ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 882

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

raamakalee mahalaa 4 |

രാംകലീ, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਸਤਗੁਰ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਣ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥

satagur deaa karahu har melahu mere preetam praan har raaeaa |

ഹേ യഥാർത്ഥ ഗുരുവേ, ദയ കാണിക്കൂ, എന്നെ ഭഗവാനുമായി ഒന്നിപ്പിക്കേണമേ. എൻ്റെ പരമാധികാരി എൻ്റെ ജീവശ്വാസത്തിൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്.

ਹਮ ਚੇਰੀ ਹੋਇ ਲਗਹ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧॥

ham cheree hoe lagah gur charanee jin har prabh maarag panth dikhaaeaa |1|

ഞാൻ ഒരു അടിമയാണ്; ഞാൻ ഗുരുവിൻ്റെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു. എൻ്റെ കർത്താവായ ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വഴിയും വഴിയും അവൻ എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു. ||1||

ਰਾਮ ਮੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

raam mai har har naam man bhaaeaa |

എൻ്റെ ഭഗവാൻ്റെ നാമം, ഹർ, ഹർ, എൻ്റെ മനസ്സിന് ഇമ്പമുള്ളതാണ്.

ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਬੇਲੀ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਸਖਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

mai har bin avar na koee belee meraa pitaa maataa har sakhaaeaa |1| rahaau |

കർത്താവല്ലാതെ എനിക്ക് ഒരു സുഹൃത്തും ഇല്ല; കർത്താവ് എൻ്റെ പിതാവാണ്, എൻ്റെ അമ്മയാണ്, എൻ്റെ കൂട്ടുകാരനാണ്. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਮੇਰੇ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਨ ਰਹਹਿ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਮਰਹਿ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ॥

mere ik khin praan na raheh bin preetam bin dekhe mareh meree maaeaa |

എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ കൂടാതെ എൻ്റെ ജീവശ്വാസം ഒരു നിമിഷം പോലും നിലനിൽക്കില്ല; അവനെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മരിക്കും, എൻ്റെ അമ്മേ!

ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਗੁਰ ਸਰਣੀ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥

dhan dhan vaddabhaag gur saranee aae har gur mil darasan paaeaa |2|

ഭാഗ്യവാൻ, ഭാഗ്യവാൻ, ഞാൻ ഗുരുവിൻ്റെ സങ്കേതത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്ന എൻ്റെ മഹത്തായ, ഉയർന്ന വിധി. ഗുരുവുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ഭഗവാൻ്റെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീത ദർശനം ലഭിച്ചു. ||2||

ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸੂਝੈ ਬੂਝੈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਉ ਜਪਾਇਆ ॥

mai avar na koee soojhai boojhai man har jap jpau japaaeaa |

എൻ്റെ മനസ്സിലുള്ള മറ്റൊന്നും ഞാൻ അറിയുന്നില്ല അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല; ഞാൻ ധ്യാനിക്കുകയും ഭഗവാൻ്റെ മന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਨਾਮਹੀਣ ਫਿਰਹਿ ਸੇ ਨਕਟੇ ਤਿਨ ਘਸਿ ਘਸਿ ਨਕ ਵਢਾਇਆ ॥੩॥

naamaheen fireh se nakatte tin ghas ghas nak vadtaaeaa |3|

നാമം ഇല്ലാത്തവർ ലജ്ജയിൽ അലയുന്നു; അവരുടെ മൂക്ക് ചെറുതായി മുറിച്ചിരിക്കുന്നു. ||3||

ਮੋ ਕਉ ਜਗਜੀਵਨ ਜੀਵਾਲਿ ਲੈ ਸੁਆਮੀ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇਆ ॥

mo kau jagajeevan jeevaal lai suaamee rid antar naam vasaaeaa |

ലോകജീവൻ, എന്നെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുക! എൻ്റെ നാഥാ, ഗുരുവേ, അങ്ങയുടെ നാമം എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കണമേ.

ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਹੈ ਪੂਰਾ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੫॥

naanak guroo guroo hai pooraa mil satigur naam dhiaaeaa |4|5|

ഓ നാനാക്ക്, പരിപൂർണ്ണനാണ് ഗുരു, ഗുരു. യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടി, ഞാൻ നാമത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||4||5||

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

raamakalee mahalaa 4 |

രാംകലീ, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਸਤਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਵਡਾ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

satagur daataa vaddaa vadd purakh hai jit miliaai har ur dhaare |

യഥാർത്ഥ ഗുരു, മഹത്തായ ദാതാവ്, മഹാനാണ്, ആദിമ സത്ത; അവനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, കർത്താവ് ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ਜੀਅ ਦਾਨੁ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੀਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥

jeea daan gur poorai deea har amrit naam samaare |1|

തികഞ്ഞ ഗുരു എനിക്ക് ആത്മാവിൻ്റെ ജീവൻ നൽകി; ഭഗവാൻ്റെ അംബ്രോസിയൽ നാമത്തെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||1||

ਰਾਮ ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕੰਠਿ ਧਾਰੇ ॥

raam gur har har naam kantth dhaare |

കർത്താവേ, ഗുരു ഭഗവാൻ്റെ നാമം, ഹർ, ഹർ, എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਮਨਿ ਭਾਈ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਹਮਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

guramukh kathaa sunee man bhaaee dhan dhan vaddabhaag hamaare |1| rahaau |

ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ, എൻ്റെ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രസംഗം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ഭാഗ്യവാൻ, അനുഗ്രഹീതമാണ് എൻ്റെ വലിയ വിധി. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸ ਧਿਆਵਹਿ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੇ ॥

kott kott tetees dhiaaveh taa kaa ant na paaveh paare |

ദശലക്ഷക്കണക്കിന്, മുന്നൂറ്റി മുപ്പത് ദശലക്ഷം ദൈവങ്ങൾ അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർക്ക് അവൻ്റെ അവസാനമോ പരിമിതിയോ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.

ਹਿਰਦੈ ਕਾਮ ਕਾਮਨੀ ਮਾਗਹਿ ਰਿਧਿ ਮਾਗਹਿ ਹਾਥੁ ਪਸਾਰੇ ॥੨॥

hiradai kaam kaamanee maageh ridh maageh haath pasaare |2|

ഹൃദയത്തിൽ ലൈംഗികാഭിലാഷങ്ങളോടെ അവർ സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളെ യാചിക്കുന്നു; അവർ കൈകൾ നീട്ടി സമ്പത്തിന് വേണ്ടി യാചിക്കുന്നു. ||2||

ਹਰਿ ਜਸੁ ਜਪਿ ਜਪੁ ਵਡਾ ਵਡੇਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਖਉ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥

har jas jap jap vaddaa vadderaa guramukh rkhau ur dhaare |

ഭഗവാൻ്റെ സ്തുതികൾ ജപിക്കുന്നവനാണ് മഹാന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻ; ഗുരുമുഖൻ ഭഗവാനെ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തു നിർത്തുന്നു.

ਜੇ ਵਡਭਾਗ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥੩॥

je vaddabhaag hoveh taa japeeai har bhaujal paar utaare |3|

ഒരുവൻ ഉന്നതമായ വിധിയാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാണെങ്കിൽ, ഭയങ്കരമായ ലോകസമുദ്രത്തിലൂടെ അവനെ വഹിക്കുന്ന ഭഗവാനെ അവൻ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||3||

ਹਰਿ ਜਨ ਨਿਕਟਿ ਨਿਕਟਿ ਹਰਿ ਜਨ ਹੈ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਕੰਠਿ ਜਨ ਧਾਰੇ ॥

har jan nikatt nikatt har jan hai har raakhai kantth jan dhaare |

കർത്താവ് തൻ്റെ എളിയ ദാസനോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു, അവൻ്റെ എളിയ ദാസൻ കർത്താവിനോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു; അവൻ തൻ്റെ എളിയ ദാസനെ തൻ്റെ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തു നിർത്തുന്നു.