ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 122
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਇਸੁ ਮਨਹਿ ਨਚਾਏ ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥
maaeaa mohu is maneh nachaae antar kapatt dukh paavaniaa |4|മായയുടെ സ്നേഹം ഈ മനസ്സിനെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ഉള്ളിലെ വഞ്ചന ആളുകളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. ||4||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਜਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
guramukh bhagat jaa aap karaae |ഭഗവാൻ ഒരാളെ ഗുരുമുഖനാകാനും ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധന നടത്താനും പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോൾ,
ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥
tan man raataa sahaj subhaae |അപ്പോൾ അവൻ്റെ ശരീരവും മനസ്സും അവബോധജന്യമായ അനായാസതയോടെ അവൻ്റെ സ്നേഹവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.
ਬਾਣੀ ਵਜੈ ਸਬਦਿ ਵਜਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਥਾਇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੫॥
baanee vajai sabad vajaae guramukh bhagat thaae paavaniaa |5|അവൻ്റെ ബാനിയുടെ വചനം പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്നു, അവൻ്റെ ശബാദിൻ്റെ വചനം മുഴങ്ങുന്നു, ആരുടെ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധന അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുവോ ആ ഗുരുമുഖിന്. ||5||
ਬਹੁ ਤਾਲ ਪੂਰੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ ॥
bahu taal poore vaaje vajaae |ഒരാൾക്ക് എല്ലാത്തരം വാദ്യങ്ങളും അടിക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യാം.
ਨਾ ਕੋ ਸੁਣੇ ਨ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
naa ko sune na man vasaae |എന്നാൽ ആരും കേൾക്കുകയില്ല, ആരും അത് മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയുമില്ല.
ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਪਿੜ ਬੰਧਿ ਨਾਚੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥
maaeaa kaaran pirr bandh naachai doojai bhaae dukh paavaniaa |6|മായയ്ക്ക് വേണ്ടി, അവർ അരങ്ങൊരുക്കി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ അവർ ദ്വന്ദ്വത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു, അവർക്ക് സങ്കടം മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. ||6||
ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੈ ਸੋ ਮੁਕਤਾ ॥
jis antar preet lagai so mukataa |ഭഗവാൻ്റെ സ്നേഹത്തിൽ അന്തർലീനമായിരിക്കുന്നവർ മോചിതരാകുന്നു.
ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਸਿ ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਜੁਗਤਾ ॥
eindree vas sach sanjam jugataa |അവർ അവരുടെ ലൈംഗികാഭിലാഷങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു, അവരുടെ ജീവിതരീതി സത്യത്തിൻ്റെ സ്വയം അച്ചടക്കമാണ്.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਧਿਆਏ ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਭਾਵਣਿਆ ॥੭॥
gur kai sabad sadaa har dhiaae ehaa bhagat har bhaavaniaa |7|ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ അവർ ഭഗവാനെ എന്നും ധ്യാനിക്കുന്നു. ഈ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധന ഭഗവാൻ പ്രീതികരമാണ്. ||7||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਹੋਈ ॥
guramukh bhagat jug chaare hoee |ഗുരുമുഖനായി ജീവിക്കുക എന്നത് നാല് യുഗങ്ങളിലുടനീളം ഭക്തിപരമായ ആരാധനയാണ്.
ਹੋਰਤੁ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਏ ਕੋਈ ॥
horat bhagat na paae koee |ഈ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധന മറ്റൊരു മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും ലഭിക്കുന്നതല്ല.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਭਗਤੀ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੦॥੨੧॥
naanak naam gur bhagatee paaeeai gur charanee chit laavaniaa |8|20|21|ഓ നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയിലൂടെ മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ ബോധം ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുക. ||8||20||21||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |മാജ്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸਚਾ ਸੇਵੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
sachaa sevee sach saalaahee |സത്യവനെ സേവിക്കുക, സത്യവനെ സ്തുതിക്കുക.
ਸਚੈ ਨਾਇ ਦੁਖੁ ਕਬ ਹੀ ਨਾਹੀ ॥
sachai naae dukh kab hee naahee |യഥാർത്ഥ നാമത്തിൽ, വേദന ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ ബാധിക്കുകയില്ല.
ਸੁਖਦਾਤਾ ਸੇਵਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਗੁਰਮਤਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥
sukhadaataa sevan sukh paaein guramat man vasaavaniaa |1|സമാധാനദാതാവിനെ സേവിക്കുന്നവർ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു. അവർ ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree sukh sahaj samaadh lagaavaniaa |സമാധിയുടെ സമാധാനത്തിലേക്ക് അവബോധപൂർവ്വം പ്രവേശിക്കുന്നവർക്ക് ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്, എൻ്റെ ആത്മാവ് ഒരു ത്യാഗമാണ്.
ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਸਦਾ ਸੋਹਹਿ ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jo har seveh se sadaa soheh sobhaa surat suhaavaniaa |1| rahaau |കർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും സുന്ദരന്മാരാണ്. അവരുടെ അവബോധത്തിൻ്റെ മഹത്വം മനോഹരമാണ്. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰਾ ਭਗਤੁ ਕਹਾਏ ॥
sabh ko teraa bhagat kahaae |എല്ലാവരും തങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ ഭക്തർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ਸੇਈ ਭਗਤ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥
seee bhagat terai man bhaae |എന്നാൽ അവർ മാത്രമാണ് നിങ്ങളുടെ ഭക്തർ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന് ഇമ്പമുള്ളവർ.
ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਤੁਧੈ ਸਾਲਾਹਨਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਭਗਤਿ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੨॥
sach baanee tudhai saalaahan rang raate bhagat karaavaniaa |2|നിങ്ങളുടെ ബാനിയുടെ യഥാർത്ഥ വചനത്തിലൂടെ അവർ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; നിൻ്റെ സ്നേഹത്തോട് ഇണങ്ങി, അവർ നിന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നു. ||2||
ਸਭੁ ਕੋ ਸਚੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ॥
sabh ko sache har jeeo teraa |പ്രിയ സത്യനാഥാ, എല്ലാം നിങ്ങളുടേതാണ്.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਚੂਕੈ ਫੇਰਾ ॥
guramukh milai taa chookai feraa |ഗുർമുഖിനെ കണ്ടുമുട്ടിയതോടെ ഈ പുനർജന്മ ചക്രം അവസാനിക്കുന്നു.
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਨਾਇ ਰਚਾਵਹਿ ਤੂੰ ਆਪੇ ਨਾਉ ਜਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥
jaa tudh bhaavai taa naae rachaaveh toon aape naau japaavaniaa |3|നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം തൃപ്തികരമാകുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ നാമത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. നാമം ജപിക്കാൻ നിങ്ങൾ തന്നെ ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു. ||3||
ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
guramatee har man vasaaeaa |ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഭഗവാനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു.
ਹਰਖੁ ਸੋਗੁ ਸਭੁ ਮੋਹੁ ਗਵਾਇਆ ॥
harakh sog sabh mohu gavaaeaa |സന്തോഷവും വേദനയും, എല്ലാ വൈകാരിക ബന്ധങ്ങളും ഇല്ലാതായി.
ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਦ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੪॥
eikas siau liv laagee sad hee har naam man vasaavaniaa |4|ഞാൻ എന്നേക്കും ഏകനായ കർത്താവിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഭഗവാൻ്റെ നാമം പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. ||4||
ਭਗਤ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਤੇਰੈ ਚਾਏ ॥
bhagat rang raate sadaa terai chaae |നിൻ്റെ ഭക്തർ നിൻ്റെ സ്നേഹത്തോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവർ എപ്പോഴും സന്തോഷവാനാണ്.
ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥
nau nidh naam vasiaa man aae |നാമത്തിൻ്റെ ഒമ്പത് നിധികൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളുന്നു.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥
poorai bhaag satigur paaeaa sabade mel milaavaniaa |5|പൂർണ്ണമായ വിധിയിലൂടെ, അവർ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു, ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ അവർ കർത്താവിൻ്റെ ഐക്യത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു. ||5||
ਤੂੰ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥
toon deaal sadaa sukhadaataa |നീ കരുണയുള്ളവനാണ്, എപ്പോഴും സമാധാനം നൽകുന്നവനാണ്.
ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੇਲਿਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ॥
toon aape melihi guramukh jaataa |നീ തന്നെ ഞങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു; നിങ്ങളെ ഗുരുമുഖന്മാർക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ.
ਤੂੰ ਆਪੇ ਦੇਵਹਿ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥
toon aape deveh naam vaddaaee naam rate sukh paavaniaa |6|നാമത്തിൻ്റെ മഹത്വമേറിയ മഹത്വം നീ തന്നെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു; നാമത്തോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നാൽ നമുക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കും. ||6||
ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
sadaa sadaa saache tudh saalaahee |എന്നെന്നേക്കും, കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥
guramukh jaataa doojaa ko naahee |ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് മറ്റാരെയും അറിയില്ല.
ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਮਨੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ਮਨਿ ਮੰਨਿਐ ਮਨਹਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥
ekas siau man rahiaa samaae man maniaai maneh milaavaniaa |7|എൻ്റെ മനസ്സ് ഏകനായ കർത്താവിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; എൻ്റെ മനസ്സ് അവനു സമർപ്പിക്കുന്നു, എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ അവനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ||7||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਾਲਾਹੇ ॥
guramukh hovai so saalaahe |ഗുരുമുഖനായി മാറുന്ന ഒരാൾ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ਸਾਚੇ ਠਾਕੁਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥
saache tthaakur veparavaahe |നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ നാഥനും യജമാനനും അശ്രദ്ധനാണ്.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮੇਲਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੧॥੨੨॥
naanak naam vasai man antar gurasabadee har melaavaniaa |8|21|22|നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം മനസ്സിൻ്റെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ നാം ഭഗവാനിൽ ലയിക്കുന്നു. ||8||21||22||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |മാജ്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰੇ ॥
tere bhagat soheh saachai darabaare |നിങ്ങളുടെ ഭക്തർ യഥാർത്ഥ കോടതിയിൽ സുന്ദരിയായി കാണപ്പെടുന്നു.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰੇ ॥
gur kai sabad naam savaare |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ അവർ നാമം കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു.
ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥
sadaa anand raheh din raatee gun keh gunee samaavaniaa |1|അവർ രാവും പകലും എന്നേക്കും ആനന്ദത്തിലാണ്; ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ ആലപിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മഹത്വത്തിൻ്റെ കർത്താവുമായി ലയിക്കുന്നു. ||1||