شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 465


ਗਿਆਨੁ ਨ ਗਲੀਈ ਢੂਢੀਐ ਕਥਨਾ ਕਰੜਾ ਸਾਰੁ ॥
giaan na galeeee dtoodteeai kathanaa kararraa saar |

عقل صرف لفظن جي ذريعي ڳولي نه ٿو سگهجي. ان جي وضاحت ڪرڻ لوهه وانگر سخت آهي.

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਹੋਰ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥
karam milai taa paaeeai hor hikamat hukam khuaar |2|

جڏهن رب پنهنجو فضل ڪري ٿو، تڏهن ئي ملي ٿو. ٻيون چالون ۽ حڪم بيڪار آهن. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਨਦਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥
nadar kareh je aapanee taa nadaree satigur paaeaa |

جيڪڏهن مهربان رب پنهنجي رحم ڪري ته سچو گرو ملندو.

ਏਹੁ ਜੀਉ ਬਹੁਤੇ ਜਨਮ ਭਰੰਮਿਆ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥
ehu jeeo bahute janam bharamiaa taa satigur sabad sunaaeaa |

هي روح بيشمار اوتارن مان ڀڄندو رهيو، جيستائين سچو گرو ان کي لفظ جي ڪلام ۾ هدايت ڪئي.

ਸਤਿਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਸਭਿ ਸੁਣਿਅਹੁ ਲੋਕ ਸਬਾਇਆ ॥
satigur jevadd daataa ko nahee sabh suniahu lok sabaaeaa |

سچو گرو جيترو وڏو عطا ڪندڙ ڪونهي. هي ٻڌو، سڀ ماڻهو.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥
satigur miliaai sach paaeaa jinaee vichahu aap gavaaeaa |

سچي گرو سان ملڻ سان، سچو رب ملي ٿو. هُو پنهنجي اندر مان خود غرور کي ڪڍي ٿو،

ਜਿਨਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੪॥
jin sacho sach bujhaaeaa |4|

۽ اسان کي سچائي جي سچائي ۾ هدايت ڪري ٿو. ||4||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਘੜੀਆ ਸਭੇ ਗੋਪੀਆ ਪਹਰ ਕੰਨੑ ਗੋਪਾਲ ॥
gharreea sabhe gopeea pahar kana gopaal |

سڀ ڪلا کير جون ڌيئرون آهن، ۽ ڏينهن جا ڪلاڪ ڪرشنا آهن.

ਗਹਣੇ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਅਵਤਾਰ ॥
gahane paun paanee baisantar chand sooraj avataar |

واءُ، پاڻي ۽ باهه زيور آهن. سج ۽ چنڊ اوتار آهن.

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ਵਰਤਣਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥
sagalee dharatee maal dhan varatan sarab janjaal |

زمين، جائداد، مال ۽ مال سڀ جا سڀ جڪڙيل آهن.

ਨਾਨਕ ਮੁਸੈ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਖਾਇ ਗਇਆ ਜਮਕਾਲੁ ॥੧॥
naanak musai giaan vihoonee khaae geaa jamakaal |1|

اي نانڪ، خدائي علم کان سواءِ، انسان کي لُٽيو وڃي ٿو ۽ موت جي رسول کي کائي وڃي ٿو. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਵਾਇਨਿ ਚੇਲੇ ਨਚਨਿ ਗੁਰ ॥
vaaein chele nachan gur |

شاگرد موسيقي وڄائين ٿا، ۽ گرو ناچ ڪن ٿا.

ਪੈਰ ਹਲਾਇਨਿ ਫੇਰਨਿੑ ਸਿਰ ॥
pair halaaein ferani sir |

اھي پنھنجا پير ھلندا آھن ۽ پنھنجو مٿو ڦرندا آھن.

ਉਡਿ ਉਡਿ ਰਾਵਾ ਝਾਟੈ ਪਾਇ ॥
audd udd raavaa jhaattai paae |

مٽي اُڏامي ٿي ۽ سندن وارن تي پوي ٿي.

ਵੇਖੈ ਲੋਕੁ ਹਸੈ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥
vekhai lok hasai ghar jaae |

انھن کي ڏسي ماڻھو کلندا آھن، ۽ پوءِ گھر ويندا آھن.

ਰੋਟੀਆ ਕਾਰਣਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ॥
rotteea kaaran pooreh taal |

مانيءَ خاطر ڊرم وڄائيندا هئا.

ਆਪੁ ਪਛਾੜਹਿ ਧਰਤੀ ਨਾਲਿ ॥
aap pachhaarreh dharatee naal |

پاڻ کي زمين تي اڇلائي ڇڏيندا آهن.

ਗਾਵਨਿ ਗੋਪੀਆ ਗਾਵਨਿ ਕਾਨੑ ॥
gaavan gopeea gaavan kaana |

اهي کير جي نوڪرن جا ڳائيندا آهن، اهي ڪرشنن جا گيت ڳائيندا آهن.

ਗਾਵਨਿ ਸੀਤਾ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ॥
gaavan seetaa raaje raam |

سيتا، رام ۽ بادشاهن جا گيت ڳائين ٿا.

ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ॥
nirbhau nirankaar sach naam |

رب بي خوف ۽ بي شڪل آهي. هن جو نالو سچو آهي.

ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਗਲ ਜਹਾਨੁ ॥
jaa kaa keea sagal jahaan |

سڄي ڪائنات سندس تخليق آهي.

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਕਰਮਿ ਚੜਾਉ ॥
sevak seveh karam charraau |

اهي ٻانهن، جن جي تقدير جاڳيل آهي، سي رب جي خدمت ڪن ٿا.

ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ ਜਿਨੑਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥
bhinee rain jinaa man chaau |

سندن زندگيءَ جي رات شبنم سان ٿڌي آهي. انهن جا ذهن رب جي محبت سان ڀريل آهن.

ਸਿਖੀ ਸਿਖਿਆ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥
sikhee sikhiaa gur veechaar |

گروءَ تي غور ڪندي، مون کي اهي سيکاريا ويا آهن؛

ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਲਘਾਏ ਪਾਰਿ ॥
nadaree karam laghaae paar |

پنهنجي فضل سان، هو پنهنجي ٻانهن کي پار ڪري ٿو.

ਕੋਲੂ ਚਰਖਾ ਚਕੀ ਚਕੁ ॥
koloo charakhaa chakee chak |

تيل جو دٻو، چرخڻ وارو ڦيٿو، پيسڻ وارو پٿر، ڪنوار جو ڦيٿو،

ਥਲ ਵਾਰੋਲੇ ਬਹੁਤੁ ਅਨੰਤੁ ॥
thal vaarole bahut anant |

ريگستان ۾ بيشمار، بيشمار طوفان،

ਲਾਟੂ ਮਾਧਾਣੀਆ ਅਨਗਾਹ ॥
laattoo maadhaaneea anagaah |

گھمڻ وارا مٿيون، ٿڌڻ واريون لٺون، ٺھرائيندڙ،

ਪੰਖੀ ਭਉਦੀਆ ਲੈਨਿ ਨ ਸਾਹ ॥
pankhee bhaudeea lain na saah |

پکين جي بي آراميءَ سان ٽمٽار،

ਸੂਐ ਚਾੜਿ ਭਵਾਈਅਹਿ ਜੰਤ ॥
sooaai chaarr bhavaaeeeh jant |

۽ مرد گول ۽ گول گول گول اسپنڊلن تي هلندا رهيا

ਨਾਨਕ ਭਉਦਿਆ ਗਣਤ ਨ ਅੰਤ ॥
naanak bhaudiaa ganat na ant |

اي نانڪ، ٽمبل بيشمار ۽ بيشمار آهن.

ਬੰਧਨ ਬੰਧਿ ਭਵਾਏ ਸੋਇ ॥
bandhan bandh bhavaae soe |

رب اسان کي غلاميءَ ۾ جڪڙي ٿو- ائين ئي اسين چوڌاري ڦرون ٿا.

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਨਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
peaai kirat nachai sabh koe |

انهن جي عملن مطابق، ائين ئي سڀ ماڻهو نچندا آهن.

ਨਚਿ ਨਚਿ ਹਸਹਿ ਚਲਹਿ ਸੇ ਰੋਇ ॥
nach nach haseh chaleh se roe |

جيڪي نچندا، نچندا ۽ کلندا، سي سندن آخري وڇوڙي تي روئندا.

ਉਡਿ ਨ ਜਾਹੀ ਸਿਧ ਨ ਹੋਹਿ ॥
audd na jaahee sidh na hohi |

اهي نه آسمان ڏانهن اڏامندا آهن ۽ نه ئي اهي سِڌ بڻجي ويندا آهن.

ਨਚਣੁ ਕੁਦਣੁ ਮਨ ਕਾ ਚਾਉ ॥
nachan kudan man kaa chaau |

اهي نچندا آهن ۽ پنهنجي ذهن جي زور تي چوڌاري ٽپو ڏيندا آهن.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਭਉ ਤਿਨੑਾ ਮਨਿ ਭਾਉ ॥੨॥
naanak jina man bhau tinaa man bhaau |2|

اي نانڪ، جن جا ذهن خدا جي خوف سان ڀريل آهن، انهن جي ذهن ۾ به خدا جي محبت آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾਇ ਲਇਐ ਨਰਕਿ ਨ ਜਾਈਐ ॥
naau teraa nirankaar hai naae leaai narak na jaaeeai |

تنهنجو نالو بي خوف رب آهي. تنهنجو نالو ٻُڌڻ سان ڪنهن کي جهنم ۾ وڃڻ جي ضرورت ناهي.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਦੇ ਖਾਜੈ ਆਖਿ ਗਵਾਈਐ ॥
jeeo pindd sabh tis daa de khaajai aakh gavaaeeai |

روح ۽ جسم سڀ سندس آهن. اسان کي روزي ڏيڻ لاءِ هن کان پڇڻ هڪ ضايع آهي.

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ ਕਰਿ ਪੁੰਨਹੁ ਨੀਚੁ ਸਦਾਈਐ ॥
je lorreh changaa aapanaa kar punahu neech sadaaeeai |

جيڪڏھن توھان چڱائي جي خواھش آھيو ته پوءِ چڱا ڪم ڪريو ۽ عاجزي ڪريو.

ਜੇ ਜਰਵਾਣਾ ਪਰਹਰੈ ਜਰੁ ਵੇਸ ਕਰੇਦੀ ਆਈਐ ॥
je jaravaanaa paraharai jar ves karedee aaeeai |

پوڙھائپ جون نشانيون مٽائيندي به پوڙھائپ موت جي آڙ ۾ ايندي.

ਕੋ ਰਹੈ ਨ ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥੫॥
ko rahai na bhareeai paaeeai |5|

جڏهن ساهه جي ڳڻپ پوري ٿئي ته هتي ڪو به نه رهي. ||5||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਮੁਸਲਮਾਨਾ ਸਿਫਤਿ ਸਰੀਅਤਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥
musalamaanaa sifat sareeat parr parr kareh beechaar |

مسلمانن اسلامي قانون جي ساراهه ڪئي؛ اهي پڙهن ٿا ۽ ان تي غور ڪن ٿا.

ਬੰਦੇ ਸੇ ਜਿ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਬੰਦੀ ਵੇਖਣ ਕਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥
bande se ji paveh vich bandee vekhan kau deedaar |

رب جا بندا اُهي آهن، جيڪي رب جي نظر کي ڏسڻ لاءِ پاڻ کي پابند ڪن ٿا.

ਹਿੰਦੂ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਨਿ ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਪਾਰੁ ॥
hindoo saalaahee saalaahan darasan roop apaar |

هندو ساراهه جي لائق رب جي ساراهه ڪندا آهن. سندس درشن جو برڪت وارو نظارو، سندس روپ بي مثال آهي.

ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਹਿ ਅਰਚਾ ਪੂਜਾ ਅਗਰ ਵਾਸੁ ਬਹਕਾਰੁ ॥
teerath naaveh arachaa poojaa agar vaas bahakaar |

اهي زيارتن جي مقدس مزارن تي غسل ڪن ٿا، گلن جو نذرانو پيش ڪن ٿا، ۽ بتن جي اڳيان بخور جلائي رهيا آهن.

ਜੋਗੀ ਸੁੰਨਿ ਧਿਆਵਨਿੑ ਜੇਤੇ ਅਲਖ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥
jogee sun dhiaavani jete alakh naam karataar |

اتي يوگيس مطلق رب تي غور ڪن ٿا؛ اهي خالق کي اڻ ڏٺل رب سڏين ٿا.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430