ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 982

ਲਗਿ ਲਗਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਹੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ਲਗਿ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਸਵਾਰੇ ॥

lag lag preet bahu preet lagaaee lag saadhoo sang savaare |

സ്നേഹത്തിൽ വീഴുക, കർത്താവുമായി ആഴത്തിൽ പ്രണയിക്കുക; വിശുദ്ധരുടെ കൂട്ടായ്മയായ സാദ് സംഗത്തിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ ഉയർത്തപ്പെടുകയും അലങ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ਗੁਰ ਕੇ ਬਚਨ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨੇ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਬਹੁਤੁ ਪਿਆਰੇ ॥੬॥

gur ke bachan sat sat kar maane mere tthaakur bahut piaare |6|

ഗുരുവിൻ്റെ വചനം സത്യമായും പൂർണ്ണമായും സത്യമായും അംഗീകരിക്കുന്നവർ എൻ്റെ കർത്താവിനും ഗുരുവിനും വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്. ||6||

ਪੂਰਬਿ ਜਨਮਿ ਪਰਚੂਨ ਕਮਾਏ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰੇ ॥

poorab janam parachoon kamaae har har har naam piaare |

കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ നിമിത്തം, ഒരാൾ ഭഗവാൻ്റെ നാമം, ഹർ, ഹർ, ഹർ എന്നിവയെ സ്നേഹിക്കുന്നു.

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਰਸੁ ਗਾਵੈ ਰਸੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥੭॥

guraprasaad amrit ras paaeaa ras gaavai ras veechaare |7|

ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ നിങ്ങൾക്ക് അമൃത സത്ത ലഭിക്കും; ഈ സാരാംശം പാടുക, ഈ സത്തയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുക. ||7||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੂਪ ਰੰਗਿ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਲਾਲਨ ਲਾਲ ਗੁਲਾਰੇ ॥

har har roop rang sabh tere mere laalan laal gulaare |

കർത്താവേ, ഹർ, ഹർ, എല്ലാ രൂപങ്ങളും നിറങ്ങളും നിനക്കുള്ളതാണ്; എൻ്റെ പ്രിയേ, എൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള സിന്ദൂര മാണിക്യം.

ਜੈਸਾ ਰੰਗੁ ਦੇਹਿ ਸੋ ਹੋਵੈ ਕਿਆ ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ॥੮॥੩॥

jaisaa rang dehi so hovai kiaa naanak jant vichaare |8|3|

കർത്താവേ, നീ പകർന്നുനൽകുന്ന നിറമേ ഉള്ളൂ; ഓ നാനാക്ക്, പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യന് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും? ||8||3||

ਨਟ ਮਹਲਾ ੪ ॥

natt mahalaa 4 |

നാറ്റ്, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਰਾਮ ਗੁਰ ਸਰਨਿ ਪ੍ਰਭੂ ਰਖਵਾਰੇ ॥

raam gur saran prabhoo rakhavaare |

ഗുരുവിൻ്റെ സങ്കേതത്തിൽ, ദൈവം നമ്മെ രക്ഷിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു,

ਜਿਉ ਕੁੰਚਰੁ ਤਦੂਐ ਪਕਰਿ ਚਲਾਇਓ ਕਰਿ ਊਪਰੁ ਕਢਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jiau kunchar tadooaai pakar chalaaeio kar aoopar kadt nisataare |1| rahaau |

അവൻ ആനയെ സംരക്ഷിച്ചതുപോലെ, മുതല അതിനെ പിടികൂടി വെള്ളത്തിലേക്ക് വലിച്ചപ്പോൾ; അയാൾ അവനെ പൊക്കി പുറത്തെടുത്തു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਬਹੁਤੁ ਅਤਿ ਨੀਕੇ ਮਨਿ ਸਰਧਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਧਾਰੇ ॥

prabh ke sevak bahut at neeke man saradhaa kar har dhaare |

ദൈവത്തിൻ്റെ ദാസന്മാർ ഉന്നതരും ഉന്നതരുമാണ്; അവർ അവനുവേണ്ടിയുള്ള വിശ്വാസം അവരുടെ മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു.

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭਿ ਸਰਧਾ ਭਗਤਿ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਜਨ ਕੀ ਪੈਜ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥

mere prabh saradhaa bhagat man bhaavai jan kee paij savaare |1|

വിശ്വാസവും ഭക്തിയും എൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ മനസ്സിന് പ്രസാദകരമാണ്; അവൻ തൻ്റെ എളിയ ദാസന്മാരുടെ ബഹുമാനം രക്ഷിക്കുന്നു. ||1||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਲਾਗੈ ਸਭੁ ਦੇਖੈ ਬ੍ਰਹਮ ਪਸਾਰੇ ॥

har har sevak sevaa laagai sabh dekhai braham pasaare |

കർത്താവിൻ്റെ ദാസൻ, ഹർ, ഹർ, അവൻ്റെ സേവനത്തിൽ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനാണ്; പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ദൈവത്തെ അവൻ കാണുന്നു.

ਏਕੁ ਪੁਰਖੁ ਇਕੁ ਨਦਰੀ ਆਵੈ ਸਭ ਏਕਾ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਰੇ ॥੨॥

ek purakh ik nadaree aavai sabh ekaa nadar nihaare |2|

തൻ്റെ കൃപയുടെ നോട്ടത്താൽ എല്ലാവരെയും അനുഗ്രഹിക്കുന്ന ഏകദൈവത്തെ അവൻ കാണുന്നു. ||2||

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ਸਭੁ ਚੇਰੀ ਜਗਤੁ ਸਮਾਰੇ ॥

har prabh tthaakur raviaa sabh tthaaee sabh cheree jagat samaare |

നമ്മുടെ കർത്താവും ഗുരുവുമായ ദൈവം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുകയും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവൻ ലോകത്തെ മുഴുവൻ തൻ്റെ അടിമയായി പരിപാലിക്കുന്നു.

ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵੈ ਵਿਚਿ ਪਾਥਰ ਕੀਰੇ ਕਾਰੇ ॥੩॥

aap deaal deaa daan devai vich paathar keere kaare |3|

കാരുണ്യവാനായ കർത്താവ് തന്നെ തൻ്റെ ദാനങ്ങൾ, കല്ലിലെ പുഴുക്കൾക്കുപോലും കരുണാപൂർവം നൽകുന്നു. ||3||

ਅੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਬਹੁਤੁ ਮੁਸਕਾਈ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲਾ ਮਿਰਗੁ ਸਿੰਙ੍ਹਾਰੇ ॥

antar vaas bahut musakaaee bhram bhoolaa mirag singhaare |

മാനിനുള്ളിൽ കസ്തൂരിരംഗത്തിൻ്റെ കനത്ത സുഗന്ധമുണ്ട്, പക്ഷേ അവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാവുകയും വ്യാമോഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അവൻ അത് തേടി കൊമ്പുകൾ കുലുക്കുന്നു.

ਬਨੁ ਬਨੁ ਢੂਢਿ ਢੂਢਿ ਫਿਰਿ ਥਾਕੀ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਘਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੪॥

ban ban dtoodt dtoodt fir thaakee gur poorai ghar nisataare |4|

കാടുകളിലും കാടുകളിലും അലഞ്ഞും കറങ്ങിയും അലഞ്ഞും ഞാൻ തളർന്നു, പിന്നെ എൻ്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ, തികഞ്ഞ ഗുരു എന്നെ രക്ഷിച്ചു. ||4||

ਬਾਣੀ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਹੈ ਬਾਣੀ ਵਿਚਿ ਬਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਰੇ ॥

baanee guroo guroo hai baanee vich baanee amrit saare |

വാക്ക്, ബാനി ഗുരുവാണ്, ഗുരു ബാനിയാണ്. ബാനിക്കുള്ളിൽ, അംബ്രോസിയൽ അമൃത് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ਗੁਰੁ ਬਾਣੀ ਕਹੈ ਸੇਵਕੁ ਜਨੁ ਮਾਨੈ ਪਰਤਖਿ ਗੁਰੂ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੫॥

gur baanee kahai sevak jan maanai paratakh guroo nisataare |5|

അവൻ്റെ എളിയ ദാസൻ വിശ്വസിക്കുകയും ഗുരുവിൻ്റെ ബാനിയുടെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ഗുരു നേരിട്ട് അവനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. ||5||

ਸਭੁ ਹੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਸਰਿਆ ਮਨਿ ਬੀਜਿਆ ਖਾਵਾਰੇ ॥

sabh hai braham braham hai pasariaa man beejiaa khaavaare |

എല്ലാം ദൈവമാണ്, ദൈവം മുഴുവൻ വിശാലമാണ്; മനുഷ്യൻ നട്ടത് തിന്നുന്നു.

ਜਿਉ ਜਨ ਚੰਦ੍ਰਹਾਂਸੁ ਦੁਖਿਆ ਧ੍ਰਿਸਟਬੁਧੀ ਅਪੁਨਾ ਘਰੁ ਲੂਕੀ ਜਾਰੇ ॥੬॥

jiau jan chandrahaans dukhiaa dhrisattabudhee apunaa ghar lookee jaare |6|

എളിയ ഭക്തനായ ചന്ദ്രഹാനനെ ധൃഷ്ടബുദ്ധി പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ സ്വന്തം വീടിന് തീകൊളുത്തുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. ||6||

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਜਨੁ ਅੰਤਰਿ ਰਿਦ ਲੋਚੈ ਪ੍ਰਭ ਜਨ ਕੇ ਸਾਸ ਨਿਹਾਰੇ ॥

prabh kau jan antar rid lochai prabh jan ke saas nihaare |

ദൈവത്തിൻ്റെ എളിമയുള്ള ദാസൻ അവൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ അവനെ കാംക്ഷിക്കുന്നു; ദൈവം തൻ്റെ എളിയ ദാസൻ്റെ ഓരോ ശ്വാസവും നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਜਨ ਪੀਛੈ ਜਗੁ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੭॥

kripaa kripaa kar bhagat drirraae jan peechhai jag nisataare |7|

കരുണയോടെ, കരുണയോടെ, അവൻ തൻ്റെ എളിയ ദാസൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഭക്തി നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ്റെ നിമിത്തം, ദൈവം ലോകത്തെ മുഴുവൻ രക്ഷിക്കുന്നു. ||7||

ਆਪਨ ਆਪਿ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰੁ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਵਾਰੇ ॥

aapan aap aap prabh tthaakur prabh aape srisatt savaare |

ദൈവം, നമ്മുടെ കർത്താവും യജമാനനും, അവൻ തന്നെ; ദൈവം തന്നെ പ്രപഞ്ചത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਭੁ ਵਰਤੈ ਕਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਆਪਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੮॥੪॥

jan naanak aape aap sabh varatai kar kripaa aap nisataare |8|4|

ഓ ദാസനായ നാനാക്ക്, അവൻ തന്നെ സർവ്വവ്യാപിയാണ്; അവൻ്റെ കാരുണ്യത്തിൽ അവൻ തന്നെ എല്ലാവരെയും മോചിപ്പിക്കുന്നു. ||8||4||

ਨਟ ਮਹਲਾ ੪ ॥

natt mahalaa 4 |

നാറ്റ്, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਰਾਮ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥

raam kar kirapaa lehu ubaare |

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കൃപ നൽകി എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

ਜਿਉ ਪਕਰਿ ਦ੍ਰੋਪਤੀ ਦੁਸਟਾਂ ਆਨੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲਾਜ ਨਿਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jiau pakar dropatee dusattaan aanee har har laaj nivaare |1| rahaau |

ദുഷ്ടന്മാർ അവളെ പിടികൂടി കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കിയപ്പോൾ നീ ദ്രോപദിയെ അപമാനത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചതുപോലെ. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਾਚਿਕ ਜਨ ਤੇਰੇ ਇਕੁ ਮਾਗਉ ਦਾਨੁ ਪਿਆਰੇ ॥

kar kirapaa jaachik jan tere ik maagau daan piaare |

അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ - ഞാൻ അങ്ങയുടെ ഒരു എളിയ യാചകൻ മാത്രമാണ്; എൻ്റെ പ്രിയനേ, ഒരൊറ്റ അനുഗ്രഹത്തിനായി ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਨਿਤ ਸਰਧਾ ਲਾਗੀ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥

satigur kee nit saradhaa laagee mo kau har gur mel savaare |1|

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ ഞാൻ നിരന്തരം കാംക്ഷിക്കുന്നു. കർത്താവേ, ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടാൻ എന്നെ നയിക്കേണമേ, ഞാൻ ഉയർത്തപ്പെടുകയും അലങ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ||1||