ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 1126
ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਕਬਹੁ ਨ ਛੂਟਸਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਭਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saach sabad bin kabahu na chhoottas birathaa janam bheio |1| rahaau |شبد جي سچي ڪلام کان سواءِ، توهان ڪڏهن به آزاد نه ٿيندا، ۽ توهان جي زندگي بلڪل بيڪار ٿي ويندي. ||1||روڪ||
ਤਨ ਮਹਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹਉ ਮਮਤਾ ਕਠਿਨ ਪੀਰ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥
tan meh kaam krodh hau mamataa katthin peer at bhaaree |جسم جي اندر جنسي خواهش، ڪاوڙ، انا ۽ منسلڪ آهن. هي درد تمام وڏو آهي، ۽ برداشت ڪرڻ ڏاڍو ڏکيو آهي.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਜਪਹੁ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਇਨ ਬਿਧਿ ਤਰੁ ਤੂ ਤਾਰੀ ॥੨॥
guramukh raam japahu ras rasanaa in bidh tar too taaree |2|گرو مُخ جي حيثيت ۾، رب جو نالو ڳايو، ۽ ان کي پنهنجي زبان سان مزو ڏيو؛ هن طريقي سان، توهان کي ٻئي طرف پار ڪيو ويندو. ||2||
ਬਹਰੇ ਕਰਨ ਅਕਲਿ ਭਈ ਹੋਛੀ ਸਬਦ ਸਹਜੁ ਨਹੀ ਬੂਝਿਆ ॥
bahare karan akal bhee hochhee sabad sahaj nahee boojhiaa |تنهنجا ڪن ٻوڙا آهن، تنهنجو عقل بيڪار آهي، تنهن هوندي به، تون لفظ جي سمجهه ۾ نه ٿو اچي.
ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਮੁਖਿ ਹਾਰਿਆ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅੰਧੁ ਨ ਸੂਝਿਆ ॥੩॥
janam padaarath manamukh haariaa bin gur andh na soojhiaa |3|خود غرض انسان هن قيمتي انساني جان کي ضايع ڪري ٿو ۽ ان کي وڃائي ٿو. گرو کان سواء، انڌو ماڻهو ڏسي نه ٿو سگهي. ||3||
ਰਹੈ ਉਦਾਸੁ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ਸਹਜ ਧਿਆਨਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥
rahai udaas aas niraasaa sahaj dhiaan bairaagee |جيڪو به خواهشن جي وچ ۾ علحده ۽ آزاد رهي ٿو - ۽ جيڪو به، بي تعلق، وجدان سان آسماني رب جو غور ڪري ٿو.
ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟਸਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੨॥੩॥
pranavat naanak guramukh chhoottas raam naam liv laagee |4|2|3|نانڪ کي دعا آهي، جيئن گرومک، هن کي آزاد ڪيو ويو آهي. هو محبت سان رب جي نالي سان جڙيل آهي. ||4||||2||3||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥
bhairau mahalaa 1 |ڀائرو، پھريون مھل:
ਭੂੰਡੀ ਚਾਲ ਚਰਣ ਕਰ ਖਿਸਰੇ ਤੁਚਾ ਦੇਹ ਕੁਮਲਾਨੀ ॥
bhoonddee chaal charan kar khisare tuchaa deh kumalaanee |هن جو هلڻ ڪمزور ۽ بيڪار ٿي وڃي ٿو، هن جا پير ۽ هٿ لرزجن ٿا، ۽ هن جي جسم جي چمڙي سڪي وڃي ٿي.
ਨੇਤ੍ਰੀ ਧੁੰਧਿ ਕਰਨ ਭਏ ਬਹਰੇ ਮਨਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਨੀ ॥੧॥
netree dhundh karan bhe bahare manamukh naam na jaanee |1|هن جون اکيون ڳاڙهيون آهن، هن جا ڪن ٻوڙا آهن، پر ان جي باوجود، خود ارادي وارو ماڻهو نالو نٿو ڄاڻي. ||1||
ਅੰਧੁਲੇ ਕਿਆ ਪਾਇਆ ਜਗਿ ਆਇ ॥
andhule kiaa paaeaa jag aae |اي انڌا، دنيا ۾ اچي تو کي ڇا مليو؟
ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
raam ridai nahee gur kee sevaa chaale mool gavaae |1| rahaau |رب توهان جي دل ۾ ناهي، ۽ توهان گرو جي خدمت نٿا ڪريو. پنهنجي سرمائي کي ضايع ڪرڻ کان پوء، توهان کي وڃڻو پوندو. ||1||روڪ||
ਜਿਹਵਾ ਰੰਗਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਜਬ ਬੋਲੈ ਤਬ ਫੀਕੇ ॥
jihavaa rang nahee har raatee jab bolai tab feeke |تنهنجي زبان رب جي محبت سان ڀريل نه آهي. جيڪو توهان چئو ٿا اهو بيوقوف ۽ بيوقوف آهي.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪਸਿ ਪਸੂ ਭਏ ਕਦੇ ਹੋਹਿ ਨ ਨੀਕੇ ॥੨॥
sant janaa kee nindaa viaapas pasoo bhe kade hohi na neeke |2|تون اوليائن جي گلا ڪرين ٿو. هڪ جانور بڻجي، تون ڪڏهن به عظيم نه ٿيندين. ||2||
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਰਸੁ ਵਿਰਲੀ ਪਾਇਆ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥
amrit kaa ras viralee paaeaa satigur mel milaae |صرف ٿورا ئي امرت جي شاندار جوهر کي حاصل ڪن ٿا، سچي گرو سان اتحاد ۾ متحد.
ਜਬ ਲਗੁ ਸਬਦ ਭੇਦੁ ਨਹੀ ਆਇਆ ਤਬ ਲਗੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਏ ॥੩॥
jab lag sabad bhed nahee aaeaa tab lag kaal santaae |3|جيستائين انسان خدا جي ڪلام جي اسرار کي سمجهي نه ٿو، تيستائين هو موت جي عذاب ۾ مبتلا رهندو. ||3||
ਅਨ ਕੋ ਦਰੁ ਘਰੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਨਸਿ ਏਕੋ ਦਰੁ ਸਚਿਆਰਾ ॥
an ko dar ghar kabahoo na jaanas eko dar sachiaaraa |جنهن کي هڪ سچي رب جو دروازو ملي ٿو، تنهن کي ٻئي ڪنهن گهر يا دروازي جي خبر ناهي.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ॥੪॥੩॥੪॥
guraparasaad param pad paaeaa naanak kahai vichaaraa |4|3|4|گروءَ جي مهربانيءَ سان، مون کي اعليٰ درجو مليو آهي. ائين غريب نانڪ چوي ٿو. ||4||3||4||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥
bhairau mahalaa 1 |ڀائرو، پھريون مھل:
ਸਗਲੀ ਰੈਣਿ ਸੋਵਤ ਗਲਿ ਫਾਹੀ ਦਿਨਸੁ ਜੰਜਾਲਿ ਗਵਾਇਆ ॥
sagalee rain sovat gal faahee dinas janjaal gavaaeaa |هو سڄي رات ننڊ ۾ گذاريندو آهي. هن جي ڳچيء جي چوڌاري بند ٿيل آهي. هن جو ڏينهن دنياوي الجھنن ۾ ضايع ٿئي ٿو.
ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਘੜੀ ਨਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨਿਆ ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥੧॥
khin pal gharree nahee prabh jaaniaa jin ihu jagat upaaeaa |1|هو خدا کي نٿو سڃاڻي، جنهن هيءَ دنيا پيدا ڪئي، هڪ لمحي لاءِ به. ||1||
ਮਨ ਰੇ ਕਿਉ ਛੂਟਸਿ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥
man re kiau chhoottas dukh bhaaree |اي انسان، تون هن خوفناڪ آفت کان ڪيئن بچندين؟
ਕਿਆ ਲੇ ਆਵਸਿ ਕਿਆ ਲੇ ਜਾਵਸਿ ਰਾਮ ਜਪਹੁ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kiaa le aavas kiaa le jaavas raam japahu gunakaaree |1| rahaau |تون پاڻ سان ڇا کڻي آيو آهين ۽ ڇا کڻي ويندين؟ رب تي غور ڪريو، سڀ کان وڌيڪ لائق ۽ سخي رب. ||1||روڪ||
ਊਂਧਉ ਕਵਲੁ ਮਨਮੁਖ ਮਤਿ ਹੋਛੀ ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧਾ ॥
aoondhau kaval manamukh mat hochhee man andhai sir dhandhaa |خود پسند انسان جي دل جي لوٽ مٿي آهي؛ هن جي عقل گهٽ آهي؛ هن جو دماغ انڌو آهي، ۽ هن جو مٿو دنيا جي ڪمن ۾ پئجي ويو آهي.
ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਸਦਾ ਸਿਰਿ ਤੇਰੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਗਲਿ ਫੰਧਾ ॥੨॥
kaal bikaal sadaa sir terai bin naavai gal fandhaa |2|موت ۽ ٻيهر جنم مسلسل توهان جي مٿي تي لٽڪي رهيا آهن. نالي کان سواءِ، تنهنجي ڳچيءَ ۾ ڦاسي پوندي. ||2||
ਡਗਰੀ ਚਾਲ ਨੇਤ੍ਰ ਫੁਨਿ ਅੰਧੁਲੇ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਨਹੀ ਭਾਈ ॥
ddagaree chaal netr fun andhule sabad surat nahee bhaaee |تنهنجا قدم بيٺا آهن، ۽ تنهنجون اکيون انڌيون آهن. اي تقدير جا ڀائر، تون لفظ جي ڪلام کان واقف نه آهين.
ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਹੈ ਮਾਇਆ ਅੰਧੁਲਉ ਧੰਧੁ ਕਮਾਈ ॥੩॥
saasatr bed trai gun hai maaeaa andhulau dhandh kamaaee |3|شاستر ۽ ويد انسان کي مايا جي ٽن صورتن ۾ جڪڙي رکندا آهن، ان ڪري هو پنهنجا ڪم انڌو ٿي ڪري ٿو. ||3||
ਖੋਇਓ ਮੂਲੁ ਲਾਭੁ ਕਹ ਪਾਵਸਿ ਦੁਰਮਤਿ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ॥
khoeio mool laabh kah paavas duramat giaan vihoone |هو پنهنجي سرمائي کي وڃائي ٿو - هو ڪيئن فائدو حاصل ڪري سگهي ٿو؟ بڇڙائيءَ واري ماڻهوءَ وٽ ڪا به روحاني دانائي ڪانهي.
ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਰਾਮ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਪਤੀਣੇ ॥੪॥੪॥੫॥
sabad beechaar raam ras chaakhiaa naanak saach pateene |4|4|5|شبد تي غور ڪندي، هو رب جي عظيم جوهر ۾ پيئي ٿو. اي نانڪ، سندس ايمان سچ ۾ تصديق ٿيل آهي. ||4||4||5||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥
bhairau mahalaa 1 |ڀائرو، پھريون مھل:
ਗੁਰ ਕੈ ਸੰਗਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਾਮੁ ਰਸਨਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥
gur kai sang rahai din raatee raam rasan rang raataa |هو ڏينهن رات گروءَ سان گڏ رهي ٿو، ۽ سندس زبان رب جي محبت جو لذيذ ذائقو چکي ٿي.
ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਸਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਸਿ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣਿ ਪਛਾਤਾ ॥੧॥
avar na jaanas sabad pachhaanas antar jaan pachhaataa |1|هن کي ڪنهن ٻئي جي خبر ناهي. هن کي شبد جي ڪلام جو احساس آهي. هو ڄاڻي ٿو ۽ ڄاڻي ٿو رب کي پنهنجي اندر اندر. ||1||
ਸੋ ਜਨੁ ਐਸਾ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥
so jan aaisaa mai man bhaavai |اهڙو عاجز ماڻهو منهنجي ذهن کي وڻندو آهي.
ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਅਪਰੰਪਰਿ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aap maar aparanpar raataa gur kee kaar kamaavai |1| rahaau |هو پنهنجي خودمختاري کي فتح ڪري ٿو، ۽ لامحدود رب سان جڙيل آهي. هو گرو جي خدمت ڪندو آهي. ||1||روڪ||
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਦੇਸੋ ॥
antar baahar purakh niranjan aad purakh aadeso |منهنجي وجود جي اندر، ۽ ٻاهران پڻ، بي مثال رب خدا آهي. مان عاجزي سان ان عظيم رب جي اڳيان سجدو ڪريان ٿو.
ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਚੁ ਵੇਸੋ ॥੨॥
ghatt ghatt antar sarab nirantar rav rahiaa sach veso |2|هر هڪ دل جي اندر، ۽ سڀني جي وچ ۾، سچ جو مجسمو ڦهليل ۽ ڦهليل آهي. ||2||