ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 1058
ਸਦਾ ਕਾਰਜੁ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸੁਹੇਲਾ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਾਰਜੁ ਕੇਹਾ ਹੇ ॥੭॥
sadaa kaaraj sach naam suhelaa bin sabadai kaaraj kehaa he |7|સાચા નામ દ્વારા, વ્યક્તિના કાર્યો સદાય શોભે છે. શબ્દ વિના, કોઈ શું કરી શકે? ||7||
ਖਿਨ ਮਹਿ ਹਸੈ ਖਿਨ ਮਹਿ ਰੋਵੈ ॥
khin meh hasai khin meh rovai |એક ક્ષણ, તે હસે છે, અને બીજી ક્ષણ, તે રડે છે.
ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾਰਜੁ ਨ ਹੋਵੈ ॥
doojee duramat kaaraj na hovai |દ્વૈત અને દુષ્ટ મનના કારણે તેની બાબતો ઉકેલાતી નથી.
ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਏ ਕਿਰਤੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥
sanjog vijog karatai likh paae kirat na chalai chalaahaa he |8|યુનિયન અને અલગતા નિર્માતા દ્વારા પૂર્વનિર્ધારિત છે. પહેલાથી કરેલ ક્રિયાઓ પાછી લઈ શકાતી નથી. ||8||
ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਗੁਰਸਬਦੁ ਕਮਾਏ ॥
jeevan mukat gurasabad kamaae |જે વ્યક્તિ ગુરુના શબ્દનું પાલન કરે છે તે જીવન મુક્ત બની જાય છે - જીવતા જીવતા મુક્ત.
ਹਰਿ ਸਿਉ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਏ ॥
har siau sad hee rahai samaae |તે સદા પ્રભુમાં લીન રહે છે.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥
gur kirapaa te milai vaddiaaee haumai rog na taahaa he |9|ગુરુની કૃપાથી, વ્યક્તિને ભવ્ય મહાનતા પ્રાપ્ત થાય છે; તે અહંકારના રોગથી પીડિત નથી. ||9||
ਰਸ ਕਸ ਖਾਏ ਪਿੰਡੁ ਵਧਾਏ ॥
ras kas khaae pindd vadhaae |સ્વાદિષ્ટ વાનગીઓ ખાઈને તે પોતાના શરીરને ચરબીયુક્ત બનાવે છે
ਭੇਖ ਕਰੈ ਗੁਰਸਬਦੁ ਨ ਕਮਾਏ ॥
bhekh karai gurasabad na kamaae |અને ધાર્મિક ઝભ્ભો પહેરે છે, પરંતુ તે ગુરુના શબ્દનું પાલન કરતો નથી.
ਅੰਤਰਿ ਰੋਗੁ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥
antar rog mahaa dukh bhaaree bisattaa maeh samaahaa he |10|તેના અસ્તિત્વના ન્યુક્લિયસ સાથે ઊંડો એ મહાન રોગ છે; તે ભયંકર પીડા સહન કરે છે, અને આખરે ખાતરમાં ડૂબી જાય છે. ||10||
ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਪੜਿ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ॥
bed parreh parr baad vakhaaneh |તે વેદ વાંચે છે અને અભ્યાસ કરે છે, અને તેમના વિશે દલીલ કરે છે;
ਘਟ ਮਹਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਤਿਸੁ ਸਬਦਿ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥
ghatt meh braham tis sabad na pachhaaneh |ભગવાન તેના પોતાના હૃદયમાં છે, પરંતુ તે શબ્દના શબ્દને ઓળખતો નથી.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਤਤੁ ਬਿਲੋਵੈ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥
guramukh hovai su tat bilovai rasanaa har ras taahaa he |11|જે ગુરુમુખ બને છે તે વાસ્તવિકતાના સારનું મંથન કરે છે; તેની જીભ ભગવાનના ઉત્કૃષ્ટ સારનો સ્વાદ લે છે. ||11||
ਘਰਿ ਵਥੁ ਛੋਡਹਿ ਬਾਹਰਿ ਧਾਵਹਿ ॥
ghar vath chhoddeh baahar dhaaveh |જેઓ પોતાના હ્રદયમાં પદાર્થનો ત્યાગ કરે છે, તેઓ બહાર ભટકે છે.
ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ॥
manamukh andhe saad na paaveh |આંધળા, સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો ભગવાનનો સ્વાદ ચાખી શકતા નથી.
ਅਨ ਰਸ ਰਾਤੀ ਰਸਨਾ ਫੀਕੀ ਬੋਲੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੂਲਿ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥
an ras raatee rasanaa feekee bole har ras mool na taahaa he |12|બીજાના સ્વાદથી રંગાયેલી, તેમની જીભ બેસ્વાદ, અસ્પષ્ટ શબ્દો બોલે છે. તેઓ ક્યારેય ભગવાનના ઉત્કૃષ્ટ સારનો સ્વાદ લેતા નથી. ||12||
ਮਨਮੁਖ ਦੇਹੀ ਭਰਮੁ ਭਤਾਰੋ ॥
manamukh dehee bharam bhataaro |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખને તેના જીવનસાથી તરીકે શંકા હોય છે.
ਦੁਰਮਤਿ ਮਰੈ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੋ ॥
duramat marai nit hoe khuaaro |તે દુષ્ટ માનસિકતાથી મૃત્યુ પામે છે, અને કાયમ માટે પીડાય છે.
ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਮਨੁ ਦੂਜੈ ਲਾਇਆ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥
kaam krodh man doojai laaeaa supanai sukh na taahaa he |13|તેનું મન જાતીય ઈચ્છા, ક્રોધ અને દ્વૈત સાથે જોડાયેલું છે અને તેને સપનામાં પણ શાંતિ મળતી નથી. ||13||
ਕੰਚਨ ਦੇਹੀ ਸਬਦੁ ਭਤਾਰੋ ॥
kanchan dehee sabad bhataaro |શરીર સુવર્ણ બની જાય છે, તેના જીવનસાથી તરીકે શબ્દ શબ્દ સાથે.
ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਗ ਭੋਗੇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪਿਆਰੋ ॥
anadin bhog bhoge har siau piaaro |રાત-દિવસ, આનંદ માણો, અને પ્રભુના પ્રેમમાં રહો.
ਮਹਲਾ ਅੰਦਰਿ ਗੈਰ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ਭਾਣਾ ਬੁਝਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥
mahalaa andar gair mahal paae bhaanaa bujh samaahaa he |14|સ્વયંની હવેલીની અંદર, વ્યક્તિ ભગવાનને શોધે છે, જે આ હવેલીને પાર કરે છે. તેમની ઇચ્છાને સમજીને, આપણે તેમનામાં ભળીએ છીએ. ||14||
ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥
aape devai devanahaaraa |મહાન આપનાર પોતે આપે છે.
ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਨਹੀ ਕਿਸੈ ਕਾ ਚਾਰਾ ॥
tis aagai nahee kisai kaa chaaraa |તેની સામે ઊભા રહેવાની કોઈ શક્તિ નથી.
ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਤਿਸ ਦਾ ਸਬਦੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥
aape bakhase sabad milaae tis daa sabad athaahaa he |15|તે પોતે માફ કરે છે, અને આપણને શબ્દ સાથે જોડે છે; તેમના શબ્દનો શબ્દ અગમ્ય છે. ||15||
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ॥
jeeo pindd sabh hai tis keraa |શરીર અને આત્મા, બધા તેના છે.
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥
sachaa saahib tthaakur meraa |સાચો પ્રભુ જ મારો સ્વામી અને માલિક છે.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥੧੪॥
naanak gurabaanee har paaeaa har jap jaap samaahaa he |16|5|14|હે નાનક, ગુરુની બાની શબ્દ દ્વારા, મેં ભગવાનને શોધી કાઢ્યા છે. પ્રભુના જપનો જપ કરીને હું તેમનામાં ભળી જાઉં છું. ||16||5||14||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |મારૂ, ત્રીજી મહેલ:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥
guramukh naad bed beechaar |ગુરુમુખ વેદોને બદલે નાદના ધ્વનિ પ્રવાહનું ચિંતન કરે છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਆਪਾਰੁ ॥
guramukh giaan dhiaan aapaar |ગુરુમુખ અનંત આધ્યાત્મિક જ્ઞાન અને ધ્યાન પ્રાપ્ત કરે છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧॥
guramukh kaar kare prabh bhaavai guramukh pooraa paaeidaa |1|ગુરુમુખ ભગવાનની ઇચ્છા સાથે સુમેળમાં કાર્ય કરે છે; ગુરુમુખ સંપૂર્ણતા શોધે છે. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੂਆ ਉਲਟਿ ਪਰਾਵੈ ॥
guramukh manooaa ulatt paraavai |ગુરુમુખનું મન સંસારથી વિમુખ થઈ જાય છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵੈ ॥
guramukh baanee naad vajaavai |ગુરુમુખ નાદને સ્પંદન કરે છે, ગુરુની બાનીનો ધ્વનિ પ્રવાહ.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥
guramukh sach rate bairaagee nij ghar vaasaa paaeidaa |2|ગુરુમુખ, સત્ય સાથે સંલગ્ન, અલિપ્ત રહે છે, અને અંદરના ઊંડા સ્વના ઘરમાં રહે છે. ||2||
ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਾਖੀ ॥
gur kee saakhee amrit bhaakhee |હું ગુરુના અમૃત ઉપદેશો બોલું છું.
ਸਚੈ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੀ ॥
sachai sabade sach subhaakhee |હું પ્રેમપૂર્વક સત્ય શબ્દના સાચા શબ્દ દ્વારા જપ કરું છું.
ਸਦਾ ਸਚਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੩॥
sadaa sach rang raataa man meraa sache sach samaaeidaa |3|મારું મન હંમેશ માટે સાચા પ્રભુના પ્રેમથી રંગાયેલું રહે છે. હું સત્યના સાચામાં ડૂબેલો છું. ||3||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥
guramukh man niramal sat sar naavai |સત્યના પૂલમાં સ્નાન કરનાર ગુરુમુખનું મન નિષ્કલંક અને શુદ્ધ છે.
ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥
mail na laagai sach samaavai |કોઈ ગંદકી તેને જોડતી નથી; તે સાચા પ્રભુમાં ભળી જાય છે.
ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਸਦ ਹੀ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਇਦਾ ॥੪॥
sacho sach kamaavai sad hee sachee bhagat drirraaeidaa |4|તે સાચા અર્થમાં કાયમ સત્યનું પાલન કરે છે; સાચી ભક્તિ તેની અંદર રોપાયેલી છે. ||4||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਬੈਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਨੈਣੀ ॥
guramukh sach bainee guramukh sach nainee |ગુરુમુખની વાણી સાચી છે; ગુરુમુખની આંખો સાચી છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਕਰਣੀ ॥
guramukh sach kamaavai karanee |ગુરુમુખ સત્યનું આચરણ કરે છે અને જીવે છે.
ਸਦ ਹੀ ਸਚੁ ਕਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਅਵਰਾ ਸਚੁ ਕਹਾਇਦਾ ॥੫॥
sad hee sach kahai din raatee avaraa sach kahaaeidaa |5|તે દિવસ-રાત હંમેશ માટે સત્ય બોલે છે અને બીજાઓને પણ સત્ય બોલવા પ્રેરિત કરે છે. ||5||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ॥
guramukh sachee aootam baanee |ગુરુમુખની વાણી સાચી અને ઉત્કૃષ્ટ છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੀ ॥
guramukh sacho sach vakhaanee |ગુરુમુખ સત્ય બોલે છે, માત્ર સત્ય.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦ ਸੇਵਹਿ ਸਚੋ ਸਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਦਾ ॥੬॥
guramukh sad seveh sacho sachaa guramukh sabad sunaaeidaa |6|ગુરુમુખ સદા સત્યના સાચાની સેવા કરે છે; ગુરુમુખ શબ્દની ઘોષણા કરે છે. ||6||