گرو جي ڪلام تي غور ڪريو، ۽ پنهنجي انا کان نجات حاصل ڪريو.
سچو يوگا توهان جي ذهن ۾ رهڻو پوندو. ||8||
هن توهان کي جسم ۽ روح سان نوازيو آهي، پر توهان هن جو خيال به نه ڪيو.
اي بيوقوف! قبرن ۽ قبرستانن جي زيارت ڪرڻ يوگا نه آهي. ||9||
نانڪ ڪلام جي شاندار، شاندار باني ڳائي ٿو.
ان کي سمجھو، ۽ ان کي ساراهيو. ||10||5||
بسنت، پهرين مهل:
دوئي ۽ بڇڙائيءَ ۾، انسان انڌو ڪم ڪري ٿو.
پاڻ سڳورا، اونداهيءَ ۾ گم. ||1||
انڌو ماڻهو انڌي صلاح تي عمل ڪندو آهي.
جيستائين ڪو گروءَ جي واٽ نه وٺندو، تيستائين سندس شڪ دور نه ٿيندو. ||1||روڪ||
منٺو انڌو آهي. هن کي گرو جي تعليم پسند نه آهي.
هو هڪ جانور بڻجي ويو آهي. هو پنهنجي غرور کان ڇوٽڪارو حاصل نٿو ڪري سگهي. ||2||
خدا مخلوقات جا 8.4 ملين جنس پيدا ڪيا.
منھنجو پالڻھار ۽ مالڪ، پنھنجي مرضيءَ سان، انھن کي پيدا ڪري ٿو ۽ ناس ڪري ٿو. ||3||
سڀيئي گمراه ۽ پريشان آهن، بغير لفظ جي ڪلام ۽ سٺي اخلاق جي.
هن ۾ صرف هن کي هدايت ڪئي وئي آهي، جيڪو گرو، خالق طرفان برڪت وارو آهي. ||4||
گرو جا ٻانها اسان جي رب ۽ مالڪ کي راضي آهن.
رب انهن کي معاف ڪري ٿو، ۽ اهي هاڻي موت جي رسول کان نه ڊڄندا آهن. ||5||
جيڪي هڪ رب کي دل سان پيار ڪن ٿا
- هو انهن جي شڪ کي دور ڪري ٿو ۽ انهن کي پاڻ سان گڏ ڪري ٿو. ||6||
خدا آزاد، لامحدود ۽ لامحدود آهي.
خالق رب سچائيءَ سان راضي آهي. ||7||
اي نانڪ، گرو غلط روح کي هدايت ڪري ٿو.
هو سچ کي پنهنجي اندر ۾ وجهي ٿو، ۽ هن کي هڪ رب ڏيکاري ٿو. ||8||6||
بسنت، پهرين مهل:
هو پاڻ ئي ڀونڊو، ميوو ۽ انگور آهي.
هو پاڻ اسان کي سنگت - جماعت، ۽ گرو، اسان جي بهترين دوست سان گڏ ڪري ٿو. ||1||
اي ڀنڀور ماکيءَ، اُن خوشبوءِ ۾ چوس،
جنهن سبب وڻن ۾ گل ٿين ٿا، ۽ ڪاٺيون سرسبز پنن کي اُڀرن ٿيون. ||1||روڪ||
هو پاڻ لڪشمي آهي، ۽ هو پاڻ هن جو مڙس آهي.
هن دنيا کي پنهنجي ڪلام جي ذريعي قائم ڪيو، ۽ هو پاڻ ان کي سنواريندو آهي. ||2||
هو پاڻ ئي گابي، ڳئون ۽ کير آهي.
هو پاڻ ئي جسم جي مالڪ جو سهارو آهي. ||3||
هو پاڻ ئي عمل ڪندڙ آهي، ۽ هو پاڻ ئي عمل ڪندڙ آهي.
گرومخ جي حيثيت ۾، هو پاڻ کي سوچي ٿو. ||4||
تون تخليق ڪر، ۽ ان کي ڏس، اي خالق رب.
تون بي شمار مخلوقن ۽ مخلوقن کي پنهنجو سهارو ڏي. ||5||
تون ته فضيلت جو عميق، بي مثال سمنڊ آهين.
تون اڻڄاڻ، بي عيب، سڀ کان شاندار جواهر آهين. ||6||
تون پاڻ خالق آهين، تخليق ڪرڻ جي طاقت سان.
تون آزاد حڪمران آهين، جنهن جا ماڻهو امن ۾ آهن. ||7||
نانڪ رب جي نالي جي ذيلي ذائقي سان مطمئن آهي.
محبوب رب کان سواءِ زندگي بي معنيٰ آهي. ||8||7||
بسنت هندول، پهرين مهل، ٻيو بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
نو خطا، ست براعظم، چوڏهين دنيا، ٽي خوبيون ۽ چار زمانا - تو انهن سڀني کي تخليق جي چئن ذريعن ذريعي قائم ڪيو، ۽ توهان انهن کي پنهنجي گهرن ۾ ويهاريو.
هن چار چراغ، هڪ هڪ ڪري، چئن عمرن جي هٿن ۾ رکيا. ||1||
اي مهربان رب، ڀوتن جو ناس ڪندڙ، لکشمي جو رب، اهڙي آهي تنهنجي طاقت - تنهنجي طاقت. ||1||روڪ||
تنهنجي فوج هر دل جي گهر ۾ باهه آهي. ۽ Dharma - سڌريل جيئرو حڪمران سردار آهي.
زمين توهان جي وڏي کائڻ واري برتن آهي. توهان جي مخلوق کي صرف هڪ ڀيرو پنهنجو حصو ملي ٿو. تقدير توهان جي دروازي جي سنڀاليندڙ آهي. ||2||
پر انسان غير مطمئن ٿي وڃي ٿو، ۽ وڌيڪ طلب ڪري ٿو. هن جو چست ذهن هن کي خوار ڪري ٿو.