ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 644
ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥
dhandhaa karatiaa nihafal janam gavaaeaa sukhadaataa man na vasaaeaa |ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, അവൻ തൻ്റെ ജീവിതം വെറുതെ പാഴാക്കുന്നു; സമാധാനദായകനായ ഭഗവാൻ അവൻ്റെ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നില്ല.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥
naanak naam tinaa kau miliaa jin kau dhur likh paaeaa |1|ഓ നാനാക്ക്, മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള അത്തരം വിധിയുള്ള നാമം അവർക്ക് മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖਾ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ghar hee meh amrit bharapoor hai manamukhaa saad na paaeaa |വീടിനുള്ളിൽ അംബ്രോസിയൽ അമൃത് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മൻമുഖിന് അത് ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ਜਿਉ ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਭ੍ਰਮਦਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
jiau kasatooree mirag na jaanai bhramadaa bharam bhulaaeaa |അവൻ സ്വന്തം കസ്തൂരിഗന്ധം തിരിച്ചറിയാത്ത മാനിനെപ്പോലെയാണ്; സംശയത്താൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട് അത് ചുറ്റിനടക്കുന്നു.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਜਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਆ ॥
amrit taj bikh sangrahai karatai aap khuaaeaa |മന്മുഖൻ അംബ്രോസിയൽ അമൃതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, പകരം വിഷം ശേഖരിക്കുന്നു; സൃഷ്ടാവ് തന്നെ അവനെ കബളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਸੋਝੀ ਪਈ ਤਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
guramukh virale sojhee pee tinaa andar braham dikhaaeaa |ഈ ധാരണ നേടുന്ന ഗുരുമുഖന്മാർ എത്ര വിരളമാണ്; അവർ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ദൈവമായ കർത്താവിനെ കാണുന്നു.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇਆ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥
tan man seetal hoeaa rasanaa har saad aaeaa |അവരുടെ മനസ്സും ശരീരവും കുളിർപ്പിക്കുകയും ശാന്തമാവുകയും അവരുടെ നാവുകൾ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ രുചി ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਸਬਦੇ ਹੀ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
sabade hee naau aoopajai sabade mel milaaeaa |ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ, നാമം ഉണർന്നു; ശബാദിലൂടെ, ഞങ്ങൾ ലോർഡ്സ് യൂണിയനിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
bin sabadai sabh jag bauraanaa birathaa janam gavaaeaa |ശബാദ് ഇല്ലെങ്കിൽ, ലോകം മുഴുവൻ ഭ്രാന്താണ്, അതിൻ്റെ ജീവൻ വ്യർത്ഥമായി നഷ്ടപ്പെടും.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥
amrit eko sabad hai naanak guramukh paaeaa |2|ശബാദ് മാത്രമാണ് അംബ്രോസിയൽ അമൃത്; ഓ നാനാക്ക്, ഗുരുമുഖന്മാർ അത് നേടുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਸੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥
so har purakh agam hai kahu kit bidh paaeeai |കർത്താവായ ദൈവം അപ്രാപ്യനാണ്; എന്നോട് പറയൂ, നമുക്ക് അവനെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്താനാകും?
ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਅਦ੍ਰਿਸਟੁ ਕਹੁ ਜਨ ਕਿਉ ਧਿਆਈਐ ॥
tis roop na rekh adrisatt kahu jan kiau dhiaaeeai |അവന് രൂപമോ സവിശേഷതയോ ഇല്ല, അവനെ കാണാൻ കഴിയില്ല; എന്നോട് പറയൂ, നമുക്ക് അവനെ എങ്ങനെ ധ്യാനിക്കാം?
ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥
nirankaar niranjan har agam kiaa keh gun gaaeeai |ഭഗവാൻ രൂപരഹിതനും കളങ്കരഹിതനും അപ്രാപ്യനുമാണ്; അവൻ്റെ ഏത് സദ്ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് നാം സംസാരിക്കേണ്ടതും പാടേണ്ടതും?
ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਸੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਈਐ ॥
jis aap bujhaae aap su har maarag paaeeai |കർത്താവ് തന്നെ ഉപദേശിക്കുന്ന കർത്താവിൻ്റെ പാതയിൽ അവർ മാത്രം നടക്കുന്നു.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੇਖਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪਾਈਐ ॥੪॥
gur poorai vekhaaliaa gur sevaa paaeeai |4|തികഞ്ഞ ഗുരു അവനെ എനിക്ക് വെളിപ്പെടുത്തി; ഗുരുവിനെ സേവിക്കുമ്പോൾ അവനെ കണ്ടെത്തുന്നു. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਜਿਉ ਤਨੁ ਕੋਲੂ ਪੀੜੀਐ ਰਤੁ ਨ ਭੋਰੀ ਡੇਹਿ ॥
jiau tan koloo peerreeai rat na bhoree ddehi |ഒരു തുള്ളി രക്തം പോലും നൽകാതെ എൻ്റെ ശരീരം എണ്ണയിൽ ചതഞ്ഞരഞ്ഞതുപോലെ;
ਜੀਉ ਵੰਞੈ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਸਚੇ ਸੰਦੜੈ ਨੇਹਿ ॥
jeeo vanyai chau khaneeai sache sandarrai nehi |യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹം നിമിത്തം എൻ്റെ ആത്മാവ് കഷണങ്ങളായി മുറിച്ചതുപോലെ.
ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹ ॥੧॥
naanak mel na chukee raatee atai ddeh |1|നാനാക്ക്, ഇപ്പോഴും, രാവും പകലും, കർത്താവുമായുള്ള എൻ്റെ ബന്ധം തകർന്നിട്ടില്ല. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਸਜਣੁ ਮੈਡਾ ਰੰਗੁਲਾ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ਮਨੁ ਲੇਇ ॥
sajan maiddaa rangulaa rang laae man lee |എൻ്റെ സുഹൃത്ത് സന്തോഷവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞതാണ്; അവൻ എൻ്റെ മനസ്സിനെ അവൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ നിറത്തിൽ നിറയ്ക്കുന്നു,
ਜਿਉ ਮਾਜੀਠੈ ਕਪੜੇ ਰੰਗੇ ਭੀ ਪਾਹੇਹਿ ॥
jiau maajeetthai kaparre range bhee paahehi |ചായത്തിൻ്റെ നിറം നിലനിർത്താൻ ചികിത്സിക്കുന്ന തുണി പോലെ.
ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਬਿਆ ਨ ਲਗੈ ਕੇਹ ॥੨॥
naanak rang na utarai biaa na lagai keh |2|ഓ നാനാക്ക്, ഈ നിറം വിട്ടുപോകുന്നില്ല, ഈ തുണിയിൽ മറ്റൊരു നിറവും നൽകാനാവില്ല. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਹਰਿ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਬੁਲਾਇਦਾ ॥
har aap varatai aap har aap bulaaeidaa |ഭഗവാൻ തന്നെ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭഗവാൻ തന്നെ അവൻ്റെ നാമം ജപിക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
ਹਰਿ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਵਾਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਦਾ ॥
har aape srisatt savaar sir dhandhai laaeidaa |ഭഗവാൻ തന്നെ സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ എല്ലാവരെയും അവരുടെ ചുമതലകളിൽ ഏൽപ്പിക്കുന്നു.
ਇਕਨਾ ਭਗਤੀ ਲਾਇ ਇਕਿ ਆਪਿ ਖੁਆਇਦਾ ॥
eikanaa bhagatee laae ik aap khuaaeidaa |അവൻ ചിലരെ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയിൽ ഏർപ്പെടുത്തുന്നു, മറ്റു ചിലരെ അവൻ വഴിതെറ്റിക്കുന്നു.
ਇਕਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇ ਇਕਿ ਉਝੜਿ ਪਾਇਦਾ ॥
eikanaa maarag paae ik ujharr paaeidaa |അവൻ ചിലരെ പാതയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവയെ അവൻ മരുഭൂമിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੫॥
jan naanak naam dhiaae guramukh gun gaaeidaa |5|സേവകൻ നാനാക്ക് ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു; ഗുർമുഖ് എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ പാടുന്നു. ||5||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
satigur kee sevaa safal hai je ko kare chit laae |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനുള്ള സേവനം ഫലപ്രദവും പ്രതിഫലദായകവുമാണ്, അത് മനസ്സിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ.
ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਵਣਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
man chindiaa fal paavanaa haumai vichahu jaae |മനസ്സിൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഫലം ലഭിക്കുന്നു, അഹംഭാവം ഉള്ളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നു.
ਬੰਧਨ ਤੋੜੈ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
bandhan torrai mukat hoe sache rahai samaae |അവൻ്റെ ബന്ധനങ്ങൾ തകർന്നിരിക്കുന്നു, അവൻ മോചിതനായി; അവൻ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
eis jag meh naam alabh hai guramukh vasai man aae |ഇഹലോകത്ത് നാമം പ്രാപിക്കുക വളരെ പ്രയാസകരമാണ്; അത് ഗുർമുഖിൻ്റെ മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളുന്നു.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥
naanak jo gur seveh aapanaa hau tin balihaarai jaau |1|ഓ നാനാക്ക്, തൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਮਨਮੁਖ ਮੰਨੁ ਅਜਿਤੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
manamukh man ajit hai doojai lagai jaae |സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ്റെ മനസ്സ് വളരെ ശാഠ്യമാണ്; അത് ദ്വന്ദ്വത്തിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ਤਿਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਸੁਪਨੈ ਨਹੀ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥
tis no sukh supanai nahee dukhe dukh vihaae |സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും അവൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നില്ല; അവൻ തൻ്റെ ജീവിതം ദുരിതത്തിലും കഷ്ടപ്പാടിലും കടന്നുപോകുന്നു.
ਘਰਿ ਘਰਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥
ghar ghar parr parr panddit thake sidh samaadh lagaae |പണ്ഡിറ്റുകൾ വീടുവീടാന്തരം കയറിയിറങ്ങി അവരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിച്ചും പാരായണം ചെയ്തും മടുത്തു; സിദ്ധന്മാർ സമാധിയുടെ മയക്കത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.
ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਨ ਆਵਈ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
eihu man vas na aavee thake karam kamaae |ഈ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ല; മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിൽ അവർ മടുത്തു.
ਭੇਖਧਾਰੀ ਭੇਖ ਕਰਿ ਥਕੇ ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥
bhekhadhaaree bhekh kar thake atthisatth teerath naae |വ്യാജ വേഷങ്ങൾ ധരിച്ചും അറുപത്തിയെട്ട് പുണ്യക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കുളിച്ചും ആൾമാറാട്ടക്കാർ ക്ഷീണിതരായി.