هڪ رب ئي سڀني تي پکڙيل ۽ پکڙيل آهي.
اُهو اڪيلو رب تي غور ڪندو آهي، جنهن جو سچو گرو ڪامل آهي.
اهڙي ماڻهوءَ وٽ پنهنجي سهاري لاءِ رب جي حمد جا گيت آهن.
نانڪ چوي ٿو، رب پاڻ مٿس مهربان آهي. ||4||13||26||
ڀائرو، پنجين مهل:
مون کي رد ڪيو ويو ۽ ڇڏي ڏنو ويو، پر هن مون کي سينگاريو آهي.
هن مون کي حسن ۽ پيار سان نوازيو آهي. هن جي نالي جي ذريعي، مان بلند آهيان.
منهنجا سڀ درد ۽ ڏک ختم ٿي ويا آهن.
گرو منهنجو ماءُ ۽ پيءُ بڻجي ويو آهي. ||1||
اي منهنجا دوست ۽ ساٿيو، منهنجو گهر ڀاتين ۾ آهي.
پنهنجي فضل سان، منهنجو مڙس مون سان مليو آهي. ||1||روڪ||
خواهشن جي باهه وسامي وئي آهي، ۽ منهنجون سڀ خواهشون پوريون ٿي ويون آهن.
اونداھين کي ختم ڪيو ويو آھي، ۽ خدائي نور ٻرندو آھي.
لفظ جو اڻڄاتل آواز، خدا جو ڪلام، عجيب ۽ حيرت انگيز آهي!
ڪامل آهي ڪامل گروءَ جي مهرباني. ||2||
اهو ماڻهو، جنهن تي رب پاڻ کي ظاهر ڪري ٿو
سندس درشن جي برڪت واري نظر سان، مان هميشه لاء خوش ٿي ويو آهيان.
هن کي تمام خوبيون ۽ تمام گهڻا خزانا ملي ويندا آهن.
سچو گرو کيس برڪت ڏئي ٿو، رب جي نالي سان. ||3||
اهو شخص جيڪو پنهنجي پالڻهار سان ملي ٿو
هن جو دماغ ۽ جسم ٿڌو ۽ سڪون حاصل ڪري ٿو، رب، هار، هار جي نالي سان.
نانڪ فرمائي ٿو، اهڙي عاجزي خدا کي وڻندڙ آهي؛
ٿورن ئي ٿورن کي سندس پيرن جي مٽي ملي ٿي. ||4||14||27||
ڀائرو، پنجين مهل:
انسان کي گناهه جي باري ۾ سوچڻ ۾ ڪا به شڪ نه آهي.
هن کي طوائفن سان گڏ وقت گذارڻ ۾ شرم نه ٿو اچي.
هو سڄو ڏينهن ڪم ڪري ٿو،
پر جڏهن رب کي ياد ڪرڻ جو وقت اچي ٿو، تڏهن سندس مٿي تي هڪ ڳرو پٿر اچي ٿو. ||1||
مايا سان جڙيل، دنيا گمراهه ۽ الجھن ۾ آهي.
پاڻ ئي فاني کي گمراھ ڪري ڇڏيو آھي، ۽ ھاڻي بيڪار دنياوي ڪمن ۾ مگن آھي. ||1||روڪ||
مايا جي وهم تي نظر وجهڻ سان، ان جون خوشيون ختم ٿي وينديون آهن.
هو شيل سان پيار ڪري ٿو، ۽ پنهنجي زندگي برباد ڪري ٿو.
انڌو دنياوي ڪمن ۾ جڪڙيل، هن جو ذهن ڊهي ٿو ۽ ڀڄندو آهي.
پيدا ڪندڙ رب هن جي ذهن ۾ نٿو اچي. ||2||
اهڙيءَ طرح ڪم ڪرڻ سان، هن کي رڳو درد ئي ملي ٿو،
۽ سندس مايا جو معاملو ڪڏهن به پورو نه ٿيندو آهي.
هن جو ذهن جنسي خواهش، ڪاوڙ ۽ لالچ سان ڀريل آهي.
پاڻيءَ مان نڪرندڙ مڇيءَ وانگر، هو مري ٿو. ||3||
جنهن جو رب پاڻ ئي پنهنجو محافظ آهي،
رب، هار، ھار جي نالي تي ھميشہ جاپ ۽ غور ڪندو آھي.
ساد سنگت ۾، حضور جي صحبت ۾، هو رب جي حمد جا گيت ڳائي ٿو.
اي نانڪ، هن کي مڪمل سچو گرو مليو آهي. ||4||15||28||
ڀائرو، پنجين مهل:
اُهو ئي حاصل ڪري ٿو، جنهن تي رب رحم ڪري.
هو پنهنجي ذهن ۾ رب جو نالو رکي ٿو.
سندس دل ۽ دماغ ۾ لفظ جي سچي ڪلام سان،
بيشمار اوتارن جا گناهه ختم ٿي ويندا آهن. ||1||
رب جو نالو روح جو سهارو آهي.
گروءَ جي مهربانيءَ سان، مسلسل نالو ڳايو، اي تقدير جا ڀائرو؛ اهو توهان کي دنيا جي سمنڊ پار ڪري ڇڏيندو. ||1||روڪ||
جن جي قسمت ۾ رب جي نالي جو اهو خزانو لکيل آهي.
رب جي درٻار ۾ اهي عاجز عزت وارا آهن.
شانت، شان ۽ شان سان سندس شان ۾ گيت ڳائي،
بي گهرن کي به آخرت ۾ گهر ملندو. ||2||
صدين کان وٺي، هي حقيقت جو جوهر رهيو آهي.
رب جي ياد ۾ غور ڪريو، ۽ حقيقت تي غور ڪريو.