ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 128

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa 3 |

മാജ്, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਮਨਮੁਖ ਪੜਹਿ ਪੰਡਿਤ ਕਹਾਵਹਿ ॥

manamukh parreh panddit kahaaveh |

സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ വായിക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവരെ പണ്ഡിറ്റുകൾ - ആത്മീയ പണ്ഡിതന്മാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥

doojai bhaae mahaa dukh paaveh |

എന്നാൽ അവർ ദ്വന്ദതയെ പ്രണയിക്കുന്നു, അവർ കഠിനമായ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു.

ਬਿਖਿਆ ਮਾਤੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਆਵਣਿਆ ॥੧॥

bikhiaa maate kichh soojhai naahee fir fir joonee aavaniaa |1|

ദുരാചാരത്തിൻ്റെ ലഹരിയിൽ അവർക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും പുനർജനിക്കുന്നു. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeo vaaree haumai maar milaavaniaa |

ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്, എൻ്റെ ആത്മാവ് ഒരു ത്യാഗമാണ്, അവരുടെ അഹന്തയെ കീഴടക്കി, കർത്താവിനോട് ഐക്യപ്പെടുന്നവർക്ക്.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸਹਜਿ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gur sevaa te har man vasiaa har ras sahaj peeaavaniaa |1| rahaau |

അവർ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നു, അവരുടെ മനസ്സിൽ ഭഗവാൻ വസിക്കുന്നു; അവർ അവബോധപൂർവ്വം ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയിൽ കുടിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਵੇਦੁ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨਹੀ ਆਇਆ ॥

ved parreh har ras nahee aaeaa |

പണ്ഡിറ്റുകൾ വേദങ്ങൾ വായിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർക്ക് ഭഗവാൻ്റെ സാരാംശം ലഭിക്കുന്നില്ല.

ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਮੋਹੇ ਮਾਇਆ ॥

vaad vakhaaneh mohe maaeaa |

മായയുടെ ലഹരിയിൽ അവർ തർക്കിക്കുകയും തർക്കിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਅਗਿਆਨਮਤੀ ਸਦਾ ਅੰਧਿਆਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਿ ਹਰਿ ਗਾਵਣਿਆ ॥੨॥

agiaanamatee sadaa andhiaaraa guramukh boojh har gaavaniaa |2|

വിഡ്ഢികളായ ബുദ്ധിജീവികൾ എന്നും ആത്മീയ അന്ധകാരത്തിലാണ്. ഗുരുമുഖന്മാർ മനസ്സിലാക്കുകയും ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. ||2||

ਅਕਥੋ ਕਥੀਐ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥

akatho katheeai sabad suhaavai |

വിവരണാതീതമായത് ശബാദിലെ മനോഹരമായ വചനത്തിലൂടെ മാത്രമേ വിവരിച്ചിട്ടുള്ളൂ.

ਗੁਰਮਤੀ ਮਨਿ ਸਚੋ ਭਾਵੈ ॥

guramatee man sacho bhaavai |

ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ സത്യം മനസ്സിന് ഇമ്പമുള്ളതാകുന്നു.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਚਿ ਰੰਗਾਵਣਿਆ ॥੩॥

sacho sach raveh din raatee ihu man sach rangaavaniaa |3|

രാവും പകലും സത്യത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും സത്യമായതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നവർ - അവരുടെ മനസ്സ് സത്യത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ||3||

ਜੋ ਸਚਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਸਚੋ ਭਾਵੈ ॥

jo sach rate tin sacho bhaavai |

സത്യത്തോട് ഇണങ്ങി നിൽക്കുന്നവർ സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു.

ਆਪੇ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥

aape dee na pachhotaavai |

ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് ഈ വരം നൽകുന്നത്; അവൻ അത് തിരിച്ചെടുക്കുകയില്ല.

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤਿਨਾ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

koorr kusat tinaa mail na laagai |

വഞ്ചനയുടെയും അസത്യത്തിൻ്റെയും വൃത്തികേടുകൾ പറ്റിനിൽക്കാത്തവരിൽ,

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ॥

guraparasaadee anadin jaagai |

ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ, രാവും പകലും ഉണർന്നിരിക്കുക.

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥

niramal naam vasai ghatt bheetar jotee jot milaavaniaa |5|

കർത്താവിൻ്റെ നാമമായ നിഷ്കളങ്ക നാമം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു; അവരുടെ പ്രകാശം വെളിച്ചത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||5||

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥

trai gun parreh har tat na jaaneh |

അവർ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വായിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർക്ക് ഭഗവാൻ്റെ അടിസ്ഥാന യാഥാർത്ഥ്യം അറിയില്ല.

ਮੂਲਹੁ ਭੁਲੇ ਗੁਰਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥

moolahu bhule gurasabad na pachhaaneh |

എല്ലാറ്റിൻ്റെയും ഉറവിടമായ ആദിമ ഭഗവാനെ അവർ മറക്കുന്നു, ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തെ അവർ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

ਮੋਹ ਬਿਆਪੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥

moh biaape kichh soojhai naahee gurasabadee har paavaniaa |6|

അവർ വൈകാരിക ബന്ധത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; അവർക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ഭഗവാനെ കണ്ടെത്തുന്നു. ||6||

ਵੇਦੁ ਪੁਕਾਰੈ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਾਇਆ ॥

ved pukaarai tribidh maaeaa |

മായയ്ക്ക് മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് വേദങ്ങൾ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നു.

ਮਨਮੁਖ ਨ ਬੂਝਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇਆ ॥

manamukh na boojheh doojai bhaaeaa |

ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ, ദ്വന്ദതയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਏਕੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥

trai gun parreh har ek na jaaneh bin boojhe dukh paavaniaa |7|

അവർ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വായിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർക്ക് ഏകനായ കർത്താവിനെ അറിയില്ല. മനസ്സിലാക്കാതെ അവർക്ക് വേദനയും കഷ്ടപ്പാടും മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. ||7||

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

jaa tis bhaavai taa aap milaae |

അത് കർത്താവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൻ നമ്മെ തന്നോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਹਸਾ ਦੂਖੁ ਚੁਕਾਏ ॥

gurasabadee sahasaa dookh chukaae |

ഗുരുശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ സന്ദേഹങ്ങളും കഷ്ടപ്പാടുകളും ദൂരീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੩੦॥੩੧॥

naanak naavai kee sachee vaddiaaee naamo man sukh paavaniaa |8|30|31|

ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിൻ്റെ മഹത്വം സത്യമാണ്. നാമത്തിൽ വിശ്വസിച്ചാൽ സമാധാനം ലഭിക്കും. ||8||30||31||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa 3 |

മാജ്, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਨਿਰਗੁਣੁ ਸਰਗੁਣੁ ਆਪੇ ਸੋਈ ॥

niragun saragun aape soee |

ഭഗവാൻ തന്നെ അവ്യക്തനും ബന്ധമില്ലാത്തവനുമാണ്; അവൻ പ്രകടവും ബന്ധപ്പെട്ടവനുമാണ്.

ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਹੋਈ ॥

tat pachhaanai so panddit hoee |

ഈ അടിസ്ഥാന യാഥാർത്ഥ്യം തിരിച്ചറിയുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ പണ്ഡിറ്റുകൾ, ആത്മീയ പണ്ഡിതന്മാർ.

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥

aap tarai sagale kul taarai har naam man vasaavaniaa |1|

കർത്താവിൻ്റെ നാമം മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുമ്പോൾ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ രക്ഷിക്കുകയും അവരുടെ എല്ലാ കുടുംബങ്ങളെയും പൂർവ്വികരെയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਖਿ ਸਾਦੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeo vaaree har ras chakh saad paavaniaa |

ഭഗവാൻ്റെ സത്ത ആസ്വദിക്കുകയും അതിൻ്റെ രുചി ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്, എൻ്റെ ആത്മാവ് ഒരു ത്യാഗമാണ്.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har ras chaakheh se jan niramal niramal naam dhiaavaniaa |1| rahaau |

ഭഗവാൻ്റെ ഈ സാരാംശം ആസ്വദിക്കുന്നവർ ശുദ്ധവും കളങ്കരഹിതവുമായ ജീവികളാണ്. അവർ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നിഷ്കളങ്ക നാമത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||