سالڪ، ٽيون مهل:
عظيم انسان تعليمات کي انفرادي حالتن سان ڳنڍيندا آهن، پر سڄي دنيا انهن ۾ شريڪ آهي.
جيڪو گرو مُخ بڻجي ٿو خدا جي خوف کي ڄاڻي ٿو، ۽ پنهنجي ذات کي سڃاڻي ٿو.
جيڪڏهن، گرو جي فضل سان، ڪو ماڻهو اڃا تائين جيئرو مري وڃي ٿو، ذهن پاڻ ۾ مطمئن ٿي ويندو آهي.
اي نانڪ، جن کي پنهنجي عقل ۾ يقين نه آهي، اهي روحاني حڪمت جي ڳالهه ڪيئن ٿا ڪن؟ ||1||
ٽيون مهل:
جيڪي گرو مُخ جي حيثيت ۾ پنهنجي شعور کي رب تي مرکوز نٿا ڪن، اُهي آخر ۾ ڏک ۽ غم ۾ مبتلا ٿين ٿا.
اهي اندريون ۽ ٻاهران انڌا آهن ۽ ڪجهه به نٿا سمجهن.
اي پنڊت، اي مذهبي عالم، سڄي دنيا انهن جي واسطي کارائي ٿي، جيڪي رب جي نالي سان مشابهت رکن ٿا.
جيڪي گرو جي ڪلام جي ساراهه ڪن ٿا، سي رب سان مليا رهن ٿا.
اي پنڊت، اي ديني عالم، ڪو به مطمئن نه آهي، ۽ نه ئي ڪنهن کي دوئي جي محبت سان سچي دولت ملي ٿي.
اهي صحيفا پڙهندي بيزار ٿي ويا آهن، پر پوءِ به کين سڪون نه ٿو ملي، ۽ هو رات ڏينهن جلندا رهيا.
سندن روئڻ ۽ شڪايتون ڪڏهن به ختم نه ٿيون ٿين ۽ سندن اندر مان شڪ نه ٿو نڪري.
اي نانڪ، رب جي نالي کان سواءِ، اهي اٿندا آهن ۽ ڪارا منهن کڻي ويندا آهن. ||2||
پورو:
اي محبوب، مون کي منهنجي سچي دوست سان ملڻ جي هدايت ڪر. ساڻس ملاقات ڪري، مان کانئس عرض ڪندس ته مون کي رستو ڏيکاري.
مان ان دوست تي قربان آهيان، جيڪو مون کي ڏيکاري ٿو.
مان هن سان سندس صفتون شيئر ڪريان ٿو، ۽ رب جي نالي تي غور ڪريان ٿو.
مان هميشه پنهنجي محبوب رب جي خدمت ڪريان ٿو. رب جي خدمت ڪندي، مون کي امن مليو آهي.
مان سچي گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي اها سمجھ ڏني آهي. ||12||
سالڪ، ٽيون مهل:
اي پنڊت، اي عالم دين، تنهن جي گندگي نه ٿيندي، جيتوڻيڪ تون چارئي عمر ويد پڙهندين.
ٽي خاصيتون مايا جون پاڙون آهن. خود غرضيءَ ۾، رب جي نالي کي وساري ڇڏي ٿو.
پنڊت ڀلجي ويا آهن، دوئيءَ سان جڙيل آهن، ۽ اهي رڳو مايا ۾ جڙيل آهن.
اهي اڃ ۽ بک سان ڀريل آهن؛ جاهل بيوقوف بک مرندا آهن.
سچي گرو جي خدمت ڪرڻ سان، امن حاصل ٿئي ٿو، شبد جي سچي ڪلام تي غور ڪرڻ.
بک ۽ اڃ منهنجي اندر مان نڪري وئي آهي. مان سچي نالي سان پيار ۾ آهيان.
اي نانڪ، اُهي جيڪي نام سان جڙيل آهن، جيڪي رب کي مضبوطيءَ سان پنهنجي دلين ۾ جڪڙي رکندا آهن، سي خود بخود مطمئن ٿي ويندا آهن. ||1||
ٽيون مهل:
خود غرض انسان رب جي نالي جي خدمت نٿو ڪري، تنهنڪري هو خوفناڪ دردن ۾ مبتلا آهي.
هو جهالت جي اونداهي سان ڀريل آهي، ۽ هو ڪجهه به نٿو سمجهي.
هن جي ضدي ذهن جي ڪري، هو اندروني امن جو ٻج نه پوکي ٿو. هو آخرت ۾ ڇا کائي، پنهنجي بک کي پورو ڪرڻ لاءِ؟
هن نام جي خزاني کي وساري ڇڏيو آهي. هو دوئي جي محبت ۾ گرفتار آهي.
اي نانڪ، گرومخن کي عزت سان نوازيو ويندو آهي، جڏهن رب پاڻ انهن کي پنهنجي اتحاد ۾ متحد ڪري ٿو. ||2||
پورو:
جيڪا زبان رب جي حمد ڳائي ٿي، اها ڏاڍي سهڻي آهي.
جيڪو دل، جسم ۽ وات سان رب جو نالو ڳالهائي ٿو، سو رب کي خوش ٿيندو آهي.
اُهو گرو مُخ رب جي شاندار ذائقي کي چکي ٿو، ۽ راضي ٿئي ٿو.
هوءَ مسلسل پنهنجي محبوب جي تسبيح جا گيت ڳائي ٿي؛ سندس شاندار ساراهه ڳائڻ سان، هوءَ بلند ٿي وئي آهي.
هوء رب جي رحمت سان برڪت رکي ٿي، ۽ هوء گرو، سچي گرو جا لفظ ڳائي ٿي. ||13||
سالڪ، ٽيون مهل:
هاٿي پنهنجو مٿو لگام جي اڳيان پيش ڪري ٿو، ۽ اوندهه پاڻ کي هامر آڏو پيش ڪري ٿي.
بس ائين، اسان پنهنجي دماغ ۽ جسم کي پنهنجي گرو کي پيش ڪندا آهيون؛ اسان هن جي اڳيان بيٺا آهيون، ۽ هن جي خدمت ڪندا آهيون.