شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 647


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਪਰਥਾਇ ਸਾਖੀ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਬੋਲਦੇ ਸਾਝੀ ਸਗਲ ਜਹਾਨੈ ॥
parathaae saakhee mahaa purakh bolade saajhee sagal jahaanai |

عظيم انسان تعليمات کي انفرادي حالتن سان ڳنڍيندا آهن، پر سڄي دنيا انهن ۾ شريڪ آهي.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਭਉ ਕਰੇ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥
guramukh hoe su bhau kare aapanaa aap pachhaanai |

جيڪو گرو مُخ بڻجي ٿو خدا جي خوف کي ڄاڻي ٿو، ۽ پنهنجي ذات کي سڃاڻي ٿو.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥
guraparasaadee jeevat marai taa man hee te man maanai |

جيڪڏهن، گرو جي فضل سان، ڪو ماڻهو اڃا تائين جيئرو مري وڃي ٿو، ذهن پاڻ ۾ مطمئن ٿي ويندو آهي.

ਜਿਨ ਕਉ ਮਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ਨਾਨਕ ਸੇ ਕਿਆ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨੈ ॥੧॥
jin kau man kee parateet naahee naanak se kiaa katheh giaanai |1|

اي نانڪ، جن کي پنهنجي عقل ۾ يقين نه آهي، اهي روحاني حڪمت جي ڳالهه ڪيئن ٿا ڪن؟ ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਅੰਤਿ ਦੁਖੁ ਪਹੁਤਾ ਆਇ ॥
guramukh chit na laaeio ant dukh pahutaa aae |

جيڪي گرو مُخ جي حيثيت ۾ پنهنجي شعور کي رب تي مرکوز نٿا ڪن، اُهي آخر ۾ ڏک ۽ غم ۾ مبتلا ٿين ٿا.

ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਅੰਧਿਆਂ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥
andarahu baaharahu andhiaan sudh na kaaee paae |

اهي اندريون ۽ ٻاهران انڌا آهن ۽ ڪجهه به نٿا سمجهن.

ਪੰਡਿਤ ਤਿਨ ਕੀ ਬਰਕਤੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਖਾਇ ਜੋ ਰਤੇ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥
panddit tin kee barakatee sabh jagat khaae jo rate har naae |

اي پنڊت، اي مذهبي عالم، سڄي دنيا انهن جي واسطي کارائي ٿي، جيڪي رب جي نالي سان مشابهت رکن ٿا.

ਜਿਨ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥
jin gur kai sabad salaahiaa har siau rahe samaae |

جيڪي گرو جي ڪلام جي ساراهه ڪن ٿا، سي رب سان مليا رهن ٿا.

ਪੰਡਿਤ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਰਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥
panddit doojai bhaae barakat na hovee naa dhan palai paae |

اي پنڊت، اي ديني عالم، ڪو به مطمئن نه آهي، ۽ نه ئي ڪنهن کي دوئي جي محبت سان سچي دولت ملي ٿي.

ਪੜਿ ਥਕੇ ਸੰਤੋਖੁ ਨ ਆਇਓ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਵਿਹਾਇ ॥
parr thake santokh na aaeio anadin jalat vihaae |

اهي صحيفا پڙهندي بيزار ٿي ويا آهن، پر پوءِ به کين سڪون نه ٿو ملي، ۽ هو رات ڏينهن جلندا رهيا.

ਕੂਕ ਪੂਕਾਰ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾ ਸੰਸਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
kook pookaar na chukee naa sansaa vichahu jaae |

سندن روئڻ ۽ شڪايتون ڪڏهن به ختم نه ٿيون ٿين ۽ سندن اندر مان شڪ نه ٿو نڪري.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥੨॥
naanak naam vihooniaa muhi kaalai utth jaae |2|

اي نانڪ، رب جي نالي کان سواءِ، اهي اٿندا آهن ۽ ڪارا منهن کڻي ويندا آهن. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਹਰਿ ਸਜਣ ਮੇਲਿ ਪਿਆਰੇ ਮਿਲਿ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ॥
har sajan mel piaare mil panth dasaaee |

اي محبوب، مون کي منهنجي سچي دوست سان ملڻ جي هدايت ڪر. ساڻس ملاقات ڪري، مان کانئس عرض ڪندس ته مون کي رستو ڏيکاري.

ਜੋ ਹਰਿ ਦਸੇ ਮਿਤੁ ਤਿਸੁ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥
jo har dase mit tis hau bal jaaee |

مان ان دوست تي قربان آهيان، جيڪو مون کي ڏيکاري ٿو.

ਗੁਣ ਸਾਝੀ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥
gun saajhee tin siau karee har naam dhiaaee |

مان هن سان سندس صفتون شيئر ڪريان ٿو، ۽ رب جي نالي تي غور ڪريان ٿو.

ਹਰਿ ਸੇਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਿਤ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥
har sevee piaaraa nit sev har sukh paaee |

مان هميشه پنهنجي محبوب رب جي خدمت ڪريان ٿو. رب جي خدمت ڪندي، مون کي امن مليو آهي.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਤਿਸੁ ਜਿਨਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੧੨॥
balihaaree satigur tis jin sojhee paaee |12|

مان سچي گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي اها سمجھ ڏني آهي. ||12||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਪੰਡਿਤ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਜੇ ਵੇਦ ਪੜੈ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥
panddit mail na chukee je ved parrai jug chaar |

اي پنڊت، اي عالم دين، تنهن جي گندگي نه ٿيندي، جيتوڻيڪ تون چارئي عمر ويد پڙهندين.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੂਲੁ ਹੈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥
trai gun maaeaa mool hai vich haumai naam visaar |

ٽي خاصيتون مايا جون پاڙون آهن. خود غرضيءَ ۾، رب جي نالي کي وساري ڇڏي ٿو.

ਪੰਡਿਤ ਭੂਲੇ ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਾਇਆ ਕੈ ਵਾਪਾਰਿ ॥
panddit bhoole doojai laage maaeaa kai vaapaar |

پنڊت ڀلجي ويا آهن، دوئيءَ سان جڙيل آهن، ۽ اهي رڳو مايا ۾ جڙيل آهن.

ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਹੈ ਮੂਰਖ ਭੁਖਿਆ ਮੁਏ ਗਵਾਰ ॥
antar trisanaa bhukh hai moorakh bhukhiaa mue gavaar |

اهي اڃ ۽ بک سان ڀريل آهن؛ جاهل بيوقوف بک مرندا آهن.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
satigur seviaai sukh paaeaa sachai sabad veechaar |

سچي گرو جي خدمت ڪرڻ سان، امن حاصل ٿئي ٿو، شبد جي سچي ڪلام تي غور ڪرڻ.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥
andarahu trisanaa bhukh gee sachai naae piaar |

بک ۽ اڃ منهنجي اندر مان نڪري وئي آهي. مان سچي نالي سان پيار ۾ آهيان.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਰਜੇ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੧॥
naanak naam rate sahaje raje jinaa har rakhiaa ur dhaar |1|

اي نانڪ، اُهي جيڪي نام سان جڙيل آهن، جيڪي رب کي مضبوطيءَ سان پنهنجي دلين ۾ جڪڙي رکندا آهن، سي خود بخود مطمئن ٿي ويندا آهن. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਸੇਵਿਆ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਬਹੁਤਾ ਆਇ ॥
manamukh har naam na seviaa dukh lagaa bahutaa aae |

خود غرض انسان رب جي نالي جي خدمت نٿو ڪري، تنهنڪري هو خوفناڪ دردن ۾ مبتلا آهي.

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਹੈ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥
antar agiaan andher hai sudh na kaaee paae |

هو جهالت جي اونداهي سان ڀريل آهي، ۽ هو ڪجهه به نٿو سمجهي.

ਮਨਹਠਿ ਸਹਜਿ ਨ ਬੀਜਿਓ ਭੁਖਾ ਕਿ ਅਗੈ ਖਾਇ ॥
manahatth sahaj na beejio bhukhaa ki agai khaae |

هن جي ضدي ذهن جي ڪري، هو اندروني امن جو ٻج نه پوکي ٿو. هو آخرت ۾ ڇا کائي، پنهنجي بک کي پورو ڪرڻ لاءِ؟

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੈ ਲਗਾ ਜਾਇ ॥
naam nidhaan visaariaa doojai lagaa jaae |

هن نام جي خزاني کي وساري ڇڏيو آهي. هو دوئي جي محبت ۾ گرفتار آهي.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥
naanak guramukh mileh vaddiaaeea je aape mel milaae |2|

اي نانڪ، گرومخن کي عزت سان نوازيو ويندو آهي، جڏهن رب پاڻ انهن کي پنهنجي اتحاد ۾ متحد ڪري ٿو. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ਖਰੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ॥
har rasanaa har jas gaavai kharee suhaavanee |

جيڪا زبان رب جي حمد ڳائي ٿي، اها ڏاڍي سهڻي آهي.

ਜੋ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲੈ ਸਾ ਹਰਿ ਭਾਵਣੀ ॥
jo man tan mukh har bolai saa har bhaavanee |

جيڪو دل، جسم ۽ وات سان رب جو نالو ڳالهائي ٿو، سو رب کي خوش ٿيندو آهي.

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਖੈ ਸਾਦੁ ਸਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵਣੀ ॥
jo guramukh chakhai saad saa tripataavanee |

اُهو گرو مُخ رب جي شاندار ذائقي کي چکي ٿو، ۽ راضي ٿئي ٿو.

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਪਿਆਰੇ ਨਿਤ ਗੁਣ ਗਾਇ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਵਣੀ ॥
gun gaavai piaare nit gun gaae gunee samajhaavanee |

هوءَ مسلسل پنهنجي محبوب جي تسبيح جا گيت ڳائي ٿي؛ سندس شاندار ساراهه ڳائڻ سان، هوءَ بلند ٿي وئي آهي.

ਜਿਸੁ ਹੋਵੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਸਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਬੁਲਾਵਣੀ ॥੧੩॥
jis hovai aap deaal saa satiguroo guroo bulaavanee |13|

هوء رب جي رحمت سان برڪت رکي ٿي، ۽ هوء گرو، سچي گرو جا لفظ ڳائي ٿي. ||13||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਹਸਤੀ ਸਿਰਿ ਜਿਉ ਅੰਕਸੁ ਹੈ ਅਹਰਣਿ ਜਿਉ ਸਿਰੁ ਦੇਇ ॥
hasatee sir jiau ankas hai aharan jiau sir dee |

هاٿي پنهنجو مٿو لگام جي اڳيان پيش ڪري ٿو، ۽ اوندهه پاڻ کي هامر آڏو پيش ڪري ٿي.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿ ਕੈ ਊਭੀ ਸੇਵ ਕਰੇਇ ॥
man tan aagai raakh kai aoobhee sev karee |

بس ائين، اسان پنهنجي دماغ ۽ جسم کي پنهنجي گرو کي پيش ڪندا آهيون؛ اسان هن جي اڳيان بيٺا آهيون، ۽ هن جي خدمت ڪندا آهيون.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430