تمام گهڻو گناهه ۽ فساد هن فخر مان اچي ٿو. ||1||روڪ||
هر ڪو چوندو آهي ته چار ذاتون، چار سماجي طبقا آهن.
اهي سڀ خدا جي ٻج مان نڪرندا آهن. ||2||
سڄي ڪائنات هڪ ئي مٽيءَ جي ٺهيل آهي.
پوتر ان کي هر قسم جي جهازن جي شڪل ڏني آهي. ||3||
پنج عناصر گڏجي ملن ٿا، انساني جسم جي شڪل ٺاهي.
ڪير ٿو چئي سگهي ته ڪير گهٽ آهي ۽ ڪهڙو وڌيڪ؟ ||4||
نانڪ چوي ٿو، هي روح پنهنجي عملن جو پابند آهي.
سچي گرو سان ملڻ کان سواءِ، آزاد نه ٿيندو آهي. ||5||1||
ڀائرو، ٽيون مهل:
يوگي، گهر وارا، پنڊت، مذهبي عالم ۽ فقير مذهبي پوشاڪ ۾.
- اهي سڀ انا ۾ سمايل آهن. ||1||
اُهي مايا جي شراب ۾ مدهوش، سمايل آهن.
رڳو جاڳندڙ ۽ باشعور رهن ٿا ڦرلٽ نه ٿا ڪن. ||1||روڪ||
جنهن کي سچي گروءَ سان مليا آهن، سو بيدار ۽ باخبر رهي ٿو.
اهڙو ماڻهو پنجن چورن تي غالب اچي ٿو. ||2||
جيڪو حقيقت جي جوهر تي غور ڪري ٿو سو بيدار ۽ باخبر رهي ٿو.
هو پنهنجي خودغرضي کي ماري ٿو، ۽ ڪنهن ٻئي کي نٿو ماري. ||3||
جيڪو هڪ رب کي ڄاڻي ٿو سو جاڳندو ۽ باخبر رهي ٿو.
هو ٻين جي خدمت کي ڇڏي، حقيقت جي جوهر کي محسوس ڪري ٿو. ||4||
چئن ذاتن مان، جيڪو به بيدار ۽ باخبر رهي
ڄمڻ ۽ موت کان آزاد آهي. ||5||
نانڪ چوي ٿو، ته عاجز بيدار ۽ باخبر رهي ٿو،
جيڪو پنهنجي اکين تي روحاني حڪمت جو عطر لڳائي ٿو. ||6||2||
ڀائرو، ٽيون مهل:
جنهن کي رب پنهنجي پناهه ۾ رکي،
سچ سان جڙيل آهي، ۽ سچ جو ميوو حاصل ڪري ٿو. ||1||
اي انسان، تون ڪنهن کي شڪايت ڪندين؟
رب جي حڪم جو حڪم وسيع آهي؛ سندس حڪم سان، سڀ ڪجهه ٿئي ٿو. ||1||روڪ||
هي تخليق توهان جي طرفان قائم ڪئي وئي آهي.
هڪ پل ۾ توهان ان کي تباهه ڪيو، ۽ توهان ان کي هڪ لمحي جي دير کان سواء ٻيهر پيدا ڪيو. ||2||
سندس فضل سان هن ڊرامي کي اسٽيج ڪيو آهي.
گروءَ جي مهربانيءَ سان، مون کي وڏو درجو مليو آهي. ||3||
نانڪ چوي ٿو ته، هو اڪيلو ماري ٿو ۽ جيئرو ڪري ٿو.
ھن کي چڱيءَ طرح سمجھو - شڪ کان پريشان نه ٿيو. ||4||3||
ڀائرو، ٽيون مهل:
مان دلہن آهيان؛ خالق منهنجو مڙس رب آهي.
جيئن هو مون کي متاثر ڪري ٿو، مان پاڻ کي سينگاريو. ||1||
جڏهن اهو هن کي راضي ڪري ٿو، هو مون کي مزو ڏئي ٿو.
مان جڙيل آهيان، جسم ۽ دماغ، پنهنجي سچي رب ۽ مالڪ سان. ||1||روڪ||
ڪو ڪيئن ٿو ڪري سگهي ٿو ڪنهن جي ساراهه يا طعنو؟
هڪ رب پاڻ سڀني کي پکڙيل ۽ پکڙيل آهي. ||2||
گروءَ جي مهربانيءَ سان، مان سندس محبت ۾ متوجه ٿيو آهيان.
مان پنهنجي مهربان رب سان ملندس، ۽ پنچ شبد، پنجن بنيادي آوازن کي وائبرٽ ڪندس. ||3||
دعا نانڪ، ڪير ٿو ڪري سگهي؟
اُهو ئي رب سان ملي ٿو، جنهن کي رب پاڻ ملي ٿو. ||4||4||
ڀائرو، ٽيون مهل:
اھو اڪيلو ھڪڙو خاموش بابا آھي، جيڪو پنھنجي دماغ جي دوکي کي ھيٺ ڪري ٿو.
هن جي دوکي کي ماتحت ڪري، هو خدا کي سمجهي ٿو. ||1||
اچو ته هر ماڻهوءَ کي پنهنجي دماغ جو جائزو وٺو، اي تقدير جا ڀائرو.
پنهنجي دماغ کي جانچ، ۽ توهان کي نام جا نو خزانا حاصل ٿيندا. ||1||روڪ||
خالق دنيا کي دنيا جي محبت ۽ وابستگي جي بنياد تي پيدا ڪيو.
اُن کي مالڪيءَ سان ڳنڍيندي، اُن کي شڪ سان گڏ مونجهارو بڻائي ڇڏيو آهي. ||2||
هن دماغ مان سڀ جسم، ۽ زندگي جي سانس اچي ٿي.
ذهني غور و فڪر سان، انسان رب جي حڪم کي محسوس ڪري، ان ۾ ضم ٿي وڃي ٿو. ||3||