ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 1378
ਕਿਝੁ ਨ ਬੁਝੈ ਕਿਝੁ ਨ ਸੁਝੈ ਦੁਨੀਆ ਗੁਝੀ ਭਾਹਿ ॥
kijh na bujhai kijh na sujhai duneea gujhee bhaeh |مون کي ڪا خبر ناهي؛ مان ڪجھ نه سمجھان. دنيا هڪ ٻرندڙ باهه آهي.
ਸਾਂਈਂ ਮੇਰੈ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਨਾਹੀ ਤ ਹੰ ਭੀ ਦਝਾਂ ਆਹਿ ॥੩॥
saaneen merai changaa keetaa naahee ta han bhee dajhaan aaeh |3|منھنجو پالڻھار چڱو ڪيو جو مون کي ان بابت ڊيڄاري. ٻي صورت ۾، مون کي به ساڙيو وڃي ها. ||3||
ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਜਾਣਾ ਤਿਲ ਥੋੜੜੇ ਸੰਮਲਿ ਬੁਕੁ ਭਰੀ ॥
fareedaa je jaanaa til thorrarre samal buk bharee |فريد، جيڪڏھن مون کي خبر ھجي ھا ته مون وٽ اھڙا ٿلها داڻا آھن، ته مان انھن کي پنھنجي ھٿن ۾ وڌيڪ احتياط سان ھڻان ھا.
ਜੇ ਜਾਣਾ ਸਹੁ ਨੰਢੜਾ ਤਾਂ ਥੋੜਾ ਮਾਣੁ ਕਰੀ ॥੪॥
je jaanaa sahu nandtarraa taan thorraa maan karee |4|جيڪڏھن مون کي خبر ھجي ھا ته منھنجو مڙس ايترو جوان ۽ معصوم آھي، ته مان ايترو مغرور نه ٿئي ھا. ||4||
ਜੇ ਜਾਣਾ ਲੜੁ ਛਿਜਣਾ ਪੀਡੀ ਪਾਈਂ ਗੰਢਿ ॥
je jaanaa larr chhijanaa peeddee paaeen gandt |جيڪڏھن مون کي خبر ھجي ھا ته منھنجو چادر لڪل ٿي ويندو، ته مان ان کي وڌيڪ مضبوط ڳنڍي ڇڏيان ھا.
ਤੈ ਜੇਵਡੁ ਮੈ ਨਾਹਿ ਕੋ ਸਭੁ ਜਗੁ ਡਿਠਾ ਹੰਢਿ ॥੫॥
tai jevadd mai naeh ko sabh jag dditthaa handt |5|مون کي تو جهڙو عظيم ڪو به نه مليو آهي، رب. مون سڄي دنيا ۾ ڏٺو ۽ ڳولهيو آهي. ||5||
ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਤੂ ਅਕਲਿ ਲਤੀਫੁ ਕਾਲੇ ਲਿਖੁ ਨ ਲੇਖ ॥
fareedaa je too akal lateef kaale likh na lekh |فريد، جيڪڏهن تو ۾ عقل آهي ته پوءِ ڪنهن جي خلاف ڪارا نشان نه لک.
ਆਪਨੜੇ ਗਿਰੀਵਾਨ ਮਹਿ ਸਿਰੁ ਨਂੀਵਾਂ ਕਰਿ ਦੇਖੁ ॥੬॥
aapanarre gireevaan meh sir naneevaan kar dekh |6|ان جي بدران پنهنجي ڪلر هيٺان ڏسو. ||6||
ਫਰੀਦਾ ਜੋ ਤੈ ਮਾਰਨਿ ਮੁਕੀਆਂ ਤਿਨੑਾ ਨ ਮਾਰੇ ਘੁੰਮਿ ॥
fareedaa jo tai maaran mukeean tinaa na maare ghunm |فريد، نه مڙيو ۽ نه مارو انهن کي جيڪي تو کي مُٺ سان مارن ٿا.
ਆਪਨੜੈ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ਪੈਰ ਤਿਨੑਾ ਦੇ ਚੁੰਮਿ ॥੭॥
aapanarrai ghar jaaeeai pair tinaa de chunm |7|انهن جي پيرن کي چمي، ۽ پنهنجي گهر ڏانهن موٽيو. ||7||
ਫਰੀਦਾ ਜਾਂ ਤਉ ਖਟਣ ਵੇਲ ਤਾਂ ਤੂ ਰਤਾ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ॥
fareedaa jaan tau khattan vel taan too rataa dunee siau |فريد، جڏهن تو وٽ نيڪ ڪرم ڪمائڻ جو وقت هو، تڏهن تون دنيا جي بدران دنيا سان محبت ڪري رهيو هو.
ਮਰਗ ਸਵਾਈ ਨੀਹਿ ਜਾਂ ਭਰਿਆ ਤਾਂ ਲਦਿਆ ॥੮॥
marag savaaee neehi jaan bhariaa taan ladiaa |8|هاڻي، موت هڪ مضبوط قدم آهي. جڏهن لوڊ ڀريل آهي، اهو ڪڍيو ويندو آهي. ||8||
ਦੇਖੁ ਫਰੀਦਾ ਜੁ ਥੀਆ ਦਾੜੀ ਹੋਈ ਭੂਰ ॥
dekh fareedaa ju theea daarree hoee bhoor |ڏس فريد، ڇا ٿيو آهي تنهنجي ڏاڙهي سُڪي ٿي وئي آهي.
ਅਗਹੁ ਨੇੜਾ ਆਇਆ ਪਿਛਾ ਰਹਿਆ ਦੂਰਿ ॥੯॥
agahu nerraa aaeaa pichhaa rahiaa door |9|جيڪو اچڻو آهي سو ويجهو آهي ۽ ماضي پري پري آهي. ||9||
ਦੇਖੁ ਫਰੀਦਾ ਜਿ ਥੀਆ ਸਕਰ ਹੋਈ ਵਿਸੁ ॥
dekh fareedaa ji theea sakar hoee vis |ڏس فريد، ڇا ٿيو آهي: کنڊ زهر ٿي ويو آهي.
ਸਾਂਈ ਬਾਝਹੁ ਆਪਣੇ ਵੇਦਣ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ॥੧੦॥
saanee baajhahu aapane vedan kaheeai kis |10|منهنجي رب کان سواءِ مان پنهنجو ڏک ڪير ٻڌايان؟ ||10||
ਫਰੀਦਾ ਅਖੀ ਦੇਖਿ ਪਤੀਣੀਆਂ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਰੀਣੇ ਕੰਨ ॥
fareedaa akhee dekh pateeneean sun sun reene kan |فريد، منهنجون اکيون ڪمزور ٿي ويون آهن، ۽ منهنجا ڪن ٻڌڻ ۾ مشڪل ٿي ويا آهن.
ਸਾਖ ਪਕੰਦੀ ਆਈਆ ਹੋਰ ਕਰੇਂਦੀ ਵੰਨ ॥੧੧॥
saakh pakandee aaeea hor karendee van |11|جسم جو فصل سڪي ويو ۽ رنگ ڦري ويو. ||11||
ਫਰੀਦਾ ਕਾਲਂੀ ਜਿਨੀ ਨ ਰਾਵਿਆ ਧਉਲੀ ਰਾਵੈ ਕੋਇ ॥
fareedaa kaalanee jinee na raaviaa dhaulee raavai koe |فريد، جن جا وار ڪارا ٿيڻ تي پنهنجي زال کي مزو نه آيو، انهن مان شايد ئي ڪوئي لطف اندوز ٿئي، جڏهن انهن جا وار ڳاڙهو ٿين.
ਕਰਿ ਸਾਂਈ ਸਿਉ ਪਿਰਹੜੀ ਰੰਗੁ ਨਵੇਲਾ ਹੋਇ ॥੧੨॥
kar saanee siau piraharree rang navelaa hoe |12|تنھنڪري رب سان پيار ڪر، ته جيئن تنھنجو رنگ ھميشه نئون ٿئي. ||12||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ٽيون مهل:
ਫਰੀਦਾ ਕਾਲੀ ਧਉਲੀ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ॥
fareedaa kaalee dhaulee saahib sadaa hai je ko chit kare |فريد، ڪنهن جا وار ڪارا هجن يا ڳاڙهو، اسان جو رب ۽ آقا هر وقت حاضر آهن جيڪڏهن ڪو کيس ياد ڪري.
ਆਪਣਾ ਲਾਇਆ ਪਿਰਮੁ ਨ ਲਗਈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
aapanaa laaeaa piram na lagee je lochai sabh koe |رب جي لاءِ هي پيار ڪندڙ عقيدت ڪنهن جي پنهنجي ڪوشش سان نه ايندي آهي، جيتوڻيڪ سڀ ان جي خواهش ڪن.
ਏਹੁ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਲਾ ਖਸਮ ਕਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੧੩॥
ehu piram piaalaa khasam kaa jai bhaavai tai dee |13|هي پياري عقيدت جو پيالو اسان جي رب ۽ مالڪ جو آهي. جنهن کي وڻيس تنهن کي ڏئي ٿو. ||13||
ਫਰੀਦਾ ਜਿਨੑ ਲੋਇਣ ਜਗੁ ਮੋਹਿਆ ਸੇ ਲੋਇਣ ਮੈ ਡਿਠੁ ॥
fareedaa jina loein jag mohiaa se loein mai dditth |فريد، اهي اکيون جن دنيا کي لتاڙيو آهي، اهي اکيون مون ڏٺيون آهن.
ਕਜਲ ਰੇਖ ਨ ਸਹਦਿਆ ਸੇ ਪੰਖੀ ਸੂਇ ਬਹਿਠੁ ॥੧੪॥
kajal rekh na sahadiaa se pankhee sooe bahitth |14|هڪ دفعي، اهي ٿلهي ماسڪاري کي به برداشت نه ڪري سگهيا؛ ھاڻي، پکي انھن ۾ پنھنجا ٻچا پکيڙيندا آھن! ||14||
ਫਰੀਦਾ ਕੂਕੇਦਿਆ ਚਾਂਗੇਦਿਆ ਮਤੀ ਦੇਦਿਆ ਨਿਤ ॥
fareedaa kookediaa chaangediaa matee dediaa nit |فريد، اهي رڙيون ۽ رڙيون ڪندا رهيا، ۽ مسلسل سٺيون صلاحون ڏيندا رهيا.
ਜੋ ਸੈਤਾਨਿ ਵੰਞਾਇਆ ਸੇ ਕਿਤ ਫੇਰਹਿ ਚਿਤ ॥੧੫॥
jo saitaan vanyaaeaa se kit fereh chit |15|پر جن کي شيطان خراب ڪري ڇڏيو آهي- اهي ڪيئن پنهنجي شعور کي خدا ڏانهن ڦيرائيندا؟ ||15||
ਫਰੀਦਾ ਥੀਉ ਪਵਾਹੀ ਦਭੁ ॥
fareedaa theeo pavaahee dabh |فريد ٿي واٽ تي گھاس،
ਜੇ ਸਾਂਈ ਲੋੜਹਿ ਸਭੁ ॥
je saanee lorreh sabh |جيڪڏھن توھان سڀني جي پالڻھار لاءِ تمنا ڪريو.
ਇਕੁ ਛਿਜਹਿ ਬਿਆ ਲਤਾੜੀਅਹਿ ॥
eik chhijeh biaa lataarreeeh |ھڪڙو توھان کي ڪٽيندو، ۽ ٻيو توھان کي پيرن ھيٺان لتاڙيندو.
ਤਾਂ ਸਾਈ ਦੈ ਦਰਿ ਵਾੜੀਅਹਿ ॥੧੬॥
taan saaee dai dar vaarreeeh |16|پوءِ تون رب جي درٻار ۾ داخل ٿيندين. ||16||
ਫਰੀਦਾ ਖਾਕੁ ਨ ਨਿੰਦੀਐ ਖਾਕੂ ਜੇਡੁ ਨ ਕੋਇ ॥
fareedaa khaak na nindeeai khaakoo jedd na koe |فريد، مٽيءَ کي نه ٻوڙي، نوٽ ڪرڻ مٽي وانگر عظيم آهي.
ਜੀਵਦਿਆ ਪੈਰਾ ਤਲੈ ਮੁਇਆ ਉਪਰਿ ਹੋਇ ॥੧੭॥
jeevadiaa pairaa talai mueaa upar hoe |17|جڏهن اسين جيئرا آهيون، اهو اسان جي پيرن هيٺ آهي، ۽ جڏهن اسين مري ويا آهيون، اهو اسان جي مٿان آهي. ||17||
ਫਰੀਦਾ ਜਾ ਲਬੁ ਤਾ ਨੇਹੁ ਕਿਆ ਲਬੁ ਤ ਕੂੜਾ ਨੇਹੁ ॥
fareedaa jaa lab taa nehu kiaa lab ta koorraa nehu |فريد، جڏهن لالچ هجي ته محبت ڪهڙي هوندي؟ جڏهن لالچ آهي، عشق ڪوڙو آهي.
ਕਿਚਰੁ ਝਤਿ ਲਘਾਈਐ ਛਪਰਿ ਤੁਟੈ ਮੇਹੁ ॥੧੮॥
kichar jhat laghaaeeai chhapar tuttai mehu |18|ٿڌڙي جھوپڙيءَ ۾ ڪو ڪيترو عرصو رهي سگھي ٿو، جيڪا برسات پوڻ تي لڪي ٿي؟ ||18||
ਫਰੀਦਾ ਜੰਗਲੁ ਜੰਗਲੁ ਕਿਆ ਭਵਹਿ ਵਣਿ ਕੰਡਾ ਮੋੜੇਹਿ ॥
fareedaa jangal jangal kiaa bhaveh van kanddaa morrehi |فريد، تون ڇو ٿو ڀڄن ٻيلن کان ٻيلي، ڇٽيءَ جي وڻن مان ٽٽي پيو؟
ਵਸੀ ਰਬੁ ਹਿਆਲੀਐ ਜੰਗਲੁ ਕਿਆ ਢੂਢੇਹਿ ॥੧੯॥
vasee rab hiaaleeai jangal kiaa dtoodtehi |19|رب دل ۾ رهي ٿو. توهان هن کي جنگل ۾ ڇو ڳولي رهيا آهيو؟ ||19||
ਫਰੀਦਾ ਇਨੀ ਨਿਕੀ ਜੰਘੀਐ ਥਲ ਡੂੰਗਰ ਭਵਿਓਮਿੑ ॥
fareedaa inee nikee jangheeai thal ddoongar bhaviomi |فريد، انهن ننڍڙن پيرن سان، ريگستانن ۽ جبلن کي پار ڪيو.
ਅਜੁ ਫਰੀਦੈ ਕੂਜੜਾ ਸੈ ਕੋਹਾਂ ਥੀਓਮਿ ॥੨੦॥
aj fareedai koojarraa sai kohaan theeom |20|پر اڄ فريد، منهنجي پاڻيءَ جو ڄار به سوين ميل پري نظر اچي ٿو. ||20||
ਫਰੀਦਾ ਰਾਤੀ ਵਡੀਆਂ ਧੁਖਿ ਧੁਖਿ ਉਠਨਿ ਪਾਸ ॥
fareedaa raatee vaddeean dhukh dhukh utthan paas |فريد، راتون ڊگھيون آهن، ۽ منهنجا پاسا درد ۾ ڏڪي رهيا آهن.