منهنجو درد وساري ويو آهي، ۽ مون کي پنهنجي اندر اندر سڪون مليو آهي. ||1||
گرو مون کي روحاني حڪمت جي عطر سان نوازيو آهي.
رب جي نالي کان سواء، زندگي بي عقل آهي. ||1||روڪ||
يادگيريءَ ۾ غور ڪرڻ سان، نام ديويءَ رب کي سڃاڻي ورتو آهي.
هن جو روح رب سان مليل آهي، دنيا جي زندگي. ||2||1||
بلاول، ڀڳت روي داس جو ڪلام:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
منهنجي غربت ڏسي، سڀ کلڻ لڳا. منهنجي حالت اهڙي هئي.
ھاڻي، مان پنھنجي ھٿ جي ھٿ ۾ اٺن معجزاتي روحاني طاقتن کي پڪڙيان ٿو. سڀ ڪجھ توهان جي فضل سان آهي. ||1||
تون ڄاڻين ٿو، ۽ مان ڪجھ به نه آھيان، اي پالڻھار، خوف کي ختم ڪرڻ وارو.
سڀ مخلوق تنهنجي پناهه گهرن ٿا، اي خدا، پورو ڪندڙ، اسان جي معاملن جو حل ڪندڙ. ||1||روڪ||
جيڪو به تنهنجي حرمت ۾ داخل ٿئي ٿو، ان جي گناهن جي بار کان آزاد ٿي ويو آهي.
تو اعليٰ ۽ پست کي بي شرم دنيا کان بچايو آهي. ||2||
روي داس چوي ٿو، ان کان وڌيڪ غير بيان ڪيل تقرير بابت ڇا چئي سگهجي ٿو؟
جيڪي تون آهين، تون ئي آهين، اي پالڻهار. توهان جي ساراهه سان ڪا شيء ڪيئن مقابلو ڪري سگهي ٿي؟ ||3||1||
بلاول:
اهو خاندان، جنهن ۾ هڪ مقدس شخص پيدا ٿيو،
سماج جي اعليٰ ۽ پست طبقي جي، چاهي امير هجي يا غريب، ان جي خوشبوءِ سڄي دنيا ۾ ڦهليل هوندي. ||1||روڪ||
چاهي هو برهمڻ هجي، وشيا هجي، سُودر هجي يا خشوتري هجي. چاهي هو شاعر هجي، ذات پات وارو، يا گندي سوچ وارو،
هو پاڪ ٿي وڃي ٿو، رب العالمين تي غور ڪرڻ سان. هو پاڻ کي بچائي ٿو، ۽ پنهنجي والدين ٻنهي جي خاندانن کي. ||1||
برڪت وارو آهي اهو ڳوٺ، ۽ برڪت وارو آهي سندس جنم جي جاءِ. برڪت وارو آهي سندس خالص خاندان، سڄي دنيا ۾.
جيڪو نفيس جوهر ۾ پيئندو آهي، سو ٻين ذائقن کي ڇڏي ڏيندو آهي. هن خدائي جوهر سان مست ٿي، هو گناهه ۽ فساد کي رد ڪري ٿو. ||2||
عالمن، ويڙهاڪن ۽ بادشاهن ۾، رب جي عبادت جي برابر ٻيو ڪوبه ڪونهي.
روي داس جو چوڻ آهي ته جيئن واٽر للي جا پن پاڻيءَ ۾ آزاد ترندا آهن، تيئن دنيا ۾ سندن زندگي آهي. ||3||2||
ساڌنا جو ڪلام، راگ بلاول:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
هڪ راجا جي ڌيءَ لاءِ، هڪ شخص پاڻ کي وشنو جي روپ ۾ بدلايو.
هن اهو جنسي استحصال، ۽ خود غرضي جي مقصد لاء ڪيو، پر رب هن جي عزت جي حفاظت ڪئي. ||1||
اي دنيا جا گرو، تنهنجو ڇا قدر آهي، جيڪڏهن تون منهنجي گذريل عملن جي ڪرم کي نه مٽائيندين؟
شينهن کان ڇو حفاظت گهري، جيڪڏهن گيدڙ کائي وڃي؟ ||1||روڪ||
مينهن جي هڪ ڦڙيءَ لاءِ، مينهن جي پکيءَ کي تڪليف ٿيندي آهي.
جڏهن ان جي حياتيءَ جو ساهه ختم ٿي وڃي ته سمنڊ به ان جي ڪنهن ڪم جو ناهي. ||2||
هاڻي، منهنجي زندگي بيزار ٿي وئي آهي، ۽ مان گهڻو وقت نه رهنديس. مان ڪيئن صبر ڪري سگهان ٿو؟
جيڪڏهن مان ٻڏي مري وڃان ۽ پوءِ ڪا ٻيڙي اچي ته مون کي ٻڌاءِ ته ڪيئن چڙهندس؟ ||3||
مان ڪجھ به نه آھيان، مون وٽ ڪجھ به نه آھي، ۽ ڪجھ به مون سان واسطو نه آھي.
هاڻي منهنجي عزت جي حفاظت ڪر. ساڌنا تنهنجو عاجز خادم آهي. ||4||1||