جيڪي سچ سان ڀريل آهن - انهن جون زبانون سچ سان ٽنگيل آهن. انهن کي ڪوڙ جي گندگي جو ذرو به ذرو به ڪونهي.
اهي رب جي نالي جي پاڪائي واري نالي جي مٺي امرت جو ذائقو چکندا آهن. شبد سان متاثر ٿي، انهن کي عزت سان برڪت حاصل آهي. ||3||
نيڪ ماڻهو نيڪن سان ملن ٿا، ۽ نفعو ڪمائين ٿا. گرومک جي حيثيت ۾، اهي نام جي شاندار عظمت حاصل ڪن ٿا.
گروءَ جي خدمت ڪرڻ سان، سڀ ڏک ٽٽي ويندا آهن. اي نانڪ، نالو اسان جو واحد دوست ۽ ساٿي آهي. ||4||5||6||
ڀائرو، پھريون مھل:
نالو، رب جو نالو، سڀني جو مال ۽ سهارو آهي. اهو دل ۾ رکيل آهي، گرو جي فضل سان.
جيڪو هن لافاني دولت کي گڏ ڪري ٿو، اهو پورو ٿي وڃي ٿو، ۽ وجدان جي مراقبت ذريعي، محبت سان رب تي ڌيان ڏئي ٿو. ||1||
اي انسان، پنهنجي شعور کي رب جي عقيدت جي عبادت تي مرکوز ڪر.
گرومخ جي حيثيت ۾، پنهنجي دل ۾ رب جي نالي تي غور ڪريو، ۽ توهان پنهنجي گهر ڏانهن واپسي آسانيء سان ٿيندي. ||1||روڪ||
شڪ، جدائي ۽ خوف ڪڏهن به ختم نه ٿيندو آهي، ۽ انسان جي اچڻ ۽ وڃڻ جاري آهي، جيستائين هو رب کي نه ڄاڻي.
رب جي نالي کان سواء، ڪو به آزاد نه آهي. پاڻيءَ کان سواءِ ٻڏي مري ويندا آهن. ||2||
دنياوي ڪمن ۾ مصروف، عزت وڃائي ويٺي آهي. جاهل پنهنجي شڪ کان ڇوٽڪارو حاصل نه ڪندو آهي.
گرو جي ڪلام کان سواءِ، انسان ڪڏهن به آزاد نه ٿيندو آهي. دنياوي ڪمن ۾ ڦاٿل رهي ٿو. ||3||
منهنجو ذهن ان پاڪ رب سان راضي ۽ راضي آهي، جنهن جو ڪو به نسل نه آهي. ذهن جي ذريعي ئي، ذهن ماتحت آهي.
منهنجي وجود جي اندر ۽ ٻاهر پڻ، مان صرف هڪ رب کي ڄاڻان ٿو. اي نانڪ، ٻيو ڪوبه ڪونهي. ||4||6||7||
ڀائرو، پھريون مھل:
توهان عيد ڏيو، ساڙيندڙ نذرانو ڏيو، خيرات ۾ ڏيو، سخت توفيق ۽ عبادت ڪريو، ۽ جسم ۾ درد ۽ تڪليف برداشت ڪريو.
پر رب جي نالي کان سواءِ ڇوٽڪارو نه ٿو ملي. گرومخ جي حيثيت ۾، حاصل ڪريو نالو ۽ آزاد. ||1||
رب جي نالي کان سواءِ، دنيا ۾ ڄمڻ بيڪار آهي.
نالي کان سواءِ، انسان زهر کائي ٿو ۽ زهريلو لفظ ڳالهائي ٿو. هو بيڪار مري ٿو، ۽ ٻيهر جنم ۾ ڀڄندو آهي. ||1||روڪ||
انسان صحيفا پڙهي سگهي ٿو، گرامر جو مطالعو ڪري سگهي ٿو ۽ هن جي نماز کي ڏينهن ۾ ٽي ڀيرا چئي سگهي ٿو.
گرو جي ڪلام کان سواءِ، اي انسان، آزاد ڪٿي آهي؟ رب جي نالي کان سواءِ، انسان ڦاسي پوي ٿو ۽ مري وڃي ٿو. ||2||
گھمڻ جون لٺيون، منٿون ڪرڻ جا پيالا، وارن جا ٽوٽا، مقدس ڌاڙا، لوڻ جا ڪپڙا، مقدس مزارن جي زيارت ۽ چوڌاري گھمڻ.
- رب جي نالي کان سواء، امن ۽ سڪون حاصل نه ٿيندو. جيڪو رب، هار، هار جو نالو وٺندو آهي، سو ٻئي طرف وڃي ٿو. ||3||
انسان جا وار شايد هن جي مٿي تي ٽنگيل هجن، ۽ هن جي جسم کي خاڪ سان ملائي سگهجي. هو پنهنجا ڪپڙا لاهي ۽ ننگا ٿي سگهي ٿو.
پر رب جي نالي کان سواء، هو مطمئن نه آهي؛ هو مذهبي لباس پائيندو آهي، پر هو گذريل ڄمار ۾ ڪيل ڪمن جو پابند هوندو آهي. ||4||
پاڻي ۾، زمين تي ۽ آسمان ۾ جيترا به جاندار ۽ جاندار آهن، اهي جتي به آهن، انهن سڀني سان گڏ تون آهين، اي پالڻهار.
گرو جي مهرباني، مهرباني ڪري پنهنجي عاجز خادم کي بچايو؛ اي پالڻھار، نانڪ ھن رس کي ڇڪي، ۽ ان ۾ پيئي. ||5||7||8||
راگ ڀائرو، ٽيون مهل، چو-پاڌي، پهريون بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ڪنهن کي به پنهنجي سماجي طبقي ۽ حيثيت تي فخر نه ڪرڻ گهرجي.
اهو ئي برهمڻ آهي، جيڪو خدا کي ڄاڻي ٿو. ||1||
اي جاهل بيوقوف، پنهنجي سماجي طبقي ۽ حيثيت تي فخر نه ڪر!