ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 128
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |માજ, ત્રીજી મહેલ:
ਮਨਮੁਖ ਪੜਹਿ ਪੰਡਿਤ ਕਹਾਵਹਿ ॥
manamukh parreh panddit kahaaveh |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો વાંચે છે અને પાઠ કરે છે; તેમને પંડિત-આધ્યાત્મિક વિદ્વાનો કહેવામાં આવે છે.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥
doojai bhaae mahaa dukh paaveh |પરંતુ તેઓ દ્વૈત સાથે પ્રેમમાં છે, અને તેઓ ભયંકર પીડા સહન કરે છે.
ਬਿਖਿਆ ਮਾਤੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਆਵਣਿਆ ॥੧॥
bikhiaa maate kichh soojhai naahee fir fir joonee aavaniaa |1|દુર્ગુણના નશામાં, તેઓ કંઈપણ સમજતા નથી. તેઓ પુનઃજન્મ પામે છે, વારંવાર. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree haumai maar milaavaniaa |હું બલિદાન છું, મારો આત્મા બલિદાન છે, જેઓ પોતાના અહંકારને વશ થઈને પ્રભુ સાથે એકાકાર થાય છે.
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸਹਜਿ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur sevaa te har man vasiaa har ras sahaj peeaavaniaa |1| rahaau |તેઓ ગુરુની સેવા કરે છે, અને ભગવાન તેમના મનમાં વસે છે; તેઓ સાહજિક રીતે ભગવાનના ઉત્કૃષ્ટ સારથી પીવે છે. ||1||થોભો ||
ਵੇਦੁ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨਹੀ ਆਇਆ ॥
ved parreh har ras nahee aaeaa |પંડિતો વેદ વાંચે છે, પરંતુ તેઓ ભગવાનનો સાર મેળવતા નથી.
ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਮੋਹੇ ਮਾਇਆ ॥
vaad vakhaaneh mohe maaeaa |માયાના નશામાં તેઓ વાદ-વિવાદ કરે છે.
ਅਗਿਆਨਮਤੀ ਸਦਾ ਅੰਧਿਆਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਿ ਹਰਿ ਗਾਵਣਿਆ ॥੨॥
agiaanamatee sadaa andhiaaraa guramukh boojh har gaavaniaa |2|મૂર્ખ બુદ્ધિજીવીઓ કાયમ આધ્યાત્મિક અંધકારમાં હોય છે. ગુરુમુખો સમજે છે, અને ભગવાનના મહિમાના ગુણગાન ગાય છે. ||2||
ਅਕਥੋ ਕਥੀਐ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥
akatho katheeai sabad suhaavai |શબ્દના સુંદર શબ્દ દ્વારા જ અવર્ણનીય વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે.
ਗੁਰਮਤੀ ਮਨਿ ਸਚੋ ਭਾਵੈ ॥
guramatee man sacho bhaavai |ગુરુના ઉપદેશથી સત્ય મનને આનંદદાયક બને છે.
ਸਚੋ ਸਚੁ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਚਿ ਰੰਗਾਵਣਿਆ ॥੩॥
sacho sach raveh din raatee ihu man sach rangaavaniaa |3|જેઓ સૌથી વધુ સત્યની વાત કરે છે, તેઓ રાત-દિવસ-તેમના મન સત્યથી રંગાયેલા છે. ||3||
ਜੋ ਸਚਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਸਚੋ ਭਾਵੈ ॥
jo sach rate tin sacho bhaavai |જેઓ સત્ય સાથે જોડાયેલા છે, તેઓ સત્યને ચાહે છે.
ਆਪੇ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥
aape dee na pachhotaavai |ભગવાન પોતે આ ભેટ આપે છે; તેણે તે પાછું ન લેવું.
ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤਿਨਾ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥
koorr kusat tinaa mail na laagai |છેતરપિંડી અને જૂઠાણાની ગંદકી તેમને વળગી રહેતી નથી જેઓ,
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ॥
guraparasaadee anadin jaagai |ગુરુની કૃપાથી, રાત દિવસ જાગૃત અને જાગૃત રહો.
ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥
niramal naam vasai ghatt bheetar jotee jot milaavaniaa |5|નિષ્કલંક નામ, ભગવાનનું નામ, તેમના હૃદયની અંદર રહે છે; તેમનો પ્રકાશ પ્રકાશમાં ભળી જાય છે. ||5||
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥
trai gun parreh har tat na jaaneh |તેઓ ત્રણ ગુણો વિશે વાંચે છે, પરંતુ તેઓ ભગવાનની આવશ્યક વાસ્તવિકતા જાણતા નથી.
ਮੂਲਹੁ ਭੁਲੇ ਗੁਰਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥
moolahu bhule gurasabad na pachhaaneh |તેઓ સર્વના સ્ત્રોત એવા આદિમ ભગવાનને ભૂલી જાય છે અને તેઓ ગુરુના શબ્દને ઓળખતા નથી.
ਮੋਹ ਬਿਆਪੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥
moh biaape kichh soojhai naahee gurasabadee har paavaniaa |6|તેઓ ભાવનાત્મક આસક્તિમાં મગ્ન છે; તેઓ કંઈપણ સમજી શકતા નથી. ગુરુના શબ્દના માધ્યમથી પ્રભુ મળે છે. ||6||
ਵੇਦੁ ਪੁਕਾਰੈ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਾਇਆ ॥
ved pukaarai tribidh maaeaa |વેદ માયા ત્રણ ગુણોની હોવાનું જાહેર કરે છે.
ਮਨਮੁਖ ਨ ਬੂਝਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇਆ ॥
manamukh na boojheh doojai bhaaeaa |દ્વૈતના પ્રેમમાં પડેલા સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો, સમજતા નથી.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਏਕੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥
trai gun parreh har ek na jaaneh bin boojhe dukh paavaniaa |7|તેઓ ત્રણ ગુણો વાંચે છે, પરંતુ તેઓ એક ભગવાનને જાણતા નથી. સમજ્યા વિના, તેઓ માત્ર પીડા અને વેદના મેળવે છે. ||7||
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥
jaa tis bhaavai taa aap milaae |જ્યારે તે ભગવાનને ખુશ કરે છે, ત્યારે તે આપણને પોતાની સાથે જોડે છે.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਹਸਾ ਦੂਖੁ ਚੁਕਾਏ ॥
gurasabadee sahasaa dookh chukaae |ગુરુના શબ્દ દ્વારા સંશય અને દુઃખ દૂર થાય છે.
ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੩੦॥੩੧॥
naanak naavai kee sachee vaddiaaee naamo man sukh paavaniaa |8|30|31|ઓ નાનક, નામની મહાનતા સાચી છે. નામમાં શ્રદ્ધા રાખવાથી શાંતિ મળે છે. ||8||30||31||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |માજ, ત્રીજી મહેલ:
ਨਿਰਗੁਣੁ ਸਰਗੁਣੁ ਆਪੇ ਸੋਈ ॥
niragun saragun aape soee |ભગવાન પોતે અવ્યક્ત અને અસંબંધિત છે; તે મેનિફેસ્ટ અને રિલેટેડ પણ છે.
ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਹੋਈ ॥
tat pachhaanai so panddit hoee |જેઓ આ આવશ્યક વાસ્તવિકતાને ઓળખે છે તેઓ જ સાચા પંડિતો, આધ્યાત્મિક વિદ્વાનો છે.
ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥
aap tarai sagale kul taarai har naam man vasaavaniaa |1|જ્યારે તેઓ ભગવાનના નામને મનમાં સમાવે છે ત્યારે તેઓ પોતાને બચાવે છે, અને તેમના બધા પરિવારો અને પૂર્વજોને પણ બચાવે છે. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਖਿ ਸਾਦੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree har ras chakh saad paavaniaa |હું બલિદાન છું, મારો આત્મા બલિદાન છે, જેઓ ભગવાનના સારનો સ્વાદ લે છે અને તેનો સ્વાદ લે છે.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har ras chaakheh se jan niramal niramal naam dhiaavaniaa |1| rahaau |જેઓ ભગવાનના આ સારનો સ્વાદ લે છે તે શુદ્ધ, નિષ્કલંક જીવો છે. તેઓ નિષ્કલંક નામ, ભગવાનના નામનું ધ્યાન કરે છે. ||1||થોભો ||
ਸੋ ਨਿਹਕਰਮੀ ਜੋ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥
so nihakaramee jo sabad beechaare |જેઓ શબ્દનું ચિંતન કરે છે તે કર્મથી પર છે.
ਅੰਤਰਿ ਤਤੁ ਗਿਆਨਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ॥
antar tat giaan haumai maare |તેઓ તેમના અહંકારને વશ કરે છે, અને તેમના અસ્તિત્વમાં ઊંડાણપૂર્વક શાણપણનો સાર શોધે છે.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥
naam padaarath nau nidh paae trai gun mett samaavaniaa |2|તેઓ નામની સંપત્તિના નવ ખજાના મેળવે છે. ત્રણ ગુણોથી ઉપર ઊઠીને તેઓ પ્રભુમાં ભળી જાય છે. ||2||
ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਨਿਹਕਰਮੀ ਨ ਹੋਵੈ ॥
haumai karai nihakaramee na hovai |જેઓ અહંકારમાં કામ કરે છે તેઓ કર્મથી આગળ જતા નથી.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹਉਮੈ ਖੋਵੈ ॥
guraparasaadee haumai khovai |ગુરુની કૃપાથી જ અહંકારથી મુક્તિ મળે છે.
ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕੁ ਸਦਾ ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੇ ਗੁਰਸਬਦੀ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੩॥
antar bibek sadaa aap veechaare gurasabadee gun gaavaniaa |3|જેઓ ભેદભાવયુક્ત મન ધરાવે છે, તેઓ સતત પોતાની જાતને તપાસે છે. ગુરુના શબ્દના શબ્દ દ્વારા, તેઓ ભગવાનના મહિમાના ગુણગાન ગાય છે. ||3||
ਹਰਿ ਸਰੁ ਸਾਗਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸੋਈ ॥
har sar saagar niramal soee |ભગવાન સૌથી શુદ્ધ અને ઉત્કૃષ્ટ મહાસાગર છે.
ਸੰਤ ਚੁਗਹਿ ਨਿਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਈ ॥
sant chugeh nit guramukh hoee |સંત ગુરુમુખો નિરંતર નામને પીક કરે છે, જેમ કે હંસ સમુદ્રમાં મોતી પીક કરે છે.
ਇਸਨਾਨੁ ਕਰਹਿ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੪॥
eisanaan kareh sadaa din raatee haumai mail chukaavaniaa |4|તેઓ તેમાં દિવસ-રાત નિરંતર સ્નાન કરે છે અને અહંકારની મલિનતા ધોવાઈ જાય છે. ||4||
ਨਿਰਮਲ ਹੰਸਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥
niramal hansaa prem piaar |શુદ્ધ હંસ, પ્રેમ અને સ્નેહ સાથે,
ਹਰਿ ਸਰਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥
har sar vasai haumai maar |પ્રભુના સાગરમાં વાસ કરો અને તેમના અહંકારને વશ કરો.