ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1033
ਸਭੁ ਕੋ ਬੋਲੈ ਆਪਣ ਭਾਣੈ ॥
sabh ko bolai aapan bhaanai |എല്ലാവരും അവരവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ സംസാരിക്കും.
ਮਨਮੁਖੁ ਦੂਜੈ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣੈ ॥
manamukh doojai bol na jaanai |സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖന്, ദ്വൈതഭാവത്തിൽ, സംസാരിക്കാൻ അറിയില്ല.
ਅੰਧੁਲੇ ਕੀ ਮਤਿ ਅੰਧਲੀ ਬੋਲੀ ਆਇ ਗਇਆ ਦੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥
andhule kee mat andhalee bolee aae geaa dukh taahaa he |11|അന്ധനായ വ്യക്തിക്ക് അന്ധനും ബധിരനുമായ ബുദ്ധിയുണ്ട്; പുനർജന്മത്തിൽ വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ വേദനയിൽ സഹിക്കുന്നു. ||11||
ਦੁਖ ਮਹਿ ਜਨਮੈ ਦੁਖ ਮਹਿ ਮਰਣਾ ॥
dukh meh janamai dukh meh maranaa |വേദനയിൽ അവൻ ജനിക്കുന്നു, വേദനയിൽ അവൻ മരിക്കുന്നു.
ਦੂਖੁ ਨ ਮਿਟੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾ ॥
dookh na mittai bin gur kee saranaa |ഗുരുവിൻ്റെ സങ്കേതം തേടാതെ അവൻ്റെ വേദന ശമിക്കുന്നില്ല.
ਦੂਖੀ ਉਪਜੈ ਦੂਖੀ ਬਿਨਸੈ ਕਿਆ ਲੈ ਆਇਆ ਕਿਆ ਲੈ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥
dookhee upajai dookhee binasai kiaa lai aaeaa kiaa lai jaahaa he |12|വേദനയിൽ അവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, വേദനയിൽ അവൻ നശിക്കുന്നു. അവൻ തന്നോടൊപ്പം എന്താണ് കൊണ്ടുവന്നത്? പിന്നെ അവൻ എന്തെടുക്കും? ||12||
ਸਚੀ ਕਰਣੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰਾ ॥
sachee karanee gur kee sirakaaraa |ഗുരുവിൻ്റെ സ്വാധീനത്തിൽ പെട്ടവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ ശരിയാണ്.
ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨਹੀ ਜਮ ਧਾਰਾ ॥
aavan jaan nahee jam dhaaraa |അവർ പുനർജന്മത്തിൽ വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നില്ല, അവർ മരണത്തിൻ്റെ നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയരല്ല.
ਡਾਲ ਛੋਡਿ ਤਤੁ ਮੂਲੁ ਪਰਾਤਾ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥
ddaal chhodd tat mool paraataa man saachaa omaahaa he |13|ശാഖകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് യഥാർത്ഥ വേരിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നവൻ അവൻ്റെ മനസ്സിൽ യഥാർത്ഥ ആനന്ദം ആസ്വദിക്കുന്നു. ||13||
ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਗ ਨਹੀ ਜਮੁ ਮਾਰੈ ॥
har ke log nahee jam maarai |മരണത്തിന് കർത്താവിൻ്റെ ജനത്തെ അടിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ਨਾ ਦੁਖੁ ਦੇਖਹਿ ਪੰਥਿ ਕਰਾਰੈ ॥
naa dukh dekheh panth karaarai |ഏറ്റവും ദുഷ്കരമായ പാതയിൽ അവർ വേദന കാണുന്നില്ല.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥
raam naam ghatt antar poojaa avar na doojaa kaahaa he |14|അവരുടെ ഹൃദയത്തിൻ്റെ അണുകേന്ദ്രത്തിനുള്ളിൽ, അവർ കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തെ ആരാധിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവർക്കായി മറ്റൊന്നും ഇല്ല. ||14||
ਓੜੁ ਨ ਕਥਨੈ ਸਿਫਤਿ ਸਜਾਈ ॥
orr na kathanai sifat sajaaee |ഭഗവാൻ്റെ പ്രഭാഷണത്തിനും സ്തുതിക്കും അവസാനമില്ല.
ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਰਹਹਿ ਰਜਾਈ ॥
jiau tudh bhaaveh raheh rajaaee |അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ഞാൻ അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടത്തിന് കീഴിലാണ്.
ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਨਿ ਸੁਹੇਲੇ ਹੁਕਮਿ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥
daragah paidhe jaan suhele hukam sache paatisaahaa he |15|യഥാർത്ഥ രാജാവിൻ്റെ കൽപ്പനയാൽ ഞാൻ കർത്താവിൻ്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ബഹുമാനത്തിൻ്റെ മേലങ്കികളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ||15||
ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਗੁਣ ਕਥਹਿ ਘਨੇਰੇ ॥
kiaa kaheeai gun katheh ghanere |എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത അങ്ങയുടെ മഹത്വം എനിക്ക് എങ്ങനെ ജപിക്കാനാകും?
ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਵਡੇ ਵਡੇਰੇ ॥
ant na paaveh vadde vaddere |മഹാന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവർ പോലും നിങ്ങളുടെ പരിധികൾ അറിയുന്നില്ല.
ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਪਤਿ ਰਾਖਹੁ ਤੂ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੬॥੧੨॥
naanak saach milai pat raakhahu too sir saahaa paatisaahaa he |16|6|12|ദയവായി നാനാക്കിനെ സത്യം കൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കുകയും അവൻ്റെ ബഹുമാനം സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക; നീ രാജാക്കന്മാരുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള പരമോന്നത ചക്രവർത്തിയാണ്. ||16||6||12||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਦਖਣੀ ॥
maaroo mahalaa 1 dakhanee |മാരൂ, ഫസ്റ്റ് മെഹൽ, ദഖാനി:
ਕਾਇਆ ਨਗਰੁ ਨਗਰ ਗੜ ਅੰਦਰਿ ॥
kaaeaa nagar nagar garr andar |ശരീരത്തിൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള ഗ്രാമമാണ് കോട്ട.
ਸਾਚਾ ਵਾਸਾ ਪੁਰਿ ਗਗਨੰਦਰਿ ॥
saachaa vaasaa pur gaganandar |സത്യനാഥൻ്റെ വാസസ്ഥലം പത്താം കവാടത്തിൻ്റെ നഗരത്തിലാണ്.
ਅਸਥਿਰੁ ਥਾਨੁ ਸਦਾ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇਦਾ ॥੧॥
asathir thaan sadaa niramaaeil aape aap upaaeidaa |1|ഈ സ്ഥലം ശാശ്വതവും എന്നേക്കും കുറ്റമറ്റതുമാണ്. അവൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു. ||1||
ਅੰਦਰਿ ਕੋਟ ਛਜੇ ਹਟਨਾਲੇ ॥
andar kott chhaje hattanaale |കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ ബാൽക്കണികളും ബസാറുകളുമുണ്ട്.
ਆਪੇ ਲੇਵੈ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥
aape levai vasat samaale |അവൻ്റെ ചരക്ക് അവൻ തന്നെ പരിപാലിക്കുന്നു.
ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਜੜੇ ਜੜਿ ਜਾਣੈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਖੋਲਾਇਦਾ ॥੨॥
bajar kapaatt jarre jarr jaanai gurasabadee kholaaeidaa |2|പത്താം ഗേറ്റിൻ്റെ കഠിനവും ഭാരമേറിയതുമായ വാതിലുകൾ അടച്ച് പൂട്ടിയ നിലയിലാണ്. ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ അവ തുറന്നിടുന്നു. ||2||
ਭੀਤਰਿ ਕੋਟ ਗੁਫਾ ਘਰ ਜਾਈ ॥
bheetar kott gufaa ghar jaaee |കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ ഗുഹയുണ്ട്, സ്വയത്തിൻ്റെ ഭവനം.
ਨਉ ਘਰ ਥਾਪੇ ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ॥
nau ghar thaape hukam rajaaee |ഈ വീടിൻ്റെ ഒമ്പത് കവാടങ്ങൾ അവൻ തൻ്റെ കൽപ്പനയും അവൻ്റെ ഇഷ്ടവും അനുസരിച്ച് സ്ഥാപിച്ചു.
ਦਸਵੈ ਪੁਰਖੁ ਅਲੇਖੁ ਅਪਾਰੀ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਦਾ ॥੩॥
dasavai purakh alekh apaaree aape alakh lakhaaeidaa |3|പത്താം കവാടത്തിൽ, ആദിമ ഭഗവാൻ, അജ്ഞാതനും അനന്തവുമായ വസിക്കുന്നു; അദൃശ്യനായ കർത്താവ് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ||3||
ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਇਕ ਵਾਸਾ ॥
paun paanee aganee ik vaasaa |വായു, ജലം, അഗ്നി എന്നിവയുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഏകനായ ഭഗവാൻ വസിക്കുന്നു.
ਆਪੇ ਕੀਤੋ ਖੇਲੁ ਤਮਾਸਾ ॥
aape keeto khel tamaasaa |അദ്ദേഹം തന്നെ തൻ്റെ അത്ഭുതകരമായ നാടകങ്ങളും നാടകങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ਬਲਦੀ ਜਲਿ ਨਿਵਰੈ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਪੇ ਜਲ ਨਿਧਿ ਪਾਇਦਾ ॥੪॥
baladee jal nivarai kirapaa te aape jal nidh paaeidaa |4|അവൻ്റെ കൃപയാൽ വെള്ളം കത്തുന്ന തീ കെടുത്തുന്നു; അവൻ തന്നെ അതിനെ വെള്ളമുള്ള സമുദ്രത്തിൽ സംഭരിക്കുന്നു. ||4||
ਧਰਤਿ ਉਪਾਇ ਧਰੀ ਧਰਮ ਸਾਲਾ ॥
dharat upaae dharee dharam saalaa |ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ച് അവൻ അതിനെ ധർമ്മത്തിൻ്റെ ഭവനമായി സ്ഥാപിച്ചു.
ਉਤਪਤਿ ਪਰਲਉ ਆਪਿ ਨਿਰਾਲਾ ॥
autapat parlau aap niraalaa |സൃഷ്ടിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അവൻ ബന്ധമില്ലാതെ തുടരുന്നു.
ਪਵਣੈ ਖੇਲੁ ਕੀਆ ਸਭ ਥਾਈ ਕਲਾ ਖਿੰਚਿ ਢਾਹਾਇਦਾ ॥੫॥
pavanai khel keea sabh thaaee kalaa khinch dtaahaaeidaa |5|അവൻ എല്ലായിടത്തും ശ്വാസത്തിൻ്റെ നാടകം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. തൻ്റെ ശക്തി പിൻവലിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ ജീവജാലങ്ങളെ തകരാൻ അനുവദിക്കുന്നു. ||5||
ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਮਾਲਣਿ ਤੇਰੀ ॥
bhaar atthaarah maalan teree |നിങ്ങളുടെ തോട്ടക്കാരൻ പ്രകൃതിയുടെ വിശാലമായ സസ്യമാണ്.
ਚਉਰੁ ਢੁਲੈ ਪਵਣੈ ਲੈ ਫੇਰੀ ॥
chaur dtulai pavanai lai feree |ചുറ്റും വീശുന്ന കാറ്റ് നിങ്ങളുടെ മേൽ അലയടിക്കുന്ന ചൗരി, ഈച്ച ബ്രഷ് ആണ്.
ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਦੀਪਕ ਰਾਖੇ ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਸਮਾਇਦਾ ॥੬॥
chand sooraj due deepak raakhe sas ghar soor samaaeidaa |6|ഭഗവാൻ സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും രണ്ട് വിളക്കുകൾ സ്ഥാപിച്ചു; സൂര്യൻ ചന്ദ്രൻ്റെ ഭവനത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||6||
ਪੰਖੀ ਪੰਚ ਉਡਰਿ ਨਹੀ ਧਾਵਹਿ ॥
pankhee panch uddar nahee dhaaveh |അഞ്ച് പക്ഷികൾ കാടുകയറുന്നില്ല.
ਸਫਲਿਓ ਬਿਰਖੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ॥
safalio birakh amrit fal paaveh |അംബ്രോസിയൽ അമൃതിൻ്റെ ഫലം കായ്ക്കുന്ന ജീവവൃക്ഷം ഫലവത്താകുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਰਵੈ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚੋਗ ਚੁਗਾਇਦਾ ॥੭॥
guramukh sahaj ravai gun gaavai har ras chog chugaaeidaa |7|ഗുരുമുഖൻ അവബോധപൂർവ്വം ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ പാടുന്നു; അവൻ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയുടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. ||7||
ਝਿਲਮਿਲਿ ਝਿਲਕੈ ਚੰਦੁ ਨ ਤਾਰਾ ॥
jhilamil jhilakai chand na taaraa |ചന്ദ്രനോ നക്ഷത്രങ്ങളോ പ്രകാശിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും മിന്നുന്ന പ്രകാശം തിളങ്ങുന്നു;
ਸੂਰਜ ਕਿਰਣਿ ਨ ਬਿਜੁਲਿ ਗੈਣਾਰਾ ॥
sooraj kiran na bijul gainaaraa |സൂര്യരശ്മികളോ മിന്നലുകളോ ആകാശത്ത് മിന്നിമറയുന്നില്ല.
ਅਕਥੀ ਕਥਉ ਚਿਹਨੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਮਨਿ ਭਾਇਦਾ ॥੮॥
akathee kthau chihan nahee koee poor rahiaa man bhaaeidaa |8|സർവ്വവ്യാപിയായ ഭഗവാൻ ഇപ്പോഴും മനസ്സിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്ന അടയാളങ്ങളില്ലാത്ത, വിവരണാതീതമായ അവസ്ഥയെ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. ||8||
ਪਸਰੀ ਕਿਰਣਿ ਜੋਤਿ ਉਜਿਆਲਾ ॥
pasaree kiran jot ujiaalaa |ദിവ്യപ്രകാശത്തിൻ്റെ കിരണങ്ങൾ അവയുടെ ഉജ്ജ്വലമായ തേജസ്സ് പരത്തിയിരിക്കുന്നു.
ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲਾ ॥
kar kar dekhai aap deaalaa |സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിച്ചു, കാരുണ്യവാനായ ഭഗവാൻ തന്നെ അതിനെ നോക്കുന്നു.
ਅਨਹਦ ਰੁਣ ਝੁਣਕਾਰੁ ਸਦਾ ਧੁਨਿ ਨਿਰਭਉ ਕੈ ਘਰਿ ਵਾਇਦਾ ॥੯॥
anahad run jhunakaar sadaa dhun nirbhau kai ghar vaaeidaa |9|നിർഭയനായ ഭഗവാൻ്റെ ഭവനത്തിൽ മധുരവും ശ്രുതിമധുരവും അടങ്ങാത്തതുമായ ശബ്ദധാര തുടർച്ചയായി പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്നു. ||9||