اهڙيءَ طرح گرو مُک پنهنجي خودغرضيءَ کي ختم ڪري، سڄي دنيا تي راڄ ڪرڻ لاءِ اچن ٿا.
اي نانڪ، گرومک سمجهي ٿو، جڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر ڏيکاري ٿو. ||1||
ٽيون مهل:
برڪت وارو ۽ منظور آهي دنيا ۾ اچڻ، انهن گرومخن جو، جيڪي رب جي نالي تي غور ڪن ٿا.
اي نانڪ، اھي پنھنجي خاندان کي بچائيندا آھن، ۽ اھي رب جي درٻار ۾ عزت وارا آھن. ||2||
پورو:
گرو پنهنجي سکن، گرومخن کي، رب سان گڏ ڪري ٿو.
گرو انهن مان ڪجهه کي پاڻ وٽ رکي ٿو، ۽ ٻين کي پنهنجي خدمت ۾ مشغول ڪري ٿو.
جيڪي پنهنجي محبوب کي پنهنجي شعوري ذهن ۾ پاليندا آهن، گرو انهن کي پنهنجي محبت سان نوازيندو آهي.
گرو پنهنجن سڀني گروسخن سان هڪجهڙائي سان پيار ڪندو آهي، جهڙوڪ دوستن، ٻارن ۽ ڀائرن وانگر.
تنهن ڪري، گرو، سچو گرو، هرڪو جو نالو رکو! گرو، گرو جو نالو جپڻ سان، تون وري جوان ٿي ويندين. ||14||
سالڪ، ٽيون مهل:
اي نانڪ، انڌا، جاهل بيوقوف، رب جو نالو ياد نٿا ڪن. اهي پاڻ کي ٻين سرگرمين ۾ شامل ڪن ٿا.
اهي موت جي رسول جي دروازي تي جڪڙيل ۽ بند ٿيل آهن. انهن کي سزا ڏني وڃي ٿي، ۽ آخر ۾، اهي مٽيء ۾ سڙي ويندا آهن. ||1||
ٽيون مهل:
اي نانڪ، اهي عاجز سچا ۽ منظور ٿيل آهن، جيڪي پنهنجي سچي گرو جي خدمت ڪن ٿا.
اهي رب جي نالي ۾ مشغول رهن ٿا ۽ سندن اچڻ وڃڻ بند ٿي وڃي ٿو. ||2||
پورو:
مايا جي مال ۽ ملڪيت کي گڏ ڪرڻ، آخر ۾ صرف درد آڻيندو آهي.
گهر، محلات ۽ سينگاريل محلات ڪنهن سان نه ويندا.
هو مختلف رنگن جا گهوڙا پالي سگهي ٿو، پر اُهي کيس ڪنهن به ڪم جا نه هوندا.
اي انسان، پنهنجي شعور کي رب جي نالي سان ڳنڍ، ۽ آخر ۾، اهو توهان جو ساٿي ۽ مددگار ٿيندو.
ٻانهو نانڪ، رب جي نالي تي غور ڪندو آهي؛ گرومخ امن سان برڪت وارو آهي. ||15||
سالڪ، ٽيون مهل:
چڱن ڪمن جي ڪرم کان سواءِ، نالو نٿو ملي. اهو صرف مڪمل سٺي ڪرما سان حاصل ڪري سگهجي ٿو.
اي نانڪ، جيڪڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر ڏئي ٿو، ته پوء گرو جي هدايت هيٺ، هڪ پنهنجي اتحاد ۾ متحد آهي. ||1||
پهرين مهل:
ڪي دفن ڪيا ويا، ۽ ڪي دفن ڪيا ويا. ڪجهه ڪتن کي کائي ويندا آهن.
ڪي پاڻي ۾ اڇلايا ويندا آهن، جڏهن ته ٻيا کوهن ۾ اڇلايا ويندا آهن.
اي نانڪ، اها خبر ناهي، اهي ڪيڏانهن وڃن ٿا ۽ ڪهڙي ۾ ملن ٿا. ||2||
پورو:
رب جي نالي سان مشابهت رکندڙن جو کاڌو، پوشاڪ ۽ سڀ دنياوي مال مقدس آهن.
سڀ گھر، مندر، محلات ۽ رستا پاڪ آھن، جتي گرومھ، بي غرض ٻانھي، سک ۽ دنيا جا ڇڏيندڙ، وڃي آرام ڪن ٿا.
سڀ گهوڙا، زيتون ۽ گهوڙي جا ڪپڙا مقدس آهن، جن تي گرومخ، سک، مقدس ۽ سنت، سوار ۽ سواري ڪن ٿا.
سڀ رسمون ۽ عمل ۽ عمل مقدس آهن، انهن لاءِ جيڪي رب جو نالو، هار، هار، رب جو سچو نالو چوندا آهن.
اُهي گرومُخ، اُهي سک، جن وٽ پاڪيزگيءَ جو خزانو آهي، سي پنهنجي گروءَ وٽ وڃن ٿا. ||16||
سالڪ، ٽيون مهل:
اي نانڪ، نالي کي ڇڏي، هن دنيا ۽ آخرت ۾ سڀ ڪجهه وڃائي ڇڏيو.
منتر، گہرا مراقبو ۽ سخت خود نظم و ضبط وارا عمل سڀ ضايع ٿي ويا آهن؛ هن کي دوکي جي محبت سان ٺڳيو آهي.
هو موت جي رسول جي دروازي تي جڪڙيل ۽ بند ٿيل آهي. هن کي ماريو ويندو آهي، ۽ خوفناڪ سزا ملندي آهي. ||1||