શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ

પાન - 479


ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਕਰਹਿ ਖਵਾਸੀ ॥
naarad saarad kareh khavaasee |

નારદ ઋષિ, અને જ્ઞાનની દેવી શારદા, ભગવાનની સેવા કરો.

ਪਾਸਿ ਬੈਠੀ ਬੀਬੀ ਕਵਲਾ ਦਾਸੀ ॥੨॥
paas baitthee beebee kavalaa daasee |2|

દેવી લક્ષ્મી તેમની પાસે તેમના દાસ તરીકે બિરાજમાન છે. ||2||

ਕੰਠੇ ਮਾਲਾ ਜਿਹਵਾ ਰਾਮੁ ॥
kantthe maalaa jihavaa raam |

માળા મારા ગળામાં છે, અને ભગવાનનું નામ મારી જીભ પર છે.

ਸਹੰਸ ਨਾਮੁ ਲੈ ਲੈ ਕਰਉ ਸਲਾਮੁ ॥੩॥
sahans naam lai lai krau salaam |3|

હું ભગવાનના નામનું, હજાર વાર પુનરાવર્તન કરું છું, અને તેમને આદરપૂર્વક પ્રણામ કરું છું. ||3||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥
kahat kabeer raam gun gaavau |

કબીર કહે છે, હું પ્રભુના ગુણગાન ગાઉં છું;

ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੋਊ ਸਮਝਾਵਉ ॥੪॥੪॥੧੩॥
hindoo turak doaoo samajhaavau |4|4|13|

હું હિંદુ અને મુસ્લિમ બંનેને શીખવું છું. ||4||4||13||

ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਪੰਚਪਦੇ ੯ ਦੁਤੁਕੇ ੫ ॥
aasaa sree kabeer jeeo ke panchapade 9 dutuke 5 |

Aasaa, Kabeer Jee, 9 Panch-Padhay, 5 Dho-Thukay:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |

એક સાર્વત્રિક સર્જક ભગવાન. સાચા ગુરુની કૃપાથી:

ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਮਾਲਿਨੀ ਪਾਤੀ ਪਾਤੀ ਜੀਉ ॥
paatee torai maalinee paatee paatee jeeo |

હે માળી, તમે પાંદડાં તોડી નાખો, પણ દરેક પાંદડામાં જીવન છે.

ਜਿਸੁ ਪਾਹਨ ਕਉ ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਸੋ ਪਾਹਨ ਨਿਰਜੀਉ ॥੧॥
jis paahan kau paatee torai so paahan nirajeeo |1|

તે પથ્થરની મૂર્તિ, જેના માટે તમે તે પાંદડા ફાડી નાખો છો - તે પથ્થરની મૂર્તિ નિર્જીવ છે. ||1||

ਭੂਲੀ ਮਾਲਨੀ ਹੈ ਏਉ ॥
bhoolee maalanee hai eo |

આમાં તું ભૂલે છે, હે માળી.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੈ ਦੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur jaagataa hai deo |1| rahaau |

સાચા ગુરુ એ જીવંત ભગવાન છે. ||1||થોભો ||

ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਾਤੀ ਬਿਸਨੁ ਡਾਰੀ ਫੂਲ ਸੰਕਰਦੇਉ ॥
braham paatee bisan ddaaree fool sankaradeo |

બ્રહ્મા પાંદડામાં છે, વિષ્ણુ ડાળીઓમાં છે અને શિવ ફૂલોમાં છે.

ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਖਿ ਤੋਰਹਿ ਕਰਹਿ ਕਿਸ ਕੀ ਸੇਉ ॥੨॥
teen dev pratakh toreh kareh kis kee seo |2|

જ્યારે તમે આ ત્રણ દેવોને તોડી રહ્યા છો, ત્યારે તમે કોની સેવા કરો છો? ||2||

ਪਾਖਾਨ ਗਢਿ ਕੈ ਮੂਰਤਿ ਕੀਨੑੀ ਦੇ ਕੈ ਛਾਤੀ ਪਾਉ ॥
paakhaan gadt kai moorat keenaee de kai chhaatee paau |

શિલ્પકાર પથ્થરને કોતરીને તેને મૂર્તિ બનાવે છે, તેના પગ તેની છાતી પર મૂકે છે.

ਜੇ ਏਹ ਮੂਰਤਿ ਸਾਚੀ ਹੈ ਤਉ ਗੜ੍ਹਣਹਾਰੇ ਖਾਉ ॥੩॥
je eh moorat saachee hai tau garrhanahaare khaau |3|

જો આ પથ્થરનો દેવ સાચો હોત, તો તે આ માટે શિલ્પકારને ખાઈ જશે! ||3||

ਭਾਤੁ ਪਹਿਤਿ ਅਰੁ ਲਾਪਸੀ ਕਰਕਰਾ ਕਾਸਾਰੁ ॥
bhaat pahit ar laapasee karakaraa kaasaar |

ચોખા અને કઠોળ, કેન્ડી, કેક અને કૂકીઝ

ਭੋਗਨਹਾਰੇ ਭੋਗਿਆ ਇਸੁ ਮੂਰਤਿ ਕੇ ਮੁਖ ਛਾਰੁ ॥੪॥
bhoganahaare bhogiaa is moorat ke mukh chhaar |4|

- પૂજારી આનો આનંદ માણે છે, જ્યારે તે મૂર્તિના મોંમાં રાખ નાખે છે. ||4||

ਮਾਲਿਨਿ ਭੂਲੀ ਜਗੁ ਭੁਲਾਨਾ ਹਮ ਭੁਲਾਨੇ ਨਾਹਿ ॥
maalin bhoolee jag bhulaanaa ham bhulaane naeh |

માળી ભૂલે છે, અને દુનિયા ભૂલે છે, પણ હું ભૂલતો નથી.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਰਾਮ ਰਾਖੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੫॥੧॥੧੪॥
kahu kabeer ham raam raakhe kripaa kar har raae |5|1|14|

કબીર કહે છે, પ્રભુ મારી રક્ષા કરે છે; ભગવાન, મારા રાજા, મારા પર તેમના આશીર્વાદ વરસાવ્યા છે. ||5||1||14||

ਆਸਾ ॥
aasaa |

આસા:

ਬਾਰਹ ਬਰਸ ਬਾਲਪਨ ਬੀਤੇ ਬੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਤਪੁ ਨ ਕੀਓ ॥
baarah baras baalapan beete bees baras kachh tap na keeo |

બાળપણમાં બાર વર્ષ પસાર થાય છે, અને બીજા વીસ વર્ષ સુધી, તે સ્વ-શિસ્ત અને સંયમનો અભ્યાસ કરતો નથી.

ਤੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ॥੧॥
tees baras kachh dev na poojaa fir pachhutaanaa biradh bheio |1|

બીજા ત્રીસ વર્ષ સુધી, તે કોઈપણ રીતે ભગવાનની પૂજા કરતો નથી, અને પછી, જ્યારે તે વૃદ્ધ થાય છે, ત્યારે તે પસ્તાવો કરે છે અને પસ્તાવો કરે છે. ||1||

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥
meree meree karate janam geio |

"મારું, મારું!

ਸਾਇਰੁ ਸੋਖਿ ਭੁਜੰ ਬਲਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saaeir sokh bhujan baleio |1| rahaau |

તેની શક્તિનો પૂલ સુકાઈ ગયો છે. ||1||થોભો ||

ਸੂਕੇ ਸਰਵਰਿ ਪਾਲਿ ਬੰਧਾਵੈ ਲੂਣੈ ਖੇਤਿ ਹਥ ਵਾਰਿ ਕਰੈ ॥
sooke saravar paal bandhaavai loonai khet hath vaar karai |

તે સુકાઈ ગયેલા કુંડની આસપાસ બંધ બનાવે છે, અને તેના હાથ વડે તે લણેલા ખેતરની આસપાસ વાડ બનાવે છે.

ਆਇਓ ਚੋਰੁ ਤੁਰੰਤਹ ਲੇ ਗਇਓ ਮੇਰੀ ਰਾਖਤ ਮੁਗਧੁ ਫਿਰੈ ॥੨॥
aaeio chor turantah le geio meree raakhat mugadh firai |2|

જ્યારે મૃત્યુનો ચોર આવે છે, ત્યારે તે મૂર્ખ જે પોતાનું તરીકે સાચવવાનો પ્રયત્ન કરે છે તે ઝડપથી લઈ જાય છે. ||2||

ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਕਰ ਕੰਪਨ ਲਾਗੇ ਨੈਨੀ ਨੀਰੁ ਅਸਾਰ ਬਹੈ ॥
charan sees kar kanpan laage nainee neer asaar bahai |

તેના પગ, માથું અને હાથ ધ્રૂજવા લાગે છે, અને તેની આંખોમાંથી આંસુ પુષ્કળ વહે છે.

ਜਿਹਵਾ ਬਚਨੁ ਸੁਧੁ ਨਹੀ ਨਿਕਸੈ ਤਬ ਰੇ ਧਰਮ ਕੀ ਆਸ ਕਰੈ ॥੩॥
jihavaa bachan sudh nahee nikasai tab re dharam kee aas karai |3|

તેની જીભ સાચા શબ્દો બોલતી નથી, પણ હવે, તે ધર્મ પાળવાની આશા રાખે છે! ||3||

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਓ ॥
har jeeo kripaa karai liv laavai laahaa har har naam leeo |

જો પ્રિય ભગવાન તેની દયા બતાવે છે, તો વ્યક્તિ તેના માટે પ્રેમ રાખે છે, અને ભગવાનના નામનો લાભ મેળવે છે.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਅੰਤੇ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲਿਓ ॥੪॥
guraparasaadee har dhan paaeio ante chaladiaa naal chalio |4|

ગુરુની કૃપાથી, તેને ભગવાનના નામની સંપત્તિ પ્રાપ્ત થાય છે, જે એકલા તેની સાથે જશે, જ્યારે તે અંતમાં જશે. ||4||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਨੁ ਧਨੁ ਕਛੂਐ ਲੈ ਨ ਗਇਓ ॥
kahat kabeer sunahu re santahu an dhan kachhooaai lai na geio |

કબીર કહે છે, સાંભળો, હે સંતો - તે પોતાની સાથે બીજી કોઈ સંપત્તિ ન લે.

ਆਈ ਤਲਬ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕੀ ਮਾਇਆ ਮੰਦਰ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ॥੫॥੨॥੧੫॥
aaee talab gopaal raae kee maaeaa mandar chhodd chalio |5|2|15|

જ્યારે બ્રહ્માંડના ભગવાન રાજા તરફથી સમન્સ આવે છે, ત્યારે નશ્વર તેની સંપત્તિ અને હવેલીઓ પાછળ છોડીને પ્રયાણ કરે છે. ||5||2||15||

ਆਸਾ ॥
aasaa |

આસા:

ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੇ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਕਾਹੂ ਪਲਘ ਨਿਵਾਰਾ ॥
kaahoo deenae paatt pattanbar kaahoo palagh nivaaraa |

કેટલાકને, ભગવાને સિલ્ક અને સૅટિન આપ્યા છે, અને કેટલાકને, કોટન રિબનથી સુશોભિત પલંગ.

ਕਾਹੂ ਗਰੀ ਗੋਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ ॥੧॥
kaahoo garee godaree naahee kaahoo khaan paraaraa |1|

કેટલાક પાસે નબળો પેચવાળો કોટ પણ નથી, અને કેટલાક ખાડાવાળા ઝૂંપડાઓમાં રહે છે. ||1||

ਅਹਿਰਖ ਵਾਦੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥
ahirakh vaad na keejai re man |

હે મારા મન, ઈર્ષ્યા અને ઝઘડામાં ન પડ.

ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sukrit kar kar leejai re man |1| rahaau |

હે મારા મન, નિરંતર સારા કર્મો કરવાથી આ પ્રાપ્ત થાય છે. ||1||થોભો ||

ਕੁਮੑਾਰੈ ਏਕ ਜੁ ਮਾਟੀ ਗੂੰਧੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਨੀ ਲਾਈ ॥
kumaarai ek ju maattee goondhee bahu bidh baanee laaee |

કુંભાર એક જ માટીનું કામ કરે છે, અને વાસણોને જુદી જુદી રીતે રંગ કરે છે.

ਕਾਹੂ ਮਹਿ ਮੋਤੀ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕਾਹੂ ਬਿਆਧਿ ਲਗਾਈ ॥੨॥
kaahoo meh motee mukataahal kaahoo biaadh lagaaee |2|

કેટલાકમાં, તે મોતી મૂકે છે, જ્યારે અન્યમાં, તે ગંદકીને જોડે છે. ||2||

ਸੂਮਹਿ ਧਨੁ ਰਾਖਨ ਕਉ ਦੀਆ ਮੁਗਧੁ ਕਹੈ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ॥
soomeh dhan raakhan kau deea mugadh kahai dhan meraa |

ભગવાને કંજૂસને સાચવવા માટે સંપત્તિ આપી હતી, પણ મૂર્ખ તેને પોતાની કહે છે.


સૂચિ (1 - 1430)
જાપ પાન: 1 - 8
સો દર પાન: 8 - 10
સો પુરખ પાન: 10 - 12
સોહલા પાન: 12 - 13
સિરી રાગ પાન: 14 - 93
રાગ માઝ પાન: 94 - 150
રાગ ગૌરી પાન: 151 - 346
રાગ આસા પાન: 347 - 488
રાગ ગુજરી પાન: 489 - 526
રાગ દયવ ગંધીરી પાન: 527 - 536
રાગ બિહાગ્રા પાન: 537 - 556
રાગ વાધંસ પાન: 557 - 594
રાગ સોરથ પાન: 595 - 659
રાગ ધનાસ્રી પાન: 660 - 695
રાગ જયથ્સ્રી પાન: 696 - 710
રાગ ટોડી પાન: 711 - 718
રાગ બૈરારી પાન: 719 - 720
રાગ તિલંગ પાન: 721 - 727
રાગ સૂહી પાન: 728 - 794
રાગ બિલાવળ પાન: 795 - 858
રાગ ગોન્ડ પાન: 859 - 875
રાગ રામકલી પાન: 876 - 974
રાગ નત નારાયણ પાન: 975 - 983
રાગ માલી ગૌરા પાન: 984 - 988
રાગ મારો પાન: 989 - 1106
રાગ ટુખારી પાન: 1107 - 1117
રાગ કાયદારા પાન: 1118 - 1124
રાગ ભૈરાવો પાન: 1125 - 1167
રાગ વસંત પાન: 1168 - 1196
રાગ સારાંગ પાન: 1197 - 1253
રાગ માલાર પાન: 1254 - 1293
રાગ કાંરા પાન: 1294 - 1318
રાગ કલ્યાણ પાન: 1319 - 1326
રાગ પ્રભાતી પાન: 1327 - 1351
રાગ જૈજાવતી પાન: 1352 - 1359
સલોક સેહશક્રીતી પાન: 1353 - 1360
ગાઠા ફિફ્થ મહલ પાન: 1360 - 1361
ફુન્હે ફિફ્થ મહલ પાન: 1361 - 1363
ચૌબોલાસ ફિફ્થ મહલ પાન: 1363 - 1364
સલોક કબીર જી પાન: 1364 - 1377
સલોક ફરીદ જી પાન: 1377 - 1385
સ્વૈયાય શ્રી મુખબક મહલ 5 પાન: 1385 - 1389
સ્વૈયાય પ્રથમ મહલ પાન: 1389 - 1390
સ્વૈયાય દ્વિતીય મહલ પાન: 1391 - 1392
સ્વૈયાય તૃતીય મહલ પાન: 1392 - 1396
સ્વૈયાય ચતુર્થી મહલ પાન: 1396 - 1406
સ્વૈયાય પંચમ મહલ પાન: 1406 - 1409
સલોક વારોણ થાય વધીક પાન: 1410 - 1426
સલોક નવમ મહલ પાન: 1426 - 1429
મુન્ધાવણી ફિફ્થ મહલ પાન: 1429 - 1429
રાગમાળા પાન: 1430 - 1430