ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 421
ਜੇਹੀ ਸੇਵ ਕਰਾਈਐ ਕਰਣੀ ਭੀ ਸਾਈ ॥
jehee sev karaaeeai karanee bhee saaee |കർത്താവ് നമ്മെ ഏതെല്ലാം സേവനങ്ങൾ ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവോ, അതാണ് നാം ചെയ്യുന്നത്.
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਵੇਖੈ ਵਡਿਆਈ ॥੭॥
aap kare kis aakheeai vekhai vaddiaaee |7|അവൻ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മറ്റാരെയാണ് പരാമർശിക്കേണ്ടത്? അവൻ തൻ്റെ മഹത്വം കാണുന്നു. ||7||
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
gur kee sevaa so kare jis aap karaae |ഭഗവാൻ തന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നത് അവൻ മാത്രമാണ്.
ਨਾਨਕ ਸਿਰੁ ਦੇ ਛੂਟੀਐ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਾਏ ॥੮॥੧੮॥
naanak sir de chhootteeai daragah pat paae |8|18|ഓ നാനാക്ക്, തൻ്റെ ശിരസ്സ് അർപ്പിക്കുക, ഒരാൾ വിമോചനം നേടുകയും കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||8||18||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |ആസാ, ആദ്യ മെഹൽ:
ਰੂੜੋ ਠਾਕੁਰ ਮਾਹਰੋ ਰੂੜੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥
roorro tthaakur maaharo roorree gurabaanee |പരമേശ്വരനും ഗുരുവും മനോഹരമാണ്, ഗുരുവിൻ്റെ ബാനിയുടെ വചനം മനോഹരമാണ്.
ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪਾਈਐ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੧॥
vaddai bhaag satigur milai paaeeai pad nirabaanee |1|മഹാഭാഗ്യത്താൽ, ഒരാൾ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുകയും, നിർവാണത്തിൻ്റെ പരമമായ പദവി ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||1||
ਮੈ ਓਲੑਗੀਆ ਓਲੑਗੀ ਹਮ ਛੋਰੂ ਥਾਰੇ ॥
mai olageea olagee ham chhoroo thaare |ഞാൻ നിൻ്റെ അടിമകളിൽ ഏറ്റവും താഴെയുള്ള അടിമയാണ്; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും എളിമയുള്ള ദാസനാണ്.
ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jiau toon raakheh tiau rahaa mukh naam hamaare |1| rahaau |നീ എന്നെ സൂക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു. നിൻ്റെ പേര് എൻ്റെ വായിൽ ഉണ്ട്. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸਾ ਘਣੀ ਭਾਣੈ ਮਨਿ ਭਾਈਐ ॥
darasan kee piaasaa ghanee bhaanai man bhaaeeai |അങ്ങയുടെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീതമായ ദർശനത്തിനായി എനിക്ക് അതിയായ ദാഹമുണ്ട്; എൻ്റെ മനസ്സ് അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം സ്വീകരിക്കുന്നു, അതിനാൽ നീ എന്നിൽ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਾਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਭਾਣੈ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ॥੨॥
mere tthaakur haath vaddiaaeea bhaanai pat paaeeai |2|മഹത്വം എൻ്റെ നാഥനും ഗുരുവുമായവൻ്റെ കരങ്ങളിലാണ്; അവൻ്റെ ഇഷ്ടത്താൽ ബഹുമാനം ലഭിക്കുന്നു. ||2||
ਸਾਚਉ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸੋਈ ॥
saachau door na jaaneeai antar hai soee |യഥാർത്ഥ കർത്താവ് അകലെയാണെന്ന് വിചാരിക്കരുത്; അവൻ ഉള്ളിൽ ആഴമുള്ളവനാണ്.
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਵਿ ਰਹੇ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥
jah dekhaa tah rav rahe kin keemat hoee |3|ഞാൻ എവിടെ നോക്കിയാലും അവിടെ അവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കാണുന്നു; അവൻ്റെ മൂല്യം ഞാൻ എങ്ങനെ കണക്കാക്കും? ||3||
ਆਪਿ ਕਰੇ ਆਪੇ ਹਰੇ ਵੇਖੈ ਵਡਿਆਈ ॥
aap kare aape hare vekhai vaddiaaee |അവൻ തന്നെ ചെയ്യുന്നു, അവൻ തന്നെ പൂർവാവസ്ഥയിലാക്കുന്നു. അവൻ്റെ മഹത്വമേറിയ മഹത്വം അവൻ തന്നെ കാണുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੀਐ ਇਉ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥
guramukh hoe nihaaleeai iau keemat paaee |4|ഗുരുമുഖനാകുമ്പോൾ, ഒരാൾ അവനെ കാണുന്നു, അതിനാൽ അവൻ്റെ മൂല്യം വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. ||4||
ਜੀਵਦਿਆ ਲਾਹਾ ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
jeevadiaa laahaa milai gur kaar kamaavai |അതിനാൽ നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഗുരുവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ലാഭം നേടുക.
ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਵੈ ॥੫॥
poorab hovai likhiaa taa satigur paavai |5|അങ്ങനെ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചതാണെങ്കിൽ, ഒരാൾ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തും. ||5||
ਮਨਮੁਖ ਤੋਟਾ ਨਿਤ ਹੈ ਭਰਮਹਿ ਭਰਮਾਏ ॥
manamukh tottaa nit hai bharameh bharamaae |സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മനുഷ്യമുഖങ്ങൾ നിരന്തരം നഷ്ടപ്പെടുകയും സംശയത്താൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਉ ਦਰਸਨੁ ਪਾਏ ॥੬॥
manamukh andh na chetee kiau darasan paae |6|അന്ധനായ മന്മുഖർ ഭഗവാനെ ഓർക്കുന്നില്ല; അവൻ്റെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീത ദർശനം അവർക്ക് എങ്ങനെ ലഭിക്കും? ||6||
ਤਾ ਜਗਿ ਆਇਆ ਜਾਣੀਐ ਸਾਚੈ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
taa jag aaeaa jaaneeai saachai liv laae |ഒരുവൻ സ്നേഹപൂർവം യഥാർത്ഥ കർത്താവിനോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നാൽ മാത്രമേ ലോകത്തിലേക്കുള്ള വരവ് മൂല്യവത്താകൂ.
ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਪਾਰਸੁ ਭਏ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥੭॥
gur bhette paaras bhe jotee jot milaae |7|ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ ഒരാൾ അമൂല്യനാകും; അവൻ്റെ പ്രകാശം വെളിച്ചത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||7||
ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਨਿਰਾਲਮੋ ਕਾਰ ਧੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ॥
ahinis rahai niraalamo kaar dhur kee karanee |രാവും പകലും, അവൻ വേർപിരിഞ്ഞു, ആദിമ ഭഗവാനെ സേവിക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ॥੮॥੧੯॥
naanak naam santokheea raate har charanee |8|19|ഓ നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ്റെ താമര പാദങ്ങളാൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നവർ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൽ സംതൃപ്തരാണ്. ||8||19||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |ആസാ, ആദ്യ മെഹൽ:
ਕੇਤਾ ਆਖਣੁ ਆਖੀਐ ਤਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨ ਜਾਣਾ ॥
ketaa aakhan aakheeai taa ke ant na jaanaa |ഭഗവാനെ എത്ര വർണ്ണിച്ചാലും അവൻ്റെ അതിരുകൾ അറിയാൻ കഴിയില്ല.
ਮੈ ਨਿਧਰਿਆ ਧਰ ਏਕ ਤੂੰ ਮੈ ਤਾਣੁ ਸਤਾਣਾ ॥੧॥
mai nidhariaa dhar ek toon mai taan sataanaa |1|ഞാൻ യാതൊരു പിന്തുണയുമില്ലാതെയാണ്; കർത്താവേ, നീ മാത്രമാണ് എൻ്റെ പിന്തുണ; നീ എൻ്റെ സർവ്വശക്തനാണ്. ||1||
ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਹੈ ਸਚ ਨਾਮਿ ਸੁਹੇਲਾ ॥
naanak kee aradaas hai sach naam suhelaa |ഇതാണ് നാനാക്കിൻ്റെ പ്രാർത്ഥന, അവൻ യഥാർത്ഥ നാമത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടട്ടെ.
ਆਪੁ ਗਇਆ ਸੋਝੀ ਪਈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਮੇਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aap geaa sojhee pee gurasabadee melaa |1| rahaau |ആത്മാഭിമാനം ഇല്ലാതാക്കി, ധാരണ ലഭിക്കുമ്പോൾ, ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ഒരാൾ ഭഗവാനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਗਵਾਈਐ ਪਾਈਐ ਵੀਚਾਰੁ ॥
haumai garab gavaaeeai paaeeai veechaar |അഹങ്കാരവും അഹങ്കാരവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരാൾ ധ്യാനാത്മകമായ ധാരണ നേടുന്നു.
ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਦੇ ਸਾਚੁ ਅਧਾਰੁ ॥੨॥
saahib siau man maaniaa de saach adhaar |2|മനസ്സ് ഭഗവാൻ ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൻ സത്യത്തിൻ്റെ പിന്തുണ നൽകുന്നു. ||2||
ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਸੇਵਾ ਸਚੁ ਸਾਈ ॥
ahinis naam santokheea sevaa sach saaee |രാവും പകലും, കർത്താവിൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൽ സംതൃപ്തരായിരിക്കുക; അതാണ് യഥാർത്ഥ സേവനം.
ਤਾ ਕਉ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗਈ ਚਾਲੈ ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ॥੩॥
taa kau bighan na laagee chaalai hukam rajaaee |3|കർത്താവിൻ്റെ ഹിതത്തിൻ്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കുന്ന ഒരാളെ ഒരു ദൗർഭാഗ്യവും അലട്ടുന്നില്ല. ||3||
ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਜੋ ਚਲੈ ਸੋ ਪਵੈ ਖਜਾਨੈ ॥
hukam rajaaee jo chalai so pavai khajaanai |കർത്താവിൻ്റെ ഹിതത്തിൻ്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കുന്ന ഒരാളെ കർത്താവിൻ്റെ ഖജനാവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
ਖੋਟੇ ਠਵਰ ਨ ਪਾਇਨੀ ਰਲੇ ਜੂਠਾਨੈ ॥੪॥
khotte tthavar na paaeinee rale jootthaanai |4|കള്ളപ്പണത്തിന് അവിടെ സ്ഥാനമില്ല; അവ വ്യാജവുമായി കലർന്നിരിക്കുന്നു. ||4||
ਨਿਤ ਨਿਤ ਖਰਾ ਸਮਾਲੀਐ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਪਾਈਐ ॥
nit nit kharaa samaaleeai sach saudaa paaeeai |എന്നേക്കും, യഥാർത്ഥ നാണയങ്ങൾ അമൂല്യമാണ്; അവരോടൊപ്പം, യഥാർത്ഥ ചരക്ക് വാങ്ങുന്നു.
ਖੋਟੇ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਨੀ ਲੇ ਅਗਨਿ ਜਲਾਈਐ ॥੫॥
khotte nadar na aavanee le agan jalaaeeai |5|വ്യാജം കർത്താവിൻ്റെ ഭണ്ഡാരത്തിൽ കാണുന്നില്ല; അവരെ പിടികൂടി വീണ്ടും തീയിൽ ഇട്ടുകളയുന്നു. ||5||
ਜਿਨੀ ਆਤਮੁ ਚੀਨਿਆ ਪਰਮਾਤਮੁ ਸੋਈ ॥
jinee aatam cheeniaa paramaatam soee |സ്വന്തം ആത്മാവിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നവർ സ്വയം പരമാത്മാവാണ്.
ਏਕੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਫਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੋਈ ॥੬॥
eko amrit birakh hai fal amrit hoee |6|അമൃതഫലം കായ്ക്കുന്ന അമൃത അമൃതിൻ്റെ വൃക്ഷമാണ് ഏകനായ ഭഗവാൻ. ||6||
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਸਚਿ ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥
amrit fal jinee chaakhiaa sach rahe aghaaee |അംബ്രോസിയൽ ഫലം ആസ്വദിക്കുന്നവർ സത്യത്തിൽ സംതൃപ്തരായിരിക്കും.
ਤਿੰਨਾ ਭਰਮੁ ਨ ਭੇਦੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੭॥
tinaa bharam na bhed hai har rasan rasaaee |7|അവർക്ക് സംശയമോ വേർപിരിയൽ ബോധമോ ഇല്ല - അവരുടെ നാവുകൾ ദൈവിക രുചി ആസ്വദിക്കുന്നു. ||7||
ਹੁਕਮਿ ਸੰਜੋਗੀ ਆਇਆ ਚਲੁ ਸਦਾ ਰਜਾਈ ॥
hukam sanjogee aaeaa chal sadaa rajaaee |അവൻ്റെ കൽപ്പനയാൽ, നിങ്ങളുടെ മുൻകാല പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ, നിങ്ങൾ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നു; അവൻ്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം എന്നേക്കും നടക്കുക.
ਅਉਗਣਿਆਰੇ ਕਉ ਗੁਣੁ ਨਾਨਕੈ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥੮॥੨੦॥
aauganiaare kau gun naanakai sach milai vaddaaee |8|20|ദയവുചെയ്ത്, സദാചാരമില്ലാത്ത നാനക്കിന് പുണ്യം നൽകുക; സത്യത്തിൻ്റെ മഹത്തായ മഹത്വത്താൽ അവനെ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ. ||8||20||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |ആസാ, ആദ്യ മെഹൽ:
ਮਨੁ ਰਾਤਉ ਹਰਿ ਨਾਇ ਸਚੁ ਵਖਾਣਿਆ ॥
man raatau har naae sach vakhaaniaa |കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തോട് ഇണങ്ങിയ മനസ്സുള്ളവൻ സത്യം സംസാരിക്കുന്നു.
ਲੋਕਾ ਦਾ ਕਿਆ ਜਾਇ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਿਆ ॥੧॥
lokaa daa kiaa jaae jaa tudh bhaaniaa |1|കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിച്ചാൽ ജനങ്ങൾക്ക് എന്ത് നഷ്ടമാകും? ||1||