شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 325


ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurree kabeer jee |

گوري، ڪبير جي:

ਅੰਧਕਾਰ ਸੁਖਿ ਕਬਹਿ ਨ ਸੋਈ ਹੈ ॥
andhakaar sukh kabeh na soee hai |

اونداهيءَ ۾ ڪو به سڪون سان سمهي نٿو سگهي.

ਰਾਜਾ ਰੰਕੁ ਦੋਊ ਮਿਲਿ ਰੋਈ ਹੈ ॥੧॥
raajaa rank doaoo mil roee hai |1|

بادشاهه ۽ فقير ٻئي روئي روئي. ||1||

ਜਉ ਪੈ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਨ ਕਹਿਬੋ ॥
jau pai rasanaa raam na kahibo |

جيستائين زبان رب جو نالو نه ڳائي.

ਉਪਜਤ ਬਿਨਸਤ ਰੋਵਤ ਰਹਿਬੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aupajat binasat rovat rahibo |1| rahaau |

انسان وري جنم ۾ اچڻ ۽ وڃڻ جاري رکي ٿو، درد ۾ روئي ٿو. ||1||روڪ||

ਜਸ ਦੇਖੀਐ ਤਰਵਰ ਕੀ ਛਾਇਆ ॥
jas dekheeai taravar kee chhaaeaa |

اهو هڪ وڻ جي ڇانو وانگر آهي.

ਪ੍ਰਾਨ ਗਏ ਕਹੁ ਕਾ ਕੀ ਮਾਇਆ ॥੨॥
praan ge kahu kaa kee maaeaa |2|

جڏهن زندگيءَ جو ساهه فاني مان نڪري وڃي ته ٻڌاءِ ته ان جي دولت جو ڇا ٿيندو؟ ||2||

ਜਸ ਜੰਤੀ ਮਹਿ ਜੀਉ ਸਮਾਨਾ ॥
jas jantee meh jeeo samaanaa |

اهو ساز ۾ موجود موسيقي وانگر آهي؛

ਮੂਏ ਮਰਮੁ ਕੋ ਕਾ ਕਰ ਜਾਨਾ ॥੩॥
mooe maram ko kaa kar jaanaa |3|

ڪنهن کي ڪيئن معلوم ٿيندو مئل جو راز؟ ||3||

ਹੰਸਾ ਸਰਵਰੁ ਕਾਲੁ ਸਰੀਰ ॥
hansaa saravar kaal sareer |

ڍنڍ تي سوان وانگر، موت جسم تي ڇانيل آهي.

ਰਾਮ ਰਸਾਇਨ ਪੀਉ ਰੇ ਕਬੀਰ ॥੪॥੮॥
raam rasaaein peeo re kabeer |4|8|

رب جي مٺي عطر ۾ پيئو، ڪبير. ||4||8||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurree kabeer jee |

گوري، ڪبير جي:

ਜੋਤਿ ਕੀ ਜਾਤਿ ਜਾਤਿ ਕੀ ਜੋਤੀ ॥
jot kee jaat jaat kee jotee |

تخليق نور مان پيدا ٿئي ٿي، ۽ نور تخليق ۾ آهي.

ਤਿਤੁ ਲਾਗੇ ਕੰਚੂਆ ਫਲ ਮੋਤੀ ॥੧॥
tit laage kanchooaa fal motee |1|

ان ۾ ٻه ميوا ٿين ٿا: ڪوڙو گلاس ۽ سچو موتي. ||1||

ਕਵਨੁ ਸੁ ਘਰੁ ਜੋ ਨਿਰਭਉ ਕਹੀਐ ॥
kavan su ghar jo nirbhau kaheeai |

ڪٿي آھي اھو گھر، جنھن کي چئبو آھي خوف کان آزاد؟

ਭਉ ਭਜਿ ਜਾਇ ਅਭੈ ਹੋਇ ਰਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bhau bhaj jaae abhai hoe raheeai |1| rahaau |

اتي، خوف ختم ٿي ويندو آهي ۽ ماڻهو بغير خوف جي زندگي گذاريندو آهي. ||1||روڪ||

ਤਟਿ ਤੀਰਥਿ ਨਹੀ ਮਨੁ ਪਤੀਆਇ ॥
tatt teerath nahee man pateeae |

مقدس دريائن جي ڪنارن تي، ذهن کي آرام نه آهي.

ਚਾਰ ਅਚਾਰ ਰਹੇ ਉਰਝਾਇ ॥੨॥
chaar achaar rahe urajhaae |2|

ماڻهو چڱن ۽ خراب ڪمن ۾ ڦاٿل رهي ٿو. ||2||

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਦੁਇ ਏਕ ਸਮਾਨ ॥
paap pun due ek samaan |

گناهه ۽ نيڪي ٻئي هڪجهڙا آهن.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਪਾਰਸੁ ਤਜਹੁ ਗੁਨ ਆਨ ॥੩॥
nij ghar paaras tajahu gun aan |3|

پنهنجي وجود جي گهر ۾، فلسفي جو پٿر آهي. ڪنهن ٻئي فضيلت جي ڳولا کي ڇڏي ڏيو. ||3||

ਕਬੀਰ ਨਿਰਗੁਣ ਨਾਮ ਨ ਰੋਸੁ ॥
kabeer niragun naam na ros |

ڪبير: اي بيوقوف انسان، رب جي نالي کي نه وڃايو.

ਇਸੁ ਪਰਚਾਇ ਪਰਚਿ ਰਹੁ ਏਸੁ ॥੪॥੯॥
eis parachaae parach rahu es |4|9|

توهان جي هن ذهن کي هن شموليت ۾ شامل رکو. ||4||9||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurree kabeer jee |

گوري، ڪبير جي:

ਜੋ ਜਨ ਪਰਮਿਤਿ ਪਰਮਨੁ ਜਾਨਾ ॥
jo jan paramit paraman jaanaa |

هو رب کي ڄاڻڻ جي دعويٰ ڪري ٿو، جيڪو ماپ ۽ فڪر کان ٻاهر آهي.

ਬਾਤਨ ਹੀ ਬੈਕੁੰਠ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥
baatan hee baikuntth samaanaa |1|

صرف لفظن سان، هو جنت ۾ داخل ٿيڻ جو ارادو رکي ٿو. ||1||

ਨਾ ਜਾਨਾ ਬੈਕੁੰਠ ਕਹਾ ਹੀ ॥
naa jaanaa baikuntth kahaa hee |

مون کي خبر ناهي ته جنت ڪٿي آهي.

ਜਾਨੁ ਜਾਨੁ ਸਭਿ ਕਹਹਿ ਤਹਾ ਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jaan jaan sabh kaheh tahaa hee |1| rahaau |

هرڪو دعويٰ ڪري ٿو ته هو اتي وڃڻ جو ارادو رکي ٿو. ||1||روڪ||

ਕਹਨ ਕਹਾਵਨ ਨਹ ਪਤੀਅਈ ਹੈ ॥
kahan kahaavan nah pateeaee hai |

صرف ڳالهائڻ سان، دماغ کي آرام نه آهي.

ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ਜਾ ਤੇ ਹਉਮੈ ਜਈ ਹੈ ॥੨॥
tau man maanai jaa te haumai jee hai |2|

ذهن تڏهن ئي مطمئن ٿيندو آهي، جڏهن خود غرضيءَ کي فتح ڪيو ويندو آهي. ||2||

ਜਬ ਲਗੁ ਮਨਿ ਬੈਕੁੰਠ ਕੀ ਆਸ ॥
jab lag man baikuntth kee aas |

جيستائين ذهن جنت جي تمنا سان ڀريل آهي،

ਤਬ ਲਗੁ ਹੋਇ ਨਹੀ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸੁ ॥੩॥
tab lag hoe nahee charan nivaas |3|

هو رب جي پيرن ۾ نه ٿو رهي. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਇਹ ਕਹੀਐ ਕਾਹਿ ॥
kahu kabeer ih kaheeai kaeh |

ڪبير چوي ٿو، ڪنهن کي ٻڌايان؟

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਬੈਕੁੰਠੈ ਆਹਿ ॥੪॥੧੦॥
saadhasangat baikuntthai aaeh |4|10|

ساد سنگت، پاڪ جي صحبت، جنت آهي. ||4||10||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurree kabeer jee |

گوري، ڪبير جي:

ਉਪਜੈ ਨਿਪਜੈ ਨਿਪਜਿ ਸਮਾਈ ॥
aupajai nipajai nipaj samaaee |

اسان پيدا ٿيا آهيون، وڌندا آهيون، ۽ وڏي ٿيڻ بعد، اسين گذري ويندا آهيون.

ਨੈਨਹ ਦੇਖਤ ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਾਈ ॥੧॥
nainah dekhat ihu jag jaaee |1|

اسان جي اکين اڳيان، هيءَ دنيا گذري رهي آهي. ||1||

ਲਾਜ ਨ ਮਰਹੁ ਕਹਹੁ ਘਰੁ ਮੇਰਾ ॥
laaj na marahu kahahu ghar meraa |

ڪيئن نه مرندين شرم کان، دعويٰ ڪندي، هيءَ دنيا منهنجي آهي؟

ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਨਹੀ ਕਛੁ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ant kee baar nahee kachh teraa |1| rahaau |

بلڪل آخري وقت ۾، ڪجھ به نه آھي توھان جي. ||1||روڪ||

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਪਾਲੀ ॥
anik jatan kar kaaeaa paalee |

مختلف طريقن جي ڪوشش ڪندي، توهان پنهنجي جسم کي ساراهيو،

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਅਗਨਿ ਸੰਗਿ ਜਾਲੀ ॥੨॥
maratee baar agan sang jaalee |2|

پر مرڻ وقت ان کي باهه ۾ ساڙيو ويندو آهي. ||2||

ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਮਰਦਨ ਅੰਗਾ ॥
choaa chandan maradan angaa |

تون صندل جو تيل پنهنجي عضون تي لڳائين،

ਸੋ ਤਨੁ ਜਲੈ ਕਾਠ ਕੈ ਸੰਗਾ ॥੩॥
so tan jalai kaatth kai sangaa |3|

پر اهو لاش ڪاٺيءَ سان سڙي ويو. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਗੁਨੀਆ ॥
kahu kabeer sunahu re guneea |

ڪبير فرمائي ٿو، ٻڌ، اي صالح ماڻهو:

ਬਿਨਸੈਗੋ ਰੂਪੁ ਦੇਖੈ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ॥੪॥੧੧॥
binasaigo roop dekhai sabh duneea |4|11|

تنهنجو حسن ختم ٿي ويندو، جيئن سڄي دنيا ڏسي رهي آهي. ||4||11||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurree kabeer jee |

گوري، ڪبير جي:

ਅਵਰ ਮੂਏ ਕਿਆ ਸੋਗੁ ਕਰੀਜੈ ॥
avar mooe kiaa sog kareejai |

تون ڇو روئين ۽ ماتم ڪرين، جڏهن ڪو ٻيو مري وڃي؟

ਤਉ ਕੀਜੈ ਜਉ ਆਪਨ ਜੀਜੈ ॥੧॥
tau keejai jau aapan jeejai |1|

ائين ڪريو رڳو جيڪڏھن توھان پاڻ کي جيئرو آھيو. ||1||

ਮੈ ਨ ਮਰਉ ਮਰਿਬੋ ਸੰਸਾਰਾ ॥
mai na mrau maribo sansaaraa |

مان نه مرندس جيئن باقي دنيا مري،

ਅਬ ਮੋਹਿ ਮਿਲਿਓ ਹੈ ਜੀਆਵਨਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ab mohi milio hai jeeaavanahaaraa |1| rahaau |

هينئر تائين مون کي زندگي ڏيڻ واري رب سان مليو آهي. ||1||روڪ||

ਇਆ ਦੇਹੀ ਪਰਮਲ ਮਹਕੰਦਾ ॥
eaa dehee paramal mahakandaa |

ماڻهو پنهنجي جسم کي خوشبودار تيل سان مسح ڪندا آهن،

ਤਾ ਸੁਖ ਬਿਸਰੇ ਪਰਮਾਨੰਦਾ ॥੨॥
taa sukh bisare paramaanandaa |2|

۽ ان لذت ۾، اهي عظيم نعمت کي وساري ڇڏيندا آهن. ||2||

ਕੂਅਟਾ ਏਕੁ ਪੰਚ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥
kooattaa ek panch panihaaree |

اتي ھڪڙو کوھ آھي، ۽ پنج پاڻي کڻندڙ.

ਟੂਟੀ ਲਾਜੁ ਭਰੈ ਮਤਿ ਹਾਰੀ ॥੩॥
ttoottee laaj bharai mat haaree |3|

رسي ٽٽڻ جي باوجود به بيوقوف پاڻي ڪڍڻ جي ڪوشش ڪندا رهندا آهن. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਇਕ ਬੁਧਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥
kahu kabeer ik budh beechaaree |

ڪبير صاحب فرمائي ٿو ته، مون کي غور فڪر سان اها هڪ سمجهه ملي آهي.

ਨਾ ਓਹੁ ਕੂਅਟਾ ਨਾ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥੪॥੧੨॥
naa ohu kooattaa naa panihaaree |4|12|

نه ڪو کوهه آهي ۽ نه پاڻي ڪيرائڻ وارو. ||4||12||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurree kabeer jee |

گوري، ڪبير جي:

ਅਸਥਾਵਰ ਜੰਗਮ ਕੀਟ ਪਤੰਗਾ ॥
asathaavar jangam keett patangaa |

موبائيل ۽ متحرڪ جاندار، حشرات ۽ مٿس

ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਕੀਏ ਬਹੁ ਰੰਗਾ ॥੧॥
anik janam kee bahu rangaa |1|

- ڪيترن ئي زندگيءَ ۾، مان انهن ڪيترن ئي روپن مان گذريو آهيان. ||1||


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430