ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 569

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਹਰਿ ਰਾਵੈ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੋ ॥੩॥

naanak sabad milai bhau bhanjan har raavai masatak bhaago |3|

നാനാക്ക്, ശബ്ദത്തിലൂടെ, ഭയത്തിൻ്റെ സംഹാരകനായ ഭഗവാനെ ഒരാൾ കണ്ടുമുട്ടുന്നു, അവളുടെ നെറ്റിയിൽ എഴുതിയ വിധിയാൽ അവൾ അവനെ ആസ്വദിക്കുന്നു. ||3||

ਖੇਤੀ ਵਣਜੁ ਸਭੁ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਹੁਕਮੇ ਮੰਨਿ ਵਡਿਆਈ ਰਾਮ ॥

khetee vanaj sabh hukam hai hukame man vaddiaaee raam |

എല്ലാ കൃഷിയും കച്ചവടവും അവൻ്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഹുകാം ആണ്; ഭഗവാൻ്റെ ഹിതത്തിനു കീഴടങ്ങിയാൽ മഹത്വമേറിയ മഹത്വം ലഭിക്കും.

ਗੁਰਮਤੀ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝੀਐ ਹੁਕਮੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥

guramatee hukam boojheeai hukame mel milaaee raam |

ഗുരുവിൻ്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഒരാൾ ഭഗവാൻ്റെ ഇഷ്ടം മനസ്സിലാക്കുന്നു, അവൻ്റെ ഇഷ്ടത്താൽ അവൻ അവൻ്റെ ഐക്യത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു.

ਹੁਕਮਿ ਮਿਲਾਈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥

hukam milaaee sahaj samaaee gur kaa sabad apaaraa |

അവൻ്റെ ഇഷ്ടത്താൽ, ഒരാൾ അവനുമായി ലയിക്കുകയും എളുപ്പത്തിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദങ്ങൾ അനുപമമാണ്.

ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ਸਚੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

sachee vaddiaaee gur te paaee sach savaaranahaaraa |

ഗുരുവിലൂടെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം ലഭിക്കുന്നു, ഒരാൾ സത്യത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു.

ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥

bhau bhanjan paaeaa aap gavaaeaa guramukh mel milaaee |

അവൻ ഭയം നശിപ്പിക്കുന്നവനെ കണ്ടെത്തി, അവൻ്റെ ആത്മാഭിമാനത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നു; ഗുർമുഖ് എന്ന നിലയിൽ, അവൻ തൻ്റെ യൂണിയനിൽ ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਹੁਕਮੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੪॥੨॥

kahu naanak naam niranjan agam agochar hukame rahiaa samaaee |4|2|

നാനാക്ക് പറയുന്നു, കുറ്റമറ്റ, അപ്രാപ്യമായ, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത കമാൻഡറുടെ പേര് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുകയും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||4||2||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

vaddahans mahalaa 3 |

വഡഹൻസ്, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿ ਜੀਉ ॥

man meriaa too sadaa sach samaal jeeo |

എൻ്റെ മനസ്സേ, സത്യനാഥനെ എന്നേക്കും ധ്യാനിക്കൂ.

ਆਪਣੈ ਘਰਿ ਤੂ ਸੁਖਿ ਵਸਹਿ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ਜੀਉ ॥

aapanai ghar too sukh vaseh pohi na sakai jamakaal jeeo |

നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ സമാധാനത്തോടെ വസിക്കൂ, മരണത്തിൻ്റെ ദൂതൻ നിങ്ങളെ തൊടുകയില്ല.

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

kaal jaal jam johi na saakai saachai sabad liv laae |

ശബാദിൻ്റെ യഥാർത്ഥ വചനത്തോടുള്ള സ്നേഹം നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, മരണത്തിൻ്റെ ദൂതൻ്റെ കുരുക്ക് നിങ്ങളെ സ്പർശിക്കില്ല.

ਸਦਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਏ ॥

sadaa sach rataa man niramal aavan jaan rahaae |

എപ്പോഴെങ്കിലും യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നതിനാൽ, മനസ്സ് കളങ്കരഹിതമായിത്തീരുന്നു, അതിൻ്റെ വരവും പോക്കും അവസാനിക്കുന്നു.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਵਿਗੁਤੀ ਮਨਮੁਖਿ ਮੋਹੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥

doojai bhaae bharam vigutee manamukh mohee jamakaal |

ദ്വന്ദ്വത്തിൻ്റെയും സംശയത്തിൻ്റെയും പ്രണയം, മരണത്തിൻ്റെ ദൂതൻ ആകർഷിച്ച സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖനെ നശിപ്പിച്ചു.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥

kahai naanak sun man mere too sadaa sach samaal |1|

നാനാക്ക് പറയുന്നു, എൻ്റെ മനസ്സേ, കേൾക്കൂ: യഥാർത്ഥ കർത്താവിനെ എന്നേക്കും ധ്യാനിക്കൂ. ||1||

ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਬਾਹਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥

man meriaa antar terai nidhaan hai baahar vasat na bhaal |

എൻ്റെ മനസ്സേ, നിധി നിൻ്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്; അത് പുറത്ത് അന്വേഷിക്കരുത്.

ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭੁੰਚਿ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥

jo bhaavai so bhunch too guramukh nadar nihaal |

കർത്താവിന് ഇഷ്ടമുള്ളത് മാത്രം ഭക്ഷിക്കുക, ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ, അവൻ്റെ കൃപയുടെ അനുഗ്രഹം നേടുക.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ॥

guramukh nadar nihaal man mere antar har naam sakhaaee |

ഗുർമുഖ് എന്ന നിലയിൽ, എൻ്റെ മനസ്സേ, അവൻ്റെ കൃപയുടെ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കുക; കർത്താവിൻ്റെ നാമം, നിങ്ങളുടെ സഹായവും പിന്തുണയും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുണ്ട്.

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੁਲੇ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥

manamukh andhule giaan vihoone doojai bhaae khuaaee |

സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ അന്ധരും ജ്ഞാനമില്ലാത്തവരുമാണ്; ദ്വന്ദ്വസ്നേഹത്താൽ അവർ നശിക്കുന്നു.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਛੂਟੈ ਨਾਹੀ ਸਭ ਬਾਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥

bin naavai ko chhoottai naahee sabh baadhee jamakaal |

പേരില്ലാതെ ആർക്കും വിമോചനമില്ല. എല്ലാവരും മരണത്തിൻ്റെ സന്ദേശവാഹകനാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤੂ ਬਾਹਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥੨॥

naanak antar terai nidhaan hai too baahar vasat na bhaal |2|

ഓ നാനാക്ക്, നിധി നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുണ്ട്; അത് പുറത്ത് അന്വേഷിക്കരുത്. ||2||

ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਇਕਿ ਸਚਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

man meriaa janam padaarath paae kai ik sach lage vaapaaraa |

എൻ്റെ മനസ്സേ, ഈ മനുഷ്യജന്മത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹം നേടി, ചിലർ സത്യത്തിൻ്റെ കച്ചവടത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥

satigur sevan aapanaa antar sabad apaaraa |

അവർ തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നു, ശബ്ദത്തിൻ്റെ അനന്തമായ വചനം അവരുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങുന്നു.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮੇ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥

antar sabad apaaraa har naam piaaraa naame nau nidh paaee |

അവരുടെ ഉള്ളിൽ അനന്തമായ ശബ്ദവും, കർത്താവിൻ്റെ നാമമായ പ്രിയപ്പെട്ട നാമവും; നാമത്തിലൂടെ ഒമ്പത് നിധികൾ ലഭിക്കും.

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਵਿਆਪੇ ਦੂਖਿ ਸੰਤਾਪੇ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

manamukh maaeaa moh viaape dookh santaape doojai pat gavaaee |

സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ മായയോടുള്ള വൈകാരിക ബന്ധത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; അവർ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു, ദ്വന്ദതയിലൂടെ അവർക്ക് അവരുടെ ബഹുമാനം നഷ്ടപ്പെടും.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੇ ਸਚਿ ਰਤੇ ਅਧਿਕਾਈ ॥

haumai maar sach sabad samaane sach rate adhikaaee |

എന്നാൽ തങ്ങളുടെ അഹന്തയെ കീഴടക്കി, യഥാർത്ഥ ശബ്ദത്തിൽ ലയിക്കുന്നവർ, സത്യത്തിൽ മുഴുവനായും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਮਾਣਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੩॥

naanak maanas janam dulanbh hai satigur boojh bujhaaee |3|

ഓ നാനാക്ക്, ഈ മനുഷ്യജീവിതം നേടുക വളരെ പ്രയാസകരമാണ്; യഥാർത്ഥ ഗുരു ഈ ധാരണ നൽകുന്നു. ||3||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਵਡਭਾਗੀ ਰਾਮ ॥

man mere satigur sevan aapanaa se jan vaddabhaagee raam |

എൻ്റെ മനസ്സേ, തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നവരാണ് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാർ.

ਜੋ ਮਨੁ ਮਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਪੁਰਖ ਬੈਰਾਗੀ ਰਾਮ ॥

jo man maareh aapanaa se purakh bairaagee raam |

മനസ്സിനെ കീഴടക്കുന്നവർ ത്യാഗത്തിൻ്റെയും അകൽച്ചയുടെയും ജീവികളാണ്.

ਸੇ ਜਨ ਬੈਰਾਗੀ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥

se jan bairaagee sach liv laagee aapanaa aap pachhaaniaa |

അവർ ത്യാഗത്തിൻ്റെയും വേർപിരിയലിൻ്റെയും സൃഷ്ടികളാണ്, അവർ തങ്ങളുടെ ബോധം യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു; അവർ സ്വയം തിരിച്ചറിയുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਮਤਿ ਨਿਹਚਲ ਅਤਿ ਗੂੜੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿਆ ॥

mat nihachal at goorree guramukh sahaje naam vakhaaniaa |

അവരുടെ ബുദ്ധി സ്ഥിരവും ആഴവും അഗാധവുമാണ്; ഗുർമുഖ് എന്ന നിലയിൽ, അവർ സ്വാഭാവികമായും ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം ജപിക്കുന്നു.

ਇਕ ਕਾਮਣਿ ਹਿਤਕਾਰੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੀ ਮਨਮੁਖ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥

eik kaaman hitakaaree maaeaa mohi piaaree manamukh soe rahe abhaage |

ചിലർ സുന്ദരികളായ യുവതികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരാണ്; മായയോടുള്ള വൈകാരിക അടുപ്പം അവർക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. നിർഭാഗ്യവാനായ സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖന്മാർ ഉറങ്ങുന്നു.