ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1310

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਜੀਅਨ ਕੋ ਭਾਗਹੀਨ ਨਹੀ ਭਾਵੈਗੋ ॥

satigur daataa jeea jeean ko bhaagaheen nahee bhaavaigo |

യഥാർത്ഥ ഗുരു ആത്മാവിൻ്റെ ജീവൻ നൽകുന്നവനാണ്, പക്ഷേ ഭാഗ്യമില്ലാത്തവർ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല.

ਫਿਰਿ ਏਹ ਵੇਲਾ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਪਰਤਾਪੈ ਪਛੁਤਾਵੈਗੋ ॥੭॥

fir eh velaa haath na aavai parataapai pachhutaavaigo |7|

ഈ അവസരം ഇനി അവരുടെ കൈകളിൽ വരില്ല; അവസാനം, അവർ വേദനയും പശ്ചാത്താപവും അനുഭവിക്കും. ||7||

ਜੇ ਕੋ ਭਲਾ ਲੋੜੈ ਭਲ ਅਪਨਾ ਗੁਰ ਆਗੈ ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਾਵੈਗੋ ॥

je ko bhalaa lorrai bhal apanaa gur aagai dteh dteh paavaigo |

ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ തനിക്കുവേണ്ടി നന്മ തേടുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ഗുരുവിനോട് വിനയത്തോടെ കീഴടങ്ങണം.

ਨਾਨਕ ਦਇਆ ਦਇਆ ਕਰਿ ਠਾਕੁਰ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਸਮ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥੮॥੩॥

naanak deaa deaa kar tthaakur mai satigur bhasam lagaavaigo |8|3|

നാനാക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു: എൻ്റെ കർത്താവേ, ഗുരുവേ, എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ പൊടി പുരട്ടുന്നതിന് ദയവായി എന്നോട് ദയയും കരുണയും കാണിക്കൂ. ||8||3||

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

kaanarraa mahalaa 4 |

കാൻറ, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਮਨੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗਾਵੈਗੋ ॥

man har rang raataa gaavaigo |

മനസ്സേ, അവൻ്റെ സ്നേഹത്തോട് ഇണങ്ങുക, പാടുക.

ਭੈ ਭੈ ਤ੍ਰਾਸ ਭਏ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰਮਤਿ ਲਾਗਿ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bhai bhai traas bhe hai niramal guramat laag lagaavaigo |1| rahaau |

ദൈവഭയം എന്നെ നിർഭയനും കളങ്കരഹിതനുമാക്കുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളുടെ നിറത്തിൽ ഞാൻ ചായം പൂശിയിരിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਦ ਬੈਰਾਗੀ ਹਰਿ ਨਿਕਟਿ ਤਿਨਾ ਘਰਿ ਆਵੈਗੋ ॥

har rang raataa sad bairaagee har nikatt tinaa ghar aavaigo |

കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നവർ എന്നേക്കും സമനിലയും വേർപിരിയലും നിലനിൽക്കും; അവരുടെ ഭവനത്തിൽ വരുന്ന കർത്താവിൻ്റെ അടുത്താണ് അവർ താമസിക്കുന്നത്.

ਤਿਨ ਕੀ ਪੰਕ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਦਿਵਾਵੈਗੋ ॥੧॥

tin kee pank milai taan jeevaa kar kirapaa aap divaavaigo |1|

അവരുടെ കാലിലെ പൊടിയാൽ ഞാൻ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടാൽ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു. അവൻ്റെ കൃപ നൽകി, അവൻ തന്നെ അത് നൽകുന്നു. ||1||

ਦੁਬਿਧਾ ਲੋਭਿ ਲਗੇ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਨਿ ਕੋਰੈ ਰੰਗੁ ਨ ਆਵੈਗੋ ॥

dubidhaa lobh lage hai praanee man korai rang na aavaigo |

മർത്യജീവികൾ അത്യാഗ്രഹത്തോടും ദ്വൈതത്തോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അവരുടെ മനസ്സ് പാകമാകാത്തതും അനുയോജ്യമല്ലാത്തതുമാണ്, അവൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ചായം സ്വീകരിക്കില്ല.

ਫਿਰਿ ਉਲਟਿਓ ਜਨਮੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲੈ ਰੰਗੁ ਲਾਵੈਗੋ ॥੨॥

fir ulattio janam hovai gur bachanee gur purakh milai rang laavaigo |2|

എന്നാൽ അവരുടെ ജീവിതം ഗുരുവിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. ആദിമപുരുഷനായ ഗുരുവുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ അവർ അവൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ നിറത്തിൽ ചായം പൂശിയിരിക്കുന്നു. ||2||

ਇੰਦ੍ਰੀ ਦਸੇ ਦਸੇ ਫੁਨਿ ਧਾਵਤ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣੀਆ ਖਿਨੁ ਨ ਟਿਕਾਵੈਗੋ ॥

eindree dase dase fun dhaavat trai guneea khin na ttikaavaigo |

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും പ്രവർത്തനത്തിനും പത്ത് അവയവങ്ങളുണ്ട്; പത്തുപേരും അനിയന്ത്രിതമായി അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു. മൂന്ന് സ്വഭാവങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ, അവ ഒരു നിമിഷം പോലും സ്ഥിരതയുള്ളവയല്ല.

ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਵਸਗਤਿ ਆਵੈ ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਸੋ ਪਾਵੈਗੋ ॥੩॥

satigur parachai vasagat aavai mokh mukat so paavaigo |3|

യഥാർത്ഥ ഗുരുവുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുമ്പോൾ, അവർ നിയന്ത്രണത്തിലാകുന്നു; അപ്പോൾ മോക്ഷവും മുക്തിയും ലഭിക്കും. ||3||

ਓਅੰਕਾਰਿ ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭੁ ਏਕਸ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈਗੋ ॥

oankaar eko rav rahiaa sabh ekas maeh samaavaigo |

പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ഏക സ്രഷ്ടാവ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാം വീണ്ടും ഒന്നിൽ ലയിക്കും.

ਏਕੋ ਰੂਪੁ ਏਕੋ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਸਭੁ ਏਕਤੁ ਬਚਨਿ ਚਲਾਵੈਗੋ ॥੪॥

eko roop eko bahu rangee sabh ekat bachan chalaavaigo |4|

അവൻ്റെ ഒരു രൂപത്തിന് ഒന്നുണ്ട്, പല നിറങ്ങളുണ്ട്; അവൻ തൻ്റെ ഒരു വചനമനുസരിച്ച് എല്ലാവരെയും നയിക്കുന്നു. ||4||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਏਕੁ ਪਛਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਲਖਾਵੈਗੋ ॥

guramukh eko ek pachhaataa guramukh hoe lakhaavaigo |

ഗുരുമുഖൻ ഏകനായ ഭഗവാനെ തിരിച്ചറിയുന്നു; അവൻ ഗുർമുഖിന് വെളിപ്പെട്ടു.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਨਿਜ ਮਹਲੀ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਬਜਾਵੈਗੋ ॥੫॥

guramukh jaae milai nij mahalee anahad sabad bajaavaigo |5|

ഗുരുമുഖൻ ഭഗവാനെ അവൻ്റെ മാളികയിൽ ചെന്ന് കണ്ടുമുട്ടുന്നു; ശബാദിൻ്റെ അടിക്കാത്ത വാക്ക് അവിടെ സ്പന്ദിക്കുന്നു. ||5||

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭ ਸਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵੈਗੋ ॥

jeea jant sabh sisatt upaaee guramukh sobhaa paavaigo |

പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും സൃഷ്ടികളെയും ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ ഗുരുമുഖത്തെ മഹത്വത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਕੋ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ਆਇ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈਗੋ ॥੬॥

bin gur bhette ko mahal na paavai aae jaae dukh paavaigo |6|

ഗുരുവിനെ കാണാതെ ആർക്കും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ലഭിക്കില്ല. പുനർജന്മത്തിൽ വരുന്നതിൻ്റെയും പോകുന്നതിൻ്റെയും വേദന അവർ അനുഭവിക്കുന്നു. ||6||

ਅਨੇਕ ਜਨਮ ਵਿਛੁੜੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਵੈਗੋ ॥

anek janam vichhurre mere preetam kar kirapaa guroo milaavaigo |

എണ്ണമറ്റ ജീവിതകാലം, ഞാൻ എൻ്റെ പ്രിയതമയിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞു; അവൻ്റെ കാരുണ്യത്തിൽ ഗുരു എന്നെ അവനോട് ചേർത്തു.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਤ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਤਿ ਮਲੀਨ ਬਿਗਸਾਵੈਗੋ ॥੭॥

satigur milat mahaa sukh paaeaa mat maleen bigasaavaigo |7|

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ, ഞാൻ പൂർണ്ണമായ സമാധാനം കണ്ടെത്തി, എൻ്റെ മലിനമായ ബുദ്ധി വികസിക്കുന്നു. ||7||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਜਗਜੀਵਨ ਮੈ ਸਰਧਾ ਨਾਮਿ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥

har har kripaa karahu jagajeevan mai saradhaa naam lagaavaigo |

ഓ കർത്താവേ, ഹർ, ഹർ, ദയവായി അങ്ങയുടെ കൃപ നൽകുക; ലോക ജീവാ, എന്നിൽ നാമത്തിൽ വിശ്വാസം വളർത്തുക.

ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਨਿ ਮਿਲਾਵੈਗੋ ॥੮॥੪॥

naanak guroo guroo hai satigur mai satigur saran milaavaigo |8|4|

നാനാക്ക് ഗുരു, ഗുരു, യഥാർത്ഥ ഗുരു; ഞാൻ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ സങ്കേതത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ||8||4||

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

kaanarraa mahalaa 4 |

കാൻറ, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਮਨ ਗੁਰਮਤਿ ਚਾਲ ਚਲਾਵੈਗੋ ॥

man guramat chaal chalaavaigo |

മനസ്സേ, ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശത്തിൻ്റെ പാതയിൽ നടക്കുക.

ਜਿਉ ਮੈਗਲੁ ਮਸਤੁ ਦੀਜੈ ਤਲਿ ਕੁੰਡੇ ਗੁਰ ਅੰਕਸੁ ਸਬਦੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈਗੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jiau maigal masat deejai tal kundde gur ankas sabad drirraavaigo |1| rahaau |

കാട്ടാനയെ ഉന്മാദത്താൽ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്താൽ മനസ്സ് അച്ചടക്കപ്പെടുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਚਲਤੌ ਚਲੈ ਚਲੈ ਦਹ ਦਹ ਦਿਸਿ ਗੁਰੁ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈਗੋ ॥

chalatau chalai chalai dah dah dis gur raakhai har liv laavaigo |

അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന മനസ്സ് പത്ത് ദിക്കുകളിലും അലയുന്നു, അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു; എന്നാൽ ഗുരു അത് മുറുകെ പിടിക്കുകയും സ്‌നേഹപൂർവ്വം ഭഗവാനോട് യോജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.