جيڪو هميشه لاءِ پنهنجي محبت ۾ رڌل رهي ٿو، رات ۽ ڏينهن - پنهنجي رحمت ۾، رب ان کي عقيدت جي عبادت ڪرڻ جي ترغيب ڏئي ٿو. ||6||
ذهن جي هن مندر ۾، ذهن ڦري ٿو.
خوشيءَ کي ٿلهي وانگر ڇڏي، خوفناڪ دردن ۾ مبتلا ٿي وڃي ٿو.
سچي گرو سان ملڻ کان سواءِ، آرام جي جاءِ نه ملندي. هن ڊرامي کي پاڻ اسٽيج ڪيو آهي. ||7||
هو پاڻ لامحدود آهي. هو پاڻ کي سوچي ٿو.
هو پاڻ کي عظيميت جي عملن ذريعي اتحاد عطا ڪري ٿو.
غريب مخلوق ڇا ڪري سگهي ٿي؟ معافي ڏئي، هو انهن کي پاڻ سان گڏ ڪري ٿو. ||8||
ڪامل رب پاڻ کين سچي گروءَ سان ملائي ٿو.
شبد جي سچي ڪلام ذريعي، هو انهن کي بهادر روحاني هيرو بڻائي ٿو.
انهن کي پاڻ سان گڏ ڪري، هو عظيم عظمت عطا ڪري ٿو. هو انهن کي ترغيب ڏئي ٿو ته هو پنهنجي شعور کي سچي رب تي مرکوز ڪن. ||9||
سچو رب دل جي اونهائي ۾ آهي.
ڪيڏا نه نرالا آهن، جن کي، گرو مُخ جي حيثيت ۾، ان ڳالهه جو احساس آهي.
نالي جو خزانو انهن جي دلين ۾ گهيرو رهي ٿو. اهي پنهنجي زبان سان اسم جو غور ڪن ٿا. ||10||
هو ڌارين ملڪن ۾ گهمي ٿو، پر پنهنجي اندر ۾ نٿو ڏسي.
مايا سان جڙيل، هو موت جي رسول طرفان جڪڙيل ۽ جڪڙيل آهي.
سندس ڳچيءَ ۾ موت جو ڦڙو ڪڏهن به نه کليل هوندو. دوئي جي محبت ۾، هو وري جنم ۾ ڀوڳي ٿو. ||11||
ڪو به حقيقي منتر، مراقبت، تپسيا يا نفس تي ضابطو ناهي،
جيستائين ڪو ماڻهو گرو جي ڪلام تي زندهه نه رهي.
گرو جي ڪلام کي قبول ڪرڻ سان، هڪ سچ کي حاصل ڪري ٿو. سچ جي ذريعي، هڪ سچي رب ۾ ملي ٿو. ||12||
دنيا ۾ جنسي خواهش ۽ ڪاوڙ تمام طاقتور آهن.
اهي هر قسم جي عملن جي اڳواڻي ڪن ٿا، پر اهي صرف سڀني دردن ۾ اضافو ڪن ٿا.
جيڪي سچي گرو جي خدمت ڪن ٿا، تن کي سڪون ملي ٿو. اهي سچا لفظ سان متحد آهن. ||13||
هوا، پاڻي ۽ باهه جسم کي ٺاهيندا آهن.
مايا سان جذباتي لاڳاپو سڀني جي اندر اندر قاعدو آهي.
جڏهن هڪ کي محسوس ٿئي ٿو ته جنهن هن کي پيدا ڪيو آهي، مايا سان جذباتي وابستگي ختم ٿي ويندي آهي. ||14||
ڪي مايا ۽ غرور سان جذباتي وابستگي ۾ مشغول آهن.
اهي خود غرض ۽ خود غرض آهن.
اهي ڪڏهن به موت جي رسول جي باري ۾ نه سوچيو. آخر ۾، اهي ڇڏي، افسوس ۽ توبه. ||15||
اُهو ئي ڄاڻي ٿو رستو، جنهن اُن کي پيدا ڪيو.
گرو مُخ، جيڪو شيدائيءَ سان برڪت وارو آهي، ان کي محسوس ڪري ٿو.
غلام نانڪ هن دعا پيش ڪري ٿو؛ اي منهنجا مالڪ، منهنجي شعور کي سچي نالي سان جڙيل هجي. ||16||2||16||
مارو، ٽيون مهل:
ازل کان وٺي، ۽ سڄي عمر، مهربان رب عظيم عطا ڪندڙ رهيو آهي.
لفظ جي ذريعي، مڪمل گرو جي ڪلام، هن کي محسوس ڪيو ويو آهي.
جيڪي تنهنجي خدمت ڪن ٿا، سي تو ۾ غرق آهن. توهان انهن کي پنهنجي پاڻ سان اتحاد ۾ متحد ڪيو. ||1||
توهان ناقابل رسائي ۽ اڻڄاڻ آهيو؛ توهان جون حدون نه ملي سگهن ٿيون.
سڀ جاندار ۽ مخلوق تنهنجي پناهه گهرن ٿا.
جيئن توهان جي مرضي آهي، توهان اسان جي رهنمائي ڪريو. تون پاڻ اسان کي رستي تي رکين. ||2||
سچو رب آهي، ۽ هميشه رهندو.
هو پاڻ پيدا ڪري ٿو- ٻيو ڪوبه ڪونهي.
امن جو ڏيندڙ سڀني جو خيال رکندو آهي. هو پاڻ انهن کي پالي ٿو. ||3||
توهان ناقابل رسائي، ناقابل فراموش، پوشیدہ ۽ لامحدود آهيو.
ڪو به توهان جي حد کي نٿو ڄاڻي.
توهان پنهنجو پاڻ کي سمجهو. گرو جي تعليمات ذريعي، توهان پنهنجو پاڻ کي ظاهر ڪيو. ||4||
تنهنجو حڪم هر وقت غالب آهي