ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 882
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
raamakalee mahalaa 4 |رامڪلي، چوٿين مهل:
ਸਤਗੁਰ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਣ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥
satagur deaa karahu har melahu mere preetam praan har raaeaa |اي سچو گرو، مهرباني ڪري مهرباني ڪري، ۽ مون کي رب سان گڏ ڪريو. منهنجو رب العالمين منهنجي زندگي جي سانس جو محبوب آهي.
ਹਮ ਚੇਰੀ ਹੋਇ ਲਗਹ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧॥
ham cheree hoe lagah gur charanee jin har prabh maarag panth dikhaaeaa |1|مان هڪ غلام آهيان؛ مان گرو جي پيرن تي ڪريان ٿو. هن مون کي رستو ڏيکاريو آهي، منهنجي پالڻهار خدا جو رستو. ||1||
ਰਾਮ ਮੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
raam mai har har naam man bhaaeaa |منهنجي رب، هار، هار جو نالو منهنجي دل کي وڻندڙ آهي.
ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਬੇਲੀ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਸਖਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
mai har bin avar na koee belee meraa pitaa maataa har sakhaaeaa |1| rahaau |رب کان سواءِ منهنجو ڪوبه دوست ناهي. رب منهنجو پيءُ آهي، منهنجي ماءُ، منهنجو ساٿي. ||1||روڪ||
ਮੇਰੇ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਨ ਰਹਹਿ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਮਰਹਿ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ॥
mere ik khin praan na raheh bin preetam bin dekhe mareh meree maaeaa |منهنجي زندگيءَ جو ساهه هڪ پل لاءِ به زنده نه رهندو، منهنجي محبوب کان سواءِ. جيستائين مان کيس نه ڏسندس، تيستائين مري ويندس، اي منهنجي ماءُ!
ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਗੁਰ ਸਰਣੀ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥
dhan dhan vaddabhaag gur saranee aae har gur mil darasan paaeaa |2|برڪت وارو، برڪت وارو منهنجو وڏو، اعليٰ تقدير آهي، جو مان گرو جي درگاهه ۾ آيو آهيان. گروءَ سان ملاقات ڪري، مون کي رب جي درشن جو برڪت وارو نظارو مليو آهي. ||2||
ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸੂਝੈ ਬੂਝੈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਉ ਜਪਾਇਆ ॥
mai avar na koee soojhai boojhai man har jap jpau japaaeaa |مان پنهنجي دماغ ۾ ڪنهن ٻئي کي نه ڄاڻان ٿو يا سمجهان ٿو. مان غور ۽ فڪر ڪريان ٿو رب جو گيت.
ਨਾਮਹੀਣ ਫਿਰਹਿ ਸੇ ਨਕਟੇ ਤਿਨ ਘਸਿ ਘਸਿ ਨਕ ਵਢਾਇਆ ॥੩॥
naamaheen fireh se nakatte tin ghas ghas nak vadtaaeaa |3|جن وٽ نام نه آهي، سي لڄ ۾ لڄن ٿا. انهن جا نڪ ڪٽيا ويندا آهن، ٿوري دير سان. ||3||
ਮੋ ਕਉ ਜਗਜੀਵਨ ਜੀਵਾਲਿ ਲੈ ਸੁਆਮੀ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇਆ ॥
mo kau jagajeevan jeevaal lai suaamee rid antar naam vasaaeaa |اي دنيا جي زندگي، مون کي تازو ڪر! اي منھنجا پالڻھار ۽ مالڪ، پنھنجو نالو منھنجي دل ۾ گھرائي.
ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਹੈ ਪੂਰਾ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੫॥
naanak guroo guroo hai pooraa mil satigur naam dhiaaeaa |4|5|اي نانڪ، مڪمل آهي گرو، گرو. سچي گروءَ سان ملي، مان نالي تي غور ڪندو آهيان. ||4||5||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
raamakalee mahalaa 4 |رامڪلي، چوٿين مهل:
ਸਤਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਵਡਾ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
satagur daataa vaddaa vadd purakh hai jit miliaai har ur dhaare |سچو گرو، عظيم عطا ڪندڙ، عظيم، عظيم ذات آهي. ان سان ملڻ سان، رب دل ۾ سمايل آهي.
ਜੀਅ ਦਾਨੁ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੀਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥
jeea daan gur poorai deea har amrit naam samaare |1|ڪامل گرو مون کي روح جي زندگي ڏني آهي؛ مان رب جي اسم اعظم جي ياد ۾ غور ڪندو آهيان. ||1||
ਰਾਮ ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕੰਠਿ ਧਾਰੇ ॥
raam gur har har naam kantth dhaare |اي رب، گرو منهنجي دل ۾ رب، هار، هار جو نالو لڳايو آهي.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਮਨਿ ਭਾਈ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਹਮਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramukh kathaa sunee man bhaaee dhan dhan vaddabhaag hamaare |1| rahaau |گرومخ جي حيثيت ۾، مون سندس واعظ ٻڌو آهي، جيڪو منهنجي ذهن کي خوش ڪري ٿو؛ برڪت وارو، برڪت وارو آهي منهنجي عظيم تقدير. ||1||روڪ||
ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸ ਧਿਆਵਹਿ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੇ ॥
kott kott tetees dhiaaveh taa kaa ant na paaveh paare |لکين، ٽي سئو ٽيهه ڪروڙ ديوتا هن تي غور ڪن ٿا، پر اهي هن جي پڇاڙي يا حد کي ڳولي نٿا سگهن.
ਹਿਰਦੈ ਕਾਮ ਕਾਮਨੀ ਮਾਗਹਿ ਰਿਧਿ ਮਾਗਹਿ ਹਾਥੁ ਪਸਾਰੇ ॥੨॥
hiradai kaam kaamanee maageh ridh maageh haath pasaare |2|انهن جي دلين ۾ جنسي خواهش سان، اهي خوبصورت عورتن لاء دعا گهري رهيا آهن. پنھنجا ھٿ ڊگھائي، اھي دولت جي طلب ڪن ٿا. ||2||
ਹਰਿ ਜਸੁ ਜਪਿ ਜਪੁ ਵਡਾ ਵਡੇਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਖਉ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥
har jas jap jap vaddaa vadderaa guramukh rkhau ur dhaare |جيڪو رب جي ساراهه ڳائيندو آهي اهو ئي عظيم آهي. گرو مُخ رب کي پنهنجي دل سان جڪڙي رکي ٿو.
ਜੇ ਵਡਭਾਗ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥੩॥
je vaddabhaag hoveh taa japeeai har bhaujal paar utaare |3|جيڪڏهن ڪنهن کي اعليٰ تقدير سان برڪت ملي ٿي، ته هو رب جو ذڪر ڪري ٿو، جيڪو کيس خوفناڪ عالمي سمنڊ پار ڪري ٿو. ||3||
ਹਰਿ ਜਨ ਨਿਕਟਿ ਨਿਕਟਿ ਹਰਿ ਜਨ ਹੈ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਕੰਠਿ ਜਨ ਧਾਰੇ ॥
har jan nikatt nikatt har jan hai har raakhai kantth jan dhaare |رب پنهنجي عاجز ٻانهي جي ويجهو آهي، ۽ سندس عاجز ٻانهو رب جي ويجهو آهي؛ هو پنهنجي عاجز ٻانهي کي پنهنجي دل سان پڪڙي رکندو آهي.
ਨਾਨਕ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਹੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੇ ॥੪॥੬॥੧੮॥
naanak pitaa maataa hai har prabh ham baarik har pratipaare |4|6|18|اي نانڪ، رب خدا اسان جو پيء ۽ ماء آهي. مان سندس ٻار آهيان؛ رب مون کي پيار ڪري ٿو. ||4||6||18||
ਰਾਗੁ ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥
raag raamakalee mahalaa 5 ghar 1 |راگ رامڪلي، پنجين مهل، پهريون بيت:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ਕਿਰਪਾ ਕਰਹੁ ਦੀਨ ਕੇ ਦਾਤੇ ਮੇਰਾ ਗੁਣੁ ਅਵਗਣੁ ਨ ਬੀਚਾਰਹੁ ਕੋਈ ॥
kirapaa karahu deen ke daate meraa gun avagan na beechaarahu koee |مون تي رحم ڪر، اي سخي عطا ڪندڙ، حليم جي پالڻھار؛ مهرباني ڪري منهنجي خوبين ۽ خامين تي غور نه ڪريو.
ਮਾਟੀ ਕਾ ਕਿਆ ਧੋਪੈ ਸੁਆਮੀ ਮਾਣਸ ਕੀ ਗਤਿ ਏਹੀ ॥੧॥
maattee kaa kiaa dhopai suaamee maanas kee gat ehee |1|مٽي ڪيئن ڌوئي سگهجي ٿي؟ اي منھنجا پالڻھار، ماڻھن جي حالت اھڙي آھي. ||1||
ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
mere man satigur sev sukh hoee |اي منھنجا دماغ، سچي گرو جي خدمت، ۽ امن ۾ رھ.
ਜੋ ਇਛਹੁ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jo ichhahu soee fal paavahu fir dookh na viaapai koee |1| rahaau |جيڪو توهان چاهيو ٿا، توهان کي اهو انعام ملندو، ۽ توهان کي وڌيڪ تڪليف نه ٿيندي. ||1||روڪ||
ਕਾਚੇ ਭਾਡੇ ਸਾਜਿ ਨਿਵਾਜੇ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਈ ॥
kaache bhaadde saaj nivaaje antar jot samaaee |هو ٺاهي ٿو ۽ سينگاري ٿو مٽي جي برتن کي؛ هو پنهنجي روشني انهن جي اندر ڦهلائي ٿو.
ਜੈਸਾ ਲਿਖਤੁ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਹਮ ਤੈਸੀ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਈ ॥੨॥
jaisaa likhat likhiaa dhur karatai ham taisee kirat kamaaee |2|جيئن ته تقدير اڳ ۾ ئي خالق طرفان مقرر ڪيل آهي، تيئن اسان جا عمل به آهن. ||2||
ਮਨੁ ਤਨੁ ਥਾਪਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਅਪਨਾ ਏਹੋ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥
man tan thaap keea sabh apanaa eho aavan jaanaa |هن کي يقين آهي ته دماغ ۽ جسم سڀ سندس پنهنجا آهن. اهو ئي سندس اچڻ ۽ وڃڻ جو سبب آهي.
ਜਿਨਿ ਦੀਆ ਸੋ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਮੋਹਿ ਅੰਧੁ ਲਪਟਾਣਾ ॥੩॥
jin deea so chit na aavai mohi andh lapattaanaa |3|هو انهيءَ لاءِ نه ٿو سوچي جنهن هن کي اهي شيون ڏنيون آهن. هو انڌو آهي، جذباتي وابستگي ۾ جڪڙيل آهي. ||3||