نانڪ فرمائي ٿو، ”اُهي ذليل مخلوق اعليٰ آهن، جيڪي تنهنجي من کي وڻندڙ آهن، اي منهنجا مالڪ! ||16||1||8||
مارو، پنجين مھل:
خدا ئي تمام سڪون ۽ خوشين جو مالڪ آهي.
مون تي رحم ڪر، ته مان تنهنجي نالي جي يادگيري ڪريان.
رب عظيم عطا ڪندڙ آهي؛ سڀ جاندار ۽ مخلوق فقير آهن. هن جا عاجز بندا هن کان دعا گهرندا آهن. ||1||
مان عاجز جي پيرن جي مٽي لاءِ دعا گهران ٿو ته مون کي اعليٰ مرتبو عطا ٿئي،
۽ بيشمار زندگين جي گندگي کي ختم ڪري سگهجي ٿو.
خدا جي نالي جي دوا سان دائمي بيماريون دور ٿين ٿيون. مان عرض ٿو ڪريان ته مون کي بي پناهه رب سان ملي. ||2||
مان پنهنجي ڪنن سان پنهنجي پالڻهار جي خالص حمد ٻڌندو آهيان.
هڪ رب جي مدد سان، مون فساد، جنس ۽ خواهش کي ڇڏي ڏنو آهي.
مان تنهنجي ٻانهن جي پيرن تي عاجزي سان سجدو ڪريان ٿو. چڱن ڪمن ۾ مون کي ڪو شڪ نه آهي. ||3||
اي منهنجا مالڪ، منهنجي زبان سان آئون توهان جي شان جي ساراهه ڳايان ٿو.
مون جيڪي گناهه ڪيا آهن سي ميٽي ويا آهن.
مراقبو ڪرڻ سان، پنهنجي پالڻهار جي ياد ۾، منهنجو ذهن زندهه رهندو آهي. مان پنجن ظالم شيطانن کان نجات حاصل ڪري چڪو آهيان. ||4||
تنهنجي ڪمل جي پيرن تي غور ڪندي، مان تنهنجي ٻيڙيءَ ۾ سوار ٿي آيو آهيان.
سنتن جي سوسائٽيءَ ۾ شامل ٿي، مان دنيا جي بحر مان پار ٿي ويس.
منهنجي گلن جي نذر ۽ پوڄا اهو محسوس ڪرڻ آهي ته رب سڀني ۾ هڪجهڙائي آهي. مان وري ننگا جنم نه ڪندس. ||5||
تون مون کي پنهنجي ٻانهن جو ٻانهو ڪر، اي جهان جا پالڻهار.
تون فضل جو خزانو آهين، رحمدلن تي رحم ڪندڙ آهين.
پنهنجي ساٿي ۽ مددگار سان ملو، ڪامل ماورا رب خدا؛ تون وري ڪڏهن به هن کان جدا نه ٿيندين. ||6||
مان پنهنجي دماغ ۽ جسم کي وقف ڪريان ٿو، ۽ انهن کي رب جي اڳيان پيش ڪرڻ ۾ رکان ٿو.
بيشمار زندگيءَ جي ننڊ ۾، جاڳايا اٿم.
هو، جنهن سان منهنجو واسطو آهي، اهو منهنجو پاليندڙ ۽ پاليندڙ آهي. مون پنهنجي خود غرضيءَ کي قتل ڪري ڇڏيو آهي. ||7||
باطن جو ڄاڻو، دلين کي ڳوليندڙ، پاڻي ۽ زمين ۾ پکڙيل آهي.
ناقابل فراموش رب ۽ مالڪ هر هڪ دل ۾ پکڙيل آهي.
ڪامل گرو شڪ جي ديوار کي ڊاهي ڇڏيو آهي، ۽ هاڻي مان هڪ رب کي هر طرف پکڙيل ڏسان ٿو. ||8||
جتي به ڏسان ٿو، اتي مون کي خدا، امن جو سمنڊ نظر اچي ٿو.
رب جو خزانو ڪڏهن به ختم نه ٿيندو آهي. هو جواهرن جو خزانو آهي.
هن کي پڪڙي نٿو سگهجي. هو ناقابل رسائي آهي، ۽ هن جي حدن کي ڳولي نه ٿو سگهجي. هو تڏهن محسوس ٿيندو آهي جڏهن رب پنهنجو فضل ڪندو آهي. ||9||
منهنجي دل ٿڌي آهي، ۽ منهنجو دماغ ۽ جسم پرسڪون ۽ آرام سان آهي.
ڄمڻ ۽ مرڻ جي تمنا ختم ٿي ويندي آهي.
منهنجي هٿ کي پڪڙي، هن مون کي مٿي ۽ ٻاهر ڪڍيو آهي. هن مون کي پنهنجي فضل جي شاندار نظر سان نوازيو آهي. ||10||
اڪيلي ۽ اڪيلي پالڻهار هر جاءِ تي پکڙجي رهيو آهي.
هن کان سواءِ ٻيو ڪوبه ڪونهي.
خدا شروعات، وچ ۽ پڇاڙيءَ ۾ داخل ٿئي ٿو. هن منهنجي خواهشن ۽ شڪ کي مات ڪري ڇڏيو آهي. ||11||
گرو هڪ عظيم رب آهي، گرو ڪائنات جو رب آهي.
گرو خالق آهي، گرو هميشه لاء بخشيندڙ آهي.
غور ڪري، گروءَ جا گيت ڳائي، مون کي ميوا ۽ انعام مليا آهن. سنتن جي صحبت ۾، مون کي روحاني حڪمت جي چراغ سان نوازيو ويو آهي. ||12||
جيڪو ڪجهه مون کي نظر اچي ٿو، سو منهنجو پالڻهار ۽ مالڪ خدا آهي.
جيڪو ڪجھ ٻڌان ٿو سو خدا جي ڪلام جو ڪلام آھي.
جيڪو ڪجھ مان ڪريان ٿو، تون مون کي ڪر؛ تون پناهه گاهه آهين، اوليائن جو سهارو ۽ سهارو، تنهنجو اولاد. ||13||
فقير عرض ڪري ٿو، ۽ تنهنجي عبادت ڪري ٿو.
تون گنهگارن کي پاڪ ڪرڻ وارو آهين، اي ڪامل پاڪ پالڻهار خدا.
مهرباني ڪري مون کي هي هڪ تحفو عطا ڪر، اي تمام نعمتن ۽ فضيلت جو خزانو؛ مان ٻيو ڪجهه نه پڇان. ||14||