شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 1060


ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਭਗਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ॥੬॥
anadin sadaa rahai rang raataa kar kirapaa bhagat karaaeidaa |6|

جيڪو هميشه لاءِ پنهنجي محبت ۾ رڌل رهي ٿو، رات ۽ ڏينهن - پنهنجي رحمت ۾، رب ان کي عقيدت جي عبادت ڪرڻ جي ترغيب ڏئي ٿو. ||6||

ਇਸੁ ਮਨ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਧਾਵੈ ॥
eis man mandar meh manooaa dhaavai |

ذهن جي هن مندر ۾، ذهن ڦري ٿو.

ਸੁਖੁ ਪਲਰਿ ਤਿਆਗਿ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
sukh palar tiaag mahaa dukh paavai |

خوشيءَ کي ٿلهي وانگر ڇڏي، خوفناڪ دردن ۾ مبتلا ٿي وڃي ٿو.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵੈ ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਕਰਾਇਦਾ ॥੭॥
bin satigur bhette tthaur na paavai aape khel karaaeidaa |7|

سچي گرو سان ملڻ کان سواءِ، آرام جي جاءِ نه ملندي. هن ڊرامي کي پاڻ اسٽيج ڪيو آهي. ||7||

ਆਪਿ ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥
aap aparanpar aap veechaaree |

هو پاڻ لامحدود آهي. هو پاڻ کي سوچي ٿو.

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥
aape mele karanee saaree |

هو پاڻ کي عظيميت جي عملن ذريعي اتحاد عطا ڪري ٿو.

ਕਿਆ ਕੋ ਕਾਰ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੮॥
kiaa ko kaar kare vechaaraa aape bakhas milaaeidaa |8|

غريب مخلوق ڇا ڪري سگهي ٿي؟ معافي ڏئي، هو انهن کي پاڻ سان گڏ ڪري ٿو. ||8||

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਪੂਰਾ ॥
aape satigur mele pooraa |

ڪامل رب پاڻ کين سچي گروءَ سان ملائي ٿو.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ ॥
sachai sabad mahaabal sooraa |

شبد جي سچي ڪلام ذريعي، هو انهن کي بهادر روحاني هيرو بڻائي ٿو.

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੯॥
aape mele de vaddiaaee sache siau chit laaeidaa |9|

انهن کي پاڻ سان گڏ ڪري، هو عظيم عظمت عطا ڪري ٿو. هو انهن کي ترغيب ڏئي ٿو ته هو پنهنجي شعور کي سچي رب تي مرکوز ڪن. ||9||

ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥
ghar hee andar saachaa soee |

سچو رب دل جي اونهائي ۾ آهي.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥
guramukh viralaa boojhai koee |

ڪيڏا نه نرالا آهن، جن کي، گرو مُخ جي حيثيت ۾، ان ڳالهه جو احساس آهي.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੧੦॥
naam nidhaan vasiaa ghatt antar rasanaa naam dhiaaeidaa |10|

نالي جو خزانو انهن جي دلين ۾ گهيرو رهي ٿو. اهي پنهنجي زبان سان اسم جو غور ڪن ٿا. ||10||

ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵੈ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਭਾਲੇ ॥
disantar bhavai antar nahee bhaale |

هو ڌارين ملڪن ۾ گهمي ٿو، پر پنهنجي اندر ۾ نٿو ڏسي.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥
maaeaa mohi badhaa jamakaale |

مايا سان جڙيل، هو موت جي رسول طرفان جڪڙيل ۽ جڪڙيل آهي.

ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਕਬਹੂ ਨ ਤੂਟੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥
jam kee faasee kabahoo na toottai doojai bhaae bharamaaeidaa |11|

سندس ڳچيءَ ۾ موت جو ڦڙو ڪڏهن به نه کليل هوندو. دوئي جي محبت ۾، هو وري جنم ۾ ڀوڳي ٿو. ||11||

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਹੋਰੁ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥
jap tap sanjam hor koee naahee |

ڪو به حقيقي منتر، مراقبت، تپسيا يا نفس تي ضابطو ناهي،

ਜਬ ਲਗੁ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਨ ਕਮਾਹੀ ॥
jab lag gur kaa sabad na kamaahee |

جيستائين ڪو ماڻهو گرو جي ڪلام تي زندهه نه رهي.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਿਆ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੨॥
gur kai sabad miliaa sach paaeaa sache sach samaaeidaa |12|

گرو جي ڪلام کي قبول ڪرڻ سان، هڪ سچ کي حاصل ڪري ٿو. سچ جي ذريعي، هڪ سچي رب ۾ ملي ٿو. ||12||

ਕਾਮ ਕਰੋਧੁ ਸਬਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥
kaam karodh sabal sansaaraa |

دنيا ۾ جنسي خواهش ۽ ڪاوڙ تمام طاقتور آهن.

ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਸਭੁ ਦੁਖ ਕਾ ਪਸਾਰਾ ॥
bahu karam kamaaveh sabh dukh kaa pasaaraa |

اهي هر قسم جي عملن جي اڳواڻي ڪن ٿا، پر اهي صرف سڀني دردن ۾ اضافو ڪن ٿا.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੩॥
satigur seveh se sukh paaveh sachai sabad milaaeidaa |13|

جيڪي سچي گرو جي خدمت ڪن ٿا، تن کي سڪون ملي ٿو. اهي سچا لفظ سان متحد آهن. ||13||

ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਹੈ ਬੈਸੰਤਰੁ ॥
paun paanee hai baisantar |

هوا، پاڻي ۽ باهه جسم کي ٺاهيندا آهن.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ॥
maaeaa mohu varatai sabh antar |

مايا سان جذباتي لاڳاپو سڀني جي اندر اندر قاعدو آهي.

ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਜਾ ਤਿਸੈ ਪਛਾਣਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੧੪॥
jin keete jaa tisai pachhaaneh maaeaa mohu chukaaeidaa |14|

جڏهن هڪ کي محسوس ٿئي ٿو ته جنهن هن کي پيدا ڪيو آهي، مايا سان جذباتي وابستگي ختم ٿي ويندي آهي. ||14||

ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਗਰਬਿ ਵਿਆਪੇ ॥
eik maaeaa mohi garab viaape |

ڪي مايا ۽ غرور سان جذباتي وابستگي ۾ مشغول آهن.

ਹਉਮੈ ਹੋਇ ਰਹੇ ਹੈ ਆਪੇ ॥
haumai hoe rahe hai aape |

اهي خود غرض ۽ خود غرض آهن.

ਜਮਕਾਲੈ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇਦਾ ॥੧੫॥
jamakaalai kee khabar na paaee ant geaa pachhutaaeidaa |15|

اهي ڪڏهن به موت جي رسول جي باري ۾ نه سوچيو. آخر ۾، اهي ڇڏي، افسوس ۽ توبه. ||15||

ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਸੋ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥
jin upaae so bidh jaanai |

اُهو ئي ڄاڻي ٿو رستو، جنهن اُن کي پيدا ڪيو.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥
guramukh devai sabad pachhaanai |

گرو مُخ، جيڪو شيدائيءَ سان برڪت وارو آهي، ان کي محسوس ڪري ٿو.

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੧੬॥੨॥੧੬॥
naanak daas kahai benantee sach naam chit laaeidaa |16|2|16|

غلام نانڪ هن دعا پيش ڪري ٿو؛ اي منهنجا مالڪ، منهنجي شعور کي سچي نالي سان جڙيل هجي. ||16||2||16||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |

مارو، ٽيون مهل:

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ॥
aad jugaad deaapat daataa |

ازل کان وٺي، ۽ سڄي عمر، مهربان رب عظيم عطا ڪندڙ رهيو آهي.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥
poore gur kai sabad pachhaataa |

لفظ جي ذريعي، مڪمل گرو جي ڪلام، هن کي محسوس ڪيو ويو آهي.

ਤੁਧੁਨੋ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਤੁਝਹਿ ਸਮਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥
tudhuno seveh se tujheh samaaveh too aape mel milaaeidaa |1|

جيڪي تنهنجي خدمت ڪن ٿا، سي تو ۾ غرق آهن. توهان انهن کي پنهنجي پاڻ سان اتحاد ۾ متحد ڪيو. ||1||

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
agam agochar keemat nahee paaee |

توهان ناقابل رسائي ۽ اڻڄاڻ آهيو؛ توهان جون حدون نه ملي سگهن ٿيون.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥
jeea jant teree saranaaee |

سڀ جاندار ۽ مخلوق تنهنجي پناهه گهرن ٿا.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥
jiau tudh bhaavai tivai chalaaveh too aape maarag paaeidaa |2|

جيئن توهان جي مرضي آهي، توهان اسان جي رهنمائي ڪريو. تون پاڻ اسان کي رستي تي رکين. ||2||

ਹੈ ਭੀ ਸਾਚਾ ਹੋਸੀ ਸੋਈ ॥
hai bhee saachaa hosee soee |

سچو رب آهي، ۽ هميشه رهندو.

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
aape saaje avar na koee |

هو پاڻ پيدا ڪري ٿو- ٻيو ڪوبه ڪونهي.

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਰਿਜਕੁ ਪਹੁਚਾਇਦਾ ॥੩॥
sabhanaa saar kare sukhadaataa aape rijak pahuchaaeidaa |3|

امن جو ڏيندڙ سڀني جو خيال رکندو آهي. هو پاڻ انهن کي پالي ٿو. ||3||

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥
agam agochar alakh apaaraa |

توهان ناقابل رسائي، ناقابل فراموش، پوشیدہ ۽ لامحدود آهيو.

ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਰਾ ॥
koe na jaanai teraa paravaaraa |

ڪو به توهان جي حد کي نٿو ڄاڻي.

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤੀ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੪॥
aapanaa aap pachhaaneh aape guramatee aap bujhaaeidaa |4|

توهان پنهنجو پاڻ کي سمجهو. گرو جي تعليمات ذريعي، توهان پنهنجو پاڻ کي ظاهر ڪيو. ||4||

ਪਾਤਾਲ ਪੁਰੀਆ ਲੋਅ ਆਕਾਰਾ ॥
paataal pureea loa aakaaraa |

تنهنجو حڪم هر وقت غالب آهي


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430