ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1088

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਖਾ ॥੩॥

aap karaae kare aap aape har rakhaa |3|

അവൻ തന്നെയാണ് കർമം, അവൻ തന്നെ കാരണവും; കർത്താവ് തന്നെയാണ് നമ്മുടെ രക്ഷാകര കൃപ. ||3||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਨਹੀ ਭੇਟਿਆ ਭੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਬਿੰਦ ॥

jinaa gur nahee bhettiaa bhai kee naahee bind |

ഗുരുവിനെ കാണാത്തവർ, ദൈവഭയം തീരെയില്ലാത്തവർ,

ਆਵਣੁ ਜਾਵਣੁ ਦੁਖੁ ਘਣਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਚਿੰਦ ॥

aavan jaavan dukh ghanaa kade na chookai chind |

പുനർജന്മത്തിൽ വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുക, കഠിനമായ വേദന അനുഭവിക്കുക; അവരുടെ ഉത്കണ്ഠ ഒരിക്കലും ശമിക്കുന്നില്ല.

ਕਾਪੜ ਜਿਵੈ ਪਛੋੜੀਐ ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਘੜੀਆਲੁ ॥

kaaparr jivai pachhorreeai gharree muhat gharreeaal |

വസ്ത്രങ്ങൾ പാറകളിൽ അലക്കുന്നതുപോലെ അവർ അടിക്കപ്പെടുന്നു, മണിനാദങ്ങൾ പോലെ ഓരോ മണിക്കൂറിലും അടിക്കപ്പെടുന്നു.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਚੁਕੈ ਜੰਜਾਲੁ ॥੧॥

naanak sache naam bin sirahu na chukai janjaal |1|

ഓ നാനാക്ക്, യഥാർത്ഥ നാമം കൂടാതെ, ഒരാളുടെ തലയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ഈ കുരുക്കുകൾ നീങ്ങുന്നില്ല. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਢੂਢੀ ਸਜਣਾ ਹਉਮੈ ਬੁਰੀ ਜਗਤਿ ॥

tribhavan dtoodtee sajanaa haumai buree jagat |

എൻ്റെ സുഹൃത്തേ, ഞാൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും തിരഞ്ഞു; അഹംഭാവം ലോകത്തിന് ദോഷമാണ്.

ਨਾ ਝੁਰੁ ਹੀਅੜੇ ਸਚੁ ਚਉ ਨਾਨਕ ਸਚੋ ਸਚੁ ॥੨॥

naa jhur heearre sach chau naanak sacho sach |2|

എൻ്റെ ആത്മാവേ, വിഷമിക്കേണ്ട; സത്യം പറയൂ, നാനാക്ക്, സത്യം, സത്യം മാത്രം. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ॥

guramukh aape bakhasion har naam samaane |

ഭഗവാൻ തന്നെ ഗുരുമുഖന്മാരോട് ക്ഷമിക്കുന്നു; അവർ ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൽ മുഴുകുകയും മുഴുകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਆਪੇ ਭਗਤੀ ਲਾਇਓਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੇ ॥

aape bhagatee laaeion gur sabad neesaane |

അവൻ തന്നെ അവരെ ഭക്തി ആരാധനയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; അവർ ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ ചിഹ്നം വഹിക്കുന്നു.

ਸਨਮੁਖ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਸਚੈ ਦਰਿ ਜਾਣੇ ॥

sanamukh sadaa sohane sachai dar jaane |

ഗുരുവിൻ്റെ നേർക്ക് സൂര്യൻ മുഖമായി തിരിയുന്നവർ സുന്ദരന്മാരാണ്. അവർ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ പ്രശസ്തരാണ്.

ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੁਕਤਿ ਹੈ ਜਿਨ ਰਾਮ ਪਛਾਣੇ ॥

aaithai othai mukat hai jin raam pachhaane |

ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും അവർ മുക്തരാകുന്നു; അവർ കർത്താവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਜਨ ਜਿਨ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੪॥

dhan dhan se jan jin har seviaa tin hau kurabaane |4|

കർത്താവിനെ സേവിക്കുന്ന വിനീതർ ഭാഗ്യവാന്മാർ, ഭാഗ്യവാന്മാർ. ഞാൻ അവർക്ക് ഒരു ത്യാഗമാണ്. ||4||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

സലോക്, ആദ്യ മെഹൽ:

ਮਹਲ ਕੁਚਜੀ ਮੜਵੜੀ ਕਾਲੀ ਮਨਹੁ ਕਸੁਧ ॥

mahal kuchajee marravarree kaalee manahu kasudh |

പരുഷമായ, മോശമായ പെരുമാറ്റമുള്ള വധുവിനെ ശവകുടീരത്തിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവൾ കറുത്തിരിക്കുന്നു, അവളുടെ മനസ്സ് അശുദ്ധമാണ്.

ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਵਨਿ ਤਾ ਪਿਰੁ ਰਵੈ ਨਾਨਕ ਅਵਗੁਣ ਮੁੰਧ ॥੧॥

je gun hovan taa pir ravai naanak avagun mundh |1|

അവൾ സദ്ഗുണമുള്ളവളാണെങ്കിൽ മാത്രമേ അവൾക്ക് തൻ്റെ ഭർത്താവായ ഭഗവാനെ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയൂ. ഓ നാനാക്ക്, ആത്മ വധു അയോഗ്യയും ഗുണമില്ലാത്തവളുമാണ്. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

ആദ്യ മെഹൽ:

ਸਾਚੁ ਸੀਲ ਸਚੁ ਸੰਜਮੀ ਸਾ ਪੂਰੀ ਪਰਵਾਰਿ ॥

saach seel sach sanjamee saa pooree paravaar |

അവൾക്ക് നല്ല പെരുമാറ്റവും യഥാർത്ഥ സ്വയം അച്ചടക്കവും തികഞ്ഞ കുടുംബവുമുണ്ട്.

ਨਾਨਕ ਅਹਿਨਿਸਿ ਸਦਾ ਭਲੀ ਪਿਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥

naanak ahinis sadaa bhalee pir kai het piaar |2|

ഓ നാനാക്ക്, രാവും പകലും, അവൾ എപ്പോഴും നല്ലവളാണ്; അവൾ തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ॥

aapanaa aap pachhaaniaa naam nidhaan paaeaa |

സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നവൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം എന്ന നിധിയാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

kirapaa kar kai aapanee gur sabad milaaeaa |

അവൻ്റെ കാരുണ്യം നൽകി, ഗുരു അവനെ തൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ വചനത്തിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നു.

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਆਇਆ ॥

gur kee baanee niramalee har ras peeaeaa |

ഗുരുവിൻ്റെ ബാനിയുടെ വചനം കുറ്റമറ്റതും ശുദ്ധവുമാണ്; അതിലൂടെ ഒരാൾ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയിൽ കുടിക്കുന്നു.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਅਨ ਰਸ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥

har ras jinee chaakhiaa an ras tthaak rahaaeaa |

ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്ത ആസ്വദിക്കുന്നവർ മറ്റ് രുചികൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਏ ਫਿਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥

har ras pee sadaa tripat bhe fir trisanaa bhukh gavaaeaa |5|

ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയിൽ പാനം ചെയ്ത് അവർ എന്നേക്കും തൃപ്തരായി നിലകൊള്ളുന്നു; അവരുടെ വിശപ്പും ദാഹവും ശമിച്ചു. ||5||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਪਿਰ ਖੁਸੀਏ ਧਨ ਰਾਵੀਏ ਧਨ ਉਰਿ ਨਾਮੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥

pir khusee dhan raavee dhan ur naam seegaar |

അവളുടെ ഭർത്താവ് കർത്താവ് പ്രസാദിച്ചു, അവൻ തൻ്റെ മണവാട്ടിയെ ആസ്വദിക്കുന്നു; ആത്മ വധു തൻ്റെ ഹൃദയത്തെ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്താൽ അലങ്കരിക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਧਨ ਆਗੈ ਖੜੀ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥੧॥

naanak dhan aagai kharree sobhaavantee naar |1|

ഓ നാനാക്ക്, അവൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ മണവാട്ടിയാണ് ഏറ്റവും കുലീനയും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീയും. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

ആദ്യ മെഹൽ:

ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥

sasurai peeeai kant kee kant agam athaahu |

പരലോകത്ത് അവളുടെ അമ്മായിയപ്പൻ്റെ വീട്ടിലും ഇഹലോകത്ത് അവളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ വീട്ടിലും അവൾ അവളുടെ ഭർത്താവായ നാഥനുള്ളതാണ്. അവളുടെ ഭർത്താവ് അപ്രാപ്യവും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതുമാണ്.