ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 1103
ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਗਤਿ ਨਹੀ ਜਾਨੀ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਾ ॥੧॥
raam naam kee gat nahee jaanee kaise utaras paaraa |1|تون رب جي نالي جي اعليٰ حالت کي نٿو ڄاڻين. تون ڪيئن پار ڪندين؟ ||1||
ਜੀਅ ਬਧਹੁ ਸੁ ਧਰਮੁ ਕਰਿ ਥਾਪਹੁ ਅਧਰਮੁ ਕਹਹੁ ਕਤ ਭਾਈ ॥
jeea badhahu su dharam kar thaapahu adharam kahahu kat bhaaee |تون جاندارن کي مارين ٿو، ۽ ان کي نيڪ عمل سڏين ٿو. مون کي ٻڌاءِ، ڀاءُ، ان عمل کي ڇا چوندا؟
ਆਪਸ ਕਉ ਮੁਨਿਵਰ ਕਰਿ ਥਾਪਹੁ ਕਾ ਕਉ ਕਹਹੁ ਕਸਾਈ ॥੨॥
aapas kau munivar kar thaapahu kaa kau kahahu kasaaee |2|تون پاڻ کي تمام بهترين بابا سڏين ٿو. پوءِ تون قصاب ڪير سڏيندين؟ ||2||
ਮਨ ਕੇ ਅੰਧੇ ਆਪਿ ਨ ਬੂਝਹੁ ਕਾਹਿ ਬੁਝਾਵਹੁ ਭਾਈ ॥
man ke andhe aap na boojhahu kaeh bujhaavahu bhaaee |تون انڌو آهين عقل ۾، ۽ نه سمجهين پنهنجي نفس کي. تون ٻين کي ڪيئن سمجھائي سگھين ٿو، اي ڀاءُ؟
ਮਾਇਆ ਕਾਰਨ ਬਿਦਿਆ ਬੇਚਹੁ ਜਨਮੁ ਅਬਿਰਥਾ ਜਾਈ ॥੩॥
maaeaa kaaran bidiaa bechahu janam abirathaa jaaee |3|مايا ۽ پئسي لاءِ، تون علم وڪڻين. توهان جي زندگي بلڪل بيڪار آهي. ||3||
ਨਾਰਦ ਬਚਨ ਬਿਆਸੁ ਕਹਤ ਹੈ ਸੁਕ ਕਉ ਪੂਛਹੁ ਜਾਈ ॥
naarad bachan biaas kahat hai suk kau poochhahu jaaee |ناراد ۽ وياس اهي ڳالهيون چون ٿا؛ وڃي سک ديو کان به پڇ.
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰਾਮੈ ਰਮਿ ਛੂਟਹੁ ਨਾਹਿ ਤ ਬੂਡੇ ਭਾਈ ॥੪॥੧॥
keh kabeer raamai ram chhoottahu naeh ta boodde bhaaee |4|1|ڪبير چوي ٿو، رب جي نالي سان، تون بچي ويندين. ٻي صورت ۾، تون ٻڏي ويندين، ڀاء. ||4||1||
ਬਨਹਿ ਬਸੇ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਜਉ ਲਉ ਮਨਹੁ ਨ ਤਜਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥
baneh base kiau paaeeai jau lau manahu na tajeh bikaar |ٻيلي ۾ رهي، کيس ڪيئن ڳوليندين؟ جيستائين توهان پنهنجي ذهن مان ڪرپشن ختم نه ڪندا.
ਜਿਹ ਘਰੁ ਬਨੁ ਸਮਸਰਿ ਕੀਆ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ॥੧॥
jih ghar ban samasar keea te poore sansaar |1|جيڪي گھر ۽ ٻيلي تي هڪجهڙا نظر اچن ٿا، اهي دنيا ۾ سڀ کان مڪمل ماڻهو آهن. ||1||
ਸਾਰ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਰਾਮਾ ॥
saar sukh paaeeai raamaa |توهان کي رب ۾ حقيقي امن ملندو،
ਰੰਗਿ ਰਵਹੁ ਆਤਮੈ ਰਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
rang ravahu aatamai raam |1| rahaau |جيڪڏهن توهان پنهنجي وجود ۾ رب تي پيار سان رهو ٿا. ||1||روڪ||
ਜਟਾ ਭਸਮ ਲੇਪਨ ਕੀਆ ਕਹਾ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਬਾਸੁ ॥
jattaa bhasam lepan keea kahaa gufaa meh baas |مٽيءَ جا وار پائڻ، بدن کي خاڪ سان ڍڪڻ ۽ غار ۾ رهڻ مان ڪهڙو فائدو؟
ਮਨੁ ਜੀਤੇ ਜਗੁ ਜੀਤਿਆ ਜਾਂ ਤੇ ਬਿਖਿਆ ਤੇ ਹੋਇ ਉਦਾਸੁ ॥੨॥
man jeete jag jeetiaa jaan te bikhiaa te hoe udaas |2|ذهن کي فتح ڪرڻ سان، انسان دنيا کي فتح ڪري ٿو، ۽ پوءِ فساد کان لاتعلق رهي ٿو. ||2||
ਅੰਜਨੁ ਦੇਇ ਸਭੈ ਕੋਈ ਟੁਕੁ ਚਾਹਨ ਮਾਹਿ ਬਿਡਾਨੁ ॥
anjan dee sabhai koee ttuk chaahan maeh biddaan |اهي سڀئي پنهنجي اکين تي ميڪ اپ لاڳو ڪن ٿا. انهن جي مقصدن جي وچ ۾ ٿورو فرق آهي.
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਿਹ ਪਾਇਆ ਤੇ ਲੋਇਨ ਪਰਵਾਨੁ ॥੩॥
giaan anjan jih paaeaa te loein paravaan |3|پر اهي اکيون، جن تي روحاني حڪمت جو عطر لاڳو ٿئي ٿو، منظور ۽ اعليٰ آهن. ||3||
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅਬ ਜਾਨਿਆ ਗੁਰਿ ਗਿਆਨੁ ਦੀਆ ਸਮਝਾਇ ॥
keh kabeer ab jaaniaa gur giaan deea samajhaae |ڪبير چوي ٿو، هاڻي مان پنهنجي رب کي سڃاڻان ٿو. گرو مون کي روحاني حڪمت سان نوازيو آهي.
ਅੰਤਰ ਗਤਿ ਹਰਿ ਭੇਟਿਆ ਅਬ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਕਤਹੂ ਨ ਜਾਇ ॥੪॥੨॥
antar gat har bhettiaa ab meraa man katahoo na jaae |4|2|مون کي رب ملي ويو آهي، ۽ مون کي اندر ۾ آزاد ڪيو ويو آهي. هاڻي، منهنجو ذهن هرگز نه ڀڄندو آهي. ||4||2||
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਜਾ ਕਉ ਫੁਰੀ ਤਬ ਕਾਹੂ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕਾਜ ॥
ridh sidh jaa kau furee tab kaahoo siau kiaa kaaj |توهان وٽ دولت ۽ معجزاتي روحاني طاقتون آهن؛ پوءِ توکي ڪنهن ٻئي سان ڪهڙو واسطو؟
ਤੇਰੇ ਕਹਨੇ ਕੀ ਗਤਿ ਕਿਆ ਕਹਉ ਮੈ ਬੋਲਤ ਹੀ ਬਡ ਲਾਜ ॥੧॥
tere kahane kee gat kiaa khau mai bolat hee badd laaj |1|مان تنهنجي ڳالهين جي حقيقت کي ڇا چوان؟ مون کي توسان ڳالهائڻ ۾ به شرم ٿو اچي. ||1||
ਰਾਮੁ ਜਿਹ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥
raam jih paaeaa raam |جنهن رب کي مليو،
ਤੇ ਭਵਹਿ ਨ ਬਾਰੈ ਬਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
te bhaveh na baarai baar |1| rahaau |در در کان نه ڀڄندو آهي. ||1||روڪ||
ਝੂਠਾ ਜਗੁ ਡਹਕੈ ਘਨਾ ਦਿਨ ਦੁਇ ਬਰਤਨ ਕੀ ਆਸ ॥
jhootthaa jag ddahakai ghanaa din due baratan kee aas |ڪوڙي دنيا هر طرف گهمي رهي آهي، ڪجهه ڏينهن لاءِ استعمال ڪرڻ جي دولت ڳولڻ جي اميد ۾.
ਰਾਮ ਉਦਕੁ ਜਿਹ ਜਨ ਪੀਆ ਤਿਹਿ ਬਹੁਰਿ ਨ ਭਈ ਪਿਆਸ ॥੨॥
raam udak jih jan peea tihi bahur na bhee piaas |2|اهو عاجز، جيڪو رب جي پاڻي ۾ پيئي ٿو، اهو ڪڏهن به اڃايل نه ٿيندو. ||2||
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਿਹ ਬੂਝਿਆ ਆਸਾ ਤੇ ਭਇਆ ਨਿਰਾਸੁ ॥
guraprasaad jih boojhiaa aasaa te bheaa niraas |جيڪو سمجھي ٿو، گرو جي فضل سان، اميد جي وچ ۾ آزاد ٿي وڃي ٿو.
ਸਭੁ ਸਚੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਜਉ ਆਤਮ ਭਇਆ ਉਦਾਸੁ ॥੩॥
sabh sach nadaree aaeaa jau aatam bheaa udaas |3|انسان کي هر جاءِ تي رب نظر ايندو آهي، جڏهن روح جدا ٿي ويندو آهي. ||3||
ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰ ਤਾਰਿ ॥
raam naam ras chaakhiaa har naamaa har taar |مون رب جي نالي جو عجب ذائقو چکيو آهي. رب جو نالو سڀني کي پار ڪري ٿو.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਕੰਚਨੁ ਭਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਮੁਦ੍ਰੈ ਪਾਰਿ ॥੪॥੩॥
kahu kabeer kanchan bheaa bhram geaa samudrai paar |4|3|ڪبير چوي ٿو، مان سون جهڙو ٿي ويو آهيان. شڪ دور ٿي ويو، ۽ مان دنيا جي سمنڊ کان پار ٿي ويو آهيان. ||4||3||
ਉਦਕ ਸਮੁੰਦ ਸਲਲ ਕੀ ਸਾਖਿਆ ਨਦੀ ਤਰੰਗ ਸਮਾਵਹਿਗੇ ॥
audak samund salal kee saakhiaa nadee tarang samaavahige |جيئن سمنڊ جي پاڻيءَ ۾ پاڻيءَ جا ڦڙا، ۽ نديءَ جي موج وانگر، مان رب ۾ ضم ٿيان.
ਸੁੰਨਹਿ ਸੁੰਨੁ ਮਿਲਿਆ ਸਮਦਰਸੀ ਪਵਨ ਰੂਪ ਹੋਇ ਜਾਵਹਿਗੇ ॥੧॥
suneh sun miliaa samadarasee pavan roop hoe jaavahige |1|پنهنجي وجود کي خدا جي مطلق ذات ۾ ضم ڪرڻ سان، مان هوا وانگر غير جانبدار ۽ شفاف ٿي ويو آهيان. ||1||
ਬਹੁਰਿ ਹਮ ਕਾਹੇ ਆਵਹਿਗੇ ॥
bahur ham kaahe aavahige |مون کي وري دنيا ۾ ڇو اچڻ گهرجي؟
ਆਵਨ ਜਾਨਾ ਹੁਕਮੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਹੁਕਮੈ ਬੁਝਿ ਸਮਾਵਹਿਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aavan jaanaa hukam tisai kaa hukamai bujh samaavahige |1| rahaau |اچڻ ۽ وڃڻ سندس حڪم سان آهي. سندس حُڪم کي سمجهندي، مان هن ۾ ضم ٿي ويندس. ||1||روڪ||
ਜਬ ਚੂਕੈ ਪੰਚ ਧਾਤੁ ਕੀ ਰਚਨਾ ਐਸੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵਹਿਗੇ ॥
jab chookai panch dhaat kee rachanaa aaise bharam chukaavahige |جڏهن جسم، پنجن عنصرن جو ٺهيل آهي، فنا ٿي ويندو، ته پوءِ اهڙا شڪ ختم ٿي ويندا.
ਦਰਸਨੁ ਛੋਡਿ ਭਏ ਸਮਦਰਸੀ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿਗੇ ॥੨॥
darasan chhodd bhe samadarasee eko naam dhiaavahige |2|فلسفي جي مختلف اسڪولن کي ڇڏي، مان سڀني کي هڪجهڙائي سان ڏسان ٿو. مان فقط هڪ نالي جو غور ڪندو آهيان. ||2||
ਜਿਤ ਹਮ ਲਾਏ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗੇ ਤੈਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿਗੇ ॥
jit ham laae tith hee laage taise karam kamaavahige |جنهن سان مان جڙيل آهيان، ان سان جڙيل آهيان. اهڙا ڪم آهن جيڪي آئون ڪريان ٿو.
ਹਰਿ ਜੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਉ ਅਪਨੀ ਤੌ ਗੁਰ ਕੇ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵਹਿਗੇ ॥੩॥
har jee kripaa kare jau apanee tau gur ke sabad samaavahige |3|جڏهن پيارا رب پنهنجو فضل ڪندو آهي، تڏهن مان گرو جي ڪلام ۾ ضم ٿي ويندو آهيان. ||3||
ਜੀਵਤ ਮਰਹੁ ਮਰਹੁ ਫੁਨਿ ਜੀਵਹੁ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥
jeevat marahu marahu fun jeevahu punarap janam na hoee |جيئرو ئي مرو، ۽ ائين مرڻ سان، جيئرو ٿي وڃو؛ اهڙيءَ طرح توهان ٻيهر پيدا نه ٿيندا.