ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 1032
ਭੂਲੇ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਸਮਝਾਏ ॥
bhoole sikh guroo samajhaae |ગુરુ તેમના ભટકતા શીખોને સૂચના આપે છે;
ਉਝੜਿ ਜਾਦੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥
aujharr jaade maarag paae |જો તેઓ ભટકી જાય, તો તે તેમને સાચા માર્ગ પર મૂકે છે.
ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸੰਗਿ ਸਖਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥
tis gur sev sadaa din raatee dukh bhanjan sang sakhaataa he |13|તેથી ગુરુની સેવા કરો, સદાકાળ, રાત દિવસ; તે પીડાનો નાશ કરનાર છે - તે તમારા સાથી તરીકે તમારી સાથે છે. ||13||
ਗੁਰ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥
gur kee bhagat kareh kiaa praanee |હે નશ્વર જીવ, તમે ગુરુની કઈ ભક્તિ કરી છે?
ਬ੍ਰਹਮੈ ਇੰਦ੍ਰਿ ਮਹੇਸਿ ਨ ਜਾਣੀ ॥
brahamai indr mahes na jaanee |બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર અને શિવ પણ તે જાણતા નથી.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਲਖੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਲਖੀਐ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸਹਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥
satigur alakh kahahu kiau lakheeai jis bakhase tiseh pachhaataa he |14|મને કહો, અજાણ્યા સાચા ગુરુને કેવી રીતે ઓળખી શકાય? તે જ આ અનુભૂતિ પ્રાપ્ત કરે છે, જેને ભગવાન માફ કરે છે. ||14||
ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਦਰਸਨੁ ॥
antar prem paraapat darasan |જેની અંદર પ્રેમ છે તે તેના દર્શનની ધન્યતા પ્રાપ્ત કરે છે.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁ ਪਰਸਨੁ ॥
gurabaanee siau preet su parasan |જે વ્યક્તિ ગુરુની બાની શબ્દ માટે પ્રેમ રાખે છે, તે તેની સાથે મળે છે.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਸਬਾਈ ਘਟਿ ਦੀਪਕੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥
ahinis niramal jot sabaaee ghatt deepak guramukh jaataa he |15|દિવસ અને રાત, ગુરુમુખ સર્વત્ર નિષ્કલંક દિવ્ય પ્રકાશ જુએ છે; આ દીવો તેના હૃદયને પ્રકાશિત કરે છે. ||15||
ਭੋਜਨ ਗਿਆਨੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ॥
bhojan giaan mahaa ras meetthaa |આધ્યાત્મિક જ્ઞાનનો ખોરાક એ પરમ મધુર સાર છે.
ਜਿਨਿ ਚਾਖਿਆ ਤਿਨਿ ਦਰਸਨੁ ਡੀਠਾ ॥
jin chaakhiaa tin darasan ddeetthaa |જે કોઈ તેનો સ્વાદ લે છે, તે પ્રભુના દર્શનનું ધન્ય દર્શન કરે છે.
ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਿਲੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਸਮਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥
darasan dekh mile bairaagee man manasaa maar samaataa he |16|તેમના દર્શનને જોતાં, અનાસક્ત ભગવાનને મળે છે; મનની ઈચ્છાઓને વશ કરીને તે પ્રભુમાં ભળી જાય છે. ||16||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪਰਧਾਨਾ ॥
satigur seveh se paradhaanaa |જેઓ સાચા ગુરુની સેવા કરે છે તે સર્વોચ્ચ અને પ્રખ્યાત છે.
ਤਿਨ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨਾ ॥
tin ghatt ghatt antar braham pachhaanaa |દરેક હૃદયની અંદર, તેઓ ભગવાનને ઓળખે છે.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਸੁ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਦੀਜੈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੭॥੫॥੧੧॥
naanak har jas har jan kee sangat deejai jin satigur har prabh jaataa he |17|5|11|કૃપા કરીને નાનકને ભગવાનની સ્તુતિ, અને સંગત, ભગવાનના નમ્ર સેવકોની મંડળીને આશીર્વાદ આપો; સાચા ગુરુ દ્વારા, તેઓ તેમના ભગવાન ભગવાનને ઓળખે છે. ||17||5||11||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 |મારૂ, પ્રથમ મહેલ:
ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥
saache saahib sirajanahaare |સાચા પ્રભુ બ્રહ્માંડના સર્જનહાર છે.
ਜਿਨਿ ਧਰ ਚਕ੍ਰ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥
jin dhar chakr dhare veechaare |તેણે દુન્યવી ક્ષેત્રની સ્થાપના અને ચિંતન કર્યું.
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਾਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥
aape karataa kar kar vekhai saachaa veparavaahaa he |1|તેણે પોતે સર્જન કર્યું છે, અને તેને જુએ છે; તે સાચો અને સ્વતંત્ર છે. ||1||
ਵੇਕੀ ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ॥
vekee vekee jant upaae |તેણે વિવિધ પ્રકારના જીવો બનાવ્યા.
ਦੁਇ ਪੰਦੀ ਦੁਇ ਰਾਹ ਚਲਾਏ ॥
due pandee due raah chalaae |બંને પ્રવાસીઓ બે દિશામાં નીકળી પડ્યા છે.
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਿਣੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥
gur poore vin mukat na hoee sach naam jap laahaa he |2|સંપૂર્ણ ગુરુ વિના કોઈની મુક્તિ નથી. સાચા નામનો જપ કરવાથી એક જ લાભ થાય છે. ||2||
ਪੜਹਿ ਮਨਮੁਖ ਪਰੁ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਨਾ ॥
parreh manamukh par bidh nahee jaanaa |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો વાંચે છે અને અભ્યાસ કરે છે, પરંતુ તેઓ માર્ગ જાણતા નથી.
ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥
naam na boojheh bharam bhulaanaa |તેઓ પ્રભુના નામ, નામને સમજતા નથી; તેઓ ભટકતા, શંકા દ્વારા ભ્રમિત.
ਲੈ ਕੈ ਵਢੀ ਦੇਨਿ ਉਗਾਹੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥
lai kai vadtee den ugaahee duramat kaa gal faahaa he |3|તેઓ લાંચ લે છે, અને ખોટી જુબાની આપે છે; દુષ્ટ માનસિકતાની ફાંસો તેમના ગળામાં છે. ||3||
ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪੜਹਿ ਪੁਰਾਣਾ ॥
simrit saasatr parreh puraanaa |તેઓ સિમૃતિઓ, શાસ્ત્રો અને પુરાણો વાંચે છે;
ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥
vaad vakhaaneh tat na jaanaa |તેઓ દલીલ કરે છે અને ચર્ચા કરે છે, પરંતુ વાસ્તવિકતાનો સાર જાણતા નથી.
ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਸਚ ਸੂਚੇ ਸਚੁ ਰਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥
vin gur poore tat na paaeeai sach sooche sach raahaa he |4|સંપૂર્ણ ગુરુ વિના, વાસ્તવિકતાનો સાર પ્રાપ્ત થતો નથી. સાચા અને શુદ્ધ માણસો સત્યના માર્ગે ચાલે છે. ||4||
ਸਭ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ॥
sabh saalaahe sun sun aakhai |બધા ભગવાનની સ્તુતિ કરે છે અને સાંભળો, અને સાંભળો અને બોલો.
ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਸਚੁ ਪਰਾਖੈ ॥
aape daanaa sach paraakhai |તે પોતે જ્ઞાની છે, અને તે પોતે જ સત્યનો ન્યાય કરે છે.
ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥
jin kau nadar kare prabh apanee guramukh sabad salaahaa he |5|ભગવાન જેમને તેમની કૃપાની નજરથી આશીર્વાદ આપે છે તેઓ ગુરુમુખ બને છે, અને શબ્દના શબ્દની પ્રશંસા કરે છે. ||5||
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ਕੇਤੀ ਬਾਣੀ ॥
sun sun aakhai ketee baanee |ઘણા સાંભળે છે અને સાંભળે છે, અને ગુરુની બાની બોલે છે.
ਸੁਣਿ ਕਹੀਐ ਕੋ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੀ ॥
sun kaheeai ko ant na jaanee |સાંભળવું અને બોલવું, તેની મર્યાદા કોઈ જાણતું નથી.
ਜਾ ਕਉ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ਆਪੇ ਅਕਥ ਕਥਾ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥
jaa kau alakh lakhaae aape akath kathaa budh taahaa he |6|તે જ જ્ઞાની છે, જેને અદ્રશ્ય ભગવાન પોતે પ્રગટ કરે છે; તે અસ્પષ્ટ ભાષણ બોલે છે. ||6||
ਜਨਮੇ ਕਉ ਵਾਜਹਿ ਵਾਧਾਏ ॥
janame kau vaajeh vaadhaae |જન્મ સમયે, અભિનંદન રેડવામાં આવે છે;
ਸੋਹਿਲੜੇ ਅਗਿਆਨੀ ਗਾਏ ॥
sohilarre agiaanee gaae |અજ્ઞાનીઓ આનંદના ગીતો ગાય છે.
ਜੋ ਜਨਮੈ ਤਿਸੁ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥
jo janamai tis sarapar maranaa kirat peaa sir saahaa he |7|સાર્વભૌમ ભગવાન રાજા દ્વારા તેના માથા પર કોતરવામાં આવેલા ભૂતકાળના કાર્યોના ભાગ્ય અનુસાર જે કોઈ જન્મે છે, તેનું મૃત્યુ નિશ્ચિત છે. ||7||
ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਏ ॥
sanjog vijog merai prabh kee |યુનિયન અને અલગતા મારા ભગવાન દ્વારા બનાવવામાં આવી હતી.
ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਦੁਖਾ ਸੁਖ ਦੀਏ ॥
srisatt upaae dukhaa sukh dee |બ્રહ્માંડની રચના કરીને, તેણે તેને પીડા અને આનંદ આપ્યો.
ਦੁਖ ਸੁਖ ਹੀ ਤੇ ਭਏ ਨਿਰਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੀਲੁ ਸਨਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥
dukh sukh hee te bhe niraale guramukh seel sanaahaa he |8|ગુરુમુખો દુઃખ અને આનંદથી અપ્રભાવિત રહે છે; તેઓ નમ્રતાનું બખ્તર પહેરે છે. ||8||
ਨੀਕੇ ਸਾਚੇ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ॥
neeke saache ke vaapaaree |ઉમદા લોકો સત્યના વેપારી છે.
ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਲੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ॥
sach saudaa lai gur veechaaree |તેઓ ગુરુનું ચિંતન કરીને સાચો માલ ખરીદે છે.
ਸਚਾ ਵਖਰੁ ਜਿਸੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥
sachaa vakhar jis dhan palai sabad sachai omaahaa he |9|જેના ખોળામાં સાચી વસ્તુની સંપત્તિ છે, તે સાચા શબ્દના આનંદથી ધન્ય છે. ||9||
ਕਾਚੀ ਸਉਦੀ ਤੋਟਾ ਆਵੈ ॥
kaachee saudee tottaa aavai |ખોટા વ્યવહારથી નુકસાન જ થાય છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥
guramukh vanaj kare prabh bhaavai |ગુરુમુખનો વેપાર ભગવાનને પ્રસન્ન કરે છે.
ਪੂੰਜੀ ਸਾਬਤੁ ਰਾਸਿ ਸਲਾਮਤਿ ਚੂਕਾ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥
poonjee saabat raas salaamat chookaa jam kaa faahaa he |10|તેનો સ્ટોક સલામત છે, અને તેની મૂડી સલામત અને સારી છે. મૃત્યુની ફાંસો તેના ગળામાંથી કાપી નાખવામાં આવે છે. ||10||