پالڻھار، امن جو عطا ڪندڙ، توھان جي دماغ ۾ رھندو، ۽ توھان جو غرور ۽ غرور ختم ٿي ويندو.
اي نانڪ، جڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر عطا ڪري ٿو، تڏهن، رات ۽ ڏينهن، هڪ رب تي پنهنجي مراقبي جو مرڪز آهي. ||2||
پورو:
گرومک بلڪل سچو، مواد ۽ خالص آهي.
هن جي اندر مان فريب ۽ بڇڙائي نڪري وئي آهي، ۽ هو آسانيءَ سان پنهنجي ذهن کي فتح ڪري ٿو.
اتي، خدائي نور ۽ نعمت جو جوهر ظاهر ٿئي ٿو، ۽ جهالت ختم ٿي وڃي ٿي.
رات ڏينهن هو رب جي حمد جا گيت ڳائي ٿو ۽ رب جي عظمت کي ظاهر ڪري ٿو.
ھڪڙو پالڻھار سڀني کي ڏيڻ وارو آھي. رب اڪيلو اسان جو دوست آهي. ||9||
سالڪ، ٽيون مهل:
جيڪو خدا کي سمجهي ٿو، جيڪو پنهنجي ذهن کي رات ڏينهن رب تي رکي ٿو، ان کي برهمڻ چئبو آهي.
سچي گرو جي صلاح سان، هو سچائي ۽ نفس تي پابندي لڳائي ٿو، ۽ هو انا جي بيماري کان نجات حاصل ڪري ٿو.
هو رب جي شان ۾ ڳائي ٿو، ۽ سندس ساراهه ۾ گڏ ٿئي ٿو. هن جي روشني نور سان مليل آهي.
هن دنيا ۾ خدا کي سڃاڻيندڙ تمام گهٽ آهي. انا کي ختم ڪري، هو خدا ۾ جذب ٿئي ٿو.
اي نانڪ، ساڻس ملڻ سان، سڪون ملي ٿو. رات ڏينهن هو رب جي نالي تي غور ڪندو آهي. ||1||
ٽيون مهل:
جاهل جي اندر ۾ خود غرض انسان ٺڳي آهي. هو پنهنجي زبان سان ڪوڙ ڳالهائيندو آهي.
ٺڳيءَ تي عمل ڪندي، هو رب العالمين کي راضي نٿو ڪري، جيڪو هميشه قدرتي آسانيءَ سان ڏسندو ۽ ٻڌندو آهي.
ديوتا جي محبت ۾، هو دنيا کي سيکاري ٿو، پر هو مايا جي زهر ۽ لذت جي جذبي ۾ مشغول آهي.
ائين ڪرڻ سان، هو مسلسل درد ۾ مبتلا آهي. هو پيدا ٿئي ٿو ۽ پوءِ مري ٿو، ۽ اچي ٿو ۽ وري وڃي ٿو.
هن جا شڪ هن کي ڪنهن به صورت ۾ نه ڇڏيندا آهن، ۽ هو مٽيء ۾ سڙي ويندا آهن.
هڪ، جنهن تي منهنجو پالڻهار پنهنجي رحمت ڏيکاري، گرو جي تعليم ٻڌي ٿو.
هو رب جي نالي تي غور ڪندو آهي، ۽ رب جو نالو ڳائيندو آهي؛ آخر ۾، رب جو نالو کيس بچائيندو. ||2||
پورو:
جيڪي رب جي حڪم جي تعميل ڪن ٿا، سي دنيا ۾ ڪامل انسان آهن.
اھي پنھنجي پالڻھار جي خدمت ڪن ٿا، ۽ لفظ جي مڪمل ڪلام تي غور ڪن ٿا.
اهي رب جي خدمت ڪن ٿا، ۽ لفظ جي سچي ڪلام سان پيار ڪن ٿا.
اهي رب جي حضوري کي حاصل ڪندا آهن، جيئن اهي اندر مان انا کي ختم ڪري ڇڏيندا آهن.
اي نانڪ، گرومخس هن سان گڏ گڏ رهندا آهن، رب جي نالي کي سڏيندا آهن، ۽ ان کي پنهنجي دلين ۾ داخل ڪندا آهن. ||10||
سالڪ، ٽيون مهل:
گرومخ رب تي غور ڪندو آهي؛ آسماني آواز سندس اندر ۾ گونجي ٿو، ۽ هو پنهنجي شعور کي سچي نالي تي مرکوز ڪري ٿو.
گرومخ، رات ڏينهن، رب جي محبت سان ڀريل رهي ٿو. هن جو ذهن رب جي نالي سان خوش ٿئي ٿو.
گرو مُخ رب کي ڏسندو آهي، گرومُخ رب جي ڳالهه ڪندو آهي، ۽ گرو مُخ فطري طور رب سان پيار ڪندو آهي.
اي نانڪ، گرو مُخ روحاني دانائي حاصل ڪري ٿو، ۽ جهالت جي اونداهي دور دور ٿي وڃي ٿي.
جيڪو مڪمل رب جي فضل سان برڪت وارو آهي - گرومخ جي حيثيت ۾، هو رب جي نالي تي غور ڪري ٿو. ||1||
ٽيون مهل:
جيڪي سچا گرو جي خدمت نٿا ڪن، اهي لفظ جي ڪلام سان پيار نه ٿا ڪن.
اهي آسماني اسم، رب جي نالي تي غور نه ڪندا آهن- انهن دنيا ۾ اچڻ جي تڪليف ڇو ڪئي؟
وقت ۽ وقت، اهي ٻيهر جنم وٺندا آهن، ۽ اهي هميشه لاء مٽيء ۾ سڙي ويندا آهن.
اهي ڪوڙي لالچ سان جڙيل آهن؛ اهي نه هن ڪناري تي آهن ۽ نه ئي ان کان ٻاهر.