شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 512


ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਗੁਮਾਨੁ ॥
har sukhadaataa man vasai haumai jaae gumaan |

پالڻھار، امن جو عطا ڪندڙ، توھان جي دماغ ۾ رھندو، ۽ توھان جو غرور ۽ غرور ختم ٿي ويندو.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥੨॥
naanak nadaree paaeeai taa anadin laagai dhiaan |2|

اي نانڪ، جڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر عطا ڪري ٿو، تڏهن، رات ۽ ڏينهن، هڪ رب تي پنهنجي مراقبي جو مرڪز آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਵਿਤਾ ॥
sat santokh sabh sach hai guramukh pavitaa |

گرومک بلڪل سچو، مواد ۽ خالص آهي.

ਅੰਦਰਹੁ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਗਇਆ ਮਨੁ ਸਹਜੇ ਜਿਤਾ ॥
andarahu kapatt vikaar geaa man sahaje jitaa |

هن جي اندر مان فريب ۽ بڇڙائي نڪري وئي آهي، ۽ هو آسانيءَ سان پنهنجي ذهن کي فتح ڪري ٿو.

ਤਹ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਨੰਦ ਰਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਿਤਾ ॥
tah jot pragaas anand ras agiaan gavitaa |

اتي، خدائي نور ۽ نعمت جو جوهر ظاهر ٿئي ٿو، ۽ جهالت ختم ٿي وڃي ٿي.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਰਵੈ ਗੁਣ ਪਰਗਟੁ ਕਿਤਾ ॥
anadin har ke gun ravai gun paragatt kitaa |

رات ڏينهن هو رب جي حمد جا گيت ڳائي ٿو ۽ رب جي عظمت کي ظاهر ڪري ٿو.

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਇਕੋ ਹਰਿ ਮਿਤਾ ॥੯॥
sabhanaa daataa ek hai iko har mitaa |9|

ھڪڙو پالڻھار سڀني کي ڏيڻ وارو آھي. رب اڪيلو اسان جو دوست آهي. ||9||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਕਹੀਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
braham binde so braahaman kaheeai ji anadin har liv laae |

جيڪو خدا کي سمجهي ٿو، جيڪو پنهنجي ذهن کي رات ڏينهن رب تي رکي ٿو، ان کي برهمڻ چئبو آهي.

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਛੈ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਤਿਸੁ ਜਾਏ ॥
satigur puchhai sach sanjam kamaavai haumai rog tis jaae |

سچي گرو جي صلاح سان، هو سچائي ۽ نفس تي پابندي لڳائي ٿو، ۽ هو انا جي بيماري کان نجات حاصل ڪري ٿو.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥
har gun gaavai gun sangrahai jotee jot milaae |

هو رب جي شان ۾ ڳائي ٿو، ۽ سندس ساراهه ۾ گڏ ٿئي ٿو. هن جي روشني نور سان مليل آهي.

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਜਿ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਏ ॥
eis jug meh ko viralaa braham giaanee ji haumai mett samaae |

هن دنيا ۾ خدا کي سڃاڻيندڙ تمام گهٽ آهي. انا کي ختم ڪري، هو خدا ۾ جذب ٿئي ٿو.

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਮਿਲਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧॥
naanak tis no miliaa sadaa sukh paaeeai ji anadin har naam dhiaae |1|

اي نانڪ، ساڻس ملڻ سان، سڪون ملي ٿو. رات ڏينهن هو رب جي نالي تي غور ڪندو آهي. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਰਸਨਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲਾਇ ॥
antar kapatt manamukh agiaanee rasanaa jhootth bolaae |

جاهل جي اندر ۾ خود غرض انسان ٺڳي آهي. هو پنهنجي زبان سان ڪوڙ ڳالهائيندو آهي.

ਕਪਟਿ ਕੀਤੈ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੀਜੈ ਨਿਤ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਸੁਭਾਇ ॥
kapatt keetai har purakh na bheejai nit vekhai sunai subhaae |

ٺڳيءَ تي عمل ڪندي، هو رب العالمين کي راضي نٿو ڪري، جيڪو هميشه قدرتي آسانيءَ سان ڏسندو ۽ ٻڌندو آهي.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜਾਇ ਜਗੁ ਪਰਬੋਧੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥
doojai bhaae jaae jag parabodhai bikh maaeaa moh suaae |

ديوتا جي محبت ۾، هو دنيا کي سيکاري ٿو، پر هو مايا جي زهر ۽ لذت جي جذبي ۾ مشغول آهي.

ਇਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
eit kamaanai sadaa dukh paavai jamai marai fir aavai jaae |

ائين ڪرڻ سان، هو مسلسل درد ۾ مبتلا آهي. هو پيدا ٿئي ٿو ۽ پوءِ مري ٿو، ۽ اچي ٿو ۽ وري وڃي ٿو.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕਈ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥
sahasaa mool na chukee vich visattaa pachai pachaae |

هن جا شڪ هن کي ڪنهن به صورت ۾ نه ڇڏيندا آهن، ۽ هو مٽيء ۾ سڙي ويندا آهن.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਾਇ ॥
jis no kripaa kare meraa suaamee tis gur kee sikh sunaae |

هڪ، جنهن تي منهنجو پالڻهار پنهنجي رحمت ڏيکاري، گرو جي تعليم ٻڌي ٿو.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਇ ॥੨॥
har naam dhiaavai har naamo gaavai har naamo ant chhaddaae |2|

هو رب جي نالي تي غور ڪندو آهي، ۽ رب جو نالو ڳائيندو آهي؛ آخر ۾، رب جو نالو کيس بچائيندو. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਜਿਨਾ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥
jinaa hukam manaaeion te poore sansaar |

جيڪي رب جي حڪم جي تعميل ڪن ٿا، سي دنيا ۾ ڪامل انسان آهن.

ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵਨਿੑ ਆਪਣਾ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
saahib sevani aapanaa poorai sabad veechaar |

اھي پنھنجي پالڻھار جي خدمت ڪن ٿا، ۽ لفظ جي مڪمل ڪلام تي غور ڪن ٿا.

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਿ ॥
har kee sevaa chaakaree sachai sabad piaar |

اهي رب جي خدمت ڪن ٿا، ۽ لفظ جي سچي ڪلام سان پيار ڪن ٿا.

ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨੑੀ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥
har kaa mahal tinaee paaeaa jina haumai vichahu maar |

اهي رب جي حضوري کي حاصل ڪندا آهن، جيئن اهي اندر مان انا کي ختم ڪري ڇڏيندا آهن.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧੦॥
naanak guramukh mil rahe jap har naamaa ur dhaar |10|

اي نانڪ، گرومخس هن سان گڏ گڏ رهندا آهن، رب جي نالي کي سڏيندا آهن، ۽ ان کي پنهنجي دلين ۾ داخل ڪندا آهن. ||10||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਨ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
guramukh dhiaan sahaj dhun upajai sach naam chit laaeaa |

گرومخ رب تي غور ڪندو آهي؛ آسماني آواز سندس اندر ۾ گونجي ٿو، ۽ هو پنهنجي شعور کي سچي نالي تي مرکوز ڪري ٿو.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
guramukh anadin rahai rang raataa har kaa naam man bhaaeaa |

گرومخ، رات ڏينهن، رب جي محبت سان ڀريل رهي ٿو. هن جو ذهن رب جي نالي سان خوش ٿئي ٿو.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਵੇਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇਆ ॥
guramukh har vekheh guramukh har boleh guramukh har sahaj rang laaeaa |

گرو مُخ رب کي ڏسندو آهي، گرومُخ رب جي ڳالهه ڪندو آهي، ۽ گرو مُخ فطري طور رب سان پيار ڪندو آهي.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
naanak guramukh giaan paraapat hovai timar agiaan adher chukaaeaa |

اي نانڪ، گرو مُخ روحاني دانائي حاصل ڪري ٿو، ۽ جهالت جي اونداهي دور دور ٿي وڃي ٿي.

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਤਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੧॥
jis no karam hovai dhur pooraa tin guramukh har naam dhiaaeaa |1|

جيڪو مڪمل رب جي فضل سان برڪت وارو آهي - گرومخ جي حيثيت ۾، هو رب جي نالي تي غور ڪري ٿو. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਾ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
satigur jinaa na sevio sabad na lago piaar |

جيڪي سچا گرو جي خدمت نٿا ڪن، اهي لفظ جي ڪلام سان پيار نه ٿا ڪن.

ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਆ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੰਸਾਰਿ ॥
sahaje naam na dhiaaeaa kit aaeaa sansaar |

اهي آسماني اسم، رب جي نالي تي غور نه ڪندا آهن- انهن دنيا ۾ اچڻ جي تڪليف ڇو ڪئي؟

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਈਐ ਵਿਸਟਾ ਸਦਾ ਖੁਆਰੁ ॥
fir fir joonee paaeeai visattaa sadaa khuaar |

وقت ۽ وقت، اهي ٻيهر جنم وٺندا آهن، ۽ اهي هميشه لاء مٽيء ۾ سڙي ويندا آهن.

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥
koorrai laalach lagiaa naa uravaar na paar |

اهي ڪوڙي لالچ سان جڙيل آهن؛ اهي نه هن ڪناري تي آهن ۽ نه ئي ان کان ٻاهر.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430