ساد سنگت، پاڪ جي صحبت ۾ انهن جا ذهن رب ڏانهن موڙي ويندا آهن.
اي ٻانهو نانڪ، سندن محبوب رب کين ڏاڍو وڻندو آهي. ||2||1||23||
مالار، پنجين مهل:
منهنجو ذهن گهاٽي جنگل ۾ گهمي ٿو.
اهو شوق ۽ پيار سان هلندو آهي،
خدا سان ملڻ جي اميد. ||1||روڪ||
مايا پنهنجي ٽن گنن سان - ٽي مزاج - مون کي پکڙڻ لاءِ آئي آهي. مان پنهنجو درد ڪنهن کي ٻڌايان؟ ||1||
مون سڀ ڪجهه ڪوشش ڪئي، پر مون کي منهنجي غم کان نجات نه ملي سگهي.
سو جلدي ڪر مقدس جي مقدس جاءِ تي، اي نانڪ؛ انھن ۾ شامل ٿي، ڪائنات جي پالڻھار جي تسبيح جا گيت ڳايو. ||2||2||24||
مالار، پنجين مهل:
منهنجي محبوب جي شان عظيم ۽ عظيم آهي.
آسماني ڳائڻا ۽ ملائڪ سندس شاندار حمد، خوشي ۽ خوشي ۾ ڳائيندا آهن. ||1||روڪ||
سڀ کان وڌيڪ لائق مخلوق خدا جي حمد کي خوبصورت آوازن ۾ ڳائي ٿو، هر قسم جي طريقن سان، بيشمار شاندار شڪلين ۾. ||1||
جبلن، وڻن، ريگستانن، ساگرن ۽ ڪهڪشائن ۾، هر دل ۾ پکڙيل، منهنجي پيار جي عظيم عظمت مڪمل طور تي پکڙيل آهي.
ساد سنگت ۾، پاڪ جي صحبت، رب جي محبت ملي ٿي. اي نانڪ، عظيم آهي اهو ايمان. ||2||3||25||
مالار، پنجين مهل:
گرو سان پيار سان، مان پنهنجي رب جي لوٽس پيرن کي پنهنجي دل جي اندر اندر رکي ٿو. ||1||روڪ||
مان سندس ميويدار درشن جي برڪت وارو نظارو ڏسان ٿو. منهنجا گناهه ختم ڪيا ويا ۽ ڪڍيا ويا.
منهنجو ذهن بيحد ۽ روشن آهي. ||1||
مان حيران، حيران ۽ حيران آهيان.
رب جي نالي سان، لکن گناهه ناس ٿي ويندا آهن.
مان هن جي پيرن ۾ ڪريان ٿو، ۽ پنهنجي پيشاني کي انهن ڏانهن ڇڪيو.
تون اڪيلو آهين، تون ئي آهين، اي خدا.
تنهنجا ديوان تنهنجو سهارو وٺن.
ٻانهو نانڪ تنهنجي درگاهه تي آيو آهي. ||2||4||26||
مالار، پنجين مهل:
الله جي رضا ۾ خوشيءَ سان برسات پوي.
مون کي پوري نعمت ۽ سٺي قسمت سان برڪت ڏي. ||1||روڪ||
منهنجو ذهن بزرگن جي سوسائٽيءَ ۾ اڀري ٿو. مينهن وسڻ سان، زمين کي برڪت ۽ سينگاريو ويندو آهي. ||1||
مور کي مينهن جي ڪڪرن جي گجگوڙ پسند آهي.
مينهن پکيءَ جو ذهن مينهن جي بوند ڏانهن متوجه ٿيندو آهي
- ائين ئي منهنجو ذهن رب جي طرفان پکڙيل آهي.
مون مايا کي ڇڏي ڏنو آهي، فريب ڪندڙ.
سنتن سان گڏ، نانڪ جاڳندو آهي. ||2||5||27||
مالار، پنجين مهل:
هميشه لاءِ رب العالمين جي شان ۾ ڳايو.
رب جي نالي کي پنهنجي شعور ۾ داخل ڪريو. ||1||روڪ||
پنهنجي غرور کي ڇڏي ڏيو، ۽ پنهنجي انا کي ڇڏي ڏيو؛ ساد سنگت ۾ شامل ٿيو، مقدس جي ڪمپني.
هڪ رب جي محبت واري ياد ۾ غور ڪريو؛ تنهنجو غم ختم ٿي ويندو، اي دوست. ||1||
عظيم رب خدا مهربان ٿي ويو آهي؛
ڪرپشن جون پاڙون ختم ٿي ويون آهن.
پاڪ جي پيرن کي پڪڙي،
نانڪ هميشه لاءِ دنيا جي پالڻهار جي شان ۾ ڳائي ٿو. ||2||6||28||
مالار، پنجين مهل:
ڪائنات جي رب جو مجسمو گجگوڙ ڪڪر وانگر گوڙ ڪري ٿو.
سندس شان ۾ گيت ڳائڻ سان سڪون ۽ خوشي ملي ٿي. ||1||روڪ||
رب جي پيرن جي حرمت اسان کي دنيا جي سمنڊ پار ڪري ٿي. سندس شاندار ڪلام اڻ ڄاتل آسماني راڳ آهي. ||1||
اڃايل مسافر جو شعور روح جو پاڻي امرت جي تلاءَ مان حاصل ڪري ٿو.
خادم نانڪ رب جي برڪت واري نظر سان پيار ڪري ٿو؛ پنهنجي رحمت ۾، خدا کيس ان سان نوازيو آهي. ||2||7||29||