ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 333
ਦਹ ਦਿਸ ਬੂਡੀ ਪਵਨੁ ਝੁਲਾਵੈ ਡੋਰਿ ਰਹੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੩॥
dah dis booddee pavan jhulaavai ddor rahee liv laaee |3|മുങ്ങിത്താഴുന്നവനെ കാറ്റിനാൽ പത്തു ദിക്കിലേക്കും പറത്തുന്നു, പക്ഷേ ഞാൻ കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ചരടിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നു. ||3||
ਉਨਮਨਿ ਮਨੂਆ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਨਾ ਦੁਬਿਧਾ ਦੁਰਮਤਿ ਭਾਗੀ ॥
aunaman manooaa sun samaanaa dubidhaa duramat bhaagee |അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സ് ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചു; ദ്വന്ദ്വവും ദുഷിച്ച ചിന്തയും ഓടിപ്പോയി.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਨਭਉ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੨॥੪੬॥
kahu kabeer anbhau ik dekhiaa raam naam liv laagee |4|2|46|കബീർ പറയുന്നു, ഏകനായ നാഥനെ, ഭയമില്ലാത്തവനെ ഞാൻ കണ്ടു; ഞാൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ||4||2||46||
ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਤਿਪਦੇ ॥
gaurree bairaagan tipade |ഗൗരീ ബൈരാഗൻ, തി-പദായ്:
ਉਲਟਤ ਪਵਨ ਚਕ੍ਰ ਖਟੁ ਭੇਦੇ ਸੁਰਤਿ ਸੁੰਨ ਅਨਰਾਗੀ ॥
aulattat pavan chakr khatt bhede surat sun anaraagee |ഞാൻ എൻ്റെ ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് തിരിച്ചു, ശരീരത്തിൻ്റെ ആറ് ചക്രങ്ങളിലൂടെ തുളച്ചു, എൻ്റെ അവബോധം കേവലഭഗവൻ്റെ പ്രാഥമിക ശൂന്യതയിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ਮਰੈ ਨ ਜੀਵੈ ਤਾਸੁ ਖੋਜੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥
aavai na jaae marai na jeevai taas khoj bairaagee |1|വരാത്തവനും പോകാത്തവനും മരിക്കാത്തവനും ജനിക്കാത്തവനും അന്വേഷിക്കുക, ഹേ പരിത്യാഗി. ||1||
ਮੇਰੇ ਮਨ ਮਨ ਹੀ ਉਲਟਿ ਸਮਾਨਾ ॥
mere man man hee ulatt samaanaa |എൻ്റെ മനസ്സ് ലോകത്തിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കുന്നു, ദൈവത്തിൻ്റെ മനസ്സിൽ ലയിച്ചു.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਅਕਲਿ ਭਈ ਅਵਰੈ ਨਾਤਰੁ ਥਾ ਬੇਗਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaad akal bhee avarai naatar thaa begaanaa |1| rahaau |ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ എൻ്റെ ധാരണ മാറി; അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തീർത്തും അജ്ഞനായിരുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਨਿਵਰੈ ਦੂਰਿ ਦੂਰਿ ਫੁਨਿ ਨਿਵਰੈ ਜਿਨਿ ਜੈਸਾ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥
nivarai door door fun nivarai jin jaisaa kar maaniaa |ഭഗവാനെ അവനുള്ളതായി സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നവർക്ക് അടുത്തുണ്ടായിരുന്നത് അകന്നിരിക്കുന്നു, വീണ്ടും, അകലെയുള്ളത് അടുത്തിരിക്കുന്നു.
ਅਲਉਤੀ ਕਾ ਜੈਸੇ ਭਇਆ ਬਰੇਡਾ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਨਿ ਜਾਨਿਆ ॥੨॥
alautee kaa jaise bheaa bareddaa jin peea tin jaaniaa |2|അത് മിഠായിയിൽ നിന്നുള്ള പഞ്ചസാര വെള്ളം പോലെയാണ്; അത് കുടിക്കുന്നവന് മാത്രമേ അതിൻ്റെ രുചി അറിയൂ. ||2||
ਤੇਰੀ ਨਿਰਗੁਨ ਕਥਾ ਕਾਇ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ਐਸਾ ਕੋਇ ਬਿਬੇਕੀ ॥
teree niragun kathaa kaae siau kaheeai aaisaa koe bibekee |കർത്താവേ, ഞാൻ ആരോടാണ് നിൻ്റെ സംസാരം പറയേണ്ടത്? അത് മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾക്കും അപ്പുറമാണ്. ഇത്രയും വിവേചന ബുദ്ധിയുള്ള ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਿਨਿ ਦੀਆ ਪਲੀਤਾ ਤਿਨਿ ਤੈਸੀ ਝਲ ਦੇਖੀ ॥੩॥੩॥੪੭॥
kahu kabeer jin deea paleetaa tin taisee jhal dekhee |3|3|47|കബീർ പറയുന്നു, നിങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്ന ഫ്യൂസ് പോലെയാണ് നിങ്ങൾ കാണുന്ന ഫ്ലാഷും. ||3||3||47||
ਗਉੜੀ ॥
gaurree |ഗൗരി:
ਤਹ ਪਾਵਸ ਸਿੰਧੁ ਧੂਪ ਨਹੀ ਛਹੀਆ ਤਹ ਉਤਪਤਿ ਪਰਲਉ ਨਾਹੀ ॥
tah paavas sindh dhoop nahee chhaheea tah utapat parlau naahee |അവിടെ മഴക്കാലമോ സമുദ്രമോ സൂര്യപ്രകാശമോ തണലോ ഇല്ല, സൃഷ്ടിയോ നാശമോ ഇല്ല.
ਜੀਵਨ ਮਿਰਤੁ ਨ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਬਿਆਪੈ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥੧॥
jeevan mirat na dukh sukh biaapai sun samaadh doaoo tah naahee |1|അവിടെ ജീവിതമോ മരണമോ വേദനയോ സന്തോഷമോ അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. സമാധിയുടെ പ്രൈമൽ ട്രാൻസ് മാത്രമേയുള്ളൂ, ദ്വന്ദതയില്ല. ||1||
ਸਹਜ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਹੈ ਨਿਰਾਰੀ ॥
sahaj kee akath kathaa hai niraaree |അവബോധജന്യമായ സമനിലയുടെ അവസ്ഥയുടെ വിവരണം വിവരണാതീതവും ഉദാത്തവുമാണ്.
ਤੁਲਿ ਨਹੀ ਚਢੈ ਜਾਇ ਨ ਮੁਕਾਤੀ ਹਲੁਕੀ ਲਗੈ ਨ ਭਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tul nahee chadtai jaae na mukaatee halukee lagai na bhaaree |1| rahaau |അത് അളന്നില്ല, അത് ക്ഷീണിച്ചിട്ടില്ല. അത് ഭാരം കുറഞ്ഞതോ ഭാരം കുറഞ്ഞതോ അല്ല. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਅਰਧ ਉਰਧ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥
aradh uradh doaoo tah naahee raat dinas tah naahee |താഴ്ന്നതോ ഉയർന്നതോ ആയ ലോകങ്ങൾ അവിടെയില്ല; അവിടെ രാവും പകലും ഇല്ല.
ਜਲੁ ਨਹੀ ਪਵਨੁ ਪਾਵਕੁ ਫੁਨਿ ਨਾਹੀ ਸਤਿਗੁਰ ਤਹਾ ਸਮਾਹੀ ॥੨॥
jal nahee pavan paavak fun naahee satigur tahaa samaahee |2|വെള്ളമോ കാറ്റോ തീയോ ഇല്ല; അവിടെ യഥാർത്ഥ ഗുരു അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ||2||
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਰਹੈ ਨਿਰੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਲਹੀਐ ॥
agam agochar rahai nirantar gur kirapaa te laheeai |അപ്രാപ്യനും അഗ്രാഹ്യവുമായ ഭഗവാൻ അവിടെ തൻ്റെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവനെ കണ്ടെത്തി.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਬਲਿ ਜਾਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ॥੩॥੪॥੪੮॥
kahu kabeer bal jaau gur apune satasangat mil raheeai |3|4|48|കബീർ പറയുന്നു, ഞാൻ എൻ്റെ ഗുരുവിന് ബലിയാണ്; ഞാൻ വിശുദ്ധരുടെ കൂട്ടായ്മയായ സാദ് സംഗത്തിൽ തുടരുന്നു. ||3||4||48||
ਗਉੜੀ ॥
gaurree |ഗൗരി:
ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਦੁਇ ਬੈਲ ਬਿਸਾਹੇ ਪਵਨੁ ਪੂਜੀ ਪਰਗਾਸਿਓ ॥
paap pun due bail bisaahe pavan poojee paragaasio |പാപവും പുണ്യവും കൊണ്ട് ശരീരത്തിലെ കാളയെ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുന്നു; ശ്വാസത്തിൻ്റെ വായു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട മൂലധനമാണ്.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਗੂਣਿ ਭਰੀ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਇਨ ਬਿਧਿ ਟਾਂਡ ਬਿਸਾਹਿਓ ॥੧॥
trisanaa goon bharee ghatt bheetar in bidh ttaandd bisaahio |1|അതിൻ്റെ പുറകിലെ ബാഗിൽ ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങൾ കന്നുകാലികളെ വാങ്ങുന്നത്. ||1||
ਐਸਾ ਨਾਇਕੁ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥
aaisaa naaeik raam hamaaraa |എൻ്റെ കർത്താവ് അത്രയും സമ്പന്നനായ ഒരു വ്യാപാരിയാണ്!
ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਕੀਓ ਬਨਜਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sagal sansaar keeo banajaaraa |1| rahaau |അവൻ ലോകത്തെ മുഴുവൻ തൻ്റെ കച്ചവടക്കാരനാക്കി. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਭਏ ਜਗਾਤੀ ਮਨ ਤਰੰਗ ਬਟਵਾਰਾ ॥
kaam krodh due bhe jagaatee man tarang battavaaraa |ലൈംഗികാഭിലാഷവും കോപവും നികുതിപിരിവുകാരാണ്, മനസ്സിൻ്റെ തിരമാലകൾ പെരുവഴി കൊള്ളക്കാരാണ്.
ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦਾਨੁ ਨਿਬੇਰਹਿ ਟਾਂਡਾ ਉਤਰਿਓ ਪਾਰਾ ॥੨॥
panch tat mil daan nibereh ttaanddaa utario paaraa |2|അഞ്ച് ഘടകങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചേരുകയും അവയുടെ കൊള്ള വിഭജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മുടെ കൂട്ടം ഇങ്ങനെയാണ് ! ||2||
ਕਹਤ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਬ ਐਸੀ ਬਨਿ ਆਈ ॥
kahat kabeer sunahu re santahu ab aaisee ban aaee |കബീർ പറയുന്നു, സന്യാസിമാരേ, കേൾക്കൂ: ഇതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ!
ਘਾਟੀ ਚਢਤ ਬੈਲੁ ਇਕੁ ਥਾਕਾ ਚਲੋ ਗੋਨਿ ਛਿਟਕਾਈ ॥੩॥੫॥੪੯॥
ghaattee chadtat bail ik thaakaa chalo gon chhittakaaee |3|5|49|കയറ്റം കയറി, കാള ക്ഷീണിച്ചു; തൻ്റെ ഭാരം വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അവൻ യാത്ര തുടരുന്നു. ||3||5||49||
ਗਉੜੀ ਪੰਚਪਦਾ ॥
gaurree panchapadaa |ഗൗരി, പഞ്ച്-പദയ്:
ਪੇਵਕੜੈ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਹੈ ਸਾਹੁਰੜੈ ਜਾਣਾ ॥
pevakarrai din chaar hai saahurarrai jaanaa |കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക്, ആത്മ വധു അവളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നു; പിന്നെ, അവൾ അവളുടെ അളിയൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോകണം.
ਅੰਧਾ ਲੋਕੁ ਨ ਜਾਣਈ ਮੂਰਖੁ ਏਆਣਾ ॥੧॥
andhaa lok na jaanee moorakh eaanaa |1|അന്ധരും വിഡ്ഢികളും വിവരമില്ലാത്തവരും ഇതറിയുന്നില്ല. ||1||
ਕਹੁ ਡਡੀਆ ਬਾਧੈ ਧਨ ਖੜੀ ॥
kahu ddaddeea baadhai dhan kharree |എന്നോട് പറയൂ, എന്തുകൊണ്ടാണ് വധു സാധാരണ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നത്?
ਪਾਹੂ ਘਰਿ ਆਏ ਮੁਕਲਾਊ ਆਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
paahoo ghar aae mukalaaoo aae |1| rahaau |അതിഥികൾ അവളുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു, അവളുടെ ഭർത്താവ് അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਓਹ ਜਿ ਦਿਸੈ ਖੂਹੜੀ ਕਉਨ ਲਾਜੁ ਵਹਾਰੀ ॥
oh ji disai khooharree kaun laaj vahaaree |നാം കാണുന്ന ലോകത്തിൻ്റെ കിണറ്റിലേക്ക് ശ്വാസത്തിൻ്റെ കയർ താഴ്ത്തിയത് ആരാണ്?
ਲਾਜੁ ਘੜੀ ਸਿਉ ਤੂਟਿ ਪੜੀ ਉਠਿ ਚਲੀ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥੨॥
laaj gharree siau toott parree utth chalee panihaaree |2|ശരീരത്തിലെ കുടത്തിൽ നിന്ന് ശ്വാസത്തിൻ്റെ കയർ പൊട്ടി, ജലവാഹകൻ എഴുന്നേറ്റു പോകുന്നു. ||2||
ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਅਪੁਨਾ ਕਾਰਜੁ ਸਵਾਰੇ ॥
saahib hoe deaal kripaa kare apunaa kaaraj savaare |കർത്താവും ഗുരുവും ദയ കാണിക്കുകയും അവൻ്റെ കൃപ നൽകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പരിഹരിക്കപ്പെടും.