ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 835

ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਸਤਤਿ ਕਰੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਖਿ ਰਖਿ ਚਰਣ ਹਰਿ ਤਾਲ ਪੂਰਈਆ ॥੫॥

har har usatat karai din raatee rakh rakh charan har taal pooreea |5|

ഞാൻ രാവും പകലും കർത്താവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു, ഡ്രമ്മിൻ്റെ താളത്തിനൊത്ത് എൻ്റെ പാദങ്ങൾ ചലിപ്പിക്കുന്നു. ||5||

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਗਾਵੈ ਰਸਿ ਰਸਾਲ ਰਸਿ ਸਬਦੁ ਰਵਈਆ ॥

har kai rang rataa man gaavai ras rasaal ras sabad raveea |

ഭഗവാൻ്റെ സ്നേഹത്താൽ നിറഞ്ഞ്, എൻ്റെ മനസ്സ് അവൻ്റെ സ്തുതി പാടുന്നു, അമൃതിൻ്റെയും ആനന്ദത്തിൻ്റെയും ഉറവിടമായ ശബ്ദത്തെ സന്തോഷത്തോടെ ആലപിക്കുന്നു.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਧਾਰ ਚੁਐ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਨ ਹੀ ਸੁਖੁ ਲਹੀਆ ॥੬॥

nij ghar dhaar chuaai at niramal jin peea tin hee sukh laheea |6|

കളങ്കരഹിതമായ വിശുദ്ധിയുടെ പ്രവാഹം ഉള്ളിലെ ഞാൻ എന്ന ഭവനത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; അതിൽ കുടിക്കുന്നവൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു. ||6||

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਭਿਮਾਨੀ ਜਿਉ ਬਾਲਕ ਬਾਲੂ ਘਰ ਉਸਰਈਆ ॥

manahatth karam karai abhimaanee jiau baalak baaloo ghar usareea |

ദുശ്ശാഠ്യമുള്ള, അഹങ്കാരിയായ, അഹങ്കാരമുള്ള വ്യക്തി ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഇവ കുട്ടികൾ നിർമ്മിച്ച മണൽ കോട്ടകൾ പോലെയാണ്.

ਆਵੈ ਲਹਰਿ ਸਮੁੰਦ ਸਾਗਰ ਕੀ ਖਿਨ ਮਹਿ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਢਹਿ ਪਈਆ ॥੭॥

aavai lahar samund saagar kee khin meh bhin bhin dteh peea |7|

സമുദ്രത്തിലെ തിരമാലകൾ കടന്നുവരുമ്പോൾ, അവ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്ന് അലിഞ്ഞുപോകുന്നു. ||7||

ਹਰਿ ਸਰੁ ਸਾਗਰੁ ਹਰਿ ਹੈ ਆਪੇ ਇਹੁ ਜਗੁ ਹੈ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਖੇਲਈਆ ॥

har sar saagar har hai aape ihu jag hai sabh khel kheleea |

ഭഗവാൻ കുളം, ഭഗവാൻ തന്നെ സമുദ്രം; ഈ ലോകം മുഴുവൻ അവൻ അവതരിപ്പിച്ച ഒരു നാടകമാണ്.

ਜਿਉ ਜਲ ਤਰੰਗ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਸਮਾਵਹਿ ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਆਪਿ ਰਮਈਆ ॥੮॥੩॥੬॥

jiau jal tarang jal jaleh samaaveh naanak aape aap rameea |8|3|6|

ഓ നാനാക്ക്, ജലത്തിൻ്റെ തിരമാലകൾ വീണ്ടും വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ തന്നിൽത്തന്നെ ലയിക്കുന്നു. ||8||3||6||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

bilaaval mahalaa 4 |

ബിലാവൽ, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਰਚੈ ਮਨਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਤਨਿ ਭਸਮ ਦ੍ਰਿੜਈਆ ॥

satigur parachai man mundraa paaee gur kaa sabad tan bhasam drirreea |

എൻ്റെ മനസ്സ് യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ പരിചയത്തിൻ്റെ കതിരുകൾ ധരിക്കുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ ചാരം ഞാൻ എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടുന്നു.

ਅਮਰ ਪਿੰਡ ਭਏ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੋਊ ਮਿਟਿ ਗਈਆ ॥੧॥

amar pindd bhe saadhoo sang janam maran doaoo mitt geea |1|

എൻ്റെ ശരീരം അമർത്യമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു, സാദ് സംഗത്തിൽ, വിശുദ്ധൻ്റെ കമ്പനി. എനിക്ക് ജനനവും മരണവും അവസാനിച്ചു. ||1||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀਆ ॥

mere man saadhasangat mil raheea |

എൻ്റെ മനസ്സേ, സാദ് സംഗതത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുക.

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਮਧਸੂਦਨ ਮਾਧਉ ਮੈ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਸਾਧੂ ਚਰਣ ਪਖਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

kripaa karahu madhasoodan maadhau mai khin khin saadhoo charan pakheea |1| rahaau |

കർത്താവേ, എന്നോടു കരുണയായിരിക്കേണമേ; ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ പരിശുദ്ധൻ്റെ പാദങ്ങൾ കഴുകട്ടെ. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਤਜੈ ਗਿਰਸਤੁ ਭਇਆ ਬਨ ਵਾਸੀ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਮਨੂਆ ਟਿਕੈ ਨ ਟਿਕਈਆ ॥

tajai girasat bheaa ban vaasee ik khin manooaa ttikai na ttikeea |

കുടുംബജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് അവൻ കാട്ടിൽ അലയുന്നു, പക്ഷേ അവൻ്റെ മനസ്സ് ഒരു നിമിഷം പോലും വിശ്രമിക്കുന്നില്ല.

ਧਾਵਤੁ ਧਾਇ ਤਦੇ ਘਰਿ ਆਵੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਾਧੂ ਸਰਣਿ ਪਵਈਆ ॥੨॥

dhaavat dhaae tade ghar aavai har har saadhoo saran paveea |2|

അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന മനസ്സ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നത്, അത് കർത്താവിൻ്റെ വിശുദ്ധ ജനതയുടെ സങ്കേതം തേടുമ്പോൾ മാത്രമാണ്. ||2||

ਧੀਆ ਪੂਤ ਛੋਡਿ ਸੰਨਿਆਸੀ ਆਸਾ ਆਸ ਮਨਿ ਬਹੁਤੁ ਕਰਈਆ ॥

dheea poot chhodd saniaasee aasaa aas man bahut kareea |

സന്ന്യാസി തൻ്റെ പെൺമക്കളെയും പുത്രന്മാരെയും ത്യജിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവൻ്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും എല്ലാത്തരം പ്രതീക്ഷകളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ਆਸਾ ਆਸ ਕਰੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਿਰਾਸ ਸੁਖੁ ਲਹੀਆ ॥੩॥

aasaa aas karai nahee boojhai gur kai sabad niraas sukh laheea |3|

ഈ പ്രതീക്ഷകളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉള്ളപ്പോൾ, ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ മാത്രമേ ഒരാൾ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുകയും ശാന്തി നേടുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ||3||

ਉਪਜੀ ਤਰਕ ਦਿਗੰਬਰੁ ਹੋਆ ਮਨੁ ਦਹ ਦਿਸ ਚਲਿ ਚਲਿ ਗਵਨੁ ਕਰਈਆ ॥

aupajee tarak diganbar hoaa man dah dis chal chal gavan kareea |

ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള അകൽച്ച ഉള്ളിൽ ഉയരുമ്പോൾ, അവൻ ഒരു നഗ്നനായ സന്യാസിയായി മാറുന്നു, പക്ഷേ അപ്പോഴും അവൻ്റെ മനസ്സ് പത്ത് ദിശകളിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു, അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

ਪ੍ਰਭਵਨੁ ਕਰੈ ਬੂਝੈ ਨਹੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਿਲਿ ਸੰਗਿ ਸਾਧ ਦਇਆ ਘਰੁ ਲਹੀਆ ॥੪॥

prabhavan karai boojhai nahee trisanaa mil sang saadh deaa ghar laheea |4|

അവൻ ചുറ്റിനടക്കുന്നു, പക്ഷേ അവൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തൃപ്തിപ്പെടുന്നില്ല; വിശുദ്ധ കമ്പനിയായ സാദ് സംഗത്തിൽ ചേരുമ്പോൾ, അവൻ ദയയുടെയും അനുകമ്പയുടെയും ഭവനം കണ്ടെത്തുന്നു. ||4||

ਆਸਣ ਸਿਧ ਸਿਖਹਿ ਬਹੁਤੇਰੇ ਮਨਿ ਮਾਗਹਿ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਚੇਟਕ ਚੇਟਕਈਆ ॥

aasan sidh sikheh bahutere man maageh ridh sidh chettak chettakeea |

സിദ്ധന്മാർ യോഗിമാരുടെ പല ഭാവങ്ങളും പഠിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും സമ്പത്തിനും അത്ഭുത ശക്തികൾക്കും ഊർജത്തിനും വേണ്ടി കൊതിക്കുന്നു.

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਸੰਤੋਖੁ ਮਨਿ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵੈ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਿਧਿ ਪਈਆ ॥੫॥

tripat santokh man saant na aavai mil saadhoo tripat har naam sidh peea |5|

അവരുടെ മനസ്സിൽ സംതൃപ്തിയും സംതൃപ്തിയും സമാധാനവും വരുന്നില്ല; എന്നാൽ വിശുദ്ധരെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ അവർ സംതൃപ്തരാകുന്നു, കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തിലൂടെ ആത്മീയ പൂർണത കൈവരിക്കുന്നു. ||5||

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਸੇਤਜ ਉਤਭੁਜ ਸਭਿ ਵਰਨ ਰੂਪ ਜੀਅ ਜੰਤ ਉਪਈਆ ॥

anddaj jeraj setaj utabhuj sabh varan roop jeea jant upeea |

അണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്നും വിയർപ്പിൽ നിന്നും ഭൂമിയിൽ നിന്നും ജീവൻ ജനിക്കുന്നു; എല്ലാ നിറങ്ങളിലും രൂപങ്ങളിലുമുള്ള ജീവികളെയും സൃഷ്ടികളെയും ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചു.

ਸਾਧੂ ਸਰਣਿ ਪਰੈ ਸੋ ਉਬਰੈ ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਸੂਦੁ ਵੈਸੁ ਚੰਡਾਲੁ ਚੰਡਈਆ ॥੬॥

saadhoo saran parai so ubarai khatree braahaman sood vais chanddaal chanddeea |6|

പരിശുദ്ധൻ്റെ സങ്കേതം അന്വേഷിക്കുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, അവൻ ഒരു ഖ്‌ശാത്രിയനോ, ബ്രാഹ്മണനോ, ശൂദ്രനോ, വൈശ്യനോ, തൊട്ടുകൂടാത്തവരിൽ ഏറ്റവും തൊട്ടുകൂടാത്തവനോ ആകട്ടെ. ||6||