਅ ਜਾਨੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ajaamal ganikaa jih simarat mukat bhe jeea jaano |1| rahaau |مراقبي ۾ کيس ياد ڪرڻ سان اجمل ڌاڙيل ۽ گنيڪا طوائف به آزاد ٿي ويا. پنهنجي روح کي اها خبر ڏيو. ||1||روڪ||
ਗਜ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਮਿਟੀ ਛਿਨਹੂ ਮਹਿ ਜਬ ਹੀ ਰਾਮੁ ਬਖਾਨੋ ॥
gaj kee traas mittee chhinahoo meh jab hee raam bakhaano |هاٿي جو خوف هڪ ئي لمحي ۾ دور ٿي ويو، جيئن ئي هن رب جو نالو ورتو.
ਨਾਰਦ ਕਹਤ ਸੁਨਤ ਧ੍ਰੂਅ ਬਾਰਿਕ ਭਜਨ ਮਾਹਿ ਲਪਟਾਨੋ ॥੧॥
naarad kahat sunat dhraooa baarik bhajan maeh lapattaano |1|ناراد جي تعليم ٻڌي، ٻار ڍرو اوچتو مراقبي ۾ پئجي ويو. ||1||
ਅਚਲ ਅਮਰ ਨਿਰਭੈ ਪਦੁ ਪਾਇਓ ਜਗਤ ਜਾਹਿ ਹੈਰਾਨੋ ॥
achal amar nirabhai pad paaeio jagat jaeh hairaano |هن بي خوفيءَ جي لافاني، ابدي حالت حاصل ڪئي، ۽ سڄي دنيا حيران ٿي وئي.
ਨਾਨਕ ਕਹਤ ਭਗਤ ਰਛਕ ਹਰਿ ਨਿਕਟਿ ਤਾਹਿ ਤੁਮ ਮਾਨੋ ॥੨॥੧॥
naanak kahat bhagat rachhak har nikatt taeh tum maano |2|1|نانڪ چوي ٿو، رب بچائيندڙ فضل آهي ۽ پنهنجي بندن جو محافظ آهي؛ ان تي يقين رکو - اھو توھان جي ويجھو آھي. ||2||1||
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੯ ॥
bilaaval mahalaa 9 |بلاول، نائين مهل:
ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
har ke naam binaa dukh paavai |رب جي نالي کان سواءِ، تون رڳو درد ڏسندين.
ਭਗਤਿ ਬਿਨਾ ਸਹਸਾ ਨਹ ਚੂਕੈ ਗੁਰੁ ਇਹੁ ਭੇਦੁ ਬਤਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bhagat binaa sahasaa nah chookai gur ihu bhed bataavai |1| rahaau |عقيدت جي عبادت کان سواء، شڪ دور نه ٿيندو آهي. گرو هن راز کي ظاهر ڪيو. ||1||روڪ||
ਕਹਾ ਭਇਓ ਤੀਰਥ ਬ੍ਰਤ ਕੀਏ ਰਾਮ ਸਰਨਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ॥
kahaa bheio teerath brat kee raam saran nahee aavai |مقدس زيارتن جو ڪهڙو فائدو، جيڪڏهن ڪو ماڻهو رب جي حرم ۾ داخل نه ٿئي؟