منهنجو پالڻهار ۽ مالڪ خادم نانڪ جي پاسي آهي. تمام طاقتور ۽ سڀ ڄاڻندڙ رب منهنجو بهترين دوست آهي.
کاڌو ورهائيندي ڏسي، سڀ اچي سچي گروءَ جي پيرن تي ڪري پيا، جن سندن مڙني مغرور غرور جي دل کي صاف ڪري ڇڏيو. ||10||
سالڪ، پھريون مھل:
هڪڙو ٻج پوکي ٿو، ٻيو فصل لٽي ٿو، ۽ ٻيو وري ڀونءَ مان اناج کي ماري ٿو.
اي نانڪ، خبر ناهي ته آخر اناج ڪير کائيندو. ||1||
پهرين مهل:
اُهو ئي پار آهي، جنهن جي ذهن ۾ رب رهجي ٿو.
اي نانڪ، اهو ئي ٿئي ٿو، جيڪو سندس مرضيءَ سان راضي ٿئي. ||2||
پورو:
رب العالمين مون کي دنيا جي سمنڊ پار ڪري ڇڏيو آهي.
رحمدل ڪامل گرو منهنجي شڪ ۽ خوف کي ختم ڪري ڇڏيو آهي.
غير مطمئن جنسي خواهش ۽ غير حل ٿيل ڪاوڙ، خوفناڪ شيطانن کي مڪمل طور تي تباهه ڪيو ويو آهي.
مون پنهنجي ڳلي ۽ دل ۾ امرود نام جو خزانو سمايو آهي.
اي نانڪ، ساد سنگت، حضور جي صحبت ۾، منهنجو جنم ۽ مرڻ سينگاريو ويو آهي. ||11||
سالڪ، ٽيون مهل:
جيڪي رب جي نالي کي وساري ڇڏيندا آهن، تن کي ڪوڙو چئبو آهي.
پنج چور سندن گهرن کي ڦريندا آهن، ۽ انا ڀڃندا آهن.
بي ايمان سنسڪرت وارا پنهنجي بڇڙي سوچ جي ڪري ٺڳي ويا آهن. اهي رب جي عظيم ذات کي نٿا ڄاڻن.
جيڪي شڪ جي ڪري امرت کي وڃائي ويهندا آهن، سي فساد ۾ ڦاٿل رهندا آهن.
اهي بدڪارن سان دوستي ڪن ٿا، ۽ رب جي عاجز ٻانهن سان بحث ڪن ٿا.
اي نانڪ، بي ايمان جنوني موت جي رسول طرفان پابند ۽ بند ٿيل آهن، ۽ دوزخ ۾ عذاب برداشت ڪن ٿا.
اهي عملن جي ڪرما مطابق عمل ڪن ٿا جيڪي انهن اڳ ۾ ڪيا آهن؛ جيئن رب انهن کي رکي ٿو، تيئن اهي رهن ٿا. ||1||
ٽيون مهل:
جيڪي سچي گرو جي خدمت ڪن ٿا، سي بي طاقت کان طاقتور ۾ تبديل ٿي وڃن ٿا.
هر ساهه ۽ کاڌي جي لقميءَ سان، رب انهن جي ذهن ۾ هميشه لاءِ رهي ٿو، ۽ موت جو رسول به انهن کي ڏسي نٿو سگهي.
رب، هار، هار جو نالو سندن دلين ۾ ڀرجي ٿو، ۽ مايا سندن ٻانهن آهي.
جيڪو رب جي ٻانهن جو ٻانهو ٿئي ٿو، ان کي وڏو خزانو ملي ٿو.
اي نانڪ، مان هميشه لاءِ ان تي قربان آهيان، جنهن جي دماغ ۽ جسم ۾ خدا وسي ٿو.
جنهن وٽ اهڙي اڳڀرائي مقرر ٿيل آهي، اهو ئي عاجز سنتن سان پيار ۾ آهي. ||2||
پورو:
جيڪو به سچو سچو گرو چوي ٿو، ماورا رب ٻڌندو آهي.
اهو سڄي دنيا ۾ ڦهليل ۽ ڦهليل آهي، ۽ اهو هر هڪ جي وات تي آهي.
پوءِ ته رب جون ڪيتريون ئي عظمتون آهن، انهن جو شمار به نٿو ڪري سگهجي.
سچ، شان ۽ خوشي سچي گرو ۾ آرام؛ گرو سچ جو زيور عطا ڪري ٿو.
اي نانڪ، عظيم رب خدا انهن سنتن کي سينگاريو آهي، جيڪي سچي رب وانگر بڻجي ويندا آهن. ||12||
سالڪ، ٽيون مهل:
هو پاڻ کي نٿو سمجهي. هن کي يقين آهي ته خداوند خدا پري آهي.
هو گرو جي خدمت ڪرڻ وساري ٿو. هن جو ذهن رب جي حضور ۾ ڪيئن رهي سگهندو؟
خود غرض انسان پنهنجي زندگي بيڪار لالچ ۽ ڪوڙ ۾ برباد ڪري ڇڏي ٿو.
اي نانڪ، رب بخشي ٿو، ۽ انهن کي پاڻ سان ملائي ٿو؛ لفظ جي سچي ڪلام ذريعي، هو هميشه موجود آهي. ||1||
ٽيون مهل:
سچ پچ رب جي ساراهه آهي. گرو مُخ ڪائنات جي رب جو نالو ڳائيندو آهي.
رات ڏينهن اسم جي تسبيح ڪرڻ ۽ رب جي ياد ڪرڻ سان ذهن خوش ٿيندو آهي.
وڏي خوش نصيبي سان، مون کي رب مليو آهي، عظيم نعمت جو ڀرپور مجسمو.
ٻانهو نانڪ نالي جي ساراهه ڪري ٿو؛ سندس ذهن ۽ جسم وري ڪڏهن به ٽٽڻ نه ڏيندو. ||2||